شهرهای ایران(کجا بریم ؟)

شهر اميركلا از نظر موقعيت جغرافيايي بين 34 درجه و 30 دقيقه الي 38 درجه و 30 دقيقه عرض شمالي و بين 35 درجه الي 43 درجه طول شرقي قرار گرفته است كه از شمال به شهرستان بابلسر از شرق به روستاي مقريكلا از بخش كله بست شهرستان بابلسر از غرب به بخش مركزي از شهرستان بابل و از جنوب به شهر بابل محدود ميشود . ارتفاع شهر اميركلا از سطح دريا بين20 الي 25 مي باشد و شيب كلي اميركلا از جنوب به شمال است و لازم به ذكر است كه عمق آبهاي زيرزميني درشهر بالا مي باشد . از لحاظ بارندگي حوزه نفوذ شهر اميركلا بين منحني باران 500 الي 750 ميليمتر قرار گرفته و يكي از پرباران ترين مناطق كشور محسوب مي گردد و درجه رطوبت هوا در شهر اميركلا از شرق به سمت غرب كاهش مي يابد. اميركلا تنها شهري مي باشد كه فاقد روستا ست و درسال 1332 شهرداري در اين شهر تأسيس گرديد و تعداد شهرداران اين شهر از ابتدا تا بحال 16 نفر بوده اند .

براساس آخرين سرشماري انجام گرفته شهر اميركلا در حدود 35000 نفر جمعيت دارد . مساحت شهر اميركلا حدود4/13كيلومتر مربع مي باشد كه در قسمت غرب آن رودخانه بابلرود كه از كوههاي البرز سرچشمه گرفته و پس از طي مسير از شهر بابل وارد شهر اميركلا شده و از قسمت كنار شرقي شهر عبور كرده وبه درياي خزر مي ريزد .

اميركلا داراي فرهنگی غنی و مردمانی دلاور و شهید پرور می باشد . در عالم علم و عمل مشاهير فقهی و شخصيتهاي علمي بزرگي همچون شيخ محمد پازواري ملقب به اميرالشعراء و شيخ العجم كه بعداً به امير پازواري شهرت یافت، شيخ مهدي امامي مازندراني كه در علم اخلاق استاد حضرت امام خميني ( قدس سره الشریف ) بودند ،
حضرت آيت الله شيخ علي اصغر مازندراني، حضرت آيت الله قائمي ، سعید العلماء ، آیت الله العظمی کریمی وعلماي ديگر را ميتوان نام برد كه منشأ خدمات ديني و اسلامي در منطقه و كشور بودند و از این منطقه بوده اند.

ایزدشهر از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است که در ۸ کیلومتری غرب محمودآباد و ۷ کیلومتری شرق نور واقع شده است. این شهر، در بخش مرکزی شهرستان نور در کنار دریای خزر قرار دارد.

جمعیت “ایزدشهر” در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶٫۸۸۸ نفر گزارش شده است . شهرداری این شهر، جمعیت آن را در سال ۱۳۸۶ حدود ۹۰۰۰ نفر برآورد می‌کند که هزار نفر از آن‌ها را افراد غیر بومی تشکیل می‌دهند.

این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی از ادغام روستای ایزده بازارسر تابع دهستان ناتل کنار، بخش مرکزی شهرستان نور با روستاهای ایزده ساروج‌محله و امیرآباد کناره از توابع همان بخش تشکیل شد. و نام خود را از شهرک ییلاقی تفریحی ایزدشهر که در سال ۱۳۵۴ توسط شاهپور غلامرضا پهلوی ساخته بود گرفت. شهرداری آن نیز در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۴ تأسیس شد.

محلات اصلی شهر، بازارسر و سادات‌محله در قسمت شرقی و ساروج‌محله (سراج‌محله) در قسمت غربی است.

تاریخچه

بر اساس برآوردها، آغاز بنای روستای ایزده، به اوایل دوره قاجار می‌رسد. در زمان ناصرالدین شاه این روستا آنقدر بزرگ شده که قابل این باشد که به عنوان تیول به میرزا عبدالله نامی (یکی از کارمندان جزء دربار) برسد. در یکی از سفرنامه‌های ناصرالدین شاه به آبادی عزت ده اشاره‌ای شده‌است.

میرزا ابراهیم، در سال ۱۲۷۵ ه.ق. در سفرنامه اش می‌نویسد: به رودخانه بزرگ ایزده که در دو طرف آن خانه و آبادی و یک باب حمام دارد رسیدیم.

بجز وی مالکونف روسی در سال ۱۸۵۸ میلادی، ابت انگلیسی در سال ۱۲۵۹ ه. ق. مکنزی و رابینو نیز در سفرنامه‌های خود از آن یاد کرده‌اند.

مکنزی در سفرنامه خود می‌نویسد: یک فرسنگ بعد از رستم رود به رودخانه گل‌آلود عزت ده رسیدیم….. در دوسوی رودخانه دهکده‌ای به همین نام قرار داشت. تقریباً صد خانه در قسمت غربی آن و نزدیک دریا بود. مالیات این دهکده ۸۰۰ تومان است.
نقاط دیدنی

حمام‌های قدیمی میرزا آقا خانی
بنای امامزاده قاسم
شهرک‌ها و مجموعه‌های مسکونی ایزدشهر، الگو:ایزدشهر، آرام‌شهر، آکام‌شهر، بهار نارنج، پزشکان، زیباشهر، شیلاشهر، دلکده، امیرآباد، آبی‌کنار، آینده‌ساز و کاج‌محل
قبرستان شهر آقا، امزاده قاسم، آب بندانهای ایزده و امیرآباد، پارک چنگلی ایزدشهر، جاده ایزدشهر به چمستان و ساحل زیبای دریا

بَلَده یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر در بخش بلده شهرستان نور واقع شده‌است.

