شهرهای ایران(کجا بریم ؟)

حاجی‌آباد یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران و شمال استان هرمزگان است.حاجی آباد شمالی ترین شهر استان هرمزگان است و در نزدیکی استان کرمان واقع شده است.این شهر در بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد قرار دارد.فاصله حاجی آباد تا بندرعباس ۱۶۵ کیلومتر است.

آب و هوا و اقلیم

حاجی آباد تابستان های گرم وخشک و زمستان های نسبتا سردی دارد.البته دوره گرما در حاجی آباد به دلیل نزدیکی به استان کرمان نسبت به بقیه شهرهای هرمزگان کمتر است.اطراف شهر حاجی آباد را کوه احاطه کرده است.شهر حاجی آباد نسبت به بقیه مراکز شهرستان های هرمزگان از ارتفاع بیشتری از سطح دریا برخوردار است.ارتفاع شهر حاجی آباد طبق منابع سازمان هواشناسی کشور ۹۳۱،۲ متر از سطح دریاست.
فرهنگ

شهر حاجی آباد به لحاظ فرهنگی از دو فرهنگ متفاوت تشکیل شده است.برخی گویش و پوشش خاص هرمزگانی و برخی نیز گویش کرمانی دارند که این خود از ظرفیت های بالای فرهنگی این شهر حکایت دارد.با نگاهی به پوشش جنوب شهرستان حاجی آباد گویش و پوشش هرمزگان بیشتر نمایان است و نیمه شمالی این شهرستان بیشتر تحت تاثیر استان کرمان قرار دارد.تنوع فرهنگی شهر حاجی آباد هم خودامری طبیعی است.
سوغات

سوغات شهر حاجی آباد شامل خرما و مرکبات است.
موقعیت ارتباطی

شهر حاجی آباد در مسیر ترانزیتی کشور واقع شده است و محور اصلی جنوب به شمال کشور از این شهر عبور می کند.

سیریک یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر مرکز شهرستان سیریک است.

سیریک در کرانهٔ دریای عمان قرار دارد. از طریق راه اصلی در ۷۰ کیلومتری شمال میناب و ۱۵۰ کیلومتری جنوب خاوری جاسک قرار دارد.

جمعیت شهرستان سیریک طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۵۰۰۰ نفر بوده‌است.

مردم سیریک به زبان فارسی (لهجه‌ای محلی از زبان فارسی با گویش بلوچی) سخن می‌گویند. مسلمان و سنی هستند.

سوزا نام شهرى است در بخش شهاب از توابع شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ايران.
« شهر ســـوزا » در 39 کيلومتري جنوب غربي شهرستان قشم واقه شده است ، و در موقعيتي ساحلي قرار گرفته و تنگه معروف و استراتژيکي هرمز در محدوده آن واقع است . دره‌هاي موسوم به تنگ کلمون و تنگ لرد در دو کيلو متري شمال غربي سوزا قرار دارند که آبريز هر دوبا هم يکي شده و به خليج فارس مي ريزند.

پوشش گياهي وحيات و حش
آب و هواي سوزا ، گرم و خشک ساحلي است وجود دره ها، تنگ ها ، پوشش گياهي ، حيات و حش و پرندگان دريايي از عناصر جذاب طبيعي اين شهر محسوب مي‌شوند . مهم‌ترين آثار تاريخي به جا مانده در نزديکي اين شهر ، « سدليت يا خالصي » در چهار کيلومتري شمال غرب شهر ديرستان و « سدگوران » در جنوب روستاي گوران متعلق به دوره ى ساسانيان است که در مجاورت سوزا قرار دارند .

جمعيت
جمعيت شهر سوزا طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385 ، برابر با 14487 نفر بوده‌است.
از محل‌هاي اصلي اين شهر مي‌شود به بخشداري آموزش وپرورش و مخابرات و آب‌شيرين‌کن وخيلي جاهاي ديگر مي‌توان اشاره کرد.

پارسيان يا گاوبَندي يکي از شهرستان‌هاي استان هرمزگان واقع در جنوب ايران است.
اين شهرستان تا چند سال پيش يکي از بخش‌هاي شهرستان بندر لنگه بوده که بعداً به سطح شهرستان ارتقاء يافته‌است.
اطلاعات ارائه‌شده درباره بخش پارسيان (پيش از شهرستان شدن) بدين صورت بوده‌است: پارسيان (گاوبندي)، يکي از بخش‌هاي شهرستان بندر لنگه‌است که در جنوب ايران قرار دارد. فاصله اش تا بندر لنگه 220 کيلومتر است. با توجه به اينکه اين ناحيه گرم و مرطوب است، اما آب و هواي پارسيان از ساير نقاط استان معتدلتر است.

محدوده پارسيان
محدوده پارسيان:از سمت شمال به شهرستان لامرد واز سمت جنوب به خليج فارس، واز مغرب به بندر عسلويه، از توابع شهرستان کنگان و از سمت مشرق به بخش شيبکوه از توابع شهرستان بندر لنگه، محدود مي‌شود.

جمعيت
جمعيت شهرستان پارسيان طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385، برابر با 38096 نفر بوده‌است. عده کمي در کشورهاي حوزه خليج فارس مشغول به کارند. درصد سواد در اين منطقه نسبت به ديگر نقاط استان در سطح بالاتري است.زبان مردم اين منطقه، شاخه‌اي از زبان فارسي است که به صورت گويشهاي مختلف به کار مي‌رود. برخي از روستاها به زبان عربي سخن مي‌گويند. مردم اين منطقه، از نظر کشاورزي بسيار فعال بوده و محصولات خود را به ساير شهرستانها ارسال مي‌کنند و عمده محصولات کشاورزي اين منطقه گوجه فرنگي، بادنجان، سبزيجات و خرما است.

غذاهاي مخصوص گاوبَندي
اين منطقه داراي غذاهاي بخصوصي است که از ميان آنها مي‌توان نام برد:>
رنگينک
لگيمات
خمفروش
گيويده
حليم
اين منطقه داراي قسمت‌هاي زيادي است که از اين ميان مي‌توان به احشام، دشتي، بستانو، بهده، بوچير، جهواز، شيوو، ستلو، کوشکنار، فومستان، ميلکي، برکه دکا، سروباش، يرد خردو، يردخلف، يُرد قاسمعالي، يُرد کوخردي، کناردان اشاره کرد.

طي سال‌هاي اخير پيشرفت‌هاي قابل توجهي در منطقه بوجود آمده‌است که به‌وسيله نهادهاي دولتي و همچنين نيکوکاران بوده‌است که از مهم‌ترين اقدامات انجام شده مي‌توان به موارد زير اشاره کرد:
احداث بيمارستان خيريه تخصصي رستماني با تجهيزات بالا.
آسفالت کشي و بزرگراه سازي به‌وسيله شهرداري.
احداث مساجد و مدارس.
احداث دانشگاه‌هاي پيام نور و آزاد

کشتزارها ومناطق کشاورزي
گاوبندي داراي کشتزارهاي گسترده‌است که عبارت‌انداز: گود قاسمو، چاه دروا، جنگل، خور خنجيها، بند ملا، خالصي، لمري، باغ مقبل، ارض بردول، زمين جوکار پشت کوه، در اين کشتزارها در حدود 10000 من جو و گندم و غله کاشته مي‌شود و زراعت ديم است.

نخلستانهاي گاوبَندي
در منطقه گاوبندي نخلستان وسيعي وجود دارد و در زمان پيشين محصولات خرما و غله از اين منطقه به هند ومومباسا برده مي‌شده‌است ومردم منطقه از راه تجارت وسفر به هند و آفريقا امرا معاش مي‌نموده‌اند، نخلستان گاوبندي به شرح زير است:
نخل فولاد، نخل جنگل غربي، نخل خلفاني، نخل ملا خنجيها، نخل درواه، نخل خاجه، نخل علي قاسم، نخل ملا اسحاق، نخل باقر حافظي، زريبه مير، زريبه ملا احمد وهزارها باغها ونخلستانهايي که در دوران گذشته در منطقه وجوده داشته‌است که متأسفانه بعلت بي توجهي مردم منطقه وکم بود آب شرين، بيشتر نخلها مرده‌اند و نابود شده‌اند.

دره‌هاي گاوبَندي
در منطقه گاوبندي دره‌هاي متعدي وجود دارد که به صورت مسيل و يا رودخانه فصلي در جريان است، مشهورترين دره‌هاي منطقه عبارت‌اند از: درواه گبري، رودخانه، درواه حلواي، درواه گز آبدين، دوراه چا درواه، درواه تنگ بردول، و درواه آبيار. در گوشه وکنار بعضي از اين درواهها زمينهاي (جوکار) وجود دارد که در بعضي او قات کشاورزان در آن جو و گندم مي‌کارند.

پيشه
شغل اهالي صيد، ماهي گيري و کشاورزي است، تجارت و سفر است. وصادرات گاوبَندي در سابق خرما و غله بوده‌است.

