اشعار دفاع مقدس

یکی هم سن من، هم سن تو، اهل همینجا بود

یکی مثل من و تو، تووی قلبش آرزوها بود

میون دفتراش عشقی بدون مرز پیدا بود

پدر یک روز رفت، اما چه جای غصه؟ .... آقا بود

دلش تفسیر نصرالله ، چمران خون تو رگهاش

جهاد اسمش، جهاد رسمش، جهاد اندیشه و رویاش

یکی میوفته صدتا مرد برمی‌خیزن از خونش

یکی میره، می‌مونن هم قطارا پای پیمونش

جهادی هست در این راه، تا خون عمادی هست

عمادی هست در این رزم، تا وقتی جهادی هست

شبا گریونن اونهایی که روزا مردِ مِیدونن

می خندن با یتیما و براشون شعر می خونن

درِ باغ شهادت پیش روی عاشقا بازه

فقط عشقه که توو میدون از آدم مرد میسازه

نشون دادیم به عالم توو حرمها شور غیرت رو

خود زینب جدا کرده علمدارای این خط رو

عیار مرد در شور نبرد و گَرد مِیدونه

جهاد اسم من و تو نیست تنها، رسم مردونه

رهایی تو ای پروانه از پیله مبارک باد

برای مومنین دنیا، پیمبر گفت زندونه

برای تو چه پایانی، چه تقدیری مقدر بود

دم آخر، سرت رو دامن سالار بی سر بود

یکی میوفته صدتا مرد برمی‌خیزن از خونش

یکی میره، می‌مونن هم قطارا پای پیمونش

جهاد ما ادامه داره تا ظلم و تباهی هست

همیشه خاک سرخی هست تا کاخ سیاهی هست

قاسم صرافان

به نام عشق ، بنام مدافعان حرم
سرم فدای امام مدافعان حرم

اگر که قسمت من نیست تاحرم بروم
بخوان مرا تو غلام مدافعان حرم

من و تو ایم که از روزگار بیزاریم
جهان خوش است به کام مدافعان حرم

میان کل جهان در مقابل داعش
زبانزد است قیام مدافعان حرم

فدای غیرت و مردانگی این مردان
فدای لطف و مرام مدافعان حرم

خودحسین و ابالفضل باده میریزند
به نام خویش به جام مدافعان حرم

غزل سروده ام اینبار پیشکش باشد
سلامتی تمام مدافعان حرم
 

امیر فرخنده

مقاومت اسلامی

آن قطره که شد وصل به دریا مائیم

دلباختۀ علی و زهرا مائیم

با لطف امام عصر تا روز ظهور

پیروز ترین ملت دنیا مائیم

انقلاب اسلامی

برخاست شمیم جانفزا با صلوات

پُرگشت تمامی فضا با صلوات

این پرچم انقلاب باید برسد

بردست امام عصر ما با صلوات

بوی نفحات می رسد در بهمن

نور و جلوات می رسد در بهمن

یکباردگر چه انقلابی برپاست

عطر صلوات می رسد در بهمن

***

فجری که بهار را چنین زیبا کرد

درسینه امید و عشق را معنا کرد

گلبانگ سلام و صلوات مردم

پیروزی انقلاب را امضا کرد

سید هاشم وفائی

غزل اخلاقی-بصیرت

ما درد عشق دوست به درمان نمی‌دهیم

سوز سحر به صبح گلستان نمی‌دهیم

جان بر کفیم و دار به دوشی مرام ماست

تا اذن حضرتش نرسد ، جان نمی‌دهیم

ما پشت پا به عشق و محبت نمی‌زنیم

این شهد را به تلخی عصیان نمی‌دهیم

عمری بود ز سینه‌زنان ولایتیم

این دست را به بیعت شیطان نمی‌دهیم

از آبروی اشک ، بصیرت گرفته‌ایم

این قطره را به زمزم جوشان نمی‌دهیم

تا ذوالفقار ذکر ائمه به دست ماست

هرگز امان به منکر قرآن نمی‌دهیم

اهل ولایتیم و پریشان دلبریم

ما گوش جان به حرف پریشان نمی‌دهیم

ما را فقیر کوی حسین آفریده‌اند

این فقر را به ملک سلیمان نمی‌دهیم

جز کربلا بهشت دگر را نخواستیم

این خاک را به روضه ی رضوان نمی‌دهیم

عشق حسین و مهدی او ارث مادر است