شهر بلده از طریق سه جاده به شهرهای شمالی و تهران دسترسی دارد. در حدّ فاصل ۵۳ کیلومتری جاده هراز و ۵۵ کیلومتری جاده چالوس قرار دارد. بلده آب و هوایی ییلاقی دارد.
روستاهای بخش بلده

نج، مزید ، دویلات ، سادات محله ، چل رود ، زرین کمر ، کلیک ، مرچ ، یالرود ، ورزن ، حطر ، کمر رود ، سر اسب ، بردون ، بطاهر کلاً ، یاسل ، کام ، خجیر کلاً ، یوش ، بل ، ورازان

روستای کمررود در جنوب باختری بلده از بزرگ‌ترین روستاهای پیرامونی آن است. این روستا زادگاه بزرگان زیادی بوده است. ناصرالدین شاه در سفرنامه خود، علاوه بر بیان ماجراهای سفر به منطقه بلده، از ویژگی های این روستا نیز سخن به میان آورده است. و روستای میناک نیز از دیگر روستاهای بلده است و روستای نج بزرگترین روستای بخش بلده میباشد.

از معروف ترین روستاهای بخش بلده می توان روستای ناحیه را نام برد که از طبیعتی بکر و دست نخورده و آب و هوای خوب برخوردار است این روستا بزرگانی چون دکتر مصطفی الموتی، ابوالحسن عمیدی نوری، ابوالفضل لسانی،عفت عمیدی نوری و … بسیاری دیگر از افراد مهم مملکت را در خود پرورش داد.

زیرآب یکی از چهار شهر شهرستان سواد کوه در استان مازندران ایران است. شهر زیرآب از جنوب به شهر پل سفید و از شمال به شهر شیرگاه راه دارد. جادهٔ ارتباطی تهران-شمال از میان این شهر زیبا می‌گذرد. همچنین راه‌آهن تهران – شمال از این شهر می‌گذرد. شغل بیشتر مردم این شهر کشاورزی و دامداری و کار در معادن زغال‌سنگ است.

قدیمی ترین اسمی که از زیراب بجا مانده زو و دشت یا زیور و دشت است که زو یا زیو به معنی روشن یا آب روشن می باشد و عده ای معتقدند نام اولیه زیراب امارت سر بوده سپس به رباط سر تغییر یافته و بعداز آن به عبدالحق معروف شده و پس از احداث ایستگاه راه آهن در این شهر به زیراب تغییر یافته است. زیراب می تواند به عنوان یکی از قطبهای گردشگری کشور مطرح باشد زیرا نخستین نگاه از بیرون منطقه را منطقه ای کوهستانی و سرسبز و پر طراوت می نمایاند.منطقه ای بکر و دست نخورده که در بدو امر بیننده را مدهوش و سرگشته از دیدار تابلویی زیبا می نماید که دست طبیعت بر پهنه کوهستانی اش ترسیم نموده است. این شهر سرشار از منابع زیرزمینی و سطحی مانند زغال سنگ ،سیلیس، فلورین، کوارتز ، و نظایر آن می باشد.

مهم ترین مشکل مردم و جوانان این شهر، تعطیلی شرکت زغال سنگ البرز مرکزی است که موجب بیکاری و مهاجرت بسیاری از جوانان این شهر به شهرهای بزرگتر شده است. شهر زیراب علی رغم بهره مندی از مواهب خدادادی و طبیعت بسیار ناب و زیبا، به علت کم توجهی ، محرومیت هایش را در پشت رخ سبز گونه اش پنهان نموده است.شهر زیرآب به علت پتانسیل بسیار قوی که در زمینهٔ گردشگری دارد می‌تواند به یکی از قطب‌های گردشگری ایران تبدیل شود. این شهر یکی از مناطق محروم استان مازندران به شمار می‌آید.

عوامل بوجود آمدن شهر زیراب را می توان به دو پدیده نسبت داد: 1- وجود بقعه مبارکه امامزاده عبدالحق که به عنوان یکی از اماکن متبرکه استان بشمار می رود و عامل جذب و توجه مردم به این منطقه گردید. 2- وجود رودخانه تالار که بعنوان یک پدیده طبیعی عامل ثبات جمیعت و نیز تامین معشیت مردم بر پایه کشاورزی و دامداری بوده که پس از جذب و سکونت مردم در اطراف امامزاده عبدالحق و دیگر مناطق بر اساس تقسیمات کشوری در سال 1335 با تشکیل شهرداری در زیراب به عنوان یک شهر قلمداد گردید. زیراب از نظر آب و هوا دارای شرایط بسیار عالی می باشد که دور تا دور آن محصور گردیده از جنگلهای سرسبز خدادادی و نیز عبور رودخانه تالار از وسط شهر و تقسیم آن به دو قسمت جنوبی و شمالی و عبور جاده ترانزیتی تهران- شمال از وسط شهر نظر هر بیننده ای را به خود جلب می نماید.

