دلشکسته

 ‌🍃امروز را خوشبخت باش

همان باش که میخواهی

اگر دیگران آنرا دوست ندارند،

بگذار دوست نداشته باشند

ولی تو همیشه همانی باش،

که خودت دوست داری

خوشبختی یک انتخاب است

راضی نگه داشتن همه نيست🍃

 

آنچه بهترین انتخابِ اکنون من است…

از دید دیگری میتواند بدترین نادانی باشد!!

درس سختی است، اما کم کم باید یاد بگیرم…

گاهی مسیر رشد من همسو با مسیر رشد اطرافیانم نیست…

درقدم های بعدی باید…

پوست بیاندازم و دنیایم متحول شود!!

باید تغییر را بپذیرم…

فقط مرداب تا ابد به دنیایش می چسبد و آخر هم می گندد!!!

 

 

.

 اگر در درونت صلح و آرامش برقرار.

 باشد، آن را در دیگران نیز می یابی.

 

اگر ذهنت آشفته باشد، 

آشفتگی در اطرافت موج خواهد زد.

 

بنابراین آرامش را درون خود بیاب؛

آنگاه می بینی چگونه به بیرون منعکس،

 می گردد.

 

تو خود، 

همان آرامشی؛

همان خوشبختی.

پس بیشتر جست و جو کن.

به یاد داشته باش

آرامش در جای دیگری نیست، اگر

 درونت متلاطم باشد.

 

برای تمام راه های نرفته

 

برای تمام بی راه های رفته

 

ببخش بگذار احساست قدری هوایی بخورد

 

گاهی بدترین اتفاق ها هدیه ی زمانه و روزگارند

 

تنها کافیست خودمان باشیم !

 

که خود را برای تمامی این بی راه رفتنمان ببخشیم

 

و به خودمان بیائیم

 

تا خدا تمامی درهای که به خیال باطلمان بسته را به رویمان باز کند.

 

خطاهایت را بشناس.

 

انها را پذیرا باش و تنها بین خودت و خدایت نگهشان دار

 

این دنیا نامحرم بد دل

 

نامحرم نامروت زیاد دارد !

 

تا دست خدا هست. تا مهربانیش بی انتهاست

 

تا می گویی خدایا ببخش

 

به دورت می گردد و می بوستت و می گوید جانم چه کرده ای مگر ؟

 

دیگر تو را چه نیاز به ادمها ؟

 

زیبا بمان و بگذار با دیدنت

 

هر رهگذر نا امیدی

 

لبخندی بزند رو به اسمان و زیر لب بگوید

 

هنوز هم می شود از نو شروع کرد...!

 

در قاب این آیینه ها خود را نمی بینم

 

چیزی به جز یک بهت بی معنا نمی بینم

 

دنیا به زشتیهای پلک فهم من خندید

 

شاید شبــیه مردم دنـیا نمی بینم

 

گنجشک روحم لابلای شاخه ها یخ زد

 

نه ! سنگ هم در دست آدمها نمی بینم

 

تصویری از تبعیض سرد چشمها آری

 

در این برودت ذرهای گرما نمی بینم

 

در منطق این نیمه آدمهای قلابی

 

جایی برای عشق هم حتی نمی بینم

 

باید باور کنیم

تنهایی

تلخ‌ترین بلای بودن نیست،

چیزهای بدتری هم هست،

روزهای خسته‌ای...

...که در خلوت خانه پیر می‌شوی …

و سال‌هایی

که ثانیه به ثانیه از سر گذشته است.

تازه

تازه پی می‌بریم

که تنهایی

تلخ‌ترین بلای بودن نیست،

چیزهای بدتری هم هست:

دیر آمدن!

 

حال ما با دود و الکل جا نمی اید رفیق

 

زندگی کردن به عاشق ها نمی اید رفیق

 

روحمان ابستن یک قرن تنها بودن است

 

طفل حسرت نوش ما دنیا نمی اید رفیق

 

دستهایت را خودت " ها " کن اگر یخ کرده اند

 

از لب معشوقه هامان " ها " نمی اید رفیق

 

هضم دلتنگی برای موج اسان نیست

 

اب دریا بی سبب بالا نمی اید رفیق

 

یا شبیه این جماعت باش یا تنها بمان

 

هیچ کس سمت دل زیبا نمی اید رفیق

 

هیچ مدرسه ای بالاتر از تجربه نیست !

