شهر نوک آباد

نوک‌آباد یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان ایران است. این شهر پس از خاش بزرگترین شهر شهرستان خاش می باشد . اکثر ساکنین نوک آباد را قوم هاشم زهی تشکیل میدهند.

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۲۳ خانوار) ۲٬۸۲۱ نفر بوده است.

زرآباد سیستان و بلوچستان

 

بخش زرآباد یکی از بخش‌های شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است .

تقسیمات کشوری

بخش زرآباد
دهستان زرآباد شرقی
دهستان زرآباد غربی

جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زرآباد شهرستان کنارک در سال ۱۳۸۵ برابر با 15621 نفر بوده است.

شهر علی اکبر

شهر علی‌اکبر، شهری از توابع بخش شیب آب شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این شهر در دهستان کوه خواجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴٬۶۸۱ نفر (۱٬۱۲۱خانوار) بوده‌است.

شهر گشت

گشت، شهری است از توابع بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران.

موقعیت

شهرگشت ما بین دو شهرستان سراوان و خاش و در مسیر جاده ایی این دو شهر قرار دارد. از طرف جنوب شرقی به شهرستان سراوان با مسافت ۶۵ کیلو متر و از طرف شمال غربی به شهرستان خاش با مسافت ۹۵ کیلو متر محدود است، در طول جغرافیایی ۶۱ درجه و ۵۷ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۲۷ درجه و ۴۷ دقیقه شرقی قرار دارد، ارتفاع آن از سطح دریا ۱۴۵۰متر است. زمین آفرید هم بحر و آسمان ، آفریدکون دشت ومکان – به دین آن مهتر و همام کرد ، نقطه ای اندر جهان گشت نام کرد.
جمعیت

این دهستان در شهر گشت قرار دارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵٬۸۶۳نفر (۸۳۰خانوار) بوده‌است.[۱]۔اما جمعیت کلی شهر گشت در حدود بیش از ۱۲ هزار نفر تخمین زده شده است. اکثریت ساکنین شهر دارای قومیت بلوچ ( از طایفه ریگی و از تیره حسین بر و آبادی های اطراف از طائفه گمشادزهی است البته در سالیان اخیر به علت رشد امکانات شهری جمعیت مهاجر زیادی به شهر گشت آمده از جمله درازهی ها و جمعیت زیادی از بلوچ های زابل،و همچنین به علت وجود مدرسه دینی مشهور و قدیمی گشت جمعیت زیادی از طلبه ها از شهرها و استان های دیگر نیز وارد شهر شده اند که بر جمعیت شهر گشت افزوده اند.مذهبشان اهل سنت و جماعت حنفی اند و با زبان بلوچی و لهجه مکرانی گویش می‌کنند اما گویش آنها به علت آنکه در مرز سرحد و مکران واقع شده اند و قرابت فامیلی نزدیکی با اقوام ساکن در سرحد ریگی ها دارند،نسبت به سایر نقاط مکران شباهت بیشتری با گویش سرحدی دارد و کلمات مشترک زیادی با سرحدی ها دارند..
آب و هوا

هوایش نسبتاً گرم اما به علت موقعیت جغرافیایی نسبتا کوهستانی نسبت به سایر مناطق شهرستان سراوان آب و هوایی معتدل تر و سردتر دارد.آب کشاورزی آن از دو قنات قدیمی و پر آب تامین می‌شود، غلات، پیاز و خرما از محصولات مهم این روستا می‌باشند. شغل اصلی مردم زراعت و دامداری است.
گذشته

گشت که هم اکنون بعنوان شهر یاد میشود/ زمانی دیاری سرسبز و پر آب بوده و در بیشتر ایام دارای حاکمیت محلی بوده است. تا زمانهای نه چندان دور فعلی و حتی تا سی و چهل سال پیش در کوهپایه های جنوبی گشت و یا در دره های شمالی ان جنگلات گز و تاگز موجود بودند تا جایی که علامه دهخدا در کتاب خود از شهر گشت به بهشت یاد کرده است. انواع حیوانات وحشی وحتی خرسهای قهوه ای متمایل به سرخ در اطراف گشت وجود داشتند.گشت شهری اباد و پر رونق بوده است.در این منطقه بخاطر ابادانی و شکار فراوان / و وفور گوشت/ شاید اول ؛گوشت؛ نامیده شده است که بتدریج ؛گشت: معرب آن شده است از آثار تاریخی شهر گشت می توان به قلعه تاریخی ،قبرستان ماقبل میلاد ،سنگ نگاره های بندیک و سنگ نگاره های رزک و دو قنات قدیمی شهرگشت نام برد.

قلعه تاریخی شهر گشت قدمتی حدود ۵۰۰ تا۷۰۰ سال دارد و نشاتی از وجود حکومت محلی در این منطقه است.قبرستان قدیمی شهر گشت که براساس کارشناسی هایی که باستان شناسان ایتالیایی در این محل انجام داده اند قدمتی حدود ۲۵۰۰ ساله دارد.