شهر بندرچارک مركز بخش شيبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان ايران است. شهر چارك را «بندر چارک» نيز مي‌نامند.

محدوده چارک
از شمال باوردان، از جنوب خليج فارس، از مغرب طاحونه، واز سمت مشرق به حسينه محدود مي‌گردد.

جمعيت
جمعيت شهر بندرچارک طبق سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال 1385 ، برابر با 4447 نفر بوده‌است.بيشتر آنها از نژاد عرب هستند، و به زبان عربي و فارسي تکلم مي‌کنند. داراي تأسيسات زير است: مسجد، دبستان، برق و لوله کشي آب، بانک، آب انبار (برکه) و تلفن است.مي خواستم اضافه كنم كه بندر چارك هم اكنون شهري است با تمام امكانات داراي آب شيرين كن است كه باعث شده آبش در سطح شهرستان بهترين آب باشد..داراي مدارس راهنمايي دبيرستان پيش دانشگاهي و هنرستان است و نزديكترين جا براي رفت و امد به جزيره كيش ميباشد.

جغرافيا و پيشينه
شهر بندر چارک در 300 متري مشرق خليج فارس واقع است. و ارتفاعش از سطح دريا 40 متر است. روستاي تاوونه در سمت مغرب چارک واقع شده‌است، و در سمت شمال آن روستاي سکروه قرار دارد. دهستان چارک در گذشته مقر حکمراني قبيله (آل علي) بود، چون قبيله آل علي بر اين منطقه حاکم بودند.

آثار
قلعه بزرگي در دهستان چارک وجود دارد که مقر حاکم وقت بوده‌است، اين قلعه شيخ صالح بن شيخ محمد آل علي يکي از حاکمان چارک ساخته‌است و مقر حکم خود قرار داده‌است. اولين کسي که حاکم آنجا بوده‌است: شيخ محمد بن شيخ حسن آل علي بودند، اما آخرين کسي که زمام حکم در قبضه داشتند شيخ عبدالله بن شيخ محمد آل علي بوده‌است.

دهستان چارک ده آبادي است و يکي از بنادر پرجنب‌وجوش منطقه شيبکوه است.

بندر لنگه يکي از شهرهاي استان هرمزگان ايران است. اين شهر مرکز شهرستان بندر لنگه و يکي از بنادر مهم جنوب کشور است.
براساس اطلاعات موجود در 54 درجه و 30 دقيقه طول شرقي و در 26 درجه و 18 دقيقه عرض شمالي از نصف النهار مبدأ واقع شده‌است.
فاصله بندر لنگه تا شهر لار 280 کيلومتر و تا بندر عباس 192 کيلومتر و تا بوشهر 420 کيلومتر و تا شهر بستک 170 کيلومتر است. هواي شهر بندر لنگه مانند ساير شهرهاي ساحلي مرطوب و در تابستان گرم است.

محدوده بندر لنگه
حدوداً از شرق شهر کنگ، از غرب روستاي شناس و مغويه، از جنوب خليج فارس و از سمت شمال به صحراي مهرکان محدود مي‌گردد.

خطوط طول و عرض
براساس اطلاعات موجود در 54 درجه و 30 دقيقه طول شرقي و در 26 درجه و 18 دقيقه عرض شمالي از نصف النهار مبدأ واقع شده‌است.

فاصله بندر لنگه با شهرهاي اطراف
فاصله بندر لنگه تا شهر لار 280 کيلومتر و تا بندر عباس 192 کيلومتر و تا بوشهر 420 کيلومتر و تا شهر بستک 170 کيلومتر است. هواي شهر بندر لنگه مانند ساير شهرهاي ساحلي مرطوب و در تابستان گرم است.

جانوران وپرندگان
در کوههاي اطراف بندر لنگه حيوانات و پرندگان مختلفي وجود دارند مانند: آهو، روباه، گرگ، شغال، جوجه‌تيغي وکفتار. از پرندگان مانند: کبک، شاهين، و قُمري و بلبل و تيهو غيره از پرندگان کوهي وصحرائي.

پوشش گياهي
اغلب زمينهاي شهرستان بندر لنگه داراي قابليت مرتعي است ومناسب‌ترين اراضي جهت استفاده‌هاي مرتعي وبرداشت علوفه محسوب مي‌شوند. در اطراف لنگه درختان بزرگ و تنوهمندي وجود دارد مانند: كُنار، كُور و سمر ،سَلَم و غيره، در زمان قديم مردمان لنگه از هيزم اين درختان براي پخت و پز وبراي تدفئه خانهاشان استفاده مي‌کرده‌اند.

جمعيت
جمعيت شهر بندر لنگه طبق سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال 1385 ، برابر با 26175 نفر بوده‌است.

بندر کنگ واطراف آن جزو حومه بندر لنگه به شمار مي‌آيد، در کنگ مساجد متعددي و مغازه‌هاي گوناگوني وجود دارد، بيشتر اهل کنگ از پيروان امام شافعي هستند، و به زبان فارسي تکلم مي‌کنند، اما نوشته‌هاي آنها به زبان عربي است و نامه‌ها و سندها را به زبان عربي تدوين مي‌نمايند.
بندر کنگ داراي تأسيسات برق، لوله کشي، بانک، مسجد، آب انبار (برکه) دبستان، راهنمايي دخترانه و دبيرستان پسرانه‌است.
حومه: منطقه‌اي گسترده‌اي است از توابع بخش مرکزي شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ايران. مرکز حومه بندر کنگ است، بندر نقطه‌اي است در کرانه دريا که کشتيها در کنار آن پهلو مي‌گيرند و يا لنگر مي‌اندازند تا در آنجا بارگيري و يا بار خود را تخليه نمايند.

تاريخچه کنگ
در زمان قديم شهر کنگ يکي از مراکز مهم دولت پرتغال بوده، در زماني که برتغاليها تسلط بر خليج فارس و منطقه داشته‌اند، لنگرگاهي در کنگ ساخته بودند که کشتيهاي بزرگ خودرا در آن لنگر مي‌کردند، همچنين قلعه بزرگي ساخته بودند که مقر حکم آنها بود، آثار اين قلعه در کنار دريا باقي مانده‌است، وقتي که آب دريا مَد مي‌يابد آب اطراف بقاياي اين قلعه را فرا مي‌گيرد، اما وقتي که آب دريا جزر است قسمتي بزرگي از قلعه نمايان مي‌شود، اين قلعه در پيش مردم کنگ به قلعه پرتغاليها معروف است.

جمعيت
جمعيت شهر کنگ طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385 ، برابر با 14894 نفر بوده‌است.

راه قلعه لشتان
روايت است که از قلعه پرتغاليها تا قلعه لشتان که بر فراز کوه‌هاي بار چاه واقع است راهي زير زميني که قسمتي از اين راه مانند تونل ساخته بودند و از کنگ به قلعه لشتان مي‌رفتند، مخصوصاً در ايام جنگ و شور وآشوب، از اين راه نيز ذخيره ومهمات براي کساني که در قلعه لشتان سنگر گرفته بودند مي‌رساندند.

ملاحان کنگ
در دوران قديم در بندر کنگ 30 کشتي بزرگ وجود داشته که به سرپرستي ملاحان برجسته کنگي به وسيله آنها سفرهاي دريايي دراز به سوي هند، آفريقا، بصره، ممباسا، و محمره سفر مي‌کردند، وکالاهاي تجارتي مانند: خرما، الورد، المستکي، جوز، و لوز، سجاده، به هند و آفريقا و ممباسا مي‌بردند، واز آنجا چوب و چايي و پارچه به بندر کنگ مي‌آوردند.
گاهي اين کشتي‌ها در منطقه‌اي بنام «کوران» در راس جزيره قشم لنگر مي‌انداختند وبعد از مدتي توقف واستراحت به سفر خودشان ادامه مي‌دادند، وگاهي هم براي تعمير کشتيهاي خود به آنجا مي‌رفتند.

برکه دريا دولت
در بيرون از شهر کنگ از سمت شمال يک آب انبار (برکه) بسيار بزرگي وجود دارد که آن را برکه دريا دولت مي‌گويند، به خاطر بزرگي غير قابل تصور اين برکه «دريا دولت» ناميده شده‌است، به خاطر وسعت اين برکه فقط نيم سقف دارد و سقفش کامل نيست مانند ساير برکه‌ها که سقف کامل دارند. خانه‌هاي قديمي کنگ از سنگ و گچ ساخته شده‌است و در بالاي آنها بادگير وجود دارد، مخصوصاً خانه‌هاي تجارتها که در آن دوران در بندر کنگ زندگي مي‌کردند.

