شهرهای ایران(کجا بریم ؟)

پيشينه تاريخي:

سابقه تاریخی این شهر به پیش از اسلام و حتی زمان سلسله های پیشدادی می رسد.در شاهنامه فردوسی از سنگسر که همان سگسر یا سگسار باشند سخن رفته است. در روایات ملی و حماسه های ایران نیز از سگسر و سکساران یاد شده است. همچنین به سگساران در چندین جا از شاهنامه فردوسی اشاره شده است . از جمله رای زدن تورانیان از جنگ ایران : در فرهنگ شاهنامه ذیل کلمه سگسار آمده است « از مرز و بوهای که داهیان در آن جای گرفتند» و راجع به داهیان در ذیل کلمه سکزی می خوانیم « … داه گروهی بودند از آرین که در دشت خوارزم جای گرفتند و پس از آن در کنار جنوبی دریای خزر جایگیر شدند. از … آنان مردم بستوه آمدند. پادشاه ایران گروه داه را پراکنده ساخت . یکدسته از آنان را به زابلستان کوچانید و آنان را سکزی خواندند… و دشت خوارزم داهستان نامیده شد که مخفف آن دهستان است و اکنون به دهستان معروف است و یکدسته از گروه داه را در زمینی جای دادند در طبرستان …». به این ترتیب می توان گفت سنگسر که در نواحی جنوبی دریای خزر قرار دارد جزئی از سگسار باستانی است و سنگسری ها از بازماندگان داهیان و با مردم سیستان ( سجستان ) و خوارزمیان قدیم از یک نژاد می باشند.

ويژگي هاي جغرافيايي:

این شهرستان از سمت جنوب به شهرستان سمنان، از سمت شمال به شهرستان ساری (مازندران)، از سمت مغرب به شهرستان فیروزکوه (تهران ) و از سمت مشرق به شهرستان دامغان محدود گشته است . ناحیه سنگسر تا قبل از شهریور 1320 دارای فرمانداری نظامی بود که دودانگه و چهاردانگه و نقاط دیگری از شهرستان ساری جزء آن بوده است . یادآوری می شود که در فرهنگ جغرافیایی ایران که درسال 1329 چاپ شده است این ناحیه با حدود و مشخصات فعلی به عنوان بخش سنگسر آمده است . این ناحیه در مرداد 1386 به شهرستان ارتقاء یافت. جمعیت شهرستان مهدی شهر طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال 1385 برابر با 36875 نفر بوده است . مساحت شهرستان مهدیشهر سنگسر در حدود 1100 کیلومتر مربع می باشد. محیط شهر 139 کیلومتر است. مهدیشهر در 16 کیلومتری شمال سمنان قرار دارد. شهر زیبا و خنک شهمیرزاد که از جمله شهرهای شهرستان مهدیشهر است که در تابستان هر سال هزاران گردشگر رو به دیدن مناظر زیبا و درختان سر به فلک کشیده این شهر می کشاند. در این منطقه معادن متعددی وجود دارد كه از جمله معادن سنگ ساختمانی ، لاشه ،خاک نسوز ، کواتزیت ، دولومیت ، آهن ، سرب ، گچ آهک سفید ، سنگ شیشه ، معدن سیلیس و … را می توان نام برد. این شهرستان را باید منطقه ای کاملا کوهستانی بحساب آورد که در جنوب رشته کوه البرز واقع گردیده و کوهای آن عبارت است از در سمت غرب کوههای : اسپی لت (سفید لت) گل رودبار و آسب نو(آسمان لو ) که با ارتفاع 3308 متر مهم ترین آنهاست و در 11 کیلومری سنگسر قرار دارد در سمت جنوب غربی کوههای : مهراب ،سفید آب ،کلیاب ، کچ و بستانه (2160متر) در شمال غربی کوههای : دربند ، نهرد، مرغک ، سیاه دره ، شیرقلعه ، بشم و نیز گردنه بشم در 15 کیلومتری و گردنه چاشم در 14 کیلومتری در شمال کوههای شیخ رضا ، سیاه کوه و همچنین بلندترین قله ی این شهرستان ، نیزوای چاشم است که با ارتفاع 3810 متر در شمال شهرستان مهدی شهر خودنمایی می کند. از نظر توپوگرافی این منطقه کاملا کوهستانی است و دارای پوشش گیاهی از جمله : گز، تاغ ، کنار، کور، سمر ، کرت ، کوهنک و بنه ، خارشتر ،اسپند، سریش ، ارس ، کاروانکش شور و چرخک است . از شهر شهمیرزاد به طرف حاشیه شمالی ، پوشش به صورت درختان سوزنی برگ ، به ویژه ارس ، سرو درختچه زرشک نمایان می شود. در منطقه شهمیرزاد گیاهان خودرو شامل گون ، درمنه ، گیاهان تیره گندمیان ، نعناییان و تیغ های کنگر مانند اسپند ، گل قاصدک ، بومادران ، کاسنی ، گزنه و گل سرخ وحشی (نسترن ) به وفور دیده میشود.مهم ترین محصولات این شهرستان عبارتند از : غلات (گندم و جو ) علوفه (یونجه و اسپرس) گردو و آلو در شهمیرزاد و انار ، انگور و زرد آلو در درجزین ، جانوران و پرندگان این شهرستان عبارت اند از : بزکوهی ، آهو، قوچ ، میش ، پلنگ ، یوزپلنگ ، روباه ، خرس ، گراز ، کفتار ، گربه وحشی ،گرگ ، شغال ، خرگوش ،کبک ، عقاب ، شاهین ، بادخور ، قمری ، تیهو ، فاخته ، بلبل ، قرقاول …