در مورد لهجه بلوچی مردم گشت/ باید گفت از لهجات گویش سراوانی است. و از لهجه مکرانی بسیار دور است. لهجه سراوانی تقریبا؛ گرامری نزدیک به زبان فارسی دارد و گرامر مکرانی کلا؛ با گرامر فارسی بسیار متفاوت و حتی متضاد است. از نظر ترکیب کلمات نیز میتوان گفت / لهجه سراوانی به فارسی نزدیکی بیشتری دارد. لهجه سراوانی مابین لهجات سرحدی و مکرانی است

شهر محمدان

شهر محمدان در 5 کیلومتری شهرستان ایرانشهر قرار دارد و جمعیتی بالغ بر 13000 نفر جمعیت دارد و حدود 3000 دانش آموز.

شغل اکثر مردم کشاورزی و آزاد می باشد.

شهر محمدی

شهر محمدی در حدود 400 تا 500 سال پیش توسط عارف بزرگ و نامی ، خواجه محمد مرشد که خراسانی بوده و به این منطقه مهاجرت نموده ، با طراحی یک نقشه یا مجموعه شهری با حصار کامل چیزی حدود 50 خانوار را در خود جای میداده زندگی می نمودند که در این مجموعه کلیه آبراه ها ، بادگیر ها ، نورگیرها و درب ورودی که محل تجمع و برگزاری جلسات بوده که به آن به زبان محلی دیوان جاه میگفتند . با وجود آن عارف نامی رشد و توسعه پیدا میکند تا حدی که مرکز خرید و فروش و تهیه مایحتاج زندگی بخش های بم پشت ، شهر سراوان ، سیب و سوران از بازار بزرگ محمدی تهیه می شده ، افراد این شهر همه تحصیل کرده و افرادی فرهنگی میباشند که اکثر مدیران ، معلمان ، کارمندان ، بازاریان شهر سراوان از شهر محمدی میباشد . دارای 6372 نفر جمعیت و پنج کیلومتر مربع وسعت شهری میباشد و روستا های ده گانه در اطراف شهر محمدی ساکن میباشند و در مجموع دارای 19000 نفر جمعیت میباشد . شهر محمدی در مسیر جاده ی ترانزیت سراوان کوهک قرار گرفته و در پنج کیلومتری مرکز شهر سراوان و وجود 7 کیلومتر نوار نخلستان دارای موقعیت خاصی میباشد.

ویژگی های جغرافیایی

شهر محمدی در پنج کیلومتری شهر سراوان و در مسیر جاده ترانزیتی سراوان کوهک قرار دارد که بعد از شهر سیرکان شرقی ترین شهر کشور به حساب می آید، که دارای چهار کیلومتر مساحت مسکونی و جمعاً دارای هفت کیلومتر مربع وسعت می باشد.

از شمال به رشته کوههای سیاهان

از شرق به شهر سراوان و روستاهای حومه

از غرب به روستاهای آسپیچ و زیارت

از جنوب به رودخانه فصلی سیمیش که از سرشاخه های رودخانه ماشکیل که پس از طی مسیر به هامون ماشکیل منتهی می شود.

آب و هوا

شهر محمدی دارای آب و هوای گرم و خشک که دمای آن در تابستان به 37 تا 45 درجه سانتی گراد و در زمستان گاهی به زیر صفر می رسد.

بادها

گوریچ از مهمترین بادهای منطقه که در فصل زمستان از شمال به جنوب می وزد و سرما به همراه دارد.

لوار در فصل تابستان در این منطقه می وزرد و دارای گرما است که دمای هوا را به 46 درجه سانتی گراد می رساند.

جهل گوات یا نمبیان که از جنوب می وزد و رطوبت دریای عمان را به همراه دارد که اکثراً باعث بارش های فصلی و موسمی میشود.

پوشش گیاهی منطقه

گیاهان دارویی:گیشر،کنار یا سدر،ترات،زیرو.ک،داز،کلمورگ،پنیرباد و…

داز:از جوشانده این گیاه برای درد سینه استفاده می شود.

کلمورگ:این گیاه خواص دارویی نظیر سم زدایی دارد، هنگامی که حیوانات گزنده مثل مار فردی را

نیش بزند از آن برای سم زدایی استفاده می شود.

پنیر باد:دارای برگ های گوشتی سبز رنگ می باشد و خاصیت درمانی دارد.

کشاورزی

با توجه به شرایط جوی و اقلیمی باغداری بخش اعظم کشاورزی را به خود اختصاص داده است.

