اسم من «موز» است!
| يكي از ميوههاي خونساز هستم. براي چاق شدن مرا مصرف كنيد. لينت دهنده مزاجم. اگر به شوره سر مبتلا هستيد، مرا انتخاب كنيد. در پوست من خواص بسياري نهفته است. خاكستر پوستم براي بند آوردن خونريزي مفيد است. اسم من موز است. به من طلح و بنان نيز ميگويند. در كتب قديم طلر و طلح منضود ذكر شده است. زادگاه اول من مناطق استوايي و گرمسير است اخيرا در بلوچستان مرا كاشته و محصول خوبي بدست آوردهاند. در كتابهاي قديم نوشتهاند كه در جنوب ايران و سواحل خليج فارس كمي به عمل ميآيد و ميوهي آن شيرينتر از موز هندي است. درخت من با همه بزرگي كه گاهي قامت آن به سه متر و عرض برگ آن شصت سانتي متر ميرسد، جزو گياهان علفي به حساب ميآيد و در هندوستان مغز ساقه درخت مرا ورقه ورقه كرده، و آنرا با ماهي و يا تنهايي پخته مانند ساير سبزيها و ريشهها ميخورند. من داراي انواع و اقسام ميباشم و يك نوع نامرغوب من داراي هسته است. ميوهي من در صورت رسيدن داراي عطري ملايم، خوش طعم و شيرين است. ميوهي من نرم و بسيار مغذي است و قدرت غذايي آن كمي از سيب زميني بيشتر است. ميوهي من داراي ويتامينهاي آ - ب - ث و هشتاد درصد قند ميباشد، ولي از نظر مواد چربي - سفيدهاي - ترشي - سلولز و كلسيم فقير است و به همين جهت كساني كه در نواحي مرزخيز قوت غالب آنها ميوهي من است، پس از مدتي مبتلا به اختلالات معدي و سوء هاضمه و يبوست شده، كم خون و ضعيف ميشوند. مبتلايان به آلبومين ميتوانند مرا همراه با غذاهاي مناسب ديگر ميل نمايند و چون فاقد مواد سفيدهاي هستم براي آنها مفيد ميباشم. ميوهي مرا هميشه موقعي ميل نماييد كه كاملا رسيده باشد. خوردن ميوهي خام من توليد ورم قولون (كوليت) مينمايد و در روده ايجاد تخمير ميكند. خوردن من براي مبتلايان به مرض قند خوب نيست و مبتلايان به يبوست نيز بايد از خوردن من پرهيز كنند. بعضيها نسبت به ميوه من حساسيت داشته، پس از خوردن آن زبانشان ورم كرده و يا جوش ميزند. باين اشخاص توصيه مينماييم كه بلافاصله بعد از خوردن من يك ميوه ترش ميل نمايند و يا با آب ليمو مضمضه كنند. از سوزاندن شاخ و برگ خشك شدهي من خاكستري بدست ميآيد كه در بعضي از شهرهاي هندوستان با آن لباس ميشويند و به جاي صابون به كار ميبرند و نيز از اين خاكستر ميتوان قليا و تيزاب صابون درست كرد. ميوهي نارس من دير هضم و نفاخ است، ولي پس از رسيدن زود هضم ميشود. من يكي از ميوههاي خونساز هستم و اشخاص ضعيف البنيه را چاق ميكنم. من مسروركننده و ملين ميباشم. سرفههاي خشك را آسان ميكنم و سينه را نرم مينمايم و به مزاج لينت ميدهم. شهوت را تحريك مينمايم. ماليدن ميوهي كال من با سركه جهت كچلي و شوره سر و همچنين جرب و خارش تجويز شده است. ماليدن ميوه من مخلوط با مغز تخم خربوزه جهت كك و مك و نيكويي رنگ چهره مفيد است. ضماد پختهي برگ من فرو برندهي اورام است و ضماد ميوه من جهت سوختگي آتش مفيد ميباشد و چنانچه بلافاصله به كار رود، از تاول زدن جلوگيري مينمايد. پاشيدن خاكستر پوست درخت من جهت بند آوردن خون و درمان زخمها نافع ميباشد. زياده روي در خوردن ميوهي كال من باعث زيادي بلغم و باعث قولنج و پيچش شكم خواهد شد. مخصوصا در پيران و اشخاص سرد مزاج - هرگز بعد از خوردن ميوهي من آب ننوشيد و مرا هيچگاه ناشتا ميل ننماييد. جوشاندهي ريشه درخت من ضد كرم است. پوست ميوه من از سمت داخل جوهر را بخود ميگيرد و براي پاك كردن جوهر و مركب از روي دست به كار ميرود. عصاره ميوهي مرا به اطفال شيرخوار ميتوان داد - كمپوت ميوهي من جهت پيران و اشخاصي كه معدهاي ضعيف دارند تجويز ميشود. در بعضي از كتابهاي فلاحي قديم نوشتهاند اگر هستهي خرما را ميان فيلگوش (نوعي سيب زميني است) گذاشته و بكارند درخت موز ميشود. من نسبت به صحت اين موضوع ترديد دارم و بايستي حقيقت آن را از متخصصين كشاورزي پرسيد. |
||
|