معنای حیات قلب
 بر اساس آیات قرآن و روایات  "قلب" انسان چشم و گوشی دارد که این ادراکات به وسیله آن محقق می شود. اگر چشم و گوش دل باز باشد قادر به ادراک حقیقت است و گرنه حقیقت را نخواهد دید.


امام زین العایدین علیه السلام می فرمایند: برای هر انسان و بنده چهار چشم قرار داده شده است که با دو چشم امور دنیایی را می‌بیند و با دو چشم مسائل مربوط به آخرت و امور غیبی را می‌بیند؛ خداوند اگر نسبت به بنده‌ای نظر خیر داشته باشد, دو چشم دل او را می‌گشاید تا امور غیب و آخرت را ببیند و اگر چنین نباشد قلب او را به حال خود رها می‌کند.

 

بنابراین قلبی که چشم حق بین نداشته باشد کور است:
فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ
چشمهاى ظاهر نابينا نمى‏ شود، بلكه دلهايى كه در سينه‏ هاست كور مى ‏شود(1)


به همین جهت است که قرآن کریم مؤمنان و کافران را اینگونه مقایسه می نماید:
مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى‏ وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا أَ فَلا تَذَكَّرُونَ(2)
حال اين دو گروه [مؤمنان و منكران‏]، حال «نابينا و كر» و «بينا و شنوا» است؛ آيا اين دو، همانند يكديگرند؟! آيا پند نمى ‏گيرند؟!


از نظر قرآن کسانی به حقیقت زنده اند که قادر باشند با چشم و گوش دل حقیقت را دریابند و به آن تسلیم شوند و اگر توانایی شناخت حقیقت را نداشته باشند و قلبشان مرده باشد در حقیقت مرده اند. چنی است که قران در مقایسه مومنان با کافران می فرماید:
وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لاَ الْأَمْواتُ (3)
مردگان با زندگان برابر نیستند.

 

 

پی نوشتها:

1. حج/46

2. 24هود

3. فاطر/22