شرایط کاشت نخیلات و انواع مرکبات در منطقه فراهم اما متأسفانه به دلیل کمبود اب و استفاده از روش های سنتی به دلیل عدم توانایی مالی اکثر مردم از کار کشاورزی و باغداری روی گردان و به شغلهای کاذب و فصلی روی آورده اند.محصول غالب کشاورزان و باغدارن خرما می باشد که به دلیل نبود بازارهای مناسب داخلی و نبود امکانات بسته بندی و فراوری در منطقه با ضرر و زیان برای کشاورزان و باغداران همراه است.

فرهنگی و اجتماعی

ساکنین شهر محمدی را اکثراً قوم بلوچ با فرهنگ و پوشش و گویش بلوچی تشکیل می دهند ،مردم شهر محمدی اکثراً تحصیل کرده و جویای علم و دانش می باشند که از دیرباز با توجه به نبود امکانات تحصیلی از قبیل نبود دانشگاه با تحمل هزینه های هنگفت با توجه به استضعاف مالی به شهرستانهای سایر مناطق کشور جهت ادامه تحصیل عزیمت نموده اند.این شهر دارای جوانان تحصیل کرده و دارای مدارک عالیه بوده که در مراکز عالی سطح استان به تدریس یا ادارات اشتغال دارند.
دین و مذهب

مردم شهر محمدی دارای دین اسلام و اکثریت دارای مذهب تسنن می باشند.

وجه تسمیه

محمدی برگرفته از نام خواجه محمد مرشد از عرفای منطقه می باشد.
آثار تاریخی

مقبره خواجه محمد مرشد

قلعه ی شهر محمدی

مسجد ملنگان

جاذبه های گردشگری

رودخانه سی میش،ماشکیل و دره های کوه سیاهان(دره در پتن)

مشاهیر و مخترعان

خواجه محمد مرشد از عرفا ی شهر محمدی ،

غلام رسول دهواری مخترع که چندین اختراع به ثبت رسانده است.

شهر هیدوچ

هیدوچ شهری است در استان سیستان و بلوچستان ایران. این شهر مرکز بخش هیدوچ از توابع شهرستان سراوان این استان است .

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر
دهستان ابتر
دهستان حومه (ایرانشهر)
دهستان دامن

شهر: ایرانشهر
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، و سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۰۶۵ نفر (۲۱۷ خانوار) بوده است.

تازیان پائین

تازیان پایین، شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.

تازیان پایین در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۹۱ رسماً تبدیل به شهر شد.
جمعیت

این شهر پیش از شهر شدن در دهستان تازیان قرار داشت و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵٬۶۹۵ نفر (۱٬۴۴۶خانوار) بوده‌است.

شهر تخت

بخش تخت از شمال با شهرستان حاجی آباد ، از غرب با بخش بندرعباس ، از شرق با شهرستان میناب و بخش دهبارز هم مرز است . قسمت جنوبی بخش تخت نیز به خلیج فارس منتهی می گردد . شهر تخت مرکز بخش تخت در استان هرمزگان ، شهرستان بندرعباس در مختصات جغرافیایی 56 درجه و 38 دقیقه طول شرقی و 27 درجه و 29 دقیقه عرض شمالی و درارتفاع 36 متری از سطح دریا و در فاصله 45 کیلومتری شمال شرق شهرستان بندرعباس واقع شده و راه دسترسی اصلی ، جاده آسفالته می باشد . این شهر به لحاظ موقعیت طبیعی و توپوگرافی در دشت قرار گرفته و شیب عمومی منطقه از شمال غرب به جنوب شرق است . مساحت کل شهر برابر 1247842 متر مربع بوده که از شرق به روستای چاهستان ، از غرب به شهر قلعه قاضی ، از شمال به روستاهای کوهستانی یعنی گیشان ، جَغان و بُهرغ و از جنوب به روستاهای سردره ، آب پیش و سید آباد محدود می شود . البته پیرامون شهرتخت ، شهرها ، دهستانها و روستاهای کوچک و بزرگ اعم از چاهستان ، گیشان ، سَرخا ، مَقسم (سَرجُغ) ، بُهرغ ، جَغان ، زیارت سید سلیمان ، سید آباد ، قلعه قاضی ، سَردره ، آب پیش (هو پیش) و دیگر روستاها قرار گرفته اند .

محدوده بخش تخت را می توان به دو بخش دشتی در جنوب و بخش کوهستانی در شمال آن تقسیم کرد که شهر تخت در محدوده دشتی این بخش قرار گرفته است . دشت تخت به همراه دشت شمیل ، دشت ایسین ، دشت سرخون ، دشت فین و دشت گنو از مهمترین دشتهای شهرستان بندرعباس می باشد . دشت تخت ، پهناور ، مسطح و حاصل خیز است که از لحاظ اقتصادی دارای اهمیت می باشد و از جاذبه های مهم گردشگری نیز به شمار می رود . این دشت بوسیله مسیلی بزرگ و یکسری پشته های طبیعی از دشت سرخون جدا شده است . دشت تخت به دلیل نزدیکی به ارتفاعات نسبتاً بلندی در شمال آن و عبور گسلی شرقی غربی دارای منابع آبی نسبتاً خوبی است . زمینهای رسی و سنگلاخی این دشت نیز شرایط مطلوبی را برای کشاورزی فراهم آورده است .