ایوانکی یکی از بخش های شهرستان گرمسار می باشد که در مسیر جاده سمنان – تهران و در 30 کیلومتری مرکز شهر گرمسار قرارگرفته، مردمان این شهر لهجه ای شبیه گیلکی و دماوندی دارند که تاتی نامیده می شود و از اصطلاحات کاملاً اصیل فارسی و قدیمی استفاده می کنند.

ساکنین این دیار امروزه مشغول به فعالیتهای گسترده در عرصه های مختلف کشاورزی، صنعتی و… می باشند، محصولات عمده کشاورزی و باغی ایوانکی خربزه و انار می باشد که خربزه ایوانکی بسیار معروف است البته با خربزه مشهدی متفاوت می باشد ولی به دلیل آسانتر بودن کشت خربزه مشهدی در سالهای اخیر کشاورزان این شهر به کشت نوع مشهدی بیشتر روی آورده اند، همچنین پرورش شتر و شترمرغ در کل شهرستان گرمسار در حال حاضر تنها مختص به ایوانکی است.

ایوانکی که قدمتی در حدود پیش از تاریخ دارد در کتابهای رومی بنام شاراکس معروف است، ایوانکی دارای آثار و ابنیه بسیار قدیمی می باشد که اهم آنان به شرح ذیل می باشد.

پيشينه تاريخي:

نام گرمسار در زمان اشکانیان خواران بوده است، به علت آنکه گرمسار در کنار کویر قرار گرفته و نسبت به نقاط همجوار خود پست‌تر است، بدین مناسبت نام «خوار» را بدان نهادند. مفهوم این نام در کتاب اوستا خورشید و ماه آورده شده است.

ويژگي هاي جغرافيايي:

شهرستان گرمسار غربی ترین شهرستان استان و دارای وسعتی حدود 5182 کیلومتر مربع می باشد، که از شمال به دماوند، از غرب به ورامین، از شرق به آرادان و از جنوب به کویر مرکزی محدود می شود.

رودخانه حبله‌رود که از رشته کوه‌های البرز مرکزی سرچشمه می‌گیرد مناطق اطراف گرمسار را سیراب می‌کند. از محصولات اصلی کشاورزی این منطقه، گندم، پنبه، خربزه، انار و انجیر را می‌توان نام برد. و مهمترین رشته صنایع دستی این شهرستان انواع گلیم با نقوش و طرح های بومی می باشد.

از جاذبه های گرمسار می توان به مجموعه تاریخی سیاهکوه واقع در پارک ملی کویر، جاده سنگ فرش، دژ تاریخی استوناوند، خانه تاریخی باقری ها، مجموعه کارخانه و انبار پنبه، کاروانسرای شاه عباسی ایوان کی، منطقه نمونه گردشگری بن کوه و غارهای نمکی اشاره نمود.