بندر خَمير يکي از شهرهاي استان هرمزگان در جنوب ايران است. براساس اطلاعات موجود در مرکز آمار ايران در 35 دقيقه طول شرقي و 26 درجه و 57 دقيقه عرض شمالي از نصف‌النهار مبدأ واقع شده‌است. ارتفاع متوسط اين شهر از سطح دريا 15 متر است. مساحت قانوني 431,5 هکتار و وسعت حريم 115 کيلومتر مربع است، و حد فاصل حدود 85 کيلومتري غرب بندر عباس و 110 کيلومتري شرق بندرلنگه واقع شده‌است. اين شهر مرکز شهرستان خمير است.
شهر بندرخمير داراي جمعيت شهري 12995 نفر با 5 روستاي واقع در حريم به نام‌هاي لشتغان بالا، لشتغان پايين، کندال، باقي آباد و چاه صحاري بوده و مساحت قانوني 431,5 هکتار و وسعت حريم 115 کيلومتر مربع در موقعيت جغرافيايي 26 درجه و 57 دقيقه عرض شمالي و 35 دقيقه طول شرقي نسبت به نصف النهار گرينويج و در ارتفاع 15 متري از سطح دريا واقع شده‌است که از شمال به کوه و از جنوب به دريا و تنگه خوران، از شرق به دهستان پل و از غرب به دهستان دژگان منتهي مي‌گردد و حد فاصل حدود 85 کيلومتري غرب بندرعباس و 110 کيلومتري شرق بندرلنگه واقع شده‌است.
شهر بندرخمير داراي 49 ساله سابقه بخش و قريب به دو سال است که مرکز شهرستان خمير مي‌باشد و در سال 1346 شهرداري اين شهر نيز تاسيس شده‌است که داراي 40 ساله سابقه شهرداري بوده .
بندرخمير يکي از شهرهاي قديمي و توسعه پذير، مهاجرپذير و پرجاذبه استان هرمزگان است که بدليل موقعيت جغرافيايي و وجود کارخانه‌هاي بزرگي چون کارخانه سيمان 6000تني هرمزگان، پايانه بار، شهرک صنعتي 1 و2، گچ خمير، گمرگ و ارتباط حمل و نقل دريايي کالا به کشورهاي همسايه جنوبي خليج فارس، وجود آثار تاريخي و اماکن توريستي و تفريحي همچون جنگل حرا، آبگرم‌هاي معدني درماني بندرخمير، آبسر معدني بندرخمير، ديوار بلند سدار (Sedar)، برج قلعه بندرخمير، آب انبارها و کوره‌هاي گچ و ساروج خمير – که بالاخص ساروج خمير گذشته‌هاي دور مورد توجه مهندسين و کارشناسان امور ساختماني بوده و زبانزد عام و خاص است و با وجود معادن سيمان و گوگرد از جمله شهرهاي مهم استان هرمزگان بشمار مي‌آيد.

شغل مردم
شغل اکثر مردم پيله وري، ملواني و صيادي است مرحوم صدرالاسلام و ملاسليمان خميري از علما و شعراي بنام بندرخمير (در اوايل قرن سيزدهم هجري) و نيز مرحوم سيداميرشيخ عالم، فقيه و مرجع ديني منطقه در قرن اخير بوده که از خود خدمات و آثار ماندگاري بجاي گذاشته‌اند.
آب مشرب شهر شيرين و لوله کشي شده‌است که از روستاي کهورستان واقع در شصت کيلومتري شمال بندرخمير با قدمت بيش 37 سال است که تامين مي‌گردد.
بندرخمير از جهت آب و هوايي در محدوده گرم و مرطوب قرار دارد که متوسط دماي ده ساله 26,7 درجه سانتي گراد و ميانگين حداقل و حداکثر دماي ده ساله 18,1 و 35,3 درجه سانتي گراد و تبخير ساليانه 3672 ميلي متر و ميزان متوسط بارندگي ساليانه 20 سال اخير حدود 171ميلي متر مي‌باشد.
اين شهر داراي يک درمانگاه و يک بيمارستان 32 تختخوابي که توسط فردي خير احداث گرديده، همچنين شهرداري، 45 اداره و نهاد دولتي، يک مرکز آتش نشاني شهرداري، مرکز اورژانس، يک کتابخانه عمومي، سه ميدان بنام آزادي، جمهوري اسلامي و امام خميني(ره)، دو بلوار اصلي بنام‌هاي بلوار امام خميني(ره) و بلوار ملاسليمان خميري و يک بلوار جديد الاحداث بنام آيت الله خامنه‌اي، 16 مسجد، يک مجموعه گلزار پنج تن شهداي هشت سال دفاع مقدس، يک مجموعه استاديوم ورزشي، يک استخر شناي سرپوشيده استاندارد نيز که توسط شهرداري احداث شده‌است.
جمعيت دانش آموزي و فضاهاي آموزشي شهر نيز شامل 2929 دانش آموز مشتمل بر پنج آموزشگاه در مقطع دبيرستان در سه فضاي آموزش، پنج آموزشگاه در مقطع راهنمايي در سه فضاي آموزشي، 9 آموزشگاه در مقطع دبستان در 5 فضاي آموزش مي‌باشد. يک واحد دانشگاهي پيام نور با چهار رشته تحصيلي افتتاح گرديده که فاز اول دانشگاه با مشارکت مردم و دولت در حال احداث مي‌باشد.

جمعيت
جمعيت شهر بندر خمير طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385، برابر با 12995 نفر بوده‌است. شهر بندرخمير واقع در حريم 5 روستا بنام‌هاي: لشتغان بالا، لشتغان پايين، کندال، باقي آباد و چاه صحاري بوده‌است.

محدوده شهر
از شمال کوه، از جنوب دريا و تنگه خوران، از مشرق دهستان پل و از سمت مغرب به دهستان دژگان محدود مي‌گردد.

پيشينه
شهر بندرخمير داراي 49 ساله سابقه بخش و قريب به دو سال است که مرکز شهرستان خمير مي‌باشد و در سال 1346 شهرداري اين شهر نيز تأسيس شده‌است که داراي 40 ساله سابقه شهرداري بوده و در حال حاضر شهرداري حائز درجه 5 است. بندرخمير يکي از شهرهاي قديمي و توسعه پذير، مهاجرپذير و پرجاذبه استان هرمزگان است که بدليل موقعيت جغرافيايي و وجود کارخانه‌هاي بزرگي چون کارخانه سيمان خمير 6000 تني هرمزگان، پايانه بار، شهرک صنعتي 1 و2، گچ گچ خمير، گمرگ و ارتباط حمل و نقل دريايي کالا به کشورهاي همسايه جنوبي خليج فارس، وجود آثار باستاني و اماکن توريستي و تفريحي همچون جنگل حرا، آبگرم‌هاي معدني درماني بندرخمير، آبسر معدني بندرخمير، ديوار بلند سِدار، برج قلعه بندرخمير، آب انبارها و کوره‌هاي گچ و ساروج خمير – که بالاخص ساروج خمير گذشته‌هاي دور مورد توجه مهندسين و کارشناسان امور ساختماني بوده و زبانزد عام و خاص است و با وجود معادن سيمان و گوگرد از جمله شهرهاي مهم استان هرمزگان بشمار مي‌آيد. شغل اکثر مردم پيله وري، ملواني و صيادي است. آب مشرب شهر شيرين و لوله کشي شده‌است که از روستاي کهورستان واقع در شصت کيلومتري شمال بندرخمير با قدمت بيش 37 سال است که تامين مي‌گردد.

بزرگان شهر
مرحوم صدرالاسلام و ملاسليمان خميري از علما و شعراي بنام بندرخمير (در اوايل قرن سيزدهم هجري) و نيز مرحوم سيداميرشيخ عالم، فقيه و مرجع ديني منطقه در قرن اخير بوده که از خود خدمات و آثار ماندگاري بجاي گذاشته‌اند. و مرحوم سيد عبدالباقي مظفري نياپور از بزرگان شهرستان بندرخمير بوده‌اند و مرحوم حاج عبدالهادي بلوکي از معتمدين و بزرگان شهرستان بندرخمير بوده‌اند.

آب و هواي شهر
بندرخمير از جهت آب و هوايي در محدوده گرم و مرطوب قرار دارد که متوسط دماي ده ساله 26,7 درجه سانتي گراد و ميانگين حداقل و حداکثر دماي ده ساله 18,1 و 35,3 درجه سانتي گراد و تبخير ساليانه 3672 ميلي متر و ميزان متوسط بارندگي ساليانه 20 سال اخير حدود 171ميلي متر مي‌باشد.

