اسم من «شمشاد» است!
| پوست و چوب من، خون را تصفيه ميكنند. تب بر هستم و برگم اثر مسهلي دارد. جوشانده پوست و ريشهام را براي معالجه تب و نوبه به كار بريد. عرق شكوفه من دل را تقويت ميكند. خاك اره چوبم اگر با حنا به سر ماليده شود، باعث تقويت مو ميگردد. فارسي من شمشاد است. در گيلان و طوالش به من كيش، در آستارا شومشاد، در رامسر و رودسر و شهسوار شوشار و ششار در مازندران و نوشار و آلشر، در آمل و كجور مرا شهر مينامند. در كتب قديمي به من بقس، شجره اليس - عتق - كتم تنتم و نقش ميگفتند، به شاخههاي نازك من كه با طراوت بوده و از غايت نازكي به سوي زمين ميل ميكند و شعرا آن را به زلف خوبان تشبيه ميكنند، شمشاد اناري ميگويند. گياه من به مقدار زياد در جنگلهاي شمال ايران ميرويد، درختچه من به ارتفاع 5/1 تا 7 متر قامت دارد و بيش از هفتصد سال عمر ميكند. چوب درخت من سخت و سفيد است و چون خشك شود رنگ آن كمي زرد ميشود و در گيلان معمولا با آن - شانه - تاشق - عصا - سيني و ظروف چوبي و چوب سيگار درست ميكنند برگهاي من هميشه سبز است و خزان نمينمايد. برگ من براي حيوانات مخصوصا شتر سمي است و ضماد خاك اره چوب من با حنا بر سر جهت تقويت مو و دفع سر درد و درمان شوره مفيد است، و با سفيده تخم مرغ و آرد جهت استحكام مفاصل تجويز ميشود. ميوه من، يعني دانههاي من قابض معده و رودههاست و سيلان آن دهان را بر طرف ميكند، عرق شكوفه من در تقويت دل و دماغ قويتر از عرق بهار - نارنج است. برگ و پوست ريشه درخت من داراي مواد رزيني لعابي و عوامل دارويي مختلف است، پوست و چوب درخت من معرق تصفيه كننده خون - تب بر - ضد مالاريا و صفرابر است. برگهاي من داراي اثر مسهلي است و مصرف زياد اعضاي مختلف من سمي است. جوشانده پوست و ريشه و چوب من براي معالجه تب و نوبه تجويز ميشود و براي اين كار معمولا جوشانده 30 تا 60 گرم در هزار تهيه كرده، يك فنجان قبل از غذا ميخورند. پودر خشك برگهاي من به مقدار 2 تا چهار گرم با عسل به عنوان ملين ميدهند. شمشاد نعنايي، شمشاد اناري نوع ديگر آن است، و با اينكه در جنگلهاي شمال از قديم به عمل آمده معذلك بعضيها به آن شمشاد ژاپني هم ميگويند. |
||
|