شهر گرمسار تا چندي پيش قشلاق ناميده مي شد و هنوز هم افراد مسن و پيران آن را قشلاق تلفظ مي كنند در گذشته خوار شامل 4 بلوك بوده كه عبارتند از :

1- بلوك قشلاق 2- بلوك ريكان 3- بلوك ياتري 4- بلوك آرادان

از مشهورترین افراد اهل منطقه گرمسار می توان به محمد علی هبله رودی اولین تدوین گر فرهنگ عامه قرن یازدهم هجری، عبداله خواری از دانشمندان قرن چهارم هجری، اسماعیل خواری از محدثین قرن پنجم هجری،از مفاخر معاصر شادروان نوش آذر اسدی، سرتیپ خلبان جلیل زندی موفق ترین خلبان جنگ ایران و عراق ،پروفسور پرویز کردوانی،دکتر طباطبایی جراح مغز واعصاب چهره ماندگار کشور اشاره نمود.

صنايع دستي و سوغات:

صنايع دستي و سوغات اين شهرستان همچون دیگر شهرستانهای استان از رونق و تنوع بسیار زیادی برخوردار است؛از جمله این صنایع می‌توان از قالی بافی، گليم بافی، جاجيم بافی، پارچه بافی، خرجين بافی و سفال گری ، منبت کاری ، معرق کاری نام برد ، گلیم بافی گرمسار توانسته در بازارهای جهانی طرفداران زیادی را به خود اختصاص دهد.

از سوغات این شهرستان می توان از خربزه های شیرین و صاداراتی آن نام برد که در کویر گرمسار کشت می شود و همچنین در بخش ایوانکی که نوع خاصی به نام سوسکی وجود دارد همچنین محصولات لبنی خالص و انار و رب انار که بسیار مورد توجه می باشد.

منبع : میراث فرهنگی سمنان

پيشينه تاريخي:

طبق اسناد موجود، قدمت شهر میامی بیش از هزار سال می باشد و طی این سنوات قبایل مختلفی زندگی می کرده اند.

ويژگي هاي جغرافيايي:

شهرستان میامی، شرقی ترین شهرستان استان سمنان در مسیر تهران به مشهد می باشد. این شهرستان از شمال به استان های گلستان و خراسان شمالی، از شرق به استان خراسان رضوی و از غرب به شهرستان شاهرود محدود شده و بالغ بر 50 هزار نفر جمعیت دارد.

با توجه به قرار گرفتن این شهرستان در محور ارتباطی تهران – مشهد اهمیت ارتباطی و ترانزیتی آن از گذشته های دور مورد توجه بوده است. وجود هفت کاروانسرای میامی، سپنج (جهان آباد)، میاندشت، عباس آباد، الحاک، صدر آباد و محمد آباد پل ابریشم خود گواه این مدعاست.

شهر میامی به عنوان مرکز این شهرستان از آثار تاریخی و گرانبهای بسیاری برخودار است که از آن جمله می توان به کاروانسرای شاه عباسی، مسجد و حمام آقایان و موزه مردم شناسی اشاره کرد.

شهرستان میامی دارای چهار منطقۀ نمونۀ گردشگری شامل دشت شقایق و آفتابگردان، جنگل و آبشار نام نیک و جنگل دشت شاد و عباس آباد می باشد.

تنوع قومی و فرهنگی این خطه اعم از کرد، ترک، عرب و فارس و … آداب و رسوم و آیین های متنوعی را سبب گردیده است.

شهرستان میامی مدفن پاک شهید شیخ حسن جوری رهبر نهضت سربداران در کلاته میرعلم روستای فیروز آباد (دهستان فرومد) می باشد. آرامگاه ابن یمین فرومدی شاعر قطعه سرای قرن هفتم نیز در کنار مسجد جامع باشکوه فرومد زینت بخش تاریخ و فرهنگ ناب این خطۀ می باشد. میامی زادگاه شهید سید کاظم موسوی از شهدای والامقام هفتم تیر سال 1360 در دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی است.

صنایع دستی و سوغات:

صنایع دستی شهرستان میامی شامل جاجیم بافی، لاک تراشی، تولید البسه محلی، دست بافته های سنتی، نمدمالی و.. . بوده و سوغات آن قیسی و برگۀ زردآلو است.

