ضرورت پرداختن به ذکر

ضرورت پرداختن به ذکر

 توصیه: «ای عزیز من! این مرغ جان عجب مرغی است، او را بی پر آورده اند. پر و بال در دام ذکر و حضور خواهد یافت.

ایعزیز من! به دوام ذکر مشغول باش که همه سعادت ها آنجا یافته اند انبیاء و اولیاء ـ علیه السلام ـ تا تو نیز گم کرده را بازیابی».[1]

[1] . مجموعه آثار فارسی احمد غزالی (پندنامه)، به اهتمام: احمد مجاهد، تهران، دانشگاه تهران، 1376، صص 258 ـ 260.