امکانات
شهر خمير داراي يک درمانگاه و يک بيمارستان 32 تختخوابي که توسط فردي خير احداث گرديده، همچنين شهرداري، 45 اداره و نهاد دولتي، يک مرکز آتش نشاني شهرداري، مرکز اورژانس، يک کتابخانه عمومي، سه ميدان بنام آزادي، جمهوري اسلامي و امام خميني، دو بلوار اصلي بنام‌هاي بلوار امام خميني و بلوار ملاسليمان خميري و يک بلوار جديد الاحداث بنام آيت الله خامنه‌اي، 16 مسجد، يک مجموعه گلزار پنج تن شهداي هشت سال دفاع مقدس، يک مجموعه استاديوم ورزشي، يک استخر شناي سرپوشيده استاندارد نيز که توسط شهرداري احداث شده‌است. جمعيت دانش آموزي و فضاهاي آموزشي شهر نيز شامل 2929 دانش آموز مشتمل بر پنج آموزشگاه در مقطع دبيرستان در سه فضاي آموزش، پنج آموزشگاه در مقطع راهنمايي در سه فضاي آموزشي، 9 آموزشگاه در مقطع دبستان در 5 فضاي آموزش مي‌باشد. يک واحد دانشگاهي پيام نور با چهار رشته تحصيلي افتتاح گرديده که فاز اول دانشگاه با مشارکت مردم و دولت در حال احداث مي‌باشد.

آثار تاريخي
در اين شهر آثار تاريخي زيادي وجود دارد از جمله کاروانسرا ي تاريخي روستا، مقبره اولياها و بزرگان، آب انبارها (برکه‌هاي) متعدد وتاريخي، وچهار مقبره تاريخي، آثار وبقايا مسجد کوچکي در کنار مسجد جامع که بيش از 400 سال سابقه تاريخي دارد.

بستک از شهرهاي استان هرمزگان، با قدمتي تاريخي، در قديم محلي براي استراحت کاروان‌ها بوده‌است. شهر بستک در منطقه‌اي کوهستاني قرار دارد که از شمال و غرب به استان فارس و از شرق و جنوب به استان هرمزگان متصل است. اين شهر مرکز شهرستان بستک است.
جمعيت شهربستک طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385، برابر با 9019 نفر بوده‌است.
اين شهر تا سال 1334 جزء استان فارس بوده‌است. بستک پيشينه تاريخي و سياسي طولاني دارد. داراي بيش از دويست روستا بوده، که در سال 1364 بخش وسيعي از روستاهاي منطقه‌اي به نام روئيدر از بستک جدا شد و به بخش خمير پيوند دادند و در سال 1370 تعدادي ديگر از روستاها در حوالي لمزان از بستک جدا شد. از اقسام خوردني‌هاي سنتي منطقه بستک و بخش‌هاي آن مهوه است که در جنوب ايران شهرت فراواني دارد. بعضي آنرا مهياوه نيز مي‌نامند.
در امارت دبي يکي از اميرنشين‌هاي هفت‌گانه امارات متحده عربي محله‌اي وجود دارد که بنام محله «بستکيه» معروف است.
مردم بستک به زبان لارستاني با گويش بستکي سخن مي‌گويند که از دسته زبانهاي پارسي جنوب غربي ايران است.

محدوده شهرستان بستک
شهرستان بستک از شمال به لارستان، از جنوب به شهرستان گاوبندي و شهرستان بندر لنگه، از مغرب به شهرستان لامرد، و از سمت مشرق به شهرستان بندر عباس محدود مي‌گردد.

بررسيهاي جغرافيايي
طول جغرافيائي شهر بستک 54 درجه و 23 دقيقه و عرض آن 27 درجه 14 دقيقه‌است ارتفاعش از سطح دريا 2120 گز است. حدود وسعت شهرستان بستک با 59/5525 کيلومتر مربع وسعت و در غرب استان هرمزگان در جنوب ايران واقع شده‌است. شهرستان بستک از شمال شهرستان لار، و از جنوب شهرستان بندر لنگه، واز مغرب شهرستان لامرد و از سمت مشرق به شهرستان بندر عباس محدود مي‌گردد.

تقسيمات سياسي
براساس جديدترين تقسيمات سياسي شهرستان بستک داراي سه بخش و 9 دهستان و 110 آبادي سکنه و 40 پارجه آبادي خالي از سکنه‌است.
بخش مرکزي به مرکزيت بستک مشتمل بردهستانهاي:گوده، دهتل، فتويه و بيش از 40 روستاي بزرگ و کوچک.
بخش کوخرد به مرکزيت دهستان کوخرد مشتمل بردهستانهاي: کوخرد و هرنگ و بيش از 3 روستاي بزرگ و کوچک.
بخش جناح به مرکزيت جناح مشتمل بردهستانهاي: فرامرزان، جناح و کمشک و بيش از 3 روستاي بزرگ و کوچک.

وضعيت توپوگرافي
شهرستان بستک از جمله ناهموارترين مناطق استان هرمزگان است به گونه‌اي که برخي از ناهموارترين وبلندترين ارتفاعات استان در اين شهرستان واقع شده‌است. دامنه ارتفاعات کمتر از 100 متر تا بيش از 2000 متر تا 3000 متر، کوه گاه‌بست و کوه سياه در شمال شهرستان، و کوه ناخ و زنگارد در جنوب شرقي شهرستان، پراکندگي دارد که در اين ميان کمترين وسعت مربوط به طبقه ارتفاعي کمتر از 100 متر با 2? بوده و بيشتر آن مربوط به طبقه ارتفاعي 400 تا 500 متر با 24? است. همچنين 15? وسعت بخش نيز در ارتفاعي بيش از 100 متر قرار گرفته‌است.

موقعيت اقليمي
شهرستان بستک به علت نزديکي به خليج فارس ونزديکي به منطقه حاره وداشتن موقعيت کوهستاني، داراي ويژگيهاي اقليمي مخصوص به خود است، با توجه به موقعيت منطقه داراي آب وهواي گرم وخشک در تابستان، وسرد وخشک در زمستان است. شهرستان بستک به علت نزديکي به مدار خط السرطان داراي آب وهواي گرم وخشک به لحاظ تقسيم بندي اقليمي است. بر اساس اطلاعات موجود از ايستگاه جناح ميانگين درجه حرارت در طول دوره آماري 5/49 درجه سانتيگراد وحد اقل مطلق آن صفر درجه سانتيگراد است. اصولا آب وهواي منطقه گرم است. بنا براين منطقه «گرمسير» يا «گرمسيرات» ناميده شده‌است. قسمت اعظمي از روزها ي سال گرماي هوايش از حد مطلوب ومورد نياز يعني 25 درجه‌است. به طوري که حدود 300 روز از روزهاي سال از گرماي بيش از حد مطلوب برخوردار است.

بارندگي ورطوبت وروزهاي يخبندان
در تقسيمات اقليمي، شهر بستک داراي اقليمي گرم و خشک است. متوسط بارندگي سالانه حدود 100 تا 200 ميليمتر و دربعضي از سالها کمتر هم مي‌شود. حد اکثر بارندگي درماههاي تابستان ميزان رطوبت بطور چشم گيري افزايش مي‌يابد واين امر موجب مي‌شود که هوا دم کرده وطاقت فرسا گردد. ضمن اينکه رطوبت تابستان موجب تشکيل شبنم شحرگاه و مه صبحگاهي شده و به برکت آن گياهان اين منطقه خشک به حيات خود ادامه مي‌دهند. در زمستان در برخي مواقع از زمان در قله‌هاي برخي از کوه‌هاي شهرستان بست بستک مانند: قله کوه گاه‌بست و قله کوه ناخ يخ مي‌بندد، همچنين بر روي آبهايي که در ظرفهاي مکشوف و در اماکن باز گذاشته باشد نيز از شدت سرما يخ مي‌بندد.

پوشش گياهي
اغلب اراضي شهرستان بستک داراي قابليت مرتعي است ومناسب‌ترين اراضي جهت استفاده‌هاي مرتعي وبرداشت علوفه محسوب مي‌شوند. محدوديتهاي عمده اين اراضي شيب بسيار تند، فرسايش بسيار زياد محدوديت عمق خاک، پستي وبلندي وناهمواري، وجود سنگريزه، شوري وقليائيت، محدوديت آب زير زميني وخطرات سيل گيري است که با عملياتي همچون حفاظت از حوزه آبخيز، کنترل چرا، رعايت اصول مرتعداري، احياء وتوسعه مراتع، جلوگيري از فرسايش، تسطيح در قسمت خاکدار، احداث سيستم زهکشي، اصلاح اراضي تاءمين آب مورد نياز مي‌توان تاحد زيادي اين مشکلات را رفع نموده وبر توانمنديهاي اراضي افزود.

خدمات عمومي و زير بنايي
باتوجه به تقيسمات سياسي جديد وتشکيل سه بخش: کوخرد و مرکزي و جناح، بستک در شهرستان وقطب بندي سياسي در منطقه، خدمات عمومي وزير بنايي توزيع گرديده‌است. مطالعات انجام شده در خصوص نرخ باسوادي شهرستان بستک نشان مي‌دهد که براساس سر شماري عمومي سال 1375 شهرستان بستک داراي 5/75 در صد نرخ باسوادي در گروه مردان و 92/63 در صد نرخ باسوادي در گروه زنان بوده‌است. آمارهاي مربوط به وضعيت آموزش جمعيت روستايي شهرستان بستک گوياي اين مطلب است که 94/66 در صد جمعيت 6 تا 24 ساله شهرستان بستک در سال 1375 در حال تحصيل بوده‌اند. براساس آخرين سر شماري عمومي نفوس ومسکن 1375 خورشيدي جمعيت شهرستان بستک 49676 نفر گزارش کرده‌است.

