رجعت در قرآن

رجعت در قرآن 1

دلایل قرآنی رجعت را می توان به دو دسته تقسیم کرد. نخست، آیاتی که بر وقوع رجعت (به معنای بازگشت مردگان به دنیا) در امت های پیشین دلالت می کنند. از این قبیل آیات می توان دریافت که بازگشت مردگان به دنیا، امری است ممکن و قابل قبول که با سنت های الهی مخالفت ندارد. دوم، آیاتی که بر وقوع رجعت (به معنای خاص آن) در آخرالزمان دلالت می کنند.

:white_check_mark:الف) آیاتی که امکان رجعت را اثبات می کنند:
آیات فراوانی از قرآن به نقل مواردی از زنده شدن مردگان در امت های پیشین می پردازد. هدف از آوردن این آیات، چیزی جز اثبات امکان بازگشت به جهان مادی و وقوع آن در امت های گذشته نیست. البته میان رجعت به مفهومی که شیعه به آن معتقد است و رجعتی که در این آیات به آن اشاره شده است، تفاوت های زیادی وجود دارد. به بیان دیگر، آیاتی که بازگشت افرادی از امت های گذشته را به دنیا اثبات می کنند، گویای آن است که رجعت محال نیست و به صورت کم رنگ، در امت های پیشین وجود داشته است و بنابراین، معتقدان به رجعت، سخن عجیب و غریبی نگفته اند.

تعدادی از این آیات به شرح زیر است:

:revolving_hearts:1. زنده شدن گروهی از بنی اسرائیل: قرآن کریم، ماجرای مرگ و زنده شدن گروهی از امت موسی (ع) را چنین بیان می کند:

:sparkles:و إذ قلتم یا موسی لن نؤمن لک حتّی نری الله جهرة فأخذتکم الصّاعقة و أنتم تنظرون ثمّ بعثناکم من بعد موتکم لعلّکم تشکرون.

و چون گفتید: ای موسی، تا خدا را آشکارا نبینیم، هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد، پس در حالی که می نگریستید، صاعقه شما را فروگرفت. سپس شما را پس از مرگتان برانگیختیم؛ باشد که شکرگزاری کنید.

ادامه دارد....

رجعت در قرآن 2

:leaves
2. زنده شدن کشته بنی اسرائیل: داستان زنده شدن کشته بنی اسرائیل، یکی دیگر از مصداق های رجعت در امت های پیشین است. خداوند در قرآن کریم در این باره می فرماید:

:sparkles:و إذ قتلتم نفساً فادّارأتم فیها و الله مخرج ما کنتم تکتمون فقلنا اضربوه ببعضها کذلک یحی الله الموتی و یریکم آیاته لعلّکم تعقلون. :sparkles:

:revolving_hearts:و چون شخصی را کشتید و درباره او با یکدیگر به ستیزه برخاستید، و حال آنکه خدا آنچه را کتمان می کردید، آشکار گردانید. پس فرمودیم: «پاره ای از آن [گاو سر بریده را] به آن [مقتول] بزنید [تا زنده شود]» این گونه خدا مردگان را زنده می کند و آیات خود را به شما نشان می دهد؛ باشد که بیندیشید.

شیخ صدوق، روایتی را از امام رضا (ع) ذیل این آیه نقل کرده است که به روشنی نشان می دهد مراد از این آیه، زنده شدن کشته بنی اسرائیل است:

یک نفر از بنی اسرائیل، یکی از خویشانش را کشت و جسدش را بر سر راه محترم ترین قبیلة بنی اسرائیل انداخت. پس آمد خون بهای وی را مطالبه کرد و به حضرت موسی گفت: فلان قبیله، فلان کس را کشته اند. قاتل او کیست؟ موسی دستور داد گاوی بیاورید، گفتند: ما را مسخره کرده ای؟ گفت: به خدا پناه می برم که از جاهلان باشم. اگر بدون ایراد و گفت وگو گاوی آورده بودند، کفایت می کرد، ولی سخت گیری کردند و خدا! هم بر آنان سخت گرفت... .
سرانجام گاو را خریدند و آوردند. موسی دستور داد سرش را بریدند و دمش را به کشته زدند، فوراً زنده شد و گفت: ای پیغمبر خدا! پسر عمویم مرا کشت، نه آنان که متهمشان کرده اند.

در میان مفسران بزرگ شیعه و سنی دربارة مفهوم این آیات، هیچ اختلاف نظر اساسی وجود ندارد و همه آنها گفته اند پس از آنکه قسمتی از بدن گاو را به بدن مقتول زدند، او زنده شد، قاتل خود را نام برد و دوباره از دنیا رفت. تنها موضوع محل اختلاف در این آیات، منظور از کلمه «بعض» است و دقیقاً معلوم نیست که کدام عضو گاو را با چه بخشی از بدن مقتول تماس داشته است...

 

ادامه دارد....

رجعت در قرآن 3

:leaves:رجعت ر
3. زنده شدن دوباره هزاران نفر: قرآن کریم حکایت قومی را نقل می کند که از
ترس مرگ، خانه های خود را ترک کردند، ولی مرگ به سراغشان آمد و همه آنها از
دنیا رفتند. سپس به اذن خدا بار دیگر زنده شدند تا نشانه ای بر قدرت
پروردگار باشند:

:sparkles:ألم تر إلی الّذین خرجوا من دیارهم و هم ألوفٌ حذر الموت فقال لهم الله موتوا
ثمّ أحیاهم إنّ الله لذو فضلٍ علی النّاس و لکنّ أکثر النّاس لا یشکرون.

:revolving_hearts:آیا از [حال] کسانی که از بیم مرگ از خانه های خود خارج شدند و هزاران تن
بودند، خبر نیافتی؟ پس خداوند به آنان گفت: «تن به مرگ بسپارید.» آن گاه
آنان را زنده ساخت. آری، خداوند نسبت به مردم، صاحب بخشش است، ولی بیشتر
مردم سپاس گزاری نمی کنند.

از امام صادق (ع) ذیل این آیه چنین روایت شده است:

خداوند قومی را که تعدادی بی شمار بودند و برای فرار از طاعون از شهر و دیار خود
خارج شده بودند برای مدت زمانی طولانی گرفتار مرگ ساخت تا آنجا که استخوان
های آنها پوسید، بند بند آنها از هم جدا شد و به طور کلی تبدیل به خاک
شدند. آن گاه خداوند در زمانی که می خواست آفریدگانش را زنده ببیند،
پیامبری به نام حزقیل را برانگیخت. این پیامبر آن قوم را فرا خواند، پس بدن
های [متلاشی شده] آنها جمع شد، جان ها به بدن ها بازگشت و به همان هیئتی
که از دنیا رفته بود به پا خاستند بی آنکه حتی یک نفر از میان آن جمع کم
شده باشد و پس از آن مدتی طولانی زندگی کردند.

همة مفسران شیعه و سنی نیز با اندک اختلافی همین مطلب را در ذیل آیه یادشده ذکر کرده اند.

در برخی دیگر از آیات قرآن نیز به مواردی از زنده شدن مردگان و بازگشت آنها
به دنیا اشاره شده است که زنده شدن عُزَیر، صد سال پس از مرگ و زنده شدن
مردگان به دست حضرت عیسی (ع) از آن جمله است.

در پستهای بعدی آیاتی که بر وقوع رجعت در آخر الزمان دلالت دارد را بررسی خواهیم کرد...