پارک علمي – تحقيقاتي دانشگاه شهيد بهشتي (پرديس زیراب )، در شهر زيراب در فاصله 180 کيلومتري شمال شرقي تهران و 70 کيلومتري درياي مازندران قرار دارد. بستر پارک در حاشيه جنوبي شهر زيراب قرار دارد. وسعت این بستر به حدود 100 هکتار مي­رسد و عرصه جنگلي کوهپايه­اي حد فاصل شهر زيراب و جنگلهاي صنعتي مساحتی برابر 1700 هکتار دارد. به علاوه، اراضي ديگري در فاصله 10 کيلومتري شمال شهر زيراب در اختيار پارک قرار گرفته است که قابل توسعه است. تأسيسات و امکانات قابل بهره برداري پارک، پس از مرمت و بازسازي شامل ساختمان­هايي با زير بناي بالغ بر 9000 متر مربع می­باشد که مشتمل بر ساختمان­هاي آموزشي، خوابگاه­های پژوهشگران و اساتيد، کارگاه فني، آزمایشگاه­های شيمی چوب و خمير و کاغذ، کتابخانه، آشپزخانه و غذاخوری، تالار اجتماعات، سايت کامپيوتر و … است. در حال حاضر این امکانات در حال بهره برداري جهت انجام فعاليت­هاي پژوهشي و آموزشي مي باشد. از جمله فعاليت­های علمی پارک علمی – تحقيقاتی ( پرديس زيراب ) انجام طرح­ها و برگزاری کارگاه­ها و ايجاد دو رشته کارشناسی آبادانی روستاها و کارشناسی ارشد صنايع خمير و کاغذ و برگزاری اردوهای فرهنگی و علمی در اين مکان است. رشته آبادانی روستاها یک رشته آموزشی دانشگاهی میان رشته­ای جدید است که در دانشکده معماری و شهرسازی زیر نظر آقای دکتر اکبر زرگر در پارک علمی مستقر گردید. آقای دکتر سعید میرریاحی زمانی امور آموزشی این گروه را برعهده داشت. بعد از ایشان آقای دکتر اسماعیل شهبازی مدیر گروه این رشته را عهده­دار شدند. در سالهاي85 ،82،83،84 از طريق آزمون سراسري در اين رشته حدود 87 تا 90 دانشجو پذيرفته شده و فارغ التحصیل شده­اند و از سال 1385 بنا به دلایلی دیگر پذیرش دانشجو در این رشته انجام نشد. مطالعه اوليه جهت احداث پارک علمي تحقيقاتي (پرديس زیراب ) دانشگاه شهيد بهشتي از سال 1379 آغاز و در سال 1381 بستر پارک علمي – تحقيقاتي دانشگاه شهيد بهشتي در اراضي جنگلی شهر زيراب سوادکوه شناسايي و به تملک دانشگاه شهيد بهشتي در آمد. پارک علمي تحقيقاتي (پرديس زیراب ) در بهار سال 1381 توسط وزير علوم وقت، جناب آقاي دکتر معين افتتاح و در همين سال نيز اساسنامه آن به تصويب هيأت امناء دانشگاه شهيد بهشتي رسيد. به علاوه این پارک علمي – تحقيقاتي در سال 1381 به عضويت انجمن پارک­هاي علمي – تحقيقاتي ( IASP ) در آمد.

پیرتاج، شهری از توابع بخش چنگ الماس شهرستان بیجار در استان کردستان ایران است. پیرتاج در ۹ بهمن ۱۳۹۱ تبدیل به شهر شد. پیرتاج پیش از شهر شدن در دهستان پیرتاج قرار داشت.
جمعیت

جمعیت پیرتاج براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، ۱٬۴۵۱ نفر (۳۰۲خانوار) بوده‌است.

.

شهرستان قائم شهر بر حسب شواهد و قرائن موجود از جمله اماکن مذهبی نظیر امامزاده یوسف رضا و یا آرامگاه علامه فقیه شیخ طبرسی از سابقه دیرینه تمدن و فرهنگ قبل از قرن ششم هجری خبر میدهد و با توجه به سوابق موجود بنای اولیه این شهر در دوران قاجاریه با نام علی آباد نهاده شد که شامل قریه ای با واحدهای تجاری و مسکونی در حوالی میدان طالقانی امروزی و محله هایی در اطراف و روستاهای بزرگ نظیر چمنو(جمنان فعلی) قادیکلا و کوچکسرا در حاشیه بوده است که بعد از انقراض دوران قاجاریه و آغاز حکومت رضا خانی به لحاظ موقعیت خاص منطقه ای (محل عبور کاروانهای تجارتی و زیارتی از استانهای همجوار مانند تهران گیلان و خراسان ) . حکومت آن زمان را بر آن داشت که در شهر واحدهای صنعتی کوچک و بزرگ از قبیل کارخانجات نساجی و گونی بافی و چوب بری و شالیکوبی دایر نماید این مسائل باعث شد که مردم از اطراف و اکناف و سایر ولایات کشور به این سامان مهاجرت نمایند و نهایتا در سال 1313 علی آباد تبدیل به شهرستان شاهی شد و در این مقطع از زمان با احداث راه آهن سراسری و توسعه صنایع نساجی در این شهرستان کمکم به جمعیت و توسعه عمرانی و ساخت و ساز شهر افزوده شد. پس از انقلاب نام این شهرستان به قائم شهر تغییر یافت و امروز به عنوان یک شهرستان استراتژیک جغرافیایی که ارتباط تهران بزرگ را با شمال و شمال شرقی از دو مسیر متفاوت جاده فیروزکوه و جاده هراز مرتبط می سازد دارای اهمیت ویژه می باشد
منابع طبیعی و جنگل ها

با توجه به اوضاع طبيعی شهرستان قائم شهر ، بارش و رطوبت جهت ايجاد پوشش گياهی فراهم می باشد. البته پوشش گياهی در تمام نقاط آن يکسان نمی باشد زيرا تا ارتفاع 2000 متری که نفوذ رطوبت دريآی خزر از بين رفته و يآ به کمترين مقدار می رسد ، از تراکم جنگل بسيار کم می شود و بمرور بجای جنگل مراتع جايگزين می شود. در شهرستان قائم شهر فصل خشک به طور کامل وجود ندارد جنگل : شروع جنگل قائم شهر از کوه پايه های البرز شمالی ميباشد که دارای حداکثر بارندگی می باشد و ميزان گسترش جنگل در گذشته به طرف دشت بيشتر بوده است که به مرور به منظور تهيه اراضی مزروعی ، درختان جنگل کاملا بريده شده اندو يا به صورت بقايای جنگل مخروبه با درختان پهن برگ ديده می شوند. به طور کلی جنگل ها در حاشيه جنوبی قائم شهر دارای تراکم بيشتری است و انواع درختان مانند : راش ، ممرز ، توسکا و کلهر ملج انجيلی و … می توان ديد پارک جنگلی تالار : پارک تالار يکی از پارکهای جنگلی معروف شهرستان قائم شهر می باشد که اين پارک در سال 1371 تاسيس شده و مساحت آن بالغ بر 160 هکتار می باشد. فرآورده های جنگلی عبارت است از : ذغال ، چوب ، هيزم ، چوب آلات تبديلی این جنگل در 10 کیلومتری قائم شهر قراردارد. و پوشیده از درختان آزاد ، ممرز ، توسکا ، بلوط ، اوجا ، ملچ ، عرعر ، انجیر ، ولیک ، شمشاد ، انار ، بوته تمشک و.. با چشم اندازهایی بسیار زیبا و بدیع دارای امکانات بهداشتی و تفریحی مثل زمین فوتبال میبباشد