مکانهاي تاريخي و مذهبي شهرستان بستک:

آرامگاه شيخ محمد صوفي – تسان
آرامگاه شيخ حمزه ــ دهنگ
آرامگاه شيخ رستم – دهنگ
آرامگاه شيخ کمال الدين بهزاد – دهنگ
آرامگاه سيد قطب الدين – دهنگ
آرامگاه بي بي فاطمه قتال – دهنگ
آرامگاه شيخ مفتي – انوه
آرامگاه سيد قطب الدين شيدا – انوه
آرامگاه شيخ محمد زنگبار – فتويه
آرامگاه شيخ عبد القاسم حضور – شيخ حضور
آرامگاه سيد محمد سيد منصور ــ چاه بنارد
آرامگاه سيد عامر – چاه بنارد
آرامگاه امام زاده سيد کنچي – کنچي
آرامگاه سيد محمد ابراهيم شاعر – دهتل
آرامگاه شيخ احمد شيخ راشد ــ بستک
آرامگاه مجموعه دو گنبدان (بقعه شيخ عبدالرحمن بزرگ و ملا اسماعيل و ملا عبدالواحد) ــ کوخرد
آرامگاه سيد مظفر سيد منصور – کوخرد
گردش گاه ناخري
تفرج گاه نيدان
هفت رشته قنات – دهنگ
پاراو کوخردــ کـوخـرد
تاق نه تا – ناخري (تاخ نه تا – ناخري)
قبرستان تسان
تنب پرگان (تمب پرگان) ــ دهنگ
تنب کوشک – دهنگ
چاهها و کانالهاي ساروجي – دهنگ
آسيابهاي آبي – تدرويه
آسيابهاي آبي دامن – فارياب
آسيابهاي کريکي – بستک
کانال آب معروف به ترنه ـــ دهستان کوخرد
آب گرم (آب باد) تدرويه
آب گرم – فارياب سنگويه
آب گرم – فتويه
بازاربستک
بر که آخوند – در شرق انوه
کاروان سراي آخوند – در شرق انوه
کاروانسراي بستک.
كاروانسراى كوردان .
کاروانسراي کوخرد.
کاروانسراي لرد محيا
مسجد ملا محمد نامي – فتويه
مکتب خانه نامي – فتويه
مسجد جامع قديم بستک ــ بستک
مسجد جامع بستک
مسجد بن نادر ــ بستک
مدرسه مصطفويه بستک – بستک
قلعه شاه بنار – چاه بنارد
قلعه ايلود – ايلود
قلعه سيبه ــ کوخرد
قلعه توصيله ــ کوخرد
قلعه آماج ــ کوخرد
برج گري کوه – کوهيج
حمام خان بستک ــ بستک
حمام سيبه ــ کوخرد
شهرتاريخي ساساني (شهرسيبه) ــ کوخرد
خانه خان بستک ــ بستک
مجموعه بازار قديم بستک ــ بستک
سنگ نگاره‌ها – ده تل
دوگنبدان
حمام خاني بستک
مخدان (بستک)مُخدان
آسياب دومن
کريکي

دَرْگَهان يکي از شهرهاي استان هرمزگان در جنوب ايران است. اين شهر از توابع بخش مرکزي شهرستان قشم است. اين شهر در بيست کيلومتري و غرب شهر قشم واقع شده است. درگهان تا پيش از سال 1385 يک روستا بود.
جمعيت درگهان در سال 1385، برابر با 8,002 نفر بوده‌است.
اين شهر از زمان هاي دور مرکز تجاري جزيره قشم و مهمترين بندرگاه اين نواحي بوده و مي‌باشد.در حال حاضر نيز با داشتن مراکز تجاري متعدد و مشهور خودش ميعادگاه خيلي عظيم مسافراني مي‌باشد که گاها فقط براي بازديد از غروب به يادماندني اين شهر به همراه خريد از مراکز تجاري آن به جزيره قشم سفر مي‌کنند. مردم شهر بندردرگهان بسيار خونگرم, مهربان و مهمان نواز مي‌باشند و در ميان اهالي جزيره قشم و استان هرمزگان به مردمان رئوف مشهورند. مردم اين شهر مسلمان و اهل تسنن بوده و کمتر از 3% مهاجرين از ساير شهرهاي ايران به مذهب اهل تشيع در آن ساکن مي‌باشند و به همين نسبت داراي مساجد متعدد زيباي اهل سنت و يک مسجد اهل تشيع است. از مناظر زيبا و به يادماندني اين شهر تماشاي طلوع و غروب خورشيد از روي اسکله قديم مي‌باشد. از مهمترين مراکز تجاري آن مي نوان به بازارهاي زيباي دو دلفين, مرواريد, صدف, نگين, زمرد و اطلس اشاره کرد که در کنار بازار بزرگ قديم اين شهر قرار گرفته اند و رونق بخش توريسم آن هستند.

شهر بندر عباس مرکز استان هرمزگان در جنوب ايران است. شهر بندرعباس در بخش مرکزي شهرستان بندر عباس قرار دارد.
بندر عباس يکي از مهم‌ترين بندرهاي جنوب ايران است و نام پيشين آن بندر گمبرون بوده‌است.

جغرافيا
شهرستان بندرعباس در شمال تنگه هرمز قرار دارد. وسعت آن27316 کيلومتر مربع است. اين شهرستان از سمت شمال به شهرستان حاجي آباد و از سمت شرق به شهرستان‌هاي ميناب و رودان، از غرب به شهرستانهاي: بندرخمير و بندر لنگه، و از جنوب به خليج فارس و جزيره قشم محدود مي‌باشد. شهر بندر عباس مرکز شهرستان بندر عباس است. وسعت اين شهر که در ساحل خليج فارس واقع شده‌است حدود 45 کيلومتر مربع و ارتفاع آن از سطح دريا 10 متر مي‌باشد. نزديک‌ترين شهر به بندرعباس شهر قشم (مرکز جزيره قشم) با حدود 28 کيلومتر مي‌باشد. فاصله بندرعباس تا تهران 1333 کيلومتر مي‌باشد.

تاريخچه
تا قبل از قرن چهارم هجري در حوالي بندرعباس فعلي بندر و روستاي کوچکي به نام سورو وجود داشت. در سال 1514 پرتغالي‌ها اين منطقه کوچک را براي پياده شدن و بارگيري اجناس از خشکي انتخاب کردند. به دليل خرچنگ زيادي که در سواحل اين بندر وجود داشت نام آن را بندر «کاماراو» يا «گامارائو» يعني بندر خرچنگ گذاشتند. نام متداول بعدي يعني گامبرون به احتمال زياد از لغت پرتغالي گامارائو اقتباس شده‌است. بندرعباس يکي از بنادر مهم ايران در جاده ابريشم بوده‌است بطوري که کاروانهاي تجار در اين شهر به انجام مراحل گمرکي مي‌پرداختند و از اين مسير براي انتقال کالاهاي خود به اروپا و آفريقا و آمريکا اقدام مي‌کردند.

نام بندرعباس
در سال 1622 ميلادي شاه عباس توانست با توانمندي سردار ايراني امام قلي خان دست پرتغالي‌ها را از اين بندر کوتاه کند. به افتخار اين پيروزي بندر گمبرون به بندر عباس تغيير نام داد. در تقسيمات فعلي کشوري شهر بندرعباس مرکز استان هرمزگان و يکي از مهم‌ترين مراکز استراتژيکي و تجاري ايران در جوار خليج فارس و درياي عمان مي‌باشد. شهر بندرعباس به عنوان مرکز استان هرمزگان، شهري در حال پيشرفت و توسعه‌است. اگر چهره شهر را با چند سال قبل مقايسه کنيد متوجه خواهيد شد که ساختمان سازي وخصوصا آپارتمان سازي با سرعت قابل ملاحظه‌اي در حال انجام است. احداث پل ارتباطي خيابان استانداري و بلوار طالقاني، ايجاد پارکينگ عمومي با خشک سازي دريا در بلوار ساحلي، راه اندازي پارک‌هاي تفريحي مهرگان، پارک شهر توحيد، پارک ساحلي سورو و پارک ساحلي دولت از ديگر عواملي است که در تغيير شکل شهر و فرهنگ آن تاثير بسزايي داشته‌است.

جمعيت
بندرعباس بزرگ‌ترين مرکز استان هرمزگان است جمعيت اين شهر طبق سرشماري سال 1385 مرکز آمار ايران برابر با 367,508 نفر بوده‌است.

آب و هوا
آب و هواي اين شهر گرم ومرطوب است. فصل تابستان در اين شهر نزديک 9 ماه از سال ادامه دارد. دماي هواي شهر بندرعباس در گرم‌ترين روزها به 44 درجه سانتيگراد و در سردترين روزها به 4درجه سانتيگراد نيز رسيده‌است.

