یاس را باید کاشت
توی گلدان ظریفی که پر از "عطر خدا"ست
و سپس گلدان را
روی یک میز گذاشت.

پرده ها را باید پس زد
و به خورشید فضا داد که آرام بتابد بر آن
آن زمان خواهی دید
با شمیم گل یاس،
تو چه احساس قشنگی داری
و درخشان شدن برگ گیاه
چه تماشا دارد.

در دلت بوته ای از یاس بکار …
یاسی از عاطفه، امید، محبت، ادراک
و بدان بی تردید،
زندگی با تو سر مهر و وفا خواهد داشت
 

خدا وقتى نخواهد
دانه اى كوچكتر از باران
گلى بالارونده مثل نيلوفر
نخواهد شد...
و كرم كوچكى
پروانه اى زيبا نخواهد شد...
خدا وقتى بخواهد
غيرممكن، مى شود ممكن...
ولى وقتى نخواهد
واقعا ديگر نخواهد شد...
 

ﺧﺪﺍﯾـــــــــــــﺎ ...!
ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﺧﺪﺍﯼ ِ ﺑﺰﺭﮔـــــــــــــﯽ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﻓﺮﺍﻣـــــــــــــﻮﺵ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﮐﻮﭼﯿﮑـــــــــــــﯽ ﺩﺍﺭﯼ ...
ﺑﺎ ﻧﻮﺍﺯﺷﯽ ﻭ ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻠﻨﮕﺮﯼ ﺁﺭﺍمش ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺭﺍ ،
ﻫﻤﺮﺍﻫﯿﺖ ﺭﺍ ، ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ
ﯾﺎﺩﺍﻭﺭﯼ ﮐﻦ.
 

«دست به دامن خدا که مي شوم...

🔹چيزي آهسته درون من به صدا مي آيد که نترس از باختن تا ساختن دوباره فاصله اي نيست.

🔹تو طرح الهي خداوندي، سعي نکن مثل ديگران باشي.

هر کسي موهبتي متفاوت دارد.

عشق خداوند با تو همراه است.
 

 خداوندا…
اراده ام را به زمان کودکی بازگردان.
همان زمان که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم اما ناامید نمی شدم…
 

از پشت پنجره ایمانم
خدا را می بینم
چه باشکوه خدایی است ...

در خنده هایش، داشته هایم را می بینم
آغوشش را باز می کند
نداشته هایم را دور می ریزم
به سمتش می دوم
دستانش را میگیرم و
چند قدمی کنارش قدم می زنم  ...

به خودم
به خدا
به زندگی
لبخند می زنم ...
منم ،
انسان
زیباترین شعر خدا ...
 

برای دلهـایی کـه بغض هایشـان سنگین است،
میخواهم برای دلت بگویم"الله اکبر"
خدا بزرگ تر است ...

بگذار بزرگترت تصمیم بگیرد
بگذار خدا برایت خدایی کند
گوش بسپار به حرف بزرگترت ...
از تهِ تهِ دلت ...

برای تمام اتفاقات زندگی صبر کن
بگذار خدا بشود قرار روزهای بی قراریت ...
بیا این بـار خلاف بارهای قبل که "تا تقی به توقی میخورد" زانوی غم بغل میگرفتیم؛
این بار از تهِ تهِ دل، خودمان را دو دستی بسپاریم به جان جانان

مگـر میشود مایی را کـه اینجور دل به کرمش بسته ایم دست خالی رد کند؟!!
مگر نه اینکه هنر کنیم در سختی ها هم بگوییم:
🌹معبود جان ... شکرت خدا

هميشه اميدی هست
من اين اميدِ عجيب را از شب آموخته ام...

سرت را که ميان سياهی بی هيچ اميدی بالا میگیری،
ستاره ای هر چند کوچک سو سو ميزند ...

پس اميد داشته باش
شاید همین حوالی ستاره ای پر نور به زندگی ات چشمک بزند ..

خدای خوبم!
دلم میخواهد
برای همه‌ی بنده هایت دعا کنم
دعایی از اعماق وجود

خدایا!
شاد کن دلی را
که گرفته و دلتنگ است

بی نیاز کن کسی را
که به درگاهت نیازمند است و درمانده

امیدوار کن کسی را
که ناامید به آستانت آمده

بگیر دستانی
که اکنون بسوی تو بلند است

مستجاب کن دعای کسی
که با اشکهایش تو را صدا می زند

حامی آن دلی باش
که تنها شده است

با دستهای مهربانت
با تمام قدرت و عظمت و تواناییت
ببار رحمتت را بر بندگانت ...
 

چشم هايت را ببند
در دلت با خدا سخن بگو
به همان زبان ساده خودت

هرچه ميخواهی بگو
او ميشنود ...

شايد بخواهی تو را ببخشد،
يا آرزويی داری،
شايد دعايی برای يک عزيز و يا شکرش،
بــگو ميشنود ...

اين لحظه زيبا را
برای خودت تکرار کن ؛
پــرواز دلـت را حـس خواهی کـرد ...
 

بخشش را "بخش کن"
محبت را "پخش کن"

غضب "پریشانی" است
نهایتش "پشیمانی" است

هر چه "بضاعتمان" کمتر است
"قضاوتمان" بیشتر است

 با "خویشتن داری"
"خویشاوند داری"

به "خشم"
"چشم" نگو

انسان "خوشرو"
گل "خوشبو" ست

"دوست داشتن"
را "دوست بدار"

از" تنفر"
"متنفر" باش

به "مهربانی"
"مهر" بورز

با "آشتی"
"آشتی" کن

و از "جدایی"
"جدا" باش
 

به برگ نگاه کن ...
وقتی داخل جوی آب می افتد خود را به جریان آن می سپارد و می رود ...

من تمام زندگی ام را با اطمینان ،
به خالق رودخانه هستی و به جریان زندگی سپرده ام …
چون میدانم در آغوش رودخانه ای هستم
که همه ذرات آن نشان از حضور حضرت دوست دارد ...
پس از افت و خیزهایش هرگز دل نگران نمی شوم.

من ،
آرامش برگ را دوست دارم ...
چون برایم ایمان و توکل راستین را یادآوری میکند
 

خدا چیست؟
خدا کیست؟
خدا کجاست؟

خدا در دستیــست که به یاری میگیری،
در قلبیــست که شاد میکنی،
در لبخندیـــست که به لب مینشانی،
خدا در عطر خوش نانیـــست که به دیگری میدهی،
در جشن و سروریــست که برای دیگران بپا میکنی،
آنجاست که عهد می بندی و عمل میکنی ...

خدا؛
در تو ، با تو ، و برای توست …