نظريهپرداز تواب
در 7 سالگي به مدرسه احمديه رفت و پس از پايان دوره ابتدايي به علت تبعيد پدرش به تهران همراه مادرش به اين شهر عزيمت كرد و دوره دبيرستان را هم گذراند و آنگاه به دانشكده حقوق راه يافت و فارغالتحصيل شد. در خلال تحصيل در دانشگاه به فراگرفتن علوم ادبي و عربي در مدرسه سپهسالار پرداخت و با فلسفه و علوم عقلي آشنايي پيدا كرد.
سال 1313 در 18 سالگي با مجله دنيا و دكتر تقي اراني آشنا گرديد و در سال 1316 در زمره گروه 53 نفر به زندان افتاد، سپس به اراك تبعيد شد و در مهر 1320 به «حزب توده» پيوست و اين وابستگي به مدت 42 سال تا 1362 ادامه يافت.
پس از غيرقانوني شدن حزب توده در سال 1327 به خارج از كشور رفت و مدت 8 سال در شوروي و 22 سال در آلمان دموكراتيك بود.
در مسكو به كار تنظيم برنامههاي راديو مسكو مشغول بود و مدرسه حزب را گذرانيد و وارد آكادمي علوم اجتماعي شوروي شد. در آلمان دموكراتيك دكتراي فلسفه را دريافت كرد. در پلنوم چهارم كميته مركزي حزب در سال 1337 عضو هيات اجراييه شد و مدت 10 سال تركيبي از رادمنش، كامبخش و اسكندري جانشين هيات اجرائيه شد.
سال 1350 با تشكيل مجدد هيات اجرائيه به عضويت آن درآمد و در عرض 20 سال در جلسات احزاب كمونيست چين، شوروي، مجارستان و روماني شركت كرد. سال 1357 با پيروزي انقلاب اسلامي به همراه اعضاي حزب توده فرصت يافت كه به كشور بازگردد. در ايران كماكان در رشته مطبوعات و نشريات مشغول بود و مسووليت شعب ايدئولوژيك را برعهده داشت.
سال 1360دستگير شد و در زندان با نوشتههاي استاد شهيد مطهري آشنايي يافت و با غور در آنها تحول يافت و سال 1366 كتاب كژراهه را نگاشت و از حزب توده و كمونيسم تبري جست.
طبري سال 1368 در تهران درگذشت.
منابع:
- ايران در عصر پهلوي، جنبشهاي كمونيستي و سوسياليستي در ايران و سرنوشت رهبران حزب توده، مصطفي الموتي، لندن، 1991، صفحات 417 تا 441.
- سخنوران نامي معاصر ايران، سيد محمدباقر برقعي، قم نشر خرم، 1373، ج 1، صفحات 148 تا 155.