بنادر تجاري
بندر شهيد رجايي و بندر شهيد باهنر به دليل موقعيت مناسب جغرافيايي، به عنوان نقطه اتکاي بندرعباس در جهت جابه‌جايي کالا و سرمايه در اشکال مختلف، نتايج اقتصادي به سزايي براي استان هرمزگان به همراه داشته و بندرعباس را به منطقه ويژه اقتصادي معادن، فلزات، کشتي‌سازي و صادرات و واردات کالا تبديل کرده‌است.

آثار تاريخي
عمارت کلاه فرنگي، اين ساختمان توسط هلندي‌ها در سال 1110 هجري قمري ساخته شده و قلعه‌اي با 16 برج و 3 دروازه بوده که به عنوان اداره گمرک استفاده مي‌شده‌است.
حمام گله‌داري، اين حمام از پنج گنبد بزرگ و کوچک ساخته شده و به حمام شاه عباس نيز معروف است.
معبد هندوها، که در بندرعباس به بُت گورُ معروف است در سال 1310 توسط هندوهاي ساکن بندرعباس به سبک معماري هندي و توسط معماران هلندي بنا شده و در حال حاضر به عنوان موزه تاريخي استفاده مي‌شود. اين معبد در مرکز شهر و در خيابان امام خميني واقع شده‌است.خوري به نام “گور سوزون” نيز در بندر عباس وجود دارد که گويا هندوهاي ساکن شهر مردگان خود را در کنار آن مي‌سوزاندن و احتمالا بنا به سنت هندوها خاکستر آنها را به اين خور مي‌ريختند. امروزه بخشي از فاضلاب شهر از اين راه به خليج فارس مي‌ريزد.
مسجد ناصري (بندر عباس) که در سال 1304 هجري قمري ساخته شده‌است. اين مسجد در سال 1386 بازسازي شده‌است.
مسجد صحراباغي اين مسجد در سال 1310 هجري قمري بنا شده‌است.
مسجد گله‌داري تاريخ ساخت آن مربوط به 1296 هجري قمري مي‌باشد.
مسجد جامع در سال 1175 هجري قمري بنا شده‌است.
امامزاده سيد مظفر (بندر عباس)، اين آرامگاه از زيارتگاه‌هاي عمده استان محسوب مي‌شود و در بلوار امام خميني واقع است.
مجموعه برکه‌هاي باران، اين برکه‌ها که تاريخ بناي آن‌ها به دوره صفويه باز مي‌گردد در بلوار پاسداران و کوي 22 بهمن واقع است.

مراکز تجاري
مجتمع تجاري زيتون به عنوان اولين مرکز تجاري مدرن و پس از آن مجتمع‌هاي نيلي، ستاره جنوب، سيتي سنتر، ستاره شهر، سرو، رويال و کارگزاري (شامل واحدهاي تجاري، مسکوني، تفريحي، شهربازي کودکان و سينما) درکنار بازارهاي سنتي مثل بازار اوزي‌ها، بازار لاري‌ها، بازار شهرداري و بازار روز فعال هستند. مراکز تجاري صدف، ملکه آسمان‌ها، مرواريد و زيتون 2 نيز در دست ساخت مي‌باشند.

مراکز آموزشي و دانشگاهي
بندرعباس در زمينه فعاليت واحدهاي آموزشي علمي و تخصصي داراي امکانات و قابليت‌هاي درخور توجهي مي‌باشد. دانشگاه علوم پزشکي هرمزگان، دانشگاه هرمزگان، دانشگاه پيام نور (که علاوه بر بندرعباس در ميناب و بندرلنگه نيز شعبه دارد)، دانشگاه آزاد اسلامي (که در بندر لنگه، قشم، ميناب، رودان و هرمز نيز شعبه دارد)، دانشگاه مهندسي کشتي‌سازي و صنايع دريايي دانشگاه امير کبير، آموزشکده‌هاي فني شهيد کراني بندرعباس و فني و حرفه‌اي فاطميه بندرعباس، مرکز تربيت معلم شهيد باهنر، مرکز تربيت معلم فاطمه‌الزهرا، مرکز تربيت معلم حضرت زينب و مرکز آموزش ضمن خدمت شهيد بهشتي بندرعباس از مراکز آموزشي بندرعباس مي‌باشند.
بانک ژن زيست محيطي جنوب ايران نيز در بندر عباس واقع شده‌است.

فرودگاه‌
شهر بندرعباس داراي يک فرودگاه بين‌المللي است. اين فرودگاه يکي از 6 فرودگاه بين‌المللي ايران است. فرودگاه بين‌المللي بندرعباس به علت منطقه‌اي که در آن حاضر است عضو IATA نيز بوده و پروازهاي زيادي را در خود مي‌بيند. پروازهاي بين‌المللي اين فرودگاه به کشورهاي حوزه خليج، پاکستان و هند انجام مي‌شود. يکي از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اين فرودگاه بدون سانحه بودن آن است. به طور متوسط هر هفته 81 پرواز داخلي و خارجي در فرودگاه بين‌المللي بندرعباس انجام مي‌گيرد.

پايانه‌ مسافربري
بندرعباس داراي يک پايانه مسافربري است که در محله نخل ناخدا قرار دارد.

شبکه راه‌آهن
راه آهن از ديگر محورهاي ارتباطي که از نظر حجم مسافر و حمل و نقل کالا به کليه نقاط ايران درصد بالايي را به خود اختصاص داده‌است. از شهر بندرعباس روزانه يک قطار مسافري به مقصد تهران حرکت مي‌کند. يک قطار ديگر با نام قطار غزال نيز يک روز در ميان مسير بندرعباس – تهران و بلعکس را طي مي‌کند. از ايستگاه مسافري راه‌ آهن بندرعباس يک قطار به مقصد اصفهان و قطار ديگري به مقصد مشهد نيز مسافرين را جابجا مي‌کند.

هتل‌ها
هرمز (5 ستاره)، هما، خليج فارس (5 ستاره)، آپارتمان آتيلار 1 (4 ستاره)، آپارتمان آتيلار 2، آپارتمان قدس، گوهرشاد، گنو، گلشهر، سعدي، حمزه، نقش جهان، دريا، کوثر

جاذبه‌هاي طبيعي گردشگري
کوه گنو، چشمه آبگرم گنو، چشمه آبگرم خورگو، چشمه آبگرم سرخاء، چشمه آبگرم کشکوئيه، چشمه آبگرم نيان، چشمه آبگرم چستانه، کوه ذرتو، تپه چاه لرد، قادهار، جنگل کوه شب، سيخوران، بنوزاکين، چشمه آبگرم باري، غار سرخاء، آبشار سرخاء، غار چلو، شهر فين

ترابري
به خاطر گرمي هوا در اين شهر از سال 1385 خورشيدي ده‌ها دستگاه اتوبوس کولردار جديد وارد ناوگان حمل و نقل شهر بندرعباس شده‌است. اين تعداد دستگاه اتوبوس در مسير خيابان‌هاي آيت‌الله غفاري، کوي 22 بهمن، شهرک توحيد، محله کمربندي، ترمينال نخل ناخدا، اسلام‌آباد، پايگاه هوايي گلشهر و پليس راه قديم کار مي‌کنند.

جمعيت
جمعيت شهر بندر جاسک طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385 ،برابر با 12134 نفر بوده‌است.

تاريخچه
نام اين بندر که امروز جاسک ناميده مي‌شود، در دوران گذشته به صورت‌هاي جاشک، چاشک، جک، رأس‌الجاسک و چاسک نيز ثبت شده ‌است. در دوران بسيار قديم بندر جاسک يکي از کانون‌هاي معتبر آئين ميترا بود. معبدي به نام آناهيتا در جاسک باقي مانده ‌است. تهمتن بن توران شاه ملقب به سلطان قطب‌الدين در سال 1330 ميلادي به بعد در جاسک حکومت داشته‌است. در سال هزار و ششصد و چهارده ميلادي انگليسي‌ها بندر جاسک را به عنوان بندر تجاري خود در شمال خليج فارس انتخاب کردند.

اولين محموله انگليسي‌ها در سال 1616 با کشتي از هند در جاسک پهلو گرفت و در سال 1619 ميلادي، تجار مذکور اولين تجارتخانه شرکت هند شرقي در جاسک را تأسيس کردند. اين بندر تا زماني که بندرعباس به تجارت انگليسي‌ها اختصاص داده شد، مرکز تجارت و معاملات کمپاني هند شرقي با مرکز ايران بود. در اواخر سال 1620 ميلادي هلندي‌ها از ورود دو کشتي کمپاني هند شرقي به بندر جاسک جلوگيري کردند. اين کار که منجر به نبرد سختي بين انگليسي‌ها و هلندي‌ها در حوالي اين بندر شد، به شکست و اخراج هلندي‌ها از بندر جاسک انجاميد.

