از مهدی(عج) هر چه بگوییم، حکایت قطره و دریاست. این امام بزرگوار در چشم انداز بسیار مرتفعی هستند و از هر زاویه ای که بخواهیم به ایشان بنگریم، باید کلاه از سر برداریم تا نیفتد. ایشان بر بام جهان و بر شانه تاریخ ایستاده اند، در حالی که ما زیر دست و پای جهان و زیر چرخ های ارابه تاریخ، دست و پا می زنیم؛ نه ما، بلکه همه بشریت. آیات و روایات و احادیث و نقل قول های بسیاری به توصیف شخصیت و تحلیل شرایط جهان، پس از ظهور ایشان پرداخته اند و از بین این همه، کتاب «مهدی(عج)، ده انقلاب در یک انقلاب» که متن سخنرانی استاد حسن رحیم پور ازغدی است  جزو نمونه های قابل اعتناست. بخش ها و بریده هایی از این کتاب که به توصیف «دولت عاشقی و عدل جهانیِ حضرت مهدی (عج) پس از ظهور» می پردازد، خواندنی است.

 

قیام حضرت مهدی(عج)؛ روزنه تنفس و تعقل
قیام مهدی (عج)، نقطه غلیان تاریخ و شوک بزرگ تاریخی است که علیه ستمگران جهان و برای گشودن راه تنفس بشریت محروم وارد می شود و بر اساس روایات، نه فقط راه تنفس، بلکه ایشان راه تعقل را هم برای بشریت، باز می کنند. بخش های عظیمی از ظرفیت بالقوه تعقل و عقلانیت بشر تا قبل از ظهور ایشان تعطیل است و در روایات رسیده است که وقتی ایشان بیایند عقلانیت، تازه فعلیت پیدا می کند و بالفعل می شود. یعنی عقل بشر، بعضی از موتورهایش خاموش بوده و به دست ایشان روشن خواهد شد و ایشان مخالفان «عقل» و مخالفان «عدل»، هر دو را، یک جا بر سر جای خود خواهند نشاند.
 
جهانی شدن به سبک مهدوی؛ پایان دعواهای نژادی و قومیتی
دعوای نژادها، ملیت ها و قومیت ها در دوره حکومت مهدی(عج) خاتمه خواهد یافت. تبعیض های نژادی، قومی و ملی به دست او پایان خواهد یافت و می توان آن را گلوبالیزیشن مهدوی نامید که درست نقطه مقابل گلوبالیزیشن سرمایه داری طبقاتی است که امروز در دنیا تبلیغ می کنند و این گلوبالیزیشن، این نوع جهانی شدن، جهانی شدن بر اساس عدالت و معنویت برای همه است و ما هر سال و هر قرنی که بگذرد به آن فرهنگ و حکومت جهانی واحد نزدیک تر می شویم. این «جهانی شدن» برخلاف جهانی شدن از نوع آمریکایی و غربی است چون «جهانی شدن» غربی معنی اش آن است که همه جهان در خدمت غرب باشد. اما جهانی شدن به سبک امام مهدی (عج) یعنی همه جهان، در «حقوق» مساوی باشند. جهانی شدن به سبک مهدی (عج) یعنی عدالت برای همه، معنویت برای همه، امنیت برای همه، ثروت و قدرت برای همه.
 
باید که جمله جان شویم ...
در زمان مهدی، بشریت دو بخش می شوند. سر و کار عده ای با منطق و زبان مهدی (عج) است و یک عده هم که گوش ندارند سر و کارشان با شمشیر مهدی(عج) است.  بشریت دو دسته خواهند شد و با ظهور مهدی، یا همه چیز را خواهند دانست یا دیگر هیچ چیز را نخواهند دانست. فکر انتظار مهدی (عج) یعنی آن که اگر گذشته، الان نیست، اما آینده، هنوز هست و از امروز، جدی تر است، منتها بشریت باید هنوز هم از این که هست، کلافه تر بشود. می دانید چرا ما و شاید چند نسل بعد از ما هنوز باید کلافه تر بشویم؟ برای آن که وقتی صدای مهدی(عج) بلند می شود همه به احترام صدای او بلند شوند؛ جهان به احترام صدای او قیام کند و جهان حق مهدی را به جا بیاورد.
 