قدیمی ترین نویسنده ای که از سرخه در کتاب خود نامی آورده است ((ابن رسته)) می باشد. او درکتاب خود (( الاعلاق النفیسه)) سرخه(سُره) را شهری در کنار شهر سمنان معرفی کرده است. تاریخ تألیف این اثر سال 290 ه/ 902 م می باشد.

شهر سرخه به عنوان مرکز این شهرستان از آثار تاریخی و گرانبهای بسیاری برخوردار است که از آن جمله می توان به خانه حاج حشمت اللشکر، حمام بیرون دژ، مسجد جامع و چهلستون، مسجد امام هادی(ع)، مسجد امام حسین(ع)، بقعه پیر غریب، آب انبار اشاره کرد

ويژگي هاي جغرافيايي:

این شهرستان در استان سمنان در فاصله 180 کیلومتری شرق تهران و در 20 کیلومتری مرکز استان قرار دارد. وسعت آن 9222 کیلومتر مربع است و از شرق به شهرستان سمنان، از شمال شرق به شهرستان مهدیشهر، از شمال به استان تهران، از غرب به شهرستان آرادان و از جنوب به دشت کویر محدود شده است. شهرستان سرخه دارای یک شهر، دو دهستان(هفدر و لاسجرد) و 14 روستا است. این روستاها عبارتند از: مؤمن آباد، افتر، لاسجرد، اروانه، بیابانک، صوفی آباد، امام زاده عبدا…، عبدا… آباد بالا، عبدا… آباد پایین، ایج، جوین، شاهزاده محمد زید، اسدآباد و آل دره.

گویش های رایج در شهرستان سرخه، شامل: سرخه ای، افتری، مؤمن آبادی، لاسجردی و بیابانکی است.

شهرستان سرخه 200 شهید به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران تقدیم کرده است که از آن جمله می توان به سردار شهید شاطری، سردار شهید نوروزعلی ایمانی نسب و جانباز شهید علی شکراللهی نام برد.

رکن الدین احمد بن محمد بن احمد البیابانکی سمنانی معروف به شیخ علاء الدوله سمنانی، شیخ محمود مزدقانی، شیخ عباسعلی کلامی سرخه ای (مشهور به آیت ا… عباسعلی ارسطو)، آیت ا… اشرف سرخه ای، آیت ا… فیض سرخه ای، آیت ا… شیخ محمد سرخه ای، آیت ا… زین العابدین سرخه ای، حجت الاسلام و المسلمین محمد حسین سلامی، ملا احمد رجایی، ملا اسدا… صبوری، شیخ زین العابدین پیوندی، شیخ عباسعلی موصی(اسلامی)، حجت الاسلام و المسلمین زین العابدین نطنزی، شیخ عبدالعلی عمادالدین، شیخ محمد عمادالدین، ملا عبدا… عمادالدین، حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسن روحانی رئیس جمهور محبوب، حجت الاسلام و المسلمین دکترحسینعلی عربی(امام جمعه فعلی شهر سرخه).

صنایع دستی و سوغات :

صنایع دستی شامل: قالی بافی، گلیم بافی، حوله بافی، جاجیم بافی، روفرشی بافی می باشد.

سوغات شامل: خربزه، انار، انجیر، بادام، گردو، سیب، گلابی، لبنیات، نان محلی، شیرمال می باشد.

اِیوانَکِی یکی از شهرهای شهرستان گرمسار در استان سمنان ایران است. این شهر در شهرستان گرمسار و در ۶۵ کیلومتری خاور تهران، قبل از شهر گرمسار قرار دارد. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰٬۳۹۶ نفر بوده است.

شهر امیریه یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۷۷۳ نفر بوده است .

امیریه قبلاً روستایی با عنوان «امیر آباد» بود. بافت شهر از خانه‌هایی قدیمی و کهن تشکیل شده است. در بخشی از امیریه شهرکی نوساز نیز ساخته شده است.

باغ‌های پسته، زردآلو، انار، سنجد و مزارع هندوانه و خربزه که محصولات این منطقه جزو بهترین محصولات تره بارهای شهرهای اطراف می‌باشد.

