آثار سجده بر پیشانی‏

قال الباقر - علیه السلام -:
کان لابی - علیه السلام - فی موضع سجوده اثار ناتئة و کان یقطعها فی السنة مرتین فی کل مرة ثفنات فسمی ذاالثفنات لذلک؛
پدرم در جایگاه سجودش آثاری برآمده داشت و در سال دو بار آنها را می‏برید و در هر بار پنج پینه داشت، لذا به نام ذاالثفنات (دارای پینه‏ها) نامیده شد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 161)