خدائیش ما بی فرهنگ هستیم?
این روزها یکی از دغدغههای خانوادهها، ثبتنام فرزندانشان در مدارس است؛ مدارسی که هر کدام شرایط خاص خود را دارد، از دولتی و غیردولتی گرفته تا نمونه دولتی، تیزهوشان و چند نوع مدرسه دیگر.
با نگاهی به مدارس مختلف در نظام آموزشی کشورمان به وجود مشکل پیچیده و همیشگی ثبتنام دانشآموزان برای سال تحصیلی جدید پی میبریم؛ دغدغهای که ذهن والدین را در بحبوحه تابستان به خود مشغول میسازد و آنها را راهی مدارس و آموزش و پرورش شهرها و بخشهای مختلف میسازد، به راستی چرا باید ثبتنام ساده و بدون دردسر به یک رؤیای تقریباً سخت تبدیل شود.
پرسش دیگر اینکه چرا باید بین مدارس مختلف موجود در چرخه تعلیم و تربیت، اختلاف فاحشی از جهت ارائه خدمات آموزشی وجود داشته باشد که باعث شود رقابت مردم بر سر مدارس خوب و بد آن چنان شدت گیرد که در بسیاری از موارد درخواست کمک مالی به مدرسه را راه حلی برای رفع مشکل قلمداد کرد.
آیا گره کار در اختلاف سطح خدمات آموزشی است؟ آیا این تفاوت به مدیریت واحدهای آموزشی برمیگردد یا به تفاوت دانش معلمان و دبیران و یا تقسیم امکانات آموزشی در بین مدارس؟؛ مگر نه اینکه یکی از معیارهای عدالت اجتماعی توزیع متوازن خدمات مختلف از جمله خدمات آموزشی در بین اقشار جامعه است.
آیا نباید سیستم هدفمندی در فرآیند ثبتنام داشته باشیم تا مشکلات و پرسشهایی مانند «خارج از محدوده زندگی بودن»، «متعلق به ناحیه دیگر هستید»، «ظرفیت پر است»، شنیده نشود و عدم تناسب بین مدرسه با جابجایی فصلی خانوادهها یا تغییر مکان به دلیل شرایط شغلی والدین برای همیشه رخت بر بندد.
موضوع دیگر دریافت وجه از خانوادهها هنگام ثبتنام است؛ مسئلهای که گریبان گیر بسیاری از والدین است، به راستی چرا دریافت وجه هنگام ثبتنام به مشغله ذهنی این روزهای خانوادهها تبدیل شده است، آن هم به شکلی که دریافت غیرقانونی وجه در مدارس مختلف و در نقاط بالا و پایین و مرکزی شهرها، نرخهای متفاوتی دارد؛ بی قانونی که خود به خود لعاب قانونی به خود میگیرد.
مگر دریافت وجه هنگام ثبتنام بارها از سوی مسئولان عالی وزارت آموزش و پرورش مورد انتقاد واقع نشده است و آن را امری غیرقانونی قلمداد نکردهاند، در نقطه مقابل، دریافت وجه چه توجیهی دارد؛ از طرفی مسئولان آموزش و پرورش آن را امری غیرقانونی برمیشمارند و از طرف دیگر مدیران مدارس کمتوجهی به مدارس و نبود امکانات آموزشی و کمک آموزشی را عامل اصلی دریافت وجه از والدین میدانند، حال تکلیف خانوادهها به خصوص اقشار کم بضاعتتر در این میان چیست که در بعضی اوقات مجبورند به دلیل داشتن چند فرزند، این هزینهها را به صورت چند برابری متحمل شوند.
آموزش و پرورش در این میان چه نقشی دارد و مسئول بی سامانی و دریافت وجه هنگام ثبتنام در مدارس چه کسی است؟ و این در حالیست که در همه ارکان نظام بر ارائه تسهیلات رایگان آموزشی و برابر تا پایان دوره متوسطه آن هم در مدارس دولتی تأکید فراوان میشود و این موضوع در قانون اساسی کشورمان نیز به وضوح تبیین و تأکید شده است.
مسعود رضایی پدر یکی از دانشآموزان در خصوص مشکل خود هنگام ثبتنام اظهار داشت: مشکل ما قرار نگرفتن در ناحیه و محدوده مدرسه موردنظرمان است.
وی گفت: باید آموزش و پرورش سطح مدارس را به هم نزدیک کند تا برای تحصیل فرزندمان دچار مشکل نشویم.
رضایی با بیان اینکه مردم با نوشتن یک قولنامه و دادن مبلغی به مشاوران املاک سعی میکنند مشکل قرار نگرفتن در محدوده مدرسهها را حل کنند، افزود: باید مدیران وضعیت درسی و کارنامه دانشآموزان را هنگام ثبتنام در نظر بگیرند و انعطاف بیشتری نشان دهند.