اَرادان یکی از شهرهای ایران در استان سمنان است.که از غرب در ۱۵ کیلومتری گرمسار و از شرق در ۷۳ کیلومتری شهرسرخه قرار دارد . این شهر مرکز شهرستان آرادان است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴٫۹۶۸ نفر بوده‌است. این شهر زادگاه محمود احمدی نژاد ششمین رئیس جمهور ایران است.

مردم آرادان بیشتر به زبان فارسی صحبت می‌کنند ولی در محله‌ای در قسمت شمال غربی شهر، ساکنان به زبان دیلمی صحبت می‌کنند که اصلیت آنها از یکی از روستاهای فیروزکوه به نام رامه است.روستاهای آرادان را عشایر الیکایی تشکیل می‌دهند.

شهرستان شدن آرادان

بخش آرادان که تا پیش از این جزء تقسیمات شهرستان گرمسار به شمار می‌رفت در مردادماه سال ۱۳۹۰ با تصویب هیأت وزیران ششمین شهرستان استان سمنان شد.

آرادان دارای ۱۳۰ آبادی دارد. جمعیت بخش آرادان، که اکنون هفتمین شهرستان استان سمنان شده، در آخرین سرشماری نفوس و مسکن (سال ۱۳۸۵) ۱۵۵۱۷ نفر اعلام شده بود.

آرادان دارای یک امامزاده به نام سلطان شاه نظر در مرکز شهر است که از بناهای تاریخی نیز به شمار می‌آید.

زیدآباد از شهرهای استان کرمان در جنوب شرقی ایران است. این شهر در شهرستان سیرجان قرار گرفته‌است.این شهر از ترکیب دهستانهای زیدآباد و محمودآباد سید در تابعیت شهرستان سیرجان در استان کرمان ایجاد شده است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٬۳۲۱ نفر بوده است.

این شهر در شمال باختری شهر سیرجان واقع شده و در جادهٔ سیرجان به شهر بابک قرار گرفته‌است. کویر نمک سیرجان در باختر زیدآباد واقع شده‌است. آب‌های منطقه شهر زیدآباد از کوه لاشکار (۳۲۸۸ متر) سرچشمه می‌گیرند.

درآمد مردم شهر زیدآباد بیشتر از راه پسته‌کاری تأمین می‌شود و رونق کشاورزی منطقه باعث مهاجرپذیری آن شده است. بیشتر این مهاجران کاری، از شهرستان‌های مجاور شهرستان سیرجان از جمله شهرهای استان های فارس و هرمزگان به این شهر مهاجرت می‌نمایند.

دیدنی ها

از دیدنی‌های شهر زیدآباد می‌توان از مسجد بزرگ صاحب‌الزمان، حسینیه تاریخی در غرب زیدآباد و تکیه‌ای معروف به مکان خلوت نام برد.

شهر مس سرچشمه یکی از شهرهای استان کرمان در جنوب شرقی ایران است. این شهر در شهرستان رفسنجان قرار گرفته و جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۸٫۴۸۲ نفر بوده است .

اقلیم و آب وهوا

شهرسرچشمه در منطقه ای کوهستانی و سردسیر واقع است و از ارتفاع زیادی از سطح دریا برخوردار است.سرچشمه،زمستان های بسیارسرد و پربرف و تابستان های خنک و ملایم دارد.
صنعت

صنایع و معدن مس سرچشمه در نزدیکی این شهر قرار گرفته است.این معادن یکی از عظیم ترین معادن مس جهان است و بزرگترین مجتمع صنایع مس جمهوری اسلامی ایران در شهرسرچشمه واقع شده است.
ورزش

باشگاه فرهنگی،ورزشی مس سرچشمه مهمترین باشگاه این شهراست که در رشته های مختلفی از جمله فوتبال،تیراندازی و سایر رشته ها فعال است.این باشگاه از استادیوم و امکانات بسیار خوبی برخورداراست. از باشگاه های ثروتمندایران محسوب می شود.

مَردِهَک شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان عنبرآباد قرار گرفته‌است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲٫۱۷۷ نفر بوده‌است.
آبشار وُروار با ارتفاع بیش از ۹۸ متر که بلندترین آبشار ایران و خاورمیانه است در نزدیکی مردهک واقع شده‌است.

