¤•✿ جملات زیبا و دلنشین ... ✿•¤
تا شهامتِ رها کردن چشمانداز ساحل را نداشته باشید
هرگز نمیتوانید از اقیانوس عبور کنید.
کریستوف کلمب
انسان دانا بیشتر از اینکه فرصتها را پیدا کند،
برای خود فرصت ایجاد میکند.
فرانسیس بیکن
آدم های موفق، همیشه به دنبال فرصت هایی برای کمک به دیگران هستند
افراد ناموفق همیشه می پرسند :
این کار، چه سودی برای من دارد؟
“برایان تریسی”
مهم ترین چیز در زندگی چیست؟
فقط یک چیز مهم است، شادی
هرگز، هرگز اجازه نده کسی شادی تو را از تو بگیرد
“کریستین بوبن”
اگر نمی توانید پرواز کنید
پس بدوید
اگر نمی توانید بدوید
پس راه بروید
اگر نمی توانید پیاده روی کنید
بخزید
و اگر نمی توانید بخزید
هر کاری انجام دهید تا به جلو حرکت کنید.
یک ایده را درنظر بگیرید
آن ایده را تمام زندگی خود کنید
به آن فکر کنید
رویای آن را ببینید
و روی آن ایده زندگی کنید
بگذارید مغز، ماهیچه ها، اعصاب و هر قسمت از بدن شما پر از این ایده شود
و هر ایده ی دیگر را تنها بگذارید
این راه موفقیت است.
زندگی مانند رانندگی در یک دشت پر از گل است که باید از همه لحظه هاش استفاده کنیم به تفاوت اینکه در آخر جاده تابلویی به این عبارت نصب شده (دور زدن ممنوع
زندگی مانند دوربین است
روی چیزهای مهم تمرکز کنید
لحظات خوب را ثبت کنید
زشتی ها را از آن کات کنید
و در نهایت اگر چیزی که می خواستید از آب درنیامد …
کافیست عکس دیگری بگیرید ...
دنیا خوب ،
بد ،
زشت ،
زیبا فراوان دارد ...
تو خوب باش...
تو زیبا بمان ،
و بگذار با دیدنت
هر رهگذرِ ناامیدی لبخند بزند ،
رو به آسمان نگاه کند ...
و زیر لب بگوید :
هنوز هم عشق پیدا میشود ...
دل آدم ها خیلی ساده گرم می شود:
به یک دلخوشی کوچک،
به یک احوالپرسی ساده،
به یک دلداری کوتاه،
به یک تکان دادن سر، یعنی تو را می فهمم.
به یک گوش دادن خالی، بدون داوری و نظر دادن،
به یک همراه شدن کوچک،
به یک پرسش: روزگارت چگونه است؟
به یک دعوت کوچک، به صرف یک فنجان قهوه.
به یک وقت گذاشتن برای تو،
به شنیدن یک کلمه من کنارت هستم،
به یک هدیۀ بی مناسبت،
به یک دوستت دارم بی دلیل،
به یک غافلگیری،
به یک خوشحال کردن کوچک،
به یک نگاه،
به یک شاخه گل،
فقط همین ...
چه برکتی داره...
دوست داشتن بعضی از آدمای دوست داشتنیِ زندگیمون
قدر بدونیم🍃❤️🍃
اگر بتونى
همیشه و بطور مداوم
رو به آینده گام کوچک بردارى
روزى میرسه که
به رویاهات برسى ……!
در حضور خارها هم میشود
یک یاس بود
در هیاهوی مترسکها
پر از احساس بود
میشود حتی
برای دیدن پروانهها
شیشههای مات یک متروکه را
الماس بود
دست در دست پرنده
بال در بال نسیم
ساقههای هرز این اندیشهها را
داس بود
کاش میشد
حرفی از ای کاشها
هرگز نبود، هر چه بود احساس بود و
عشق بود و
یاس بود …
ما باید به زندگی معنا بدهیم
نه این که منتظر بمانیم
تا زندگی به ما معنا دهد
تنها زمانى “صبور”خواهى شد،
که “صبر”را یک”قدرت”
بدانی نه یک “ضعف”…
آنچه “ویران مان” مى کند
“روزگار” نیست !
حوصله ی “کوچک”
براى “آرزوهاى بزرگ” ماست …