موقعیت فرهنگی

مردم شهرستان قائم شهر که عموما دارای مشاغل کارگری هستند همواره از نظر علمی و آموزشی دارای جایگاه ممتازی در استان می باشند. از نظر درصد با سوادی مردم این شهرستان رتبه اول در استان را دارا می باشد. جمعیت افراد با سواد در قائم شهر 83.9 درصد بوده و همچنین این شهرستان از نظر تعداد دانشجوی رشته های مختلف بخصوص رشته های پزشکی و تعداد پزشکان به نسبت جمعیت رتبه بسیار خوبی را در استان و کشور دارا می است. این شهرستان از بعد آموزش عالی در دو مرکز : دانشگاه آزاد و تربیت معلم بانوان برخوردار است. مرکز تربیت معلم در سال 1358 راه اندازی شد و در حال حاضر با داشتن 120 دانشجو در چهار رشته ی تحصیلی فعالیت می کند

موقعیت جغرافیایی

قائم شهر یکی از شهرستان های مرکزی استان مازندران است که از آب و هوای مناسبی برخوردار میباشد. حدود جغرافیایی آن از شمال به شهرستان جویبار (که زمانی جزو قائم شهر بود) ، از جنوب به شهرستان سوادکوه (که سوادکوه نیز زمانی جزو قائم شهر بود) ، ، از غرب به شهرستان بابل و از شرق به شهرستان ساری محدود است. ارتفاع قائم شهر از سطح دریا 51.2 متر است و در اقلیم معتدل و مرطوب در دشت شیبدار تا نسبتا مسطح و بر روی رسوبات آبرفتی دوران چهارم زمین شناسی قرار گرفته است. مساحت شهرستان قائم شهر در حدود 740 کیلومتر مربع و تراکم نسبی جمعیت آن 452 نفر در کیلومتر مربع می باشد که پر تراکم ترین شهرستان در سطح استان محسوب می گردد. و اخیرا اعلام شده است که یکی از پر تراکم ترین شهر ها بعد از تهران !!! است
ترکیب جمعیتی

جمعیت شهرستان قائم شهر بر اساس آمار گیری 1377 نزدیک به 269268 نفر است. این شهرستان در حال حاضر از دو شهر قا ئم شهر و کیاکلا و یک بخش مرکزی تشکیل شده است. بخش مرکزی شامل 5 دهستان و 112 روستا می باشد. در گذشته شهر های جویبار و سوادکوه نیز جزو شهر تان قائم شهر به حساب می آمدند که به شهرستان ارتقا یافتند. ترکیب جمعیتی شهرستان با توجه به مهاجر پذیر بودن آن شامل اقوام مختلفی از جمله سوادکوهی ها ، آذری ها ، شهمیرزادی ها ، گرمساری ها و ساکنان بومی می باشد
رودخانه ها و منابع آب

قائم شهر دارای دو رود مهم میباشد که در دوجهت شرق و غرب این شهرستان جاری است

رودخانه تالار
این رودخانه از ارتفاعات کوه های سوادکوه و سمنان سرچشمه می گیرد و پس از پیوستن چند شاخه به آن ، از غرب قائم شهر گذشته ، ضمن عبور از منطقه کیاکلای قائم شهر در قسمت غربی قریه کاله و عرب خیل به دریای خزر می ریزد . طول این رودخانه 150 کیلومتر است و در مسیر خود شهرستان سوادکوه و قسمت غربی قائم شهر و بهنمیر و روستاهای اطراف را مشروب می سازد و در کشاورزی منطقه نقش مهمی دارد

رودخانه سیاه رود
یاین رودخانه از ارتفاعات برنجستانک در 15 کیلومتری جنوب شرقی قائم شهر سرچشمه می گیرد. سیاه رود 65 کیلومتر طول دارد و دارای مسیر ی پر پیچ و خم است . شاخه های متعدد آن بین قادیکلا و ساروکلا به هم پیوسته و پس از عبور از شرق قائم شهر و مشروب نمودن اراضی مسیر از روستا های لاریم جویبار گذشته به دریا مریزد . کشاورزان حدود 30 روستا از آب این رودخانه استفاده می کنند . امروزه آلودگی حاصل از پسابها و فاضلاب های خانگی و صنعتی ، که به این رودخانه می ریزند موجبات نگرانی همگان را فراهم آورده است .