کشور انگليس براي بسط نفوذ خود در سال 1864 ميلادي اقدام به استحکام مواضع خود در خليج‌فارس نمود. از جمله اين اقدامات، ايجاد خطوط تلگراف و کابل زير دريايي بود که ايران و هند را از طريق گواتر- جاسک- بندرعباس مرتبط مي‌ساخت. دولت انگليس استحکامات نظامي چندي در جاسک به وجود آورد. در سال 1901 ميلادي خطوط تلگرافي (سيم دريايي) ديگري از بندر جاسک به مسقط (عمان) داير شد که مرکز آن در جاسک قرار داشت. درسال 1932 از سوي دولت ايران عبور بدون اجازه هواپيماهاي انگليسي و هلندي که از خاور دور به خاور ميانه مي‌آمدند، ممنوع اعلام شد؛ زيرا از بدو تأسيس خطوط هوايي، اين دو کشور بدون کسب اجازه در فرودگاه‌هاي جاسک- بندرعباس- لنگه‌ فرود مي‌آمدند. در نتيجه اين ممنوعيت، مسير پروازهاي فوق تغيير کرد. بندر جاسک امروزه از شهرهاي نسبتاً آباد استان هرمزگان است که سه طرف آن را آب‌هاي ساحلي احاطه کرده و آن را به صورت يک شبه‌جزيره درآورده‌است. شهر از دو سوي شرق و غرب به خليج جاسک مي‌پيوندد و از سوي ديگر (شمال شرقي)، به مناطق نظامي متصل است. اين موقعيت، شکل ظاهري شهر را به حالت طولي درآورده و عرض آن را بسيار محدود کرده‌است .

جاذبه‌هاي طبيعي
کوه بشاگرد رشته کوه بشاگرد در شهرستان جاسک به شکل عدد هشت قرار گرفته و دو رشته کوه نسبتاً متمايز را به نام‌هاي رشته کوه بشاگرد شرقي و رشته‌کوه بشاگرد غربي پديد آورده‌است. بنلدترين قله آن به نام کوه‌مهر در دهستان بشاگرد غربي شهرستان جاسک با ارتفاع دو هزار و چهل و شش متر قرار گرفته‌است. از جمله کوه‌هاي استان هرمزگان مي‌توان به اين کوه‌ها نيز اشاره کرد پشت کوه به ارتفاع دو هزار و ششصد و چهل و پنج متر در شمال شرق بندرعباس. سياه با ارتفاع دو هزار دويست و شانزده متر در شمال غربي شهرستان لنگه، بناب، مهرگان بندهوشدان، سرملا، سيبا و غيره.

رودخانه جگين
اين رودخانه از کوه‌هاي بشاگرد سرچشمه مي‌گيرد و با پيوستن چند رودخانه ديگر از جمله رودخانه انگهران به آن، به درياي عمان مي‌ريزد. آب اين رودخانه شيرين است. در هنگام بارندگي يا رگبارهاي کوتاه، مقدار قابل توجهي از آب شيرين اين رودخانه به دريا سرازير مي‌شود.

ديشموک شهري است در استان کهگيلويه و بويراحمد ايران. اين شهر در بخش ديشموک از توابع شهرستان کهگيلويه قرار گرفته‌است.

جمعيت اين شهر در سال 1385، برابر با 8,118 نفر بوده‌است.
اين شهر داراي آب و هوايي خوب و داراي تابستاني بسيار خنک مي‌باشد و آثار تاريخي آن از اين قرارند:

قلعه ديشموک
برد دالو (سنگي سوراخ شده و به شکل اتاقک و متعلق به هزاران سال قبل)
امامزاده ميرسالار در 5 کيلومتري شهر و در مجاورت رودخانه فارتق
قلعه شاه منصور در 10 کيلومتري شهر (واقع در ليراب)
پير پلنگ
آبشارهاي کمردوغ
برم گراب
آبگيري به نام برم سوره نيز از نقاط ديدني طبيعي ديشموک است.
راز و رمز طبیعت مناطق بخش دیشموک را نمی‌توان توصیف کرد؛ طبیعت در جشن بهاری این مناطق بکر آن‌چنان مسحور کننده است که خاطره سفر هر گردشگری به نقاط گردشگری شهر دیشموک و بخش دیشموک همواره در دل او خواهد ماند.

استقبال گردشگران نوروزی از دگرگونی طبیعت همواره در نخستین روزهای سال نو به چشم می‌خورد و طبیعت خدادادی و مناظر دیدنی باشکوه بخش دیشموک خاطرات فراموش نشدنی را در دفتر خاطرات سفرهای میهمانان نوروزی ثبت می‌کند.

طبیعت بکر و تپه‌های پوشیده از گل‌های رنگارنگ چشم‌اندازهای بسیار زیبایی را طراحی کرده است.

آنان که مشتاق دیدار از طبیعت خدادادی و آب‌های خروشان در کنار شالیزارهای سرسبز هستند، با سفر به بخش دیشموک قلعه تاریخی دیشموک و قلعه شاه منصور روستای لیراب ضمن دیدار از این مناطق و بهره‌مندی از طبیعت دل‌انگیز از مهمان‌نوازی مردم خونگرم این بخش برخوردار خواهند شد.

کوهستان‌ها به گلستانی پر از گل‌های وحشی رنگارنگ تبدیل شده و گل‌های زرد، آبی و قرمز در میان چمن‌های سرسبز دشت‌ها جلوه‌ای خاص به طبیعت شهر دیشموک و روستاهای اطراف آن بخشیده است.

مناطق روستایی از جاذبه‌های خوب گردشگری برخوردار هستند. فعالیت کشاورزی در این مناطق می‌تواند برای میهمانان دیدنی باشد.

مناظر و چشم‌اندازهای طبیعی در روستاهای بخش دیشموک بی‌نظیر است، درختان و گونه‌های مختلف گیاهی، رودخانه‌های خروشان و اماکن تاریخی در روستاهای لیراب، فارتق و اسفندان و درغک همه ساله پذیرای مسافران و گردشگران زیادی از سراسر کشور است.

شهر دیشموک با اقلیمی سردسیری و با ارتفاع یک‌هزار و 900 متر از سطح دریا، دارای جاذبه‌‌های طبیعی و تاریخی بی‌نظیری است که متأسفانه آنچنان که باید معرفی نشده‌اند.

آب خروشان رودخانه معروف تنگ فارتق در دامنه کوه‌های پوشیده از گل و گیاه این منطقه چشم‌انداز بی‌نظیری را خلق کرده است.

همه ساله در ایام نوروز مهمانان و گردشگران زیادی از نقاط مختلف کشور راهی این دیار می‌شوند و در دل شهر دیشموک سفر به شمال کشور را تجربه می‌کنند.

شهرستان باشت یکی از شهرستان‌های استان کهگیلویه و بویراحمد در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان شهر باشت است .
شهرستان باشت دارای دو بخش ، یک شهر ، چهار دهستان ، 122 روستا و جمعیت این شهرستان بر اساس سرشمارس سال 1390 برابر069,20 نفر می باشد که 14 هزار و 88 نفر نیز در روستاهای این شهرستان زندگی می کنند.
این شهرستان از دو بخش مرکزی و باشت که بخش مرکزی شامل ” دهستان های سرآب بیز و کوه مره خامی ” و بخش باشت شامل” دهستان های بابویی و تلخاب ” می باشد .
شهرستان باشت با مساحتی بالغ بر2981 کیلومتر مربع در قسمت جنوب شرقی استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده است. و در حدود 19درصد وسعت استان را شامل می شود.چرام‌ در شمال‌ ، بویر احمد گرمسیری‌ در شمال‌ غربى‌ و غرب ‌، رستم‌ ممسنی در شمال‌ شرق‌ و شرق‌، و سرانجام‌ رودخانة زهره‌ در جنوب‌ ، شهرستان باشت را احاطه‌ کرده‌ است ‌. شهرستان باشت را کوه‌ خامى‌ به‌ دو منطقة پشتکوه‌ و زیرکوه‌ تقسیم‌ مى‌کند که‌ پشتکوه‌ شامل‌ باشت‌ و کوهمره‌ و زیرکوه‌ شامل‌ پشت‌ بند و زیربند است‌ . پشتکوه‌ از مناطق‌ سردسیر و معتدل‌ و زیر کوه‌ از مناطق‌ گرمسیری‌ است .تعداد روستاهای این شهرستان ۱۲۲ روستا و آبادی می باشد که ۱۴ هزار نفر از جمعیت شهرستان باشت در مناطق روستایی سکونت دارند .پوشش مردمان همان شیوه سنتی و محلی و امروزی است اما پوشش سنتی بیشتر به چشم می خورد.

