اینکه دختر یزد گرد سوم بود یا نبود، مهم نیست. اینکه چند ساله بود و چگونه به مدینه رسید هم مهم نیست. اینکه آیا قبل از ازدواجش، خواب چنین همسری را دیده بود یا نه، اینکه چه کسی از او خواستگاری کرده بود، اینکه از همان اول، پنهانی مسلمان شد یا بعدها اسلام آورد و ... هیچ کدام مهم نیست.


حتی مهم نیست که نام دقیقش هم چه بود. به نظرم، حتی مهم نیست که در چه تاریخی فوت کرد یا اصلا کی به دنیا آمد. راستش به نظر من، همین که زنی، همسر حسین بن علی (علیه السلام) باشد و مادر 9 امام بعد از ایشان، خودش آنقدر مهم و پررنگ هست که مجال به چیزهای دیگر ندهد. شهربانو را می گویم؛ مادر امام سجاد (علیه السلام). همان که عاشق امام و اسلام شد و ما ایرانی ها را مفتخر کرد به خویشاوندی اهل بیت (علیهم السلام). همان که درباره اش افسانه ها ساخته اند و قصه ها گفته اند.(1) بزرگ زاده ی ایرانی، که امام علی (علیه السلام) او را آزاد کرد و شهربانو نامیدش(2) برای اینکه از نسل او، امامت ادامه پیدا کند.

شاید آن زمان، در میان دختران عرب، کسی نبود که شایسته ی مقام بلند مادر امامت شدن باشد. چیزی که امیرالمومنین (ع) در وجود آن اسیر ایرانی دید، ایمان و اصالت بود، نژاد پاک و روح بلند و به همین خاطر به حسین (ع) سفارش کرد: «از این سعادتمند خوب محافظت کن، به او احسان کن چرا که از او فرزندی به دنیا می آید که بهترین مردم پس از توست و این، مادر اوصیاء و فرزندان پاک من است.» (3)

به راستی مهم نیست در برابر خاندان عصمت و طهارت، اسیر باشی یا آزاد، همین که ایمانت استوار باشد، برایشان عزیز می شوی.
 

عاشقان در نگاه آل علی
گر اسیرند باز محترم اند

دختران قبیله های عرب
خادم شهربانوی عجم اند

عجمی کرده اند جانان را
آبرو داده اند ایران را (4)

 

 

پی نوشت:
1.     درباره ی ماجرای حضرت شهربانو، اختلافات بسیاری وجود دارد. داستان ها و افسانه های زیادی درباره ی او وجود دارد که بیشتر آن ها مورد اطمینان نیستند. اما اصل داستان که وی، بزرگ زاده ای ایرانی تبار و مادر امام سجاد (ع) بوده است، مورد تأیید بسیاری از مورخان‌ و محدثان‌ شيعه‌ و سني‌ می باشد. از جمله شیخ صدوق، شیخ مفید، شیخ کلینی، علامه طبرسی، علامه حلی، ابن شهر آشوب، شهید اول و ... .
2.    اصول کافی، عربی، چاپ آخوندی، ج 1، ص 466.
3.    چهارده معصوم علامه مجلسی، صص 831- 833.
4.    علی اکبر لطیفیان.