افسوس ،

شهریه ای گران دارد ...

.

.

.

.

.

.

عمر....!

 

دو قطره آب که به هم نزدیک شوند، تشکیل یک قطره بزرگتر میدهند.

 

اما دوتکه سنگ هیچگاه با هم یکی نمی شوند !

 

پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم ،فهم دیگران برایمان مشکل تر، و در نتیجه امکان بزرگتر شدنمان نیز کاهش می یابد.

 

آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ،به مراتب سر سخت تر، و در رسیدن به هدف خود لجوجتر و مصمم تر است.

 

سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد.

 

اما آب... راه خود را به سمت دریا می یابد.

 

در زندگی، معنای واقعی سرسختی، استواری و مصمم بودن را، در دل نرمی و گذشت باید جستجو کرد.

 

گاهی لازم است کوتاه بیایی.

 

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست و عبور کرد

 

گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری

 

گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوز که نبینی.

 

ولی با آگاهی و شناخت وآنگاه بخشیدن را خواهی آموخت

 

درون سینه آهی سرد دارم

 

رخی پژمرده ،رنگی زرد دارم

 

ندانم عاشقم ؟مستم؟چه هستم؟

 

همی دانم دلی پر درد دارم

 

دوستی ها هم مانند

باران نیم بند شده است

هر چه بیشتر انتظارش را میکشی

بیشتر ناز میکند

وای به روزی که زمین

از تشنگی رودهای از دست رفته ی

سدزمینم شود

 

مرا اینگونه میخواهی مداوم مست وشیدایت/

مرا اینگونه میبینی نهانم بهر پیدایت/

چرا باید به سرگیرم همیشه یاد چشمانت /

چرا بایدبدل باشد همیشه عشق رسوایت/

منم شیدای تو یارا به زیبایی مدارا کن/

همه دلخانه میبخشم به آن چشمان زیبایت/

به دنیای خراب من مهی چون تو نمی آید/

درنگی کن که تابینم دمی روی فریبایت

 

در این شهر

چهره ها همه اشکال آشناست

نگاه در نگاه

با حجم غریبانه بی وفاست

چهره ها خاک آلوده

شبنم ها گریزان

نوای آشنایی هم در

صدای بی صداست

جستم گل یادت در خاطرم

اما گل ندیدم

نمی دانستم کویر ماهم

ندار وبی نواست

آن یار آشنا که از کنارما می کرد گذر

خندید وگفت

این دل رفیق اغنیاست

بوی فقر ما را باد چون به یعقوب رساند

گفت دورشو گدا

یوسف ثانی نزد ماست

مرگ هم نمی گیرد

سراغی از من واحوال من

داند او

خانه ما درد مندان از بوریاست

بگفتم مرگ.:

کام ناکامم با بوسه ای شیرین کن

گفتا در آیین ما

این عمل زشت ونارواست

خود در خود می سوزم از

گرمای تن سوز تنم

توبیا دلا

باران عشق شو

دل کویری بی ادعاست

 

در دنیای امروز سه نوع آدم وجود دارد:

 

1."مسموم کننده ها " یعنی کسانی که دلسردتان میکنند و خلاقیتتان را زیر پا میگذارند و میگویند که نمیتوانید کاری بکنید.

 

2."سر به راهها" یعنی کسانیکه خوش قلبند اما سرشان به کار خودشان است. آنها به فکر نیازهای خودشان هستند. کار خودشان را میکنند و هرگز برای کمک به دیگران پا پیش نمیگذارن.

 

3."الهام بخش ها" یعنی کسانی که پیش قدم میشوند تا زندگی دیگران را غنی کنند، روحیه شان را بالا ببرند و به آنها الهام ببخشند. ما باید الهام بخش باشیم و خودمان را با افراد الهام بخش احاطه کنیم.

 

گاهی نه آشنا درد را می فهمد .!!!

نه حتی صمیمی ترین دوست .!!!

گاهی باید تنهایی ، درد را فهمید .!!!

تنهایی ، خلوت کرد .!!!

تنهایی ، آرام شد .!!!

و‌تنها خدا می داند .!!!

چه می گذرد در دلت ......