باشت از شهرهای تاریخی و باستانی ایران بوده که پیشینه آن به دوره هخامنشی می‌رسد . قلعه تاریخی بانو گشنسب از شاهزادگان یکی از پادشاهان هخامنش که وصف آن در شاهنامه آمده است روی کوهی کم ارتفاع به نام دو گوشی مشرف بر این شهر واقع است . وجود پایه ستون های سنگی و تخته سنگهای منقوش به دست آمده که شباهت زیادی به آثار تخت جمشید دارد و همچنین جاده شوش به تخته جمشید در مسیر این شهر و آثار دو گور دو پا که از زمان ساسانی بر پا است قدمت این منطقه را بیشتر نمایان می کند . در سفرنامه ناصر خسرو از این شهر به اسم بست یا بشت یاد شده است . البته در مورد اینکه ساکنان اولیه باشت چه کسانی بودند تردیدهایی وجود دارد . در دوره اخیر باشت دارای اولین مرکز اداری در آن ناحیه بوده است . قبل از تشکیل استان کهگلویه و بویر احمد باشت دارای مرکزیت اداری و انتظامی بوده است. بخشداری باشت در سال 1304 یعنی قبل از انعقاد نطفه شهرستانهای استان: یاسوج مرکز استان، گچساران و دهدشت تشکیل شده است. این شهر برخلاف دیگر مناطق استان از آب و هوای معتدل و کشاورزی و باغداری و دامداری برخوردار است. به نحوی که در دشت‌های آن برنج نیز به وفور کشت می‌شود .
سردار ایرانی آریو برزن که با سپاه اندک خود در مقابل لشکر عظیم اسکندر مقدونی تا سرحد جان مقاومت کرد و دلیرانه فدای وطن شد، متعلق به همین سامان و نبردگاه او با اسکندر در تنگه‌ای به نام تنک تکاب (تکو، به گویش محلی) در باشت بوده است .
شهرستان باشت در مسیر جاده اصلی خوزستان به شیراز قرار دارد که این مسیر از روی رودخانه همیشه جاری بریم می گذرد و پل قدیمی بریم بر روی این رودخانه به عنوان اثری دیدنی برای توریست ها و گردشگرهای داخلی و خارجی است . آب رودخانه بریم همانند شریان حیاتی جان تازه ای به این روستا می بخشد و همواره باغات و مرکبات را سیر آب می کند .

پل تاریخی بریم یکی از گذرگاه های مهم در این منطقه به شمار می آید .آنچه مسلم است نقشی است که این جاده از دوره هخامنشیان داشته است و به قولی محل عبور امام هشتم حضرت امام رضا از این راه به خراسان بوده است و به واسطه همین امربقعه متبرک تعداد کثیری از امامزادگان در این شهرستان وجود دارد که حضورشان باعث رونق مهر و صفا در این شهرستان شده است .

ميلاجرد شهري است در بخش ميلاجرد شهرستان کميجان استان مرکزي ايران.یكي از قديمي ترين شهرهاي دوران اسطوره اي ايران شهر ميلاجرد است. طبق مطالعات انجام شده تاريخچه ميلاجرد به 700 سال قبل از ميلاد مسيح يعني حكومت مادها در محدوده هگمتانه بر مي گردد.دكتر پرويز ازكايي در كتاب «درگزين تا كاشان» چنين مي نگارد : ميلاجرد يكي از قديمي ترين شهرهاي مركزي ايران است كه يكي از سرداران ايراني به نام ميلاد گرد آنرا بنا نهاد . در كتاب تاريخ قم بناي اين شهر را به ميلاد گرگين نسبت داده شده است و آنگونه كه بر مي آيد شهري بوده است بين اصفهان و همدان و ساوه كه با اين شهرها برابري مي نموده . صاحب فرهنگ معين مي گويد: اين شهر در هجوم حمله مغول در نواحي مركزي ايران از بين رفته و بار ديگر با همت اهالي بازسازي شده، و بعد مجدداً در حمله افغان مورد تاخت و تاز آنها قرار گرفت و خراب شد و بعد ها به صورت كنوني درآمد. خرابه هاي آبادي قديم و برج و بارو و علائم خندق اطراف آن هنوز باقيست. اين خرابيها كه بصورت تپه بلندي در سمت غربي ميلاجرد هويداست به قلعه تپه معروف است.به نقل از كتاب فوق چنين نوشته شده است: وقتي كه شد شهر و نگيني گشت رخشان«ميلاد گردش» نام شد در عهد اشكاندر عهد ساسانيش « ميلاد گرد» خواندند وقتي عرب آمد «گ» را بر جيم راندند اين شهر «ميلاجرد» زيبا موطن من خوش يادگاريست از نياكان تهمتن . آب و هواي ميلاجرددر مجموع آب هواي اين شهر و مناطق اطراف به تبعيت آب و هواي اكثر مناطق استان معتدل مايل به سرد و نيمه خشك مي باشد و داراي 280 ميلي متر بارندگي در سال است.از نظر زمين شناسي بيشتر دشت ميلاجرد در دوره گواترنر بوجود آمده و از نظر ژئومورفولوژي شهر در يك دشت صاف و هموار واقع شده و به دشت ميلاجرد معروف است و فقط طرف شرق ميلاجرد در منطقه كوهستاني واقع مي باشدكه ارتفاع بلندترين قله آن زرد كوه و به اصطلاح محلي ( ساري داغ )1949متر از سطح دريا مي باشد ولي در كل ارتفاع اين شهر از سطح دريا 1675متر است. زبان مردم ميلاجرد تركي مي باشد ولي قبل از حكومت اقوام ترك زبان سلجو قيان ،غزنويان،خوارزم شاهيان وحمله مغولها وگسيل شدن تركهاي ماوراءالنهر و آسياي ميانه به ايران به زبان تاتي كه فارسي اصيل مي باشد تكلم مي كردند،كه هنوز تعدادي از روستا هاي اين منطقه مانند وفس، چهره قان وگورچان به دليل واقع شدن در منطقه كوهستاني و دور از دسترس اين گويش را حفظ كردند و به اين زبان صحبت مي كنند.منطقه زيارتي و سياحتي شهر دارالمومنين ميلاجرد در جوار مرقد مطهر و منور امام زاده يحيي (ع) قرار دارد كه محل آرزومندان و عاشقان اهل بيت (ع) مي باشد. از ديگر آثار اين شهر در قسمت شرقي شهر و در بين كوه «ساري داغ »مي باشد كه در اطراف چشمه اي به نام ايدلي قرار دارد و به طوري كه شايع است مسكن گبرها ( آتش پرستان) بوده است.كشاورزي ودامداري شهر ميلاجرد با موقيت جغرافياي مناسب و دشت هاي حاصل خيز و توليدات فراوان كشاورزي خصوصا گندم ودامداري كه شغل اكثريت اهالي را تشكيل داده گوي سبقت را در منطقه ربوده و لقب كاناداي استان مركزي را به خود داده است.

موقعيت جغرافيايي
ميلاجرد در شمال غربي استان مرکزي واز غرب به استان همدان متصل و در صد کيلومتري اراک و هفتاد کيلومتري همدان درطول جغرافيايي 49 درجه 12 دقيقه 0 ثانيه نيم‌کره شرقي و عرض جغرافيايي 34 درجه 37 دقيقه 0 ثانيه نيمکره شمالي با مساحتي به وسعت 60 کيلومتر مربع و بخش ميلاجرد با 575 کيلو متر مربع مي‌باشد.

تاريخچه
طبق مطالعات انجام شده بر روي تپه‌هاي باستاني قلعه تپه تاريخچه ميلاجرد به 600 سال قبل از ميلاد مسيح يعني دوره حکومت مادها در محدوده هگمتانه بر مي‌گردد.
قلعه تپه ميلاجرد در مجاورت شهر ميلاجرد و در 110 کيلومتري شمال غربي اراک بر روي تلي بزرگ قرار گرفته که از سوي اهالي به «قلعه تپه ميله گرد» که نام محلي شهر ميلاجرد است، معروف است.
حسن بن محمد قمي در کتاب تاريخ قم باني اين شهر را ميلاد گرگين مي‌داند که به امر شاه کيخسرو آن را بنا نهاده‌است . اين آبادي يک بار در حمله مغول و بار ديگر در فتنه افغان ويران شده‌است . خرابه‌هاي آبادي قديم و آثار برج و بارو و علايم خندق اطراف کاملاً نمايان است . ضمن حفريات اشياء قديمي در آن مشاهده مي‌شود.

آب و هوا
ميلاجرد آب و هواي معتدل مايل به سرد و نيمه خشک دارد . بر اساس نتايج به دست آمده از ايستگاه کليماتولوژي ميلاجرد ميزان بارندگي 280 ميلي‌متر در سال مي‌باشد.

ناهمواري
از نظر زمين شناسي بيشتر دشت ميلاجرد در دوره گواترنر بوجود آمده و از نظر زمين‌ريخت‌شناسي، شهر در يک دشت صاف و هموار واقع شده و فقط طرف شرق آن در منطقه کوهستاني واقع مي‌باشد که ارتفاع بلند ترين قله آن «زردکوه» در زبان محلي «ساري‌داغ» 1949 متر از سطح دريا مي‌باشد.