اتاق چت راسخون

خوب که هست منتها تا آخر تابستون
 

من دعوا زیاد می کنم. بعد طرف مقابل قهر می کنه.

بعد هم یا من آشتی می کنم یا اون.. فرقی نداره. گاهی خودم پیشقدم میشم و گاهی هم طرف رو تنبیه می کنم.

جالبه خیلی وقتها یادم میره طرف با من قهره یا من باهاش قهرم، باهاش حرف میزنم بعد وسطش میگم اصلا من که با تو قهر بودم!! 

برای اوقات فراغت هم خوبه.

دیگه کم کم من دارم میرم ... 

روز خوبی بود 

خخخ چه جالب!!ولی من قهر بلد نیستم دیگه چی بشه که بخوام قهر کنم.قهر به خصوصیات درونی آدما بستگی داره.من ممکنه خیلی چیزا رو به دل بگیرم ولی بروز نمیدم همشو تو دلم نگه میدارم و این یه خورده بده چون از درون داغون میشم.

 

بسلامت ،التماس دعا
 

خوش اومدین. 

به سلامت. بازهم تشریف بیارین

خب گاهی آدم از دست یکی عصبانی میشه، باید یه جور بروز بده.

دوباره عادی باشی و بهش بخندی امکان داره عادت کنه. و فکر کنه کارش درست بوده.

به نظرم گاهی قهرهای کوتاه یا بی محلی برای بعضی آدمها لازمه

من زیاد بلد نیستم پرخاشگری کنم.اگه تو خونه باشه مثلا با داداشم ،میرم تو اتاق.اگه با دوستام باشه ترجیح میدم سکوت کنم اونا دیگه منو شناختن وقتی بفهمن ساکتم سریع دستشون میاد که از دستشون ناراحتم.

 

من هم اهل پرخاشگری نیستم. ولی وقتی از یکی ناراحت بشم یه جور ابراز می کنم.

فرد مقابل هم مهمه. 

سکوت هم واکنش خوبیه.

برای من که نمیتونم جواب ندم اصلا کاربرد نداره!

خوبه آدم بتونه سکوت کنه.

آجی جون با اجازه من دیگه رفع زحمت کنم.

التماس دعا

باسلام به همگی