شهر لاله‌زار یکی ازشهرهای شهرستان بردسیر واقع در استان کرمان ایران است. منطقه لاله زار که در دامنه کوه شاه (لاله زار) قرار دارد از آب و هوای کوهستانی برخوردار است. لاله زار سرشار از درختچه‌های گل محمدی است که برای گلاب از آن استفاده می‌شود. ضمنا لاله زار بزرگترین منطقه در ایران است که داری بیشترین گل محمدی است و چند سالی است که در اردیبهشت در این منطقه جشنواره گل و گلاب برگزار می‌شود. در ایران معتقدند که قمصر کاشان دارای بیشترین گل محمدی است در حالی که لاله زار دارای بیشترین گل محمدی است.

گُلزار ‘قریت العرب ‘ ‘دهتازیان’شهری است در استان کرمان در جنوب شرقی ایران. این شهر در شهرستان بردسیر قرار گرفته و جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶٬۱۶۷ نفر بوده‌است.

شهر گلزار در ۵۹ کیلومتری خاور شهر بردسیر واقع شده‌است.

قلعه گلزار (قلعه قریةالعرب)، آسیاب آبی گلزار که مربوط به دوران قاجار است، مناره گلزار، و مسجد جامع گلزار از دورهٔ سلجوقی که در مرکز شهر گلزار قرار دارد از دیدنی‌های این شهر هستند.

گلزار از مناطق اصلی تولید فرش شهری (در تقابل با فرش عشایری) در منطقه کرمان است.

امکانات

این شهر یک ناحیهٔ صنعتی،[۸] سد انحرافی و ۱۲ کیلومتر کانال آب دارد.

طرح آبرسانی از گلزار به شهر کرمان که یکی از مهم‌ترین طرح‌های زیربنایی آبرسانی جنوب شرق ایران بوده‌است.شمس الدین سعید، شمس الدین، سعید از فامیل‌های معروف آن هستند. ابراهیم آباد “ابرام آباد”، کثیر آباد، آتشون، دربیدویه، درکهنویه از توابع آن است.

کیان‌شهر شامل روستاهای طغرالجرد، سلمانشهر، حسین‌آباد، علی‌آباد، در ۶۰ کیلومتری شمال شهر زرند قرار دارد

شهر کیان‌شهر از سمت شرق با روستای دشتخاک از جنوب با شهر زرند از غرب با دهستان سیریز و از سمت شمال با شهر کوهبنان هم‌مرز است.

بلندترین قله‌های منطقه کوه سرخ با ارتفاع ۳۵۴۵ متر و کوه هشونی با ۳۳۲۰ متر ارتفاع می‌باشند به علت نوع خاک، اختلاف شدید درجه حرارت و کمبود ریزش باران‌های موسمی منطقه فاقد پوشش‌های گیاهی ممتد است و تنها کوه‌های ان از درختان و بوته‌های از نوع گز، تاغ، گیاهان دارویی سرشار، بادام کوهی، کنگروحشی، زرشک، شاتره، خا کشیر، گون، پونه، خارشتر، شیرین بیان، و اسپند پوشیده شده است محیط زیست منطقه حیواناتی چون آهو، گراز، روباه، کبک، تیهو، بزآهو ومیش آهو را در دامان خود دارد.

این منطقه باداشتن معادن غنی از جمله ذغالسنگ در زمره غنی ترین ذخایر زغال نواحی جنوب شرقی ایران قرار داشته و دارای معادن مس، آهن و سرب با ۱۰ درصد نقره می‌باشد.