بهنمیر یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر در شهرستان بابلسر واقع شده‌است. در گذشته نام این منطقه بندامیرپازواری و بعدها بهمن میر بوده است که به مرور زمان بر اثر تلفظات مختلف به بهنمیر تغییر نام پیدا کرد. این منطقه در تقسیم بندی های زمان اصلاح ارضی به زیر مجموعه بخش بانصر از توابع شهر بارفروش تبدیل گردید قدمت تاریخی ثبت شده بهنمیر به حدود ۶۱۵ هجری قمری بازمیگردد که برخی از مورخین آبادانی و سکنی تاریخ دار را به ۴ برادر عرب که فرار کرده و پناهنده لاریجان بودند پس از لو رفتن مکانشان در لاریجان به این منطقه پناهنده شدند که از آنها با نامهای آل معطیا آل نبیا آل شریفا و … ذکر شده است که در تاریخ پیران با نامهای مشابه‌ای نیز وارد گردیده است در کتابی از سفرنامه های یک انگلیسی در حدود ۱۲۸۰ه-ق به منطقه بارفروش از حاجیکلاواغوزبن بهنمیر نام برده که آنرا از توابع بیشه سر میدانسته و در کتاب سفرنامه ناصرالدین شاه در عبور از این منطقه از بهمن میر وکالی (کاله) نام برده است انچه بیشتر در نظر میگنجد از نام گذاری دو محل بنام آغوزبن است که برخلاف تصور اهالی منطقه به وجه تسمیه این لغت به گردو این کلمه وجه تسمیه قوم آغوز از طوایف ترک میباشد که به احتمال خیلی زیاد در زمان فرمانداری آقا محمد حسن خان قاجار در استراباد به مرکزیت بارفروش اقوام نادری وقاجار که هر دو از طوایف آغوز بر شمرده میشوند این منطقه را آباد کرده اندوصنایع متعددی را به این منطقه آورده اند

بهنمیر یکی از شهرهایی است که از طریق محله میرود به دریا متصل است و منظره جنگل و دریا در کنار هم هر ساله مسافران زیادی را به سمت خود جذب می‌کند. بهنمیر در چهار راهی قرار دارد که از یک سو به بابلسر، از سویی به بابل، از سویی به کیاکلا و قائمشهر و از سوی دیگر به جویبار و ساری مرتبط می‌شود. سجاد محله، آغوزبن، حاجیکلا، هزارچل، بازارسر، همت آباد، حمام سر، بالامحله، دارابدین بهنمیر جزء حوزه شهری و دارابدین روشن، کریم کلاً، روشندان، میرود، کاله، عربخیل، گالشکلا، سرخدشت، میرودسرو …جزء بخش می باشند. محصول عمده این شهر توت فرنگی بوده و باغات کیوی و نیشکر(محصولات مشتق از ان)نیز بسیار معروفند. گذر اتوبان ۸ بانده ساحلی از این شهر بر رونق و آبادانی آن در سالهای اخیر افزوده است.

خرم‌آباد یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر مرکز بخش خرم‌آباد شهرستان تنکابن است. جمعیت این شهر ۹۹۳۶ نفر می باشد.

خَلیل‌شهر از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، در بخش مرکزی شهرستان بهشهر قرار دارد.

جمعیت خلیل‌شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰٫۱۲۶ نفر گزارش شده‌است .

جمعیت خلیل‌شهر را در سال ۱۳۸۹ خورشیدی ۱۸۰۰۰ نفر و وسعت محدوده و حریم شهر برابر ۱۵۰۰ هکتار ذکر کرده‌اند.

این شهر پیش از این از روستایی به نام خلیل‌محله از توابع دهستان‌های پنج‌هزاره مرتبط با بخش گلوگاه بوده‌است. خلیل‌شهر، شهر نوبنیادی است که از تجمیع روستاهای ملامحله، گته‌زمین، رباط، مالیکلا، کشیرخیل، عموزادمحله، علمدارمحله، رکاوند، و کلاک به‌وجود آمده‌است. مرکز خلیل‌شهر بین محله رباط و علمدارمحله‌است. شهر نوبنیاد خلیل‌شهر به عنوان چهل وهشتمین شهر مازندران معرفی شد.

خلیل‌شهر در ۲۰ کیلومتری غرب گلوگاه و در جنوب راه آسفالت بهشهر- گلوگاه واقع شده‌است. این شهر کوچک در دامنه کوه جهان مورا قرار دارد. خلیج گرگان در شمال و جنگل انبوه دامنه شمالی کوه جهان مورا در پیرامون آن جای دارد. شاخه‌های رودخانه کلاک (سفیدرود) زمین‌های این آبادی‌ها را قطع نموده و دره بسیار عمیقی در برخی نقاط تشکیل داده‌است.
امکانات و دیدنی‌ها

کشت و کار در پیرامون خلیل‌شهر شامل درختان انار و هلو و انواع نارنگی، درختان صنعتی مانند صنوبر و اوکالیپتوس، و کشتزارهای توت فرنگی و تمشک می‌شود.

یک چشمه بنام سید علی چشمه در ۶ کیلومتر جنوب شرقی داخل جنگل لوله‌کشی شده و ۹ روستا (عموزادمحله، گته‌زمین، مالیکلا، ملامحله،رباط،کرمانی محله) از این لوله‌کشی استفاده می‌کنندو کشیرخیل از چشمه دیگری استفاده می کند.

از اماکن تفریحی شهر می‌توان به پارک جنگلی سرخ‌اوو دریای خلیلشهر و امامزاده یوسفو امام زاده حسن رضا و از اماکن ورزشی آن می‌توان به باشگاه کشتی کشیرخیل،باشگاه کوثر(فوتسال،کونگفو،ووشو،کیوکوشین)رباط،باشگاه مالیکلا و باشگاه رکاوند و باشگاه پوریای ولی اشاره کرد. مراکز آموزشی آن دانشگاه پیام نور یک دبیرستان پسرانه و یک دبیرستان دخترانه، چهار مدرسه راهنمایی و چهار مدرسه ابتدایی هستند.