لازم به ذکر است از لحاظ زمین شناسی ، پهنه ناحیه بندرعباس به 5 واحد زمین ساختی تقسیم می گردد که عبارتند از زون زاگرس چین خورده ، زون سنندج سیرجان ، زون مکران ، زون فلیش و زون کواترنر که بخش تخت در زون کواترنر قرار گرفته است .

شهر تیرور

موقعیت جغرافیایی شهر تیرور:

تیرور از توابع بخش مرکزی میناب می باشد که در فاصله 25 کیلومتری غرب شهرستان میناب قرار گرفته است این شهر از نظر جغرافیایی جزء دشتهای دامنه ای است و رشته کوههای فرعی زاگرس در شمال ، دریای عمان در جنوب آن قرار دارد و مرزهای شرقی شهرستان بندرعبـاس در سمت غرب آن و از شرق به روستـای گوربند منتهی می شود فاصله اش تا مرکز استان 75 کیلو متر می باشد .

وجه تسمیه تیرور :

تیرور چون قبلا در دهانه دو رود و بطور کلی در بستر رودخانه قرار داشته نام آن را تیرود یا تیرور گذاشته اند که به معنی وسط یا داخل رودخانه می باشد . شهر تیرور در زمانهای گذشته در محل قدیمی خود که در حال حاضر در آن محل اراضی کشاورزی واقع شده است قرار داشته است که بعد از انتقال به محل فعلی به این نام معروف شد .

دین مردم شهر اسلام و مذهبشان تشیع می باشد زبان اهالی مینابی و لهجه تیروری است اولین آثار مربوط به محل فعلی متعلق به سال 1346 که شامل منبع آب و حمام قدیمی می باشد که در حال حاضر در تملک شهرداری قرار گرفته است قدمگاه و زیارتگاه حضرت علی (ع) و قدمگاه امام هشتم (ع) را نام برد که دارای ارزش توریستی و تاریخ سکونتگاهی می باشد . مکانی بنام تنب گاورز در پایین شهر وجود دارد که در زمره آثار گذشته بشمار می رود آب گرم گیو هم جزء یکی از آثار های تاریخی و درمانی تیرور بشمار می رود .

در جایی که قبلاً تیرور قرار داشت آثار تاریخ قبل اسلام قبرهای از 3000 سال وجود دارد که نشان می دهد تیرور دارای قدمت 3000 یا 4000 ساله می باشد .

شناخت محلات :

تیرور دارای شش محله بنامهای محله سنگی ، کارخانه رب گوجه گیری، شهید بنی قاسمی ، پشته ، بالا و مهاجرین می باشد از میان این محلات قدیمی ترین آنها محله بالا و پشته واقع در شمال و غرب روستا و جدیدترین آنها محله نوساز مهاجرین در شمال شرقی تیرور می باشد .

بخش کشاورزی :

فعالیت کشاورزی مهمترین فعالیت این شهر محسوب می شود تیرور برخوردار از 1300 هکتار سطح زیر کشت در اراضی جلگه ای و دارای خاکهای شنی رسی و حاصلخیز می باشد . کشاورزی شغل غالب اهالی میباشد از محصولات عمده شهر می توان در زمینه صیفی هندوانه ، پیاز ، بادمجان ، خیار سبز، فلفل و محصولات باغی آن خرما ، لیمو ترش ، پرتقال ، لیمو شیرین و انبه را نام برد . در کنار کشاورزی اهالی به دامپروری نیز می پردازند سهم دامداری از درآمد شهر 20% می باشد .