درخصوص تاريخچه كشكوئيه آنچه كاملاً معتبر و قابل است ، وجود كاروانسراي شاه عباس در اين محل است. با آغاز حكومت صفويان و تأكيد شاهان صفوي خصوصاً شاه عباس مبني بر گسترش تجارت با اروپا ، راههاي زيادي در اين منطقه احياء و يا احداث شده اند و به دستور وي كاروانسراهاي متعددي در بين راهها ساخته شد كه تعدادشان 999 كاروانسرا بوده است. از جمله راههاي كه در منطقه كرمان احياء و ايجاد شده مي توان به دو راه كرمان رفسنجان ـ شهربابك اشاره كرد. از جمله كاروانسراهايي كه در كنار راه كرمان ـ رفسنجان ـ يزد ساخته شدند كاروانسراهاي رفسنجان ، كبوترخان ، بي بي حيات ، كشكوئيه و انار مي باشند. بنابراين باتوجه به وجود چنين كاروانسرايي در كشكوئيه مي توان با يقين گفت كشكوئيه حداقل قدمتي 400 الي 500 سال (هم عصر دوره صفويان) دارد. و اما احتمالات مربوط به قدمت كشكوئيه به سفرنامه ماركوپولو بر مي گردد. كه در ذيل به آن اشاره مي شود. كاروان پولوها از انتهاي دجله به خليج فارس و سپس با كشتي به بندر هرمز رسيدند ، آنها از آنجا راه خشكي را در پيش گرفتند و پس از گذشتن از صحراهاي خشك و بي آب و علف به جاده ابريشم در شرق ايران گام برداشتند. در آنجا آنها «شهرها و دهكده هاي گوناگون» يافتند كه در آنها «همه چيز خوب به فراواني يافت مي شد» حال كه اگر مسير پولوها و جاده ابريشم را بر روي نقشه استان كرمان و شهرستان رفسنجان منطبق كنيم به خوبي مي توان دريافت كه اين مسير از منطقه رفسنجان و احتمالاً كشكوئيه نيز عبور مي كند ، كه با توجه به وجود راهي موسوم به جاده ابريشم در محل كه از ضلع شرقي و جلوي ورودي كاروانسرا و كلات گلناباد مي گذرد مي توان صحت اين موضوع كه كاروان پولوها از اين منطقه عبور كرده و احتمالاً استراحتي نيز در محل داشته را اثبات كرد. (همچنين احياء و يا احداث راه شاهي از يزد به كرمان در زمان صفويان رونق داشتن و مهم بودن اين راه را مي رساند و ويژه بودن اين راه ارتباطي منجر به احداث كاروانسراها و رباطهايي كه در بين راه شده است) ماركوپولو در سفرنامه خود از درختان پسته و ني زارهاي وسيع در بين راه ياد مي كند كه با توجه به ني زارهاي موجود كه از لطف آباد تا بشرآباد ادامه دارند مي توان گفت شايد اين ني زارها همان ني زارهايي باشند كه ماركوپولو از آنها ياد كرده است. همچنين اگر در نظر داشته باشيم كه پولوها در زمان مغولان و ايلخانان به ايران و كرمان آمده اند و از جاده ابريشم عبور كرده اند ، شايد بتوان گفت قدمت كشكوئيه بيش از 500 سال باشد و احتمالاً به 700 الي 800 سال مي رسد كه در نزديكي راه مهم و مشهوري چون جاده ابريشم كه محل گذرگاه قافله هاي بزرگ و تجاري بوده روستاها و دهكده هاي خوب نيز وجود داشته است.

وجه تسميه كشكوئيه

درخصوص وجه تسميه نام كشكوئيه چند نظريه وجود دارد. نظريه اول مربوط به تلفظ محلي دامنه كوه مي شود. سالمندان محل و اهالي كشكوئيه وجه تسميه نام آن را در تلفظ محلي دامنه كوه مي دانند و معتقدند كه چون كشكوئيه تا كوه 12 كيلومتر فاصله دارد و نزديك كوه است. كش كوه ناميده شد و كش به معني دامنه است ، بنابراين كش كوه همان دامنه كوه است.