عصر ظهور؛ سامان دهی استعدادها و غرایز
بعضی فکر کردند در جامعه ای که حضرت مهدی(عج) خواهد ساخت، مردم دیگر شهوت ندارند؛ عصبانی نمی شوند؛ احتیاجی به نان، خانه، کار، مطالعه و تفریح ندارند. نه، آن مدینه، جامعه ای واقعی با آدم های واقعی است و این استعدادها و غرایزی که در ما و شماست در آنان و در آن دوران نیز خواهد بود. هنر مهدی (عج) این است که آنان را سازمان دهی می کند و در مسیر کمال انسان به کار خواهد گرفت و غرایز بشر، ریشه کن نمی شود.
 
یک انقلاب بزرگ برای دگرگونی موقعیت انسان
یک انقلاب واقعا کبیر، یک انقلاب اکبر از راه خواهد رسید که جهان را یک جا در خواهد نوردید و همه انقلاب های تاریخ بر روی هم، در کنار آن، احساس صباوت و صغارت خواهند کرد. آن وقت، قرن ها انتظار مهدی (عج) برای حرف زدن با بشریت به پایان می رسد و عصر ظهور آغاز خواهد شد. او دست همه بشریت را خواهد فشرد و به آن ها خواهد گفت که من برای شالوده شکنی موقعیت انسانی آمدم. 
 
پیشوایی برای شرق و غرب
برای مهدی (عج)، شرق و غرب جهان، همه جا، خانه او است و بر سر راه او چیزی مانع نیست و می دانید که مهدی (عج) از پدری شرقی و مادری غربی به دنیا آمده و با شرق و غرب جهان، خویشاوند است، گرچه پیام او از حیث مضمون مکتبی، نه شرقی و نه غربی است، اما از حیث مخاطب انسانی، هم شرقی و هم غربی است. مادر مهدی(عج)، رومی است، دختری رومی و مسیحی که اسلام می آورد و پدرش، عرب و شرقی است.
 
سفیر صلح و امنیت
طبق روایات ما، در رستاخیز مهدی(عج) هرچه هست، دوستی و برادری و رحمت و صلح و یگانگی است. مهدی می جنگد اما «جنگ برای صلح»، زیرا می داند که نمی شود به این جنگ ها پایان داد، مگر با جنگی که همه این جنگ ها را یکسره کند. می جنگد اما برای «صلح» می جنگد، صلحی که توأم با عدالت است. در دعای ندبه می گوییم: «اینَ امانُ اهلِ الارضِ؟» کو امنیت برای همه بشریت؟ کجاست آن امنیت که همه بشریت در دنیای امروز به دنبال آنند و آن را نمی یابند؟ کو امنیت جهانی؟ امنیت جهانی را او خواهد آورد.
 
محبت، عدالت، برادری
شعار جامعه ای که مهدی می سازد، «محبت» است و هرکس هرچه نیاز دارد از جیب دیگری بی ممانعت برمی دارد. مال من و تو ندارد، مردم از یکدیگر سود نمی گیرند و در جامعه مهدی که جامعه صلواتی است، مردم به یکدیگر خدمات می رسانند اما سر یکدیگر را نمی تراشند، یکدیگر را چپو نمی کنند، کینه از دل ها بیرون می رود. ایشان نظام اقتصاد جهانی را زیر و زبر می کنند و در حکومت او به احدی بدی نمی رسد، مگر این که فورا حد خدا جاری شود و دیگر معامله و ساخت و پاخت و زیرسبیلی رد کردن ها و تبعیض ها منتفی خواهد شد و گفته نخواهد شد که فلانی با فلانی قوم و خویش است، رفیق است.
 