شهر رویدر

شهر رويدر از توابع بخش رويدر شهرستان بندر خمير، با مختصات جغرافيايي 55 درجه و 25 دقيقه طول شرقي و 27 درجه و 28 دقيقه عرض شمالي، در 87 کيلومتري شمال غربي بندر خمير و 140 کيلومتري بندر عباس واقع شده است.
رويدر از غرب به کوه شب، از جنوب به کوه رخ رويدر و از شمال شرقي به کوه گروه بنزي محدود مي‌شود. اين شهر از سطح دريا 830 متر ارتفاع دارد و آب و هواي آن در تابستان گرم و در بهار و زمستان مطبوع و معتدل است.رودخانه دايمي رويدر، از ميان رویدر عبور مي‌کند.
بنابر منابع محلي، رويدر در حدود 8 قرن قدمت دارد. زيارتگاه هاي سيد حسن و ملک القدوس از قدمت کهن اين شهر حکايت دارند.
مردم رويدر به زبان فارسي دري با گويش محلي معروف به لاري سخن مي‌گويند و بيشتر آنان به دليل رفت و آمد با مناطق عرب نشين به زبان عربي نيز تسلط دارند. آن ها مسلمان و اکثراً پيرو مذهب شافعي هستند، برخي نيز پيرو مذهب شيعه جعفري مي باشند.
الگوي معيشت و سکونت
بر اساس نتايج سرشماري سال 1375،روستای رويدر در حدود 4720 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385، به 8549 نفر افزيش يافته است.و اقدامات لازم برای شهر شدن رویدر انجام شد و اکنون مردم آن را به عنوان شهر رویدر می شناسند.
اقتصاد شهر رويدر، بر پايه فعاليت هاي زراعي، دامداري و باغداري استوار شده است. گروه کثيري از مردم در بخش خدمات و امور اداري فعاليت دارند. خرما، انبه، ليمو و سبزيجات مهم‌ترين محصولات زراعي اينجاست. انواع لبنيات مرغوب مانند شير، دوغ، ماست، کره و روغن محلي به وفور در اینجا توليد مي‌شود. توليد انواع صنايع دستي در رونق اقتصادي رویدر مؤثر است.
رويدر در محدوده اي پاي کوهي استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد.چندين محله در کوهپايه و مابقي در ميان دشت استقرار دارند. رودخانه دايمي رويدر، رویدر را به دو بخش تقسيم نموده و راه دسترسي دو بخش اصلي از طريق پلي است که بر روي رودخانه احداث شده است.
مصالح به کار رفته در بافت سنتي مسکوني شامل خشت، گل، آجر، تنه و شاخه و برگ درختان نخل و درختان ميوه مي‌باشد. در ساخت خانه هاي جديد از مصالح نوين آجر،‌ سيمان و تيرآهن نيز استفاده شده است. معابر اصلي پهن و آسفالت است و بيشتر کوچه هاي فرعي آن باريک و پيچ در پيچ هستند.

جاذبه هاي گردشگري
رويدر بنا به شرايط مساعد اقليمي، به بهترين مکان تفريحي منطقه به ويژه در فصل زمستان و بهار تبديل شده است و هر ساله گردشگران بسياري به آن مراجعه مي‌کنند. از مهم‌ترين جاذبه‌هاي طبيعي آن مي‌توان به موارد زير اشاره کرد.
دره چورستان که در سه کيلومتري رویدر واقع شده و چشم اندازي زيبا و دل انگيز دارد.
تنگه نباب که در امتداد دره چورستان و در 2 کيلومتري رویدر واقع شده، يکي از زيباترين گردشگاه‌هاي اين منطقه گرمسيري به شمار مي‌رود.
ارتفاعات رخ که همچون ديواري بلند، در حاشيه شهر واقع شده‌اند، چشم‌اندازهاي شهر را غنا بخشيده‌اند. در ايام مختلف سال گردشگران و کوهنوردان بسياري از مناطق مختلف کشور به اينجا مسافرت و به ارتفاعات رخ صعود مي‌کنند.

