مرگ در نهج البلاغه
76. نهى از شيون
لحرب بن شرحبيل الشبامى لما سمع بكاء النساء على قتلى صفين: أتغلبكم نساؤكم على ما أسمع؟ ألا تنهونهن عن هذا الرنين.
هنگامى كه امام على عليه السلام شيون زنان بر كشتگان صفين را شنيد، به حرب بن شرحبيل شبامى فرمود: آيا زنان شما آن طور كه مى شنوم بر شما غلبه مى كنند! آيا آنان را از اين ناله ها نهى نمى كنيد.76
77. امانتگاه گور
كأن قد صرتم الى ما صاروا اليه، و ارتهنكم ذلك المضجع، و ضمكم ذلك المستودع .
گويى شما نيز رهسپار همان جا شده ايد كه آنان شده اند و آن آرامگاه، شما را گروگان گرفته و آن امانتگاه شما را در آغوش كشيده است. 77
78. خيمه بر گوز زدن
كونوا كالسابقين قبلكم، و الماضين أمامكم. قوضوا من الدنيا تقويض الراحل و وطؤوها طى المنازل.
همچون كسانى باشيد كه پيش از شما رفتند و كسانى كه پيش روى شما مردند، همچون مسافرانى كه خيمه خويش بر مى كنند خيمه خود را از دنيا بركندند و همچنان كه منزل ها (ى سفر) پيموده مى شود آن را پيمودند و رفتند.78
79. قبرها را آباد كنيد!
سابقوا -رحمكم الله- الى منازلكم التى أمرتم أن تعمروها، و التى رُغبتم فيها، و دُعيتم اليها.
رحمت خدا بر شما! پيشى گيريد به سوى منازلى كه دستور داريد آن ها را آباد كنيد و به آن ها ترغيب گشته ايد و به سويشان فرا خوانده شده ايد.79
80. زيارت كنندگان غافل
من كلام له عليه السلام بعد تلاوته (ألهاكم التكاثر حتى زُرتم المقابر): يا له مراما ما أبعده ! و زَورا ما أغفله ! و خطرا ما أفظعه !
امام على عليه السلام بعد از تلاوت آيه (فخر فروشى بر يكديگر شما را به خود مشغول ساخت، چندان كه به زيارت گورها رفتيد) فرمود: چه مقصد بسيار دورى! و چه زيارت كنندگان غافلى! و چه افتخار كردن زشت و وحشتناكى! 80