خوش‌رودپي يکي از شهرهاي استان مازندران ايران است. اين شهر مرکز بخش بندپي غربي شهرستان بابل است. بلوار کشاورز و برج نور از نقاط مهم در اين شهرند.حرفه مردم اين شهر و نواحي اطراف بيشتر کشاورزي و باغداري ، دامداري و پرورش طيورمي باشد اين شهر به عنوان مهمترين راه ارتباطي بين بابل و مناطق جنگلي و ييلاقي بندپي و مرکز آموزشي پادگان المهدي از اهميت ويژه‌اي برخوردار مي‌باشد.
از آثار تاريخي دوره قاجار و از جمله مهمترين آثار ملي شهرستان بابل و استان مازندران مي‌باشد.
وجه تسميه
نام خوشرود پي از نام رودخانه‌اي که از داخل آن مي گذرد گرفته شده است

در قديم
در لغتنامه دهخدا به نقل از فرهنگ جغرافيايي ايران جلد 3 در مورد خوش‌رودپي آمده: خوشرودپي دهي است از دهستان بندپي شهرستان بابل مازندران در 21 هزار گزي جنوب باختري بابل و 9 هزار گزي جنوب شوسه بابل به آمل.

دابودَشت از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، در بخش دابودشت شهرستان آمل قرار دارد.

جمعیت «دابودشت» در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۰۹۶ نفر گزارش شده‌است .

در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی روستای درویش خیل مرکز بخش دابودشت از توابع شهرستان آمل پس از تجمیع با روستاهای حلال‌خوار محله و وسکل از توابع همین بخش به شهر تبدیل و به عنوان شهر دابودشت شناخته شد.دابودشت از شهرهای تاریخی است.دابو مقر پادشاهی اسپهبد دابو(۴۰-۵۶ ه. ق/۶۶۰-۶۷۶ م)(به معنی دابوِِ یا بماناد)از پادشاهان نامی مازندران (عجم نهند) و گیلان است. فرخان یکم(ذوالمناقب) پسر اوست. دابو ولیعهد پدر در آمل و پس از پدر به پادشاهی رسید. در تبرستان استقلال یافت و تا نیشابور را مسخر خود کرد و معاصر بنی امیه بوده. هنوز شهر او (دابو) در مازندران(آمل) باقی است. همچمین میربزرگ سر سلسله مرعشیان در دابو به دنیا آمد و ساکن دابو بود.دابو مقر میر بزرگ مرعشی در اوایل زندگی او بود. سفرنامه ٔ رابینو در سفرنامه خود میگوید: از بلوکات ناحیه ٔ آمل به مازندران . عده ٔ قری ۹۱. مساحت آن ۱۵ فرسنگ و مرکز آن مرزنگو است. حد شمالی آن دریای خزر و شرقی آن جلال ازرک بارفروش و جنوبی آن دشت سه هزار و غربی آن هزارپی می باشد و جمعیت تقریبی آنجا صد و پانزده هزار است.

جاذبه های دیدنی دابودشت

تپه باستانی قلعه کش
روستای تاریخی و دیدنی بلیران
وجود بیش از بیست مقبره و امامزاده در روستا
برج هشتل پنج برج آرامگاهی
جاده دریا دابودشت – فریدونکنار
وجود مزرعه های زیبا برنج
تکیه روستای فیروزکلا مربوط به دوره قاجار – صفوی
پل فیروز کلاً مربوط به دوره پهلوی
سقانفار هندوکلا و تکیه هندوکلا
خانه حاج مهدی سلطان

شهرتوپ آغاج درنزدیکی شهرستان بیجارقراردارد . توپ آغاج ازدیرباز یکی از فرهنگی ترین مناطق استان کردستان میباشد؛ دلیل این گفتار را میتوان درمقایسه ی این شهربادیگرمناطق استان به راحتی مشاهده کرد. استفاده ازعلمای بومی,پرورش عالمان بزرگ, وجودمراسم های مختلف فرهنگی, برخورداری ازهیئات مذهبی ودسته جات عزاداری اهل بیت (علیهم السلام) که ازگذشته درتوپ آغاج بوده تنهاچندنمونه ازنمادها وظرفیت های فرهنگی شهر میباشد.

میمند نام شهری در بخش میمند از شهرستان فیروزآباد استان فارس در جنوب ایران است.

جغرافیا

مسافت این شهر از مرکز استان فارس (شیراز) ۹۵ کیلومتر بوده و تا شهر فیروزآباد 40کیلومتر است.

جغرافیای طبیعی

این بخش در آخرین مناطق پیشرفتگی ارتفاعات زاگرس در منطقه گرم و خشک جنوب قرار گرفته و موقعیت مذکور باعث شده‌است تا میمند دارای آب و هوایی معتدل و نسبت به مناطق همجوار خنک تر باشد. میمند در جلگه میان دو رشته کوه نسبتاً بلند از سلسله جبال زاگرس به نامهای سپیدار و پادنا (میمند) که بصورت دو رشته با جهت شمال غربی و جنوب شرقی کشیده شده‌اند، قرار گرفته‌است. کوه سپیدار در طرف شمال شهر میمند قرار دارد و دنباله کوه سبزپوشان شیراز است که دارای جنگل و منابع طبیعی فراوانی است و ارتفاع قله آن3167 متر از سطح دریامی‌باشد. در قسمت جنوب و جنوب شرقی میمند کوه پادنا (در اصطلاح محلی پیدنو و در فرهنگهای جغرافیایی میمند نیز گفته می‌شود) قرار دارد. در غرب نیز کوه کم ارتفاعی به نام قلات وجود دارد که از سیرزجان خواجه‌ای تا میمند به موازات پادنا قرار گرفته‌است. از مشرق نیز به خرمن کوه (یا کوه سور) که از میمند به شکل یک نیم دایره دیده می‌شود متصل است.

پوشش گیاهی جنگلهای کوهستانی بیشتر پسته کوهی (بنه) و بادام کوهی (اهلوک) می‌باشد. آب و هوای میمند از نوع معتدل کوهستانی است.تابستانهای نسبتاً معتدل و خشک و پاییز و زمستانها معتدل مرطوب می‌باشد. حداکثر دما بیشتر در مردادماه و حداقل دما در بهمن ماه رخ می‌دهد. بیشترین بارش فصلی نیز در بهمن ماه است و میانگین بارندگی سالانه به میزان ۴۵۰ میلیمتر است که در ارتفاعات بیشتر به صورت برف می‌باشد.