ارتفاعات کوه شب از ديگر چشم‌اندازهاي جالب توجه رویدر است.
غار تُرُد که در 5 کيلومتري واقع شده، بسيار جالب و مورد توجه کوهنوردان و غارنوردان است.
چشمه آب سرد انجيري و حواشي آن از تفرجگاه‌هاي سرسبز و جالب توجه رويدر است. آب اين چشمه زلال و گوارا است.
قلعه برج، که قدمت آن به دوره قاجاري مي‌رسد و دو زيارتگاه به نام‌هاي امام‌زاده سيد حسن و ملک‌القدوس نيز از اماکن زيارتي است.
از مراسم ويژه مردم رويدر مي‌توان به مراسم عيد فطر، عيد قربان، شب چله زمستان، شب چهارشنبه سوري، دعاي باران و عروسي هاي محلي اشاره کرد.
برگزاري مراسم عزاداري در ايام محرم و صفر نيز توسط شيعيان رویدر مرسوم است.
بهره‌گيري از موسيقي محلي به ويژه شروه خواني،‌ با سازهاي ني، عود، سرنا،‌ دهل، قره‌ني، چنگ و جفتي يدر مراسم شادي و عروسي رايج است.
از رقص‌هاي محلي مي‌توان به اسب پيرمرد و رقص دستمال بازي اشاره کرد.
مردم رويدر، به ويژه در شب‌هاي زمستان به دامان دشت و طبيعت روي مي‌آورند و از آرامش دلپذير آن بهره مي‌گيرند. خانه‌هاي بسياري نيز در تپه‌هاي اطراف ساخته شده که به عنوان محل اقامت شبانه استفاده مي‌شود و وقف عام شده‌اند.
گلابتون دوزي، خوس دوزي، گلدوزي، حصير بافي، زنبيل بافي، سون بافي و سفالگري، مهم‌ترين صنايع دستي رويدر به شمار مي‌روند.
از سوغاتي‌هاي رويدر مي‌توان به نان چورک، خرما چنگال، حصير، زنبيل و ديگر صنايع دستي اشاره کرد
پوشاک اغلب زنان رویدری لباس‌هاي بندري است. زنان از عباي مشکي و يا چادر، برقع، پيراهن و شلوار بندري استفاده مي‌کنند. مردان نيز از کت، شلوار، پيراهن و يا عباهاي عربي استفاده مي‌کنند.
از معروف‌ترين غذاهاي گردشگرپسند اينجا مي‌توان به بورَک، قليه ماهي، کماچ، نان مهياوه، شله، خورشت زنجبيل و نان محلي چورک اشاره کرد.
دسترسي: رويدر از طريق شمال غرب شهر بندر خمير با جاده‌اي مناسب و آسفالت قابل دسترسي است.
مردم بخش رویدر اکثریت سنی شافعی مذهب هستند مدرسه علوم دینی سلطان علما رویدر در سال 1373 تاسیس شده است و طلبه های آن از روستاهای اطراف و خود بخش رویدر هستند . و مدرسه علوم دینی خواهران با قدمت 12 سال در حال فعالیت است انجمن سبز بانوان که با همت زنان رویدر تاسیس شده است قریب به 4 سال است که از فعال ترین کانون مذهبی رویدر به شمار می آید که شامل دو مهد کودک جلسات سخنرانی کلاس تجوید و تعلیم قرآن کلاس حدیث و فقه برای بانوان است. انجمن خیریه رویدر که فعالیت های چشم گیری در سال های اخیر دارد که اکثریت اقشار مردم بانی خیر آن هستند از جمله کارمندان آموزش و پرورش و کارمندان شرکت سیمان و خیرین خارج از کشور فعالیت انجمن خیریه به غیر از کمک به خانواده های کم درامد و بیماران کم بذاعت برگذاری جشن های عروسی دسته جمعی جوانان است که در فضای شاد و مذهبی باحضور امام جمعه اهل سنت بندرعباس برگذار می شود که استقبال خوبی از سوی جوانان داشته است. مردم غیور رویدر در ماهای رمضان فعالیت مذهبی خود را دو چندان می کنند و 13 مساجد رویدر با برگذاری نماز تراویح و تهجد و جلسات سخنرانی و حلقه قرآن پذیرای جوانان است. از جمله فعالیت های جوانان در این ماه مبارک تهیه و توزیع سی دی ها و بروشورهای مذهبی، برگزاری مسابقات مختلف مذهبی برگزاری مسابقه فوتبال به نام جام رمضان اشاره کرد.
مردم فهیم و با فرهنگ رویدر که اکثریت تحصیل کرده هستند به اعتقادات مذهبی خود پایبند هستند و انشالله با کوشش مدرسه دینی و انجمن سبز سعی بر بالا بردن فرهنگ مذهبی مردم رویدر و اطراف دارند.

شهر رشتخوار

شهرستان رشتخوار درشمال شرقي كشور وقسمتهاي متمايل به جنوب استان خراسان رضوي واقع گرديده است كه از قسمتهاي شمالي وغربي با شهرستان تربت حيدريه وازشرق وجنوب شرقي باشهرستان خواف ودرجنوب غربي تاجنوب با شهرستان گناباد هم جواراست.اين شهرستان براساس اخرين امارمنتشرشده توسط سازمان مديريت وبرنامه ريزي استان خراسان داراي 61/3597 كيلومتر مربع وسعت مي باشد شهرستان رشتخوار در عرض هاي 34درجه و31دقيقه تا 35 درجه و12 دقيقه شمالي وطولهاي 59درجه و3 دقيقه تا59درجه و55 دقيقه شرقي واقع شده است.وشهر رشتخوار به عنوان مركز اين شهرستان داراي ارتفاع 1140متر ازسطح دريا مي باشد.شهرستان رشتخوار متشكل از2 بخش(مركزي و جنگل)4دهستان رشتخوار،استانه،جنگل وشعبه كه دراين دو بخش واقع شده اند مي باشد.همچنين اين شهرستان داراي 159 ابادي مي باشد.
درباره وجه تسميه و واژه رشتخوار تعابير و تفاسير گوناگوني بيان شده است كه هر يك به نوعي دلايل و توجيهات خاص خود را به همراه داشته است.برخي از اين تعابير و تفاسير منشا افسانه اي داشته و برخي دثيگر منشا علمي و يا جغرافيايي.تلفظ كلمه در محل و عموما در بين مردم به ضم اول و بر وزن دشوار است كه در اين تلفظ حرف (ت)از كلمه حذف مي گردد و اصولا كمتر كسي كلمه را به صورت مكتوب ان يعني رشتخوار تلفظ مي كند و كلمه رشتخوار بيشتر بر سر زبان اهالي ان جاري مي باشد.براي وجه تسميه در بين اهالي و بزرگان شهركنكاش شد كه مجموع تعابير انها در موارد زير خلاصه مي شود:در زمان باستان و هنگامي كه رستم زال از اين ديار عبور مي كرده تا به سيتان برود اسب خود رخش را رها كرده تا در انجا بچرخد و خود نيز به رفع خستگي بپردازد كه در اين زمان درندگان از بيشه رشتخوار به رخش حمله كرده و قصد خوردن ان را نمودند كه رستم چشم از خواب گشوده وپا خاسته و با فرياد گفته بود اين روبهكان از كي رخشتخوار شده اند وپس از ان رخش را از دست جانوران درنده نجات مي دهد حال اگرچه اين تعبير افسانه است اما به لحاظ اينكه رخش را رش نيز نوشته اند و رشتخوار به فتح اول رشخوار(رخشخوار) هم معني مي دهد(كه گاهي ما اين تلفظ رخشتخوار را نيز از زبان اهالي مي شنويم)نمي توان اين تعبير را بي تعبير را بي اعتبار دانسته و به ان توجهي نداشت.اما تعبير واقعي تر و منطقي تر قولي است كه تقريبا بيشتر بزرگان و معتمدان بر ان منقق القول هستند در اين تعبير كلمه رشتخوار از دو بخش (رشت)به ضم اول يعني فروغ و روشنايي و(خوار) به معني افتاب مي باشد كه در كل رشتخوار به معني فروغ افتاب تعبير مي گردد كه اين تلقي نيز با موضع جغرافيايي شهر كه واحه اي افتابي همچون ساير شهرهاي مركزي و جنوب شرقي خراسان سازگارتر مي نمايد.

