اگر وحدت را همچو صورت انسان بنگرم

واو را در شکل آن دایره می بینم ،  
تکمیل کننده حدت آن می بینم

ح  را جمع در مسئله واو، غرق می بینم

همچون چشمانی نمایان گر واو می بینم.

دال ادامه ره ح می بینم.

همچو گوش هایی اطاعت گر ح می بینم.

ت را در انتهای آن همچون دهان و چشمان می بینم که هم ولایت پذیر است و هم نماینگر همه گروه.

اما چه خوش است اگر این نگاه، زبان و گوش با اسلام جان بپذیرد و وحدت اسلامی را که نمایان گر امت اسلامی و اسلام ناب محمدی است را بارور سازد.