تقسیمات کشوری

در تقسیمات کشوری بخش میمند یکی از بخش‌های شهرستان فیروزآباد و در محدوده بین شهرستان کوار وشهرستان شیراز،بخش ارژن، خفر و سیمکان شهرستان جهرم، و بخش مرکزی شهرستان فیروزآبادوقسمتهای از شهرستانهای فراشبندوکازرون واقع شده‌است. این بخش شامل یک شهر به نام میمند و ۳ دهستان به نامهای خواجه‌ای به مرکزیت روستای جوکان، پرزیتون به مرکزیت روستائی به همین نام و دهستان دادنجان به مرکزیت روستای دادنجان و تعداد44روستا و آبادی می‌باشد که برخی از آنهاعبارت‌انداز: چهاربیدسرتنگ،صحراسفید، گنک، آبگل،امیرسالار، پرزیتون، تنگریز، بنه خفرک، مرادآباد، اسماعیل آباد، جوکان، زنجیران، موک، سریزجان،دارنجان لر.،مورجان.دادنجان ،ساختمان رئیسی وگودکهلویه جانی آباد.مهکویه.ابراهیم آباد.کندران.قصرعاصم.باوریان.حنیفقان.بورزکان.خیرآباد.نجف آباد.وحدت آباد.همت آباد کره داشی.بیروکان .انارمهر.سمنگان.میگلی.خبره.آبسوراخ.چنارسوخته کوهمره.عزیزآباد.چنارسوخته خواجه ای.مهکویه علیا.له آب.بست دوراه.=== مختصات جغرافیایی و مردم‌شناختی === طول جغرافیائی ۴۵/۵۲ شرقی عرض جغرافیائی ۵۲/۲۸ شمالی ارتفاع از سطح دریا ۱۵۴۵ متر در شهر میمند که در کوههای اطراف تا ۳۲۰۰ متر می‌رسد. جمعیت بخش میمند بالغ بر۴۰۰۰۰ نفر جمعیت شهر میمند 18000 وسعت بخش 33/1942 کیلومتر مربع وسعت شهر 12 کیلومتر مربع
تاریخ

در زمان ساسانیان سرزمین پارس که مقر اصلی حکومت بوده‌است به پنج ولایت یا کوره(خُرٌه) تقسیم شده که هر کوره در واقع مجموعه‌ای از شهرهای یک مسیر است که به مرکز حکومت می‌رسد. ولایت اردشیرخوره یکی از مهم‌ترین کوره‌های پنجگانه فارس بود که در مسیر شیراز تا دریای پارس و جزایر جنوبی قرار داشته و از آنجا مسیر مهم دیگری از کیش و قشم به هند و سراندیب (سریلانکا کنونی) برقرار بوده‌است.

نام میمند در منابع جغرافیایی تاریخی سده‌های نخستین اسلام به‌عنوان یکی از نواحی کوره اردشیر فراوان مشاهده می‌شود. آنچه در اغلب این منابع تکرار شده این است که: میمند شهری است کوچک در ناحیه گرمسیر فارس با هوای معتدل. دارای آب روان و انواع میوه. محصول عمده آن انگور و گلاب. شغل مردم بیشتر پیشه‌وری و تولید گلاب و عطریات.دارای کاروانسرا و مسجد جامع و مردمی بصلاح.

از قدیمی‌ترین نوشته‌های جغرافیایی در این مورد در کتاب صورالاقلیم نوشته ابوزید سهل بلخی (۳۲۲ هـ ق) از میمند به‌عنوان یکی از نواحی اردشیرخوره نام برده‌است که در مسیر عبور شاهراه مهمی قرار داشته‌است. و همچنین گوید: . . . گلاب پارس از آن خیزد و به بدریابار و حجاز و یمن و شام و مصرو مغرب و خراسان برند . . . ابن بلخی می‌نویسد: اسکندر چون می خواست شهر ‎ گور (جور) را غرق سازد آب رودخانه را به طرف صحرای میمند منحرف کرد همچنین حمدالله مستوفی در کتاب نزهة القلوب و اصطخری در المسالک و الممالک باز درباره مسیر شیراز تا کیش (کوره اردشیر) از میمند به‌عنوان یکی از نواحی و یکی از ایستگاههای مسافران نام می‌برد.

به هر حال در آن زمان میمند بر سر یک شاهراه تجاری مهم از شیراز به بنادر و جزایرجنوبی و از آنجا به هند قرار داشته‌است و دارای کاروانسرا و بازار مهمی بوده است. پس از تغییر مسیر شاهراه فوق ، از اهمیت اقتصادی میمند کاسته شد اما همچنان شهرت خود را به‌عنوان شهری زیبا و فرهنگی و صاحب تولیدات متنوع بویژه عطر و گلاب، حفظ نمود.

اوژن فلاندن جهانگرد مشهور فرانسوی در سال ۱۸۴۱ میلادی (۱۲۵۷هـ ق) با این که در یک زمستان سخت از میمند گذر کرده‌است، از مزارع و باغها و بناهای زیبا و مردمان باصفا و آزاد میمند تعریف نموده و می‌نویسد: « . . . این شهر کوچک در ایران نادر و بلکه منحصر بفرد است . . .»

ازدیگران مورخان معتبر که از میمند سخن گفته است ابن بطوطه مورخ و جهانگرد سرشناس معتبر جهان عرب است که 2 به میمند سفر نموده او در سفر نامه خود نوشته است از بهترین نواحی اطراف شیراز منطقه جمکان است که مرکز آن میمند است او میمند را از شگفتی های خلقت ذکر نموده و می نویسد عجیب است که در میمند درختان سردسیری و گرمسیری یکجا و در کنار هم رشد نموده و سایه بر سر یکدیگر گسترانده اند
نام قدیم منطقه میمند

هرچند در کلیه اسناد تاریخی از شهر فعلی میمند به همان نام میمند نام برده شده امادر گذشته بخش یا بلوک یا بهتر بگوئیم منطقه ای که میمند در آن قرار داشته است جمکان نام داشته است. جمکان در فارسی یک کلمه ترکیب یافته از دو کلمه جم به معنای شاهزاده و پادشاه ویا جمشید پادشاه اسطورهای ایران و کان که همان قید مکان است سر جمع میشود این نام را به جایگاه شاهزادگان یا جایگاه جمشید پادشاه معنا کرد.