سابقه تاريخي اين شهر بطور مشخصي معلوم نمي باشد اما واژه هايي چون رشتخوار،زوزن،زاوه،خواف،سنجان،زر كانونهاي پر رونق زرتشتي در گذشته بوده اند كه هر كدام از اين واژه ها ريشه در فرهنگ اوستايي دارد و براين اساس مي توان مدعي شد كه سابقه تاريخي اين شهر به ايران باستان بر مي گردد.در زمينه سابقه تاريخي شهر مي توان به اثار و شواهد تاريخي هر شهر اميدوار بود بطوري كه ذكر اثار تاريخي در هر مكان و اثبات دوره تاريخي ايجاد ان اثر مي تواند مناسب ترين گزينه براي تعيين قدمت تاريخي شهري كه در اطراف ان شهر واقع است بكار رود.شهر رشتخوار نيز همچون ساير ديگر شهرهاي تاريخي خراسان داراي اثار باستاني زياد مي باشد كه از جمله اثارتاريخي بجا مانده در محدوده شهري رشتخوار مي توان از مسجد جامع رشتخوار ياد كرد كه بناي ان در حاشيه جاده بين شهري خواف-رشتخوار و در كناره شرقي شهر رشتخوار واقع است.كتيبه طاق نماها و فرم ظاهري و مشخصات كلي بنا به احتمال زياد مي توان اين مسجد را يك بناي دوره سلجوقي دانست.اما با مقايسه ان با مساجد تاريخي موجود در منطقه خواف و شباهت ساختي انها مي توان به بيش از حمله مغول به ان يقين كرد و با توجه به اينكه سلجوقيان از سال 429تا590هجري در ايران سلطنت كرده اند بر اين اساس مي توان گفت قدمت اين بنا 800 سال مي باشد كه تا حدودي قدمت تاريخي شهر را نيز بيان مي كند.
شهرستان رشتخوار داراي آب و هواي خشك با زمستانهاي نسبتا سرد وتابستانهاي گرم مي باشد.از نظراقليم منطقه خشك ونيمه خشك است.جهت وزش باد غالب درتمامي ماه ها شمال شرقي بوده و سرعت متوسط ان از ازحداقل 5 متربرثانيه دردي ماه تاحداكثر 3/8 متربرثانيه ودرتير ماه تغييرمي كند. بادهاي موسمي گرم وخشك منطقه كه اغلب درفصول تابستان وپاييز وازشرق به غرب مي رود،باعث حركت شن هاي روان وخشك شدن رطوبت هوا درمنطقه مي گرددو از اين نظر همه ساله خسارات زيادي به كشاورزي واردمي اورد.

صالح آباد خراسان رضوی

صالح‌آباد شهری است در استان خراسان رضوی در شرق ایران. این شهر در بخش صالح آباد شهرستان تربت جام قرار دارد.

جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۸۹۶۳ نفر بوده است.

قاسم آباد

قاسم‌آباد شهری است در استان خراسان رضوی در شرق ایران. این شهر در بخش جلگه زوزن شهرستان خواف قرار دارد. شهر قاسم آباد در ۶۰ کیلومتری خواف قرار دارد. مذهب اکثریت غالب مردم این شهر تشیع می‌باشد. بیشتر اهالی این شهر از طایفه زنگنه و جوانشیری می‌باشند.

