«آیه جمعه»
«آیه جمعه»
آیه9 جمعه/ 62 را که در آن به حکم نماز جمعه پرداخته شده، «آیه جمعه» نامیدهاند.[1] در این آیه از مؤمنان خواسته شده که هنگام اذان ظهرِ جمعه*،خرید و فروش را رها کرده، به سوى ذکر خدا و نماز جمعه رهسپار شوند: «یـأیُّهَاالَّذینَ ءَامَنوا إِذا نودِىَ لِلصّلَوة مِن یَومِ الجُمعَةِ فَاسعَوا إِلى ذِکرِ اللّهِ و ذَرُوا البَیعَ ذلِکُم خَیرٌ لَکُم إِن کُنتم تَعلَمون». در شأن نزول این آیه آمده است که پیش از هجرت پیامبر(صلىالله علیه وآله)به مدینه، انصار گفتند: یهودیان در هر هفته، روز شنبه، ونصارا یکشنبه را به عبادت اختصاص دادهاند. براى ما هم مناسب است روزى تعیین شود تا براى عبادت اجتماع کنیم. آنها «یوم العروبه» (نام روز جمعه پیش از اسلام) را براى این کار برگزیدند و نزد اسعد بن زراره اجتماع کردند.اسعد براى آنان نماز خواند و به آنان پند داد و آن روز را به دلیل اجتماعشان «جمعه» نامیدند و این آیه نازل شد.[2]
پانوشت ها:
[1] الاتقان، ج1، ص80.
[2] مجمع البیان، ج10، ص431؛ مخزن العرفان، ج13، ص305.