کشاورزی

به علت محدودیت شدید در منابع آبی منطقه، بیشتر اراضی میمند به صورت دیم زراعت می‌گردد. کشتهای آبی از طریق چشمه‌های موجود و بعلاوه در قدیم بوسیله تعداد زیادی قنات و هم اکنون از طریق چاه و تلمبه‌های کشاورزی انجام می‌شود. متأسفانه به دلیل خشکسالی‌های متوالی و برداشت بی رویه در حوزه آبهای زیرزمینی اکثر چشمه‌ها و قناتها از بین رفته یا دچار کم آبی شده‌اند. مجصولات کشاورزی میمند عبارت‌اند از: گندم، جو، حبوبات، بادام، گردو، انگور، سیب، انار، زردآلو، عسل، گلاب و سایر عرقهای گیاهی نام میمند از دو جزء می + مند تشکیل شده و بطور کلی به معنای محلی است که دارای انگور است.هم اکنون نیز باغستانهای انگور زیادی در میمند وجود دارد که بعد از گلاب و عرقیات از تولیدات عمده آن می‌باشد. گلابگیری و عرقیاتگیری از زمانهای بسیار قدیم در میمند رواج داشته‌است که هم اکنون نیز به دو روش سنتی و صنعتی رایج است.

باغات میمند با سطحی بالغ بر ۵۰۰۰ هکتار و دارای شرایط فصل کشاورزی منحصر یکی از مناطق مهم معتدل سرد استان است. عمده محصولات این مناطق عبارت‌اند از انگور، انار، سیب، گل سرخ، گل نسترن، گردو و بادام، انجیر که اکثراً در دهستانها و روستاهای بخش و شهر میمند قرار دارند. عمده‌ترین گونه‌های گیاهی میمند در مراتع کوهستانی و جنگلی را محصولات بنه- بادام- کهکم- زیتون- ارژن- سقز(کیالک) زالزالک- انجیر- آلبالو وحشی- کلختک- کنار- بنگرو- ارس- خوشک- ریش بز- کنگر- شبدر- یونجه- جاشیر- گاوزبان- شاطره- کاهو و زنبق وحشی- اسپند- لاله کوهی- پیاز و کرفس وحشی- بومارزان(سرزرد) شیبو و شنبلیله- گل بنفشه و .. تشکیل می‌دهند.

عمده اهمیت میمند به گلستان‌های بزرگ گل‌های محمدی و رز است که باعث شده‌است که این شهر پس از کاشان، دومین تولید کننده بزرگ گلاب در ایران به شمار رود.

بوی خوش گل‌های محمدی در فصل بهار از کیلومترها قابل استشمام است و هر ساله گردشگران بسیاری را به سمت میمند روانه می‌سازد.

نوبندگان نام شهری از توابع شهرستان فسا واقع در استان فارس است. این شهر دارای قدمتی تاریخی است. ازجمله آثار تاریخی این شهر عبارت است از: قلعه صدر آباد- مسجد جامع – حمام قدیمی – آثار تاریخی در منطقه چاری و چند تل تاریخی در اطراف شهر و نیز چند خانه قدیمی در بافت قدیم شهر می باشد. عمده فعالیت های مردم نوبندگان کشاورزی و دامپروری است. محصولات کشاورزی نوبندگان عبارت اند از: گندم، جو، ذرت، خربزه، هندوانه، چغندر و غیره. نوبندگان را می توان در زمره مناطق گرم و خشک طبقه بندی نمود. روستاهای اطراف این شهر عبارت است از: دهشیب، خورنگان وغیاث آباد. این شهر ازطرف شرق به رودخانه ای فصلی وکوهی که در گویش محلی تیچنگ نامیده میشود منتهی میگردد.

نوجین یکی از شهرهای استان فارس است که در بخش مرکزی شهرستان فراشبند واقع شده‌است.جمعیت این شهر طبق سرشماری نفوس و مسکن سال1390 برابر با 3416 نفر می باشد.فاصله نوجین از شهر کازرون حدود 60 کیلومتر و از شهر فراشبند 30 کیلومتر می باشد..گویش مردم نوجین همانند گویش مردم برازجان است.البته زبان منطقه رستم آباد که در قسمت انتهایی شهر واقع شده است ترکی قشقایی است….پوشش گیاهی غالب منطقه نوجین را باغات خرما و درختان سدر (کنار) تشکیل داده است..شایان ذکر است که محصول اصلی کشاورزی نوجین راخرمای زاهدی یا قصب تشکیل میدهد .

امامزاده سید نظام الدین

نسب شریف این امامزاده بزرگوار با یک واسطه به امام سجاد (ع) منتهی می شود
امامزاده نظام الدین ابن حسین الاصغر(مدفون درگردنه کوه اردلان نیشابور) ابن امام زین العابدین(ع)
بقعه این امامزاده در 4 کیلومتری شهر نوجین و 37 کیلومتری شهر فراشبند قرار گرفته است.
ساختمان این امامزاده به سبک معماری جدید با 150 مترمربع زیربنا دارای گنبد و ضریح ،داخل حرم آجر سه سانتی وآیینه کاری می باشد. و همچنین دارای فضای سبز، سرویس بهداشتی و پارک بازی می باشد.. گفتنی است که قبرستان و گلزار شهدای 30 کبوتر خونین بال هشت سال دفاع مقدس این دیار نیز در همین مکان ایجاد شده است.