این گنج ، پربها بُوَد ، ارزان نمی‌دهیم

سید محمد میرهاشمی

زبان حال مدافعان حرم

زیبایی عشق را نشان خواهم داد

دل را به نگار رایگان خواهم داد

در قلب من احساس پشیمانی نیست

گر زنده شوم دوباره جان خواهم داد

علی ذوالقدر

گاهی کنار نوح در کشتی نشستم

همراه ابراهیم گفتم حق پرستم

موسی که آمد رود طغیان کرد اما

وقتی عصا زد ، از فراز نیل  جستم

عیسی حواری خواست ، یوحنّا تر از قبل

پای صلیب وهم را در هم شکستم

گاه از یمن برخاستم تاریخ را و

نادیده با پیغمبر خود عهد بستم

***

راز من از بین قوافی برملا شد

وقتی که دیدم نفس احمد مرتضی شد

تاریخ من اینبار با غربت ورق خورد

فریاد من در چاه پیچید و رها شد

عمار بودم، غصه ها مالک ترم کرد

زخمی که از صفین خوردم باز وا شد

همراه میثم بارها بر دار رفتم

همپای قاسم ها نصیبم کربلا شد

***

درد مرا تاریخ در خود منحصر کرد

دفتر به دفتر غربتم را منتشر کرد

فریاد کردم ، ناله هایم را گرفت و

بغض مرا در سینه ی خود منفجر کرد

خون مرا از رگ رگ فریاد جوشاند

در من حضور کربلا را مستمر کرد

من زنده ام من زنده می مانم که تاریخ

زکزاکی دیروز خود  را  اَلنِّمر کرد

محسن ناصحی

عارفه دهقانی

یادبود عملیات کربلای پنج

بگوش دل رسد این نغمه بر ما

که شد در خاک جبهه شور و غوغا

شبی یاران درون خیمه بودند

همه آهنگ حمله می سرودند

که فرمان آمد ای یاران بیایید

برای حمله ای آماده باشید

به سر دوران هجر و رنج آمد

زمان کربلای پنج آمد

همه با اشک شوق و روی خندان

شدند آماده ی دیدار جانان

عجب شوری درون خیمه ها بود

که ذکر حضرت زهرا بپا بود

یکی می گفت یا رب کن عنایت

دهم این جان ناقابل برایت

ره دشت و ره صحرا بگیرم

تقاص سیلیِ زهرا بگیرم

یکی می گفت با آوای خسته

کجایی مادر پهلو شکسته

قسم بر حیدر و بر کودکانت

بگیرم انتقام از دشمنانت

شب حمله شب معراج یاران

شب آزادیِ چابک سواران

همه خوشحال و خندان می دویدند

تو گویی سوی جانان می دویدند

در آن لحظه رخ دلدار دیدند

صدای مادرش زهرا شنیدند

بیائید ای عزیزانم بیائید

شما یاران و فرزندان مایید

شما شمع جهان افروز هستید

بحق محسنم پیروز هستید

محمود ژولیده

هرکسى آب و گِلش، آب و گِل حیدر شد
در دل معرکه ها یک تنه یک لشکر شد

خون زهرا به رگِ ” شیخ نِمِر ” ها جاریست
الگوى غیرت ما دختر پیغمبر شد

این خبر را برسانید به سگ هاى یهود
وقت خشم و غضب نسل یَل خیبر شد

یادتان هست على غائله را پایان داد
یادتان هست که وقت غضبش محشر شد

وقت برهم زدن آل سعود آمده است
عمر این نسل زنازاده دگر آخر شد

مثل آیینه شود جلوه ى نورش تکثیر
اثر خون شهیدان همه جا کوثر شد

باز هم یار على را تک و تنها کشتند
زنده در خاطره ها، خاطره ى مادر شد

نحوه ى کشتن او از همه پنهان مانده
مثل آن سینه که مجروح، ز میخ در شد

از تن غرق به خونش بخدا معلوم است
همچونان شاخه گُلِ له شده اى پر پر شد

مثل ارباب، گرفتار حرامى ها شد
دست و پا زیر لگدها زده و بى سر شد

خواهرى لحظه ى جان دادنش از دور ندید
آن دمى را که بریده ز قفا حنجر شد

خون مظلوم به واللهِ گریبان گیر است
سندم کرببلا، خون على اصغر شد

