تأثیر یاد خدا بودن

 هر وقت که دل آدمی به یاد خدا بیفتد اولین اثری که از خود نشان می‌دهد ایناست که ملتفت مقصودها و تقصیرها و گناهان خود گشته،‌ آن چنان متأثر شود کهعکس العملش در جوارح لرزه اندام باشد دومین اثرش این است که متوجه پروردگارش می‌شود که هدف نهائی فطرت اوست و در نتیجه خاطرش سکونت یافته و به یاد او دلش آرامش می‌یابد.[1]
[1] - المیزان، ج 11، ص 543، 545.