سجده طولانی پیامبر
 
 
پیامبر اکرم(ص) همواره مردم را به نماز فرا می خواند. امام حسن(ع) که کودک خردسالی بود، پهلوی پیامبر می نشست و نماز خواندن ایشان را نگاه می کرد. روزی در یکی از رکعت های نماز،مردم متوجه شدند که سجده پیامبر خیلی طولانی شده است، اما چون همه آنها درسجده بودند، نمی شد کاری انجام دهند و باید منتظر می شدند تا پیامبر سر ازسجده بردارد. وقتی نماز تمام شد، مردم پرسیدند: »ای رسول خدا(ص)، تاکنون چنین سجده طولانی از شما ندیده بودیم. آیا فرشته وحی هنگام سجده پیامی ابلاغ کرده بود؟» پیامبر پاسخ داد: «وحی نرسیده بود، اما چون فرزندم حسن در حال سجده بر دوشم سوار شده بود، نمی خواستم در بلند شدن از سجده عجله کنم و او را بیازارم. آن قدر صبر کردمتا خودش از شانه ام پایین بیاید».1
1. امیرمهدی مراد حاصل، کوتاه و خواندنی، ج 2.