قاسم نعمتی

تقدیم به شهدای مدافع

از جان خویش صرف نظر کرده ایم ما

خود را برای دوست سپر کرده ایم ما

دست دعای عمه ی سادات پشت ماست

احساس میکنیم نظر کرده ایم ما

عمریست آیه های جهاد و قیام را

در مکتب حسین ز بر کرده ایم ما

از سمت و سوی کرب و بلا چون نسیم صبح

هر روز تا به شام گذر کرده ایم ما

این روزهای سرد زمستان شام را

با عشق زینب است که سر کرده ایم ما

با اسم رمز حضرت عباس بین رزم

صف های خصم زیر و زبر کرده ایم ما

این چشم های منتظر تیغ و تیر را

با روضه های علقمه تر کرده ایم ما

ما چون حسین عازم کوی شهادتیم

از مرگ بی مصاف حذر کرده ایم ما

سید علیرضا شفیعی

اگر رسیدی و من زیر خاک‌ها بودم
اسیر تنگی تلخ مُغاک‌ها بودم

اگر رسیدی و دیدی شهیدتان شده‌ام
منم یکی ز همان بی‌پلاک‌ها بودم

تو را به فاطمه بر سنگ قبر من بنویس
که من برای تو از سینه‌چاک‌ها بودم

اگرچه دامنی آلوده داشتم اما
همیشه دست به دامان پاک‌ها بودم

خدا که شاهد باشد تو نیز شاهد باش
برای جدّ شما از هلاک‌ها بودم

خدا نیاورد آن روز را، ولی آقا
اگر رسیدی و من زیر خاک‌ها بودم…ا

میلاد حسنی

او را بکشند زنده تر خواهد شد

خاکش بکنند بارور خواهد شد

او شیعه ی مرتضا و ابراهیم است

بر ریشه ی کافران تبر خواهد شد

مولاش امام کاظم است، ای کفار

محبوس شود نمر، قمر خواهد شد

یا آل سعود، أُقتلوا، فأنتظروا

هر شیعه خودش شیخ نمر خواهد شد

یکروز اگر خدا بخواهد این شیخ

از سیصد و سیزده نفر خواهد شد

امیر عظیمی

تقدیم به شهید والا مقام شیخ نمر

غم های ماست صدر خبرها هنوز هم

فرقی نکرده گردش دنیا هنوز هم

آل خلیفه اهل سیقیفه اگر نبود

تنها نبود شیعه ی مولا هنوز هم

فریاد کشتگان منا می رسد به گوش

آل سعود از درِ حاشا هنوز هم

هر روز زخم تازه و هر شام صد شهید

دنیا نشسته گرم تماشا هنوز هم

آزادی و عدالت و اندیشه های بکر

زنده به گور می شود آنجا هنوز هم

گرچه هنوز دست به قبضه نبرده ایم

شور شهادتیم سراپا هنوز هم …

ای منتقم ! رسیده به لب جانم…انتقم

وقتش نیامده ست خدایا هنوز هم ؟!

عطیه سادات حجتی

توفنده‌ترین خروش فریاد کجاست؟

با عشق و شکوه و فتح، هم‌زاد کجاست؟

در دام رها کرده دلم را رفته

ای هم‌سفران عشق «صیاد» کجاست؟

یوسف رحیمی

تقدیم به شهید والا مقام شیخ نمر

صدای زنگ تاریخ است در دهلیز تکراریم

قلم بردار تا از داغ دیگر پرده برداریم

قلم بردار تا وقت شفق، از لاله بنویسیم

که خونین دل به پشت در ،کنار زخم مسماریم

قلم باید تمام عمر خون گرید که می بیند

مجسم می شود کرب و بلا ،داغی دگر داریم

تمام واژه هایم رنگ خون دارند صد افسوس

کنار علقمه ای دوست ،در سوگ علمداریم

غمی دیگر نشسته بر جبین آسمان امروز

شبیه میثم تمار می گوید سرِ داریم

حدیث قصه غم هایمان ،شرحی دگر دارد

اگر امروز در سوگ «نمر» اینسان عزاداریم

دوباره واژه نفرت، اسیر نفس شیطان است

روا باشد که از آل سعود اینگونه بیزاریم

زمان از جوشش فریاد مظلومان لبالب شد

بیا ای منتقم ،بی تاب از این آشفته بازاریم

شمیم مقدم سبز تو در جان جهان جاریست

ببار ای حضرت باران، که با شوق تو بیداریم

محمد مهدی عبدالهی