جواد گل بایگی نیز بیان داشت: بنده نیز قصد دارم تا فرزندم را در مقطع پیشدبستانی از منطقه 14 به منطقه 12 انتقال بدهم که با مشکل در محدوده قرار گرفتن مواجه هستم.
وی، دلیل این تغییر را محدوده محل کار همسرش عنوان کرد و گفت:با توجه به اینکه همسرم شاغل است، در نظر داشتیم که مدرسه فرزندم نزدیک محل کار همسرم باشد اما آموزش و پرورش قبول نمیکند.
جبار کوچکینژاد عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس دردر پاسخ به این پرسش که «آیا دریافت وجه هنگام ثبتنام از والدین دانشآموزان قانونی است؟»، اظهار داشت: آموزش و پرورش بر اساس بخشنامههایی که دارد و گزارشاتی که میدهد، اعلام میکند وجهی هنگام ثبتنام از والدین دریافت نمیکند و این یک قانون است.
وی ادامه داد: در آموزش و پرورش مدارس هیأت امنایی داریم که پول دریافت میکنند که اعتقاد دارم آن نیز غیرقانونی است، در حقیقت مدرسه باید دولتی یا غیردولتی باشد و مدارس حد وسط نداریم.
کوچکینژاد افزود: متأسفانه آموزش و پرورش یکسری مدارس را هیأت امنایی کرده و به اندازه مدارس غیردولتی از مردم پول میگیرند و یک تبعیض در آموزش و پرورش شده است.
عضو کمیسیون آموزش مجلس یادآور شد: مدارس هیچ مجوزی برای دریافت وجه هنگام ثبتنام ندارند و این امر غیرقانونی است؛ وزیر آموزش و پرورش موظف است تا از دولت هزینه مدارس را بگیرد، البته ما بودجه قرار دادهایم یعنی 200 میلیارد تومان برای آب، برق و گاز مدارس و 320 میلیارد تومان برای سرانه واحدهای آموزش اختصاص یافت.
کوچکینژاد ادامه داد: وزیر آموزش و پرورش موظف است این مبالغ را از خزانه بگیرد و اگر نمیتواند این مبالغ را بگیرد، باید خود پاسخ دهد و نباید مردم هزینه ضعف مدیریت وزارت آموزش و پرورش را پرداخت کند.
حجتالاسلام والمسلمین علیرضا سلیمی عضو دیگر کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی نیز بیان داشت: دریافت وجه هنگام ثبتنام در مدارس دولتی به هیچ وجه قانونی نیست.
وی ادامه داد: متأسفانه در بسیاری موارد گزارشاتی میرسد که بعضی مدارس دولتی این اقدام خلاف قانونی را انجام میدهند و باید وزارت آموزش و پرورش با مدیران مختلف با جدیت بیشتری برخورد کند.
حجتالاسلام والمسلمین سلیمی افزود: به نظر میرسد که یک نوع مماشات با این مدیران صورت میگیرد و همین باعث شده است روز به روز این مدیران بر دایره اقدامات خود بیفزایند.
عضو کمیسیون آموزش مجلس یادآور شد: دانشآموزی داوطلب یک مدرسهای است و با بهانههایی ممکن است برای وی دردسر ایجاد کنند؛ مانند اینکه ظرفیت مدرسه پر شده است یا برای ثبتنام دیر آمدهاید و با هزار بهانه اولیا را مجبور به پرداخت وجه میکنند و اسم آن را داوطلبانه میگذرانند.
وی اضافه کرد: در دادن کارنامه نیز به اسم هدیه و شیرینی وجوهی را از اولیا دانشآموزان طلب میکنند؛ در جلسات مشترک مدرسه با اولیا به والدین اعلام میکنند فرزند شما در درسی ضعیف است و باید کلاس جبرانی و فوق برنامه بگذاریم و این سر کیسه کردن اولیا دانشآموزان است و متأسفانه سر کیسه کردن اولیا دانشآموزان به یک امر رایج در مدارس تبدیل میشود.
عضو کمیسیون آموزش مجلس تصریح کرد: معلم وظیفه قانونی خود که تعلیم دانشآموز سر کلاس است را انجام نمیدهد و وجوهی را بعد از ساعت درسی دریافت میکند و نام آن را سرویسدهی اضافی میگذارند.
وی خاطرنشان کرد: متأسفانه آرام آرام این کارها به عنوان یک رویه در مدارس جا میافتد؛ مانند بعضی از سرویسهای دانشآموزی که در بعضی از شهرها مافیایی شکل گرفته است و به دلیل عدم نظارت کافی تا آنجا که امکان دارد از جیب اولیا و دانشآموزان برداشت میکنند.
به گزارش فارس، با این تفاسیر حل مشکل ثبت نام دانشآموزان نیازمند عزم جدی مسئولان آموزش و پرورش دارد و باید از هرگونه عوام فریبی و تقصیر را به گردن یکدیگر انداختن پرهیز کرد و راه حلی مناسب و جامع برای آن در نظر گرفت.