درخصوص تاريخچه كشكوئيه آنچه كاملاً معتبر و قابل است ، وجود كاروانسراي شاه عباس در اين محل است. با آغاز حكومت صفويان و تأكيد شاهان صفوي خصوصاً شاه عباس مبني بر گسترش تجارت با اروپا ، راههاي زيادي در اين منطقه احياء و يا احداث شده اند و به دستور وي كاروانسراهاي متعددي در بين راهها ساخته شد كه تعدادشان 999 كاروانسرا بوده است. از جمله راههاي كه در منطقه كرمان احياء و ايجاد شده مي توان به دو راه كرمان رفسنجان ـ شهربابك اشاره كرد. از جمله كاروانسراهايي كه در كنار راه كرمان ـ رفسنجان ـ يزد ساخته شدند كاروانسراهاي رفسنجان ، كبوترخان ، بي بي حيات ، كشكوئيه و انار مي باشند. بنابراين باتوجه به وجود چنين كاروانسرايي در كشكوئيه مي توان با يقين گفت كشكوئيه حداقل قدمتي 400 الي 500 سال (هم عصر دوره صفويان) دارد. و اما احتمالات مربوط به قدمت كشكوئيه به سفرنامه ماركوپولو بر مي گردد. كه در ذيل به آن اشاره مي شود. كاروان پولوها از انتهاي دجله به خليج فارس و سپس با كشتي به بندر هرمز رسيدند ، آنها از آنجا راه خشكي را در پيش گرفتند و پس از گذشتن از صحراهاي خشك و بي آب و علف به جاده ابريشم در شرق ايران گام برداشتند. در آنجا آنها «شهرها و دهكده هاي گوناگون» يافتند كه در آنها «همه چيز خوب به فراواني يافت مي شد» حال كه اگر مسير پولوها و جاده ابريشم را بر روي نقشه استان كرمان و شهرستان رفسنجان منطبق كنيم به خوبي مي توان دريافت كه اين مسير از منطقه رفسنجان و احتمالاً كشكوئيه نيز عبور مي كند ، كه با توجه به وجود راهي موسوم به جاده ابريشم در محل كه از ضلع شرقي و جلوي ورودي كاروانسرا و كلات گلناباد مي گذرد مي توان صحت اين موضوع كه كاروان پولوها از اين منطقه عبور كرده و احتمالاً استراحتي نيز در محل داشته را اثبات كرد. (همچنين احياء و يا احداث راه شاهي از يزد به كرمان در زمان صفويان رونق داشتن و مهم بودن اين راه را مي رساند و ويژه بودن اين راه ارتباطي منجر به احداث كاروانسراها و رباطهايي كه در بين راه شده است) ماركوپولو در سفرنامه خود از درختان پسته و ني زارهاي وسيع در بين راه ياد مي كند كه با توجه به ني زارهاي موجود كه از لطف آباد تا بشرآباد ادامه دارند مي توان گفت شايد اين ني زارها همان ني زارهايي باشند كه ماركوپولو از آنها ياد كرده است. همچنين اگر در نظر داشته باشيم كه پولوها در زمان مغولان و ايلخانان به ايران و كرمان آمده اند و از جاده ابريشم عبور كرده اند ، شايد بتوان گفت قدمت كشكوئيه بيش از 500 سال باشد و احتمالاً به 700 الي 800 سال مي رسد كه در نزديكي راه مهم و مشهوري چون جاده ابريشم كه محل گذرگاه قافله هاي بزرگ و تجاري بوده روستاها و دهكده هاي خوب نيز وجود داشته است.

نظريه دوم مربوط به كوشك در اين محل مي باشد كه سالمندان محل در مورد وجود كوشك بزرگ و معتبر در اين محل اظهار بي اطلاعي مي كنند اما عده اي معتقدند كه در قديم قصر كوچكي براي استراحت حاكمان و مأموران عالي رتبه دولتي ساخته شده بود كه به آن كوشك مي گفتند و چون قصر بسيار كوچك بود آنرا مصغر نموده و به آن كوشكو اطلاق مي كردند كه در استعمالات بعدي كشكوئيه ناميده شد. همچنين با توجه به اينكه كاروانسرايي در قلعه گلناباد بوده و شايد بتوان گفت در همان محل كوشك كوچكي وجود داشته كه بعدها چنين نامي بر روي نصيرآباد قديم گذاشته شده است و اما نظريه سوم درخصوص واژه كوش به معني كوه است كه از كتاب جاده ابريشم جلد اول نوشته آقاي علي مظاهري نويسنده متفكر و بزرگ ايران گرفته شده است. وي مي نويسد : كوشان در لغت به معناي «كوه نشينان» مي باشد و همان واژه جمع كو وان است كه «ف» ، «و» در زبان ايراني غربي منطبق با «ش» در لهجه شرقي است ، بدين قرار كوف يا كو و يا «كوه» در زبان پهلوي در آسياي ميانه ايراني (خراسان) كوش گفته مي شود. مثلاً هندوكوش به جاي هند و كوف يا هند و كوه در لهجه غربي است.
باتوجه به اين معاني و واژه ها شايد بتوان گفت واژه كوشكوئيه مركب از كوش و كوئيه مي تواند به معناي كوش همان كوه و كوئيه همان كوي يا جا باشد كه با تغييراتي به كوئيد تبديل شده است.