هیچ کس از علم و عدالت محروم نمی ماند
مهدی (عج) کاری می کند که حتی خانم هایی که به وظیفه خود در برابر شوهر و فرزندانشان در خانه، عمل می کنند نیز از کاروان علم، حتی در خانه ها، محروم نمانند و در دوران مهدی (عج)، انقلابی علمی صورت خواهد گرفت که حکمت، دانش، قدرت قضاوت و داوری داخل همه خانه ها باشد ونهاد «خانه» با نهاد «دانش» و نهاد «دین»، یکی شود، به طوری که زنان در خانه خود راجع به همه مسائل می توانند بر اساس کتاب و سنت، اجتهاد و نظریه پردازی کنند. یعنی پیچیده ترین داوری های نظری، عقیدتی، ایدئولوژیک و عقلانی و علمی را در خانه هایشان انجام بدهند.
 
خوانش جدیدی از دین و قرآن شکل می گیرد
این که در روایات خوانده اید که قرآن حقیقی و اصلی نزد مهدی (عج) است و وقتی او بیاید قرآن را خواهید یافت منظور، آن نیست که قرآنی که اکنون این جا ونزد ماست، قرآن جعلی و بدلی است، خیر، قرآن، همین قرآن است منتها مفاهیم حقیقی قرآن و اصالت های قرآنی و تفسیر درست قرآن را ایشان به بشر خواهد آموخت و عملی خواهد کرد و الا قرآن، همین قرآن است. جسم قرآن، همین قرآن است اما روح قرآن، در واقع، ایشان اند و شاید به همین علت، ایشان را شریک القرآن خطاب می کنند.
 
پایانی بر بهانه تراشی ظالمان
در روایت است که مهدی (عج)، نماد رحمت جهانی است، صبورانه استدلال و احتجاج می کند و احکام خدا را بر زبان می آورد و با مردم و بشریت، به نرمی سخن می گوید و استدلال می کند، ولی علیه ظلم و ضلالت، شمشیر می کشد و اصولا مزیت مهدی (عج) بر انبیا که کار ناتمام آن ها را باید تمام کند، در همین است. نوبت به عصر او که برسد، دیگر به اندازه ای که باید با ستمگران جهان صحبت می شد، شده است و از این پس، آنان دیگر مشکل نظری ندارند و نمی توانند بگویند که صد جلسه پرسش و پاسخ دیگر هم بگذارید تا شاید نظرمان عوض شود!! او می گوید از این پس، شما مشکل نظری ندارید، مشکل دیگری دارید و برای حل آن مشکل باید برق شمشیر ببینید تا عقب بروید.
 
عدالت مطلق حتی در عبادت
در روایات است که حضرت مهدی(عج)، خرد بشریت را به کمال می رساند و همه را فرزانه می کند. در باب ضرورت آبادی جهان برای همه بشریت به تساوی، در حدیث است که هیچ جای زمین نمی ماند مگر آن که از برکت عدل و احسان او احیا شود؛ حتی جانور و گیاه گرسنه و تشنه ای در زمین نمی ماند و در سراسر زمین، انسان فقیر و نیازمندی نمی ماند. روایت دیگری می فرماید که در عصر مهدی(عج)، حتی در عبادت هم عدالت را رعایت می کنند .خیلی جالب است! سخنگویان حکومت مهدی (عج) در مکه و مسجدالحرام فریاد می زنند که هرکس نماز واجب خود را کنار حجرالاسود خوانده و می خواهد نمازمستحبی بخواند، کنار رود تا بقیه که هنوز نماز واجب نخوانده اند نماز بگزارند. یعنی در حکومت ایشان، عدالت حتی در نماز خواندن کنار حجرالاسود نیز رعایت می شود.