این شهرستان از شمال به شهرستان خواف، از غرب به شهرستان گناباد، از جنوب به شهرستان قاینات متصل است.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، بر اساس اطلاعات مرکز آمار ایران برابر با ۴۱۶۳ نفر بوده‌است

محصولات عمده کشاورزی این شهر گندم، جو، پنبه و پسته می‌باشد. سایر محصولات شامل خربزه، هندوانه، زعفران، زیره و خشکبار می‌باشد. دامپروری در این شهرستان به صورت سنتی رایج است و غالباً گوسفند و بز می‌باشد.

آثار و جاذبه‌های تاریخی

مسجد ملک زوزن

این مسجد در چند صد متری حاشیه شرقی شهر قاسم آباد واقع شده‌است از ساختمان اصلی این مسجد که به اوایل قرن هفتم هجری قمری تعلق دارد، چند پایه و دو دیوار و سردری باقی‌مانده‌است و در کتیبه آن نیز تاریخ ۶۰۰ و ۶۱۰ هجری قمری قید شده‌است این مسجد از لحاظ تزیینات و نگاره‌های خط کوفی جالب توجه‌است آثار باقی‌مانده این مسجد معرف معماری و تزیینات قرن هفتم هجری قمری می‌باشند ساختمان ایوان و تاق‌ها و سایر ریزه کاری‌های هنری این بنا موجب شده‌است که مسجد زوزن در شمار زیباترین مساجد تاریخی قرن هفتم هجری قمری محسوب شود این مسجد تحت شماره ۳۴۰ در شمار آثار تاریخی به ثبت رسیده‌است.

ارتفاعات کیبر کوه

آبشارها و طبیعت بکر این کوه خستگی کویر را از تن هر بیننده‌ای می‌زداید نظیر دره (بازه) و علی اباد، بیشه و خوخو
بزرگان و مشاهیر

ملک عماد زوزنی حاکم سرزمین زوزن که سعدی شیرازی از وی به نیکی یاد کرده‌است.

ابونصر مشکان در یکی از سال‌های نیمه اول قرن چهارم هجری در ولایت زوزن به دنیا آمد. صاحب دیوان رسائل سلطان محمود و مسعود غزنوی است. او از جمله بهترین نویسندگان رسائل است وآنچه به قلم او نوشته شده در میان رسائل سادهٔ فارسی از بلیغ‌ترین است. وی در سال ۴۰۱ هجری قمری بعد از به وزارت رسیدن شمس الدّین الکفاه احمدبن حسن میمندی، به صاحب دیوانی رسائل دولت غزنوی برگزیده شد و از آن پس همواره در این شغل باقی‌ماند. ابونصر بر دو زبان فارسی و عربی تسلّط داشت. شاگرد او، ابوالفضل بیهقی، چند نامهٔ فارسی او را در تاریخ نقل کرده که همهٔ آن‌ها در نهایت زیبایی و رسایی کلام است. وی در سال ۴۳۱ هجری قمری درگذشت.

شهر قدمگاه

قَدَمْگاه شهری است در استان خراسان رضوی در شرق نیشابور. این شهر در بخش زبرخان شهرستان نیشابور قرار دارد.

جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۱۵۱ نفر بوده‌است

باغ قدمگاه

این باغ در دامنه جنوبی کوهستان «بینالود» در میان کاسه‌ای که از پیوستن دو تپه به وجود آمده و رو به دشت نیشابور قرار گرفته‌است. باغ، از سمت جنوب توسط خیابانی شمالی – جنوبی به جاده نیشابور – مشهد اتصال می‌یابد. از نیشابور حدود ۲۴ کیلومتر و از مشهد حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد. این مکان، به عنوان جایگاهی مقدس از سابقه طولانی برخوردار است و منشا آن به دوران پیش از اسلام بازمی گردد. گر چه عملکرد آغازین این مکان هنوز مشخص نشده‌است. این باغ را زمانی منسوب به شاهپور کسری[نیازمند منبع] و سپس امام رضا دانسته‌اند. وجه تسمیه قدمگاه، با توجه به سنگی سیاه است که جای دو پا بر روی آن نقش بسته‌است و با نام قدمگاه امام رضا معروف گردیده‌است. می‌گویند سال ۲۰۰ ه.ق. امام رضا که از مدینه عازم مرو بوده، در این محل توقف کرد و چون خواست با خاک تیمم کند، آبی جاری پدید آمد.

باغ قدمگاه، با توجه به اهمیت حضور و نحوه جریان آب، مشابه دیگر باغ‌های ایرانی است؛ لیکن وجود چشمه‌ای متبرک در منطقه مرکزی باغ که از آن نقطه جوشیده و همانجا از چشم مخفی می‌شود تا در نقطه‌ای ناپیدا به شبکه اصلی آب جاری در باغ بپیوندد، عاملی است که آنرا از سایر باغ‌ها متمایز می‌سازد.