اتاق چت راسخون

آقای رضایی یادم رفت بگم امشب کلاس شیمی نداریم. شب قدر هست و ....

 

دندون پزشکی هم که زنگ زد گفت امروز نیا همون فردا بیا ،حالا باید امشب هم دندون درد را تحمل کنم

آبجی کوچکتون امشب ازهمه التماس دعا داره خصوصا فرج آقا امام زمان  عج وپیروزی اسلام واحقاق حق ونابودی داعش وحامیان اونا

 

خخخخ،بله منم حدس زدم دوربین شما دست آقای رضوانی باشد 

خب فعلا خدانگهدار 

بسلامت!

سلام به همگی. طاعات و عبادات همگی قبول. از همگی التماس دعای خیر دارم. باسپاس

 

سلام. شبتون بخیر.طاعات و عبادات قبول. التماس دعا

خدا به موسی فرمود: با زبانی دعا کن که با آن گناه نکرده ای تا دعایت مستجاب شود! موسی عرض کرد چگونه؟ خدا فرمود: به دیگران بگو برایت دعا کنند، چون تو با زبان آنها گناه نکرده ای. پس! مرا در این شبها، نه به بهای لیاقت بلکه به رسم رفاقت دعایم کن...!!!

درود و سلام بر همه ی اهالی محترم و گرامی اتاق چت راسخون

اولین شب قدر بر همه ی شما گرامی و پر بار باد 

دسته گلی از دعای سیزدهم صحیفه ی سجادیه تقدیمتان می کنم :

اللَّهُمَّ یَا مُنْتَهَى مَطْلَبِ الْحَاجَاتِ

وَ یَا مَنْ عِنْدَهُ نَیْلُ الطَّلِبَاتِ

وَ یَا مَنْ لَا یَبِیعُ نِعَمَهُ بِالْأَثْمَانِ

وَ یَا مَنْ لَا یُکَدِّرُ عَطَایَاهُ بِالِامْتِنَانِ

وَ یَا مَنْ یُسْتَغْنَى بِهِ وَ لَا یُسْتَغْنَى عَنْهُ

وَ یَا مَنْ یُرْغَبُ إِلَیْهِ وَ لَا یُرْغَبُ عَنْهُ

وَ یَا مَنْ لَا تُفْنِی خَزَائِنَهُ الْمَسَائِلُ

وَ یَا مَنْ لَا تُبَدِّلُ حِکْمَتَهُ الْوَسَائِلُ

وَ یَا مَنْ لَا تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجِینَ

وَ یَا مَنْ لَا یُعَنِّیهِ دُعَاءُ الدَّاعِینَ.

تَمَدَّحْتَ بِالْغَنَاءِ عَنْ خَلْقِکَ

وَ أَنْتَ أَهْلُ الْغِنَى عَنْهُمْ

وَ نَسَبْتَهُمْ إِلَى الْفَقْرِ

وَ هُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إِلَیْکَ.

فَمَنْ حَاوَلَ سَدَّ خَلَّتِهِ مِنْ عِنْدِکَ،

وَ رَامَ صَرْفَ الْفَقْرِ عَنْ نَفْسِهِ بِکَ

فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ فِی مَظَانِّهَا،

وَ أَتَى طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا.

وَ مَنْ تَوَجَّهَ بِحَاجَتِهِ إِلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ

أَوْ جَعَلَهُ سَبَبَ نُجْحِهَا دُونَکَ

فَقَدْ تَعَرَّضَ لِلْحِرْمَانِ،

وَ اسْتَحَقَّ مِنْ عِنْدِکَ فَوْتَ الْإِحْسَانِ. 

اللَّهُمَّ وَ لِی إِلَیْکَ حَاجَةٌ قَدْ قَصَّرَ عَنْهَا جُهْدِی،

وَ تَقَطَّعَتْ دُونَهَا حِیَلِی،

وَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی رَفْعَهَا إِلَى مَنْ یَرْفَعُ حَوَائِجَهُ إِلَیْکَ،

وَ لَا یَسْتَغْنِی فِی طَلِبَاتِهِ عَنْکَ،

وَ هِیَ زَلَّةٌ مِنْ زَلَلِ الْخَاطِئِینَ، 

وَ عَثْرَةٌ مِنْ عَثَرَاتِ الْمُذْنِبِینَ.

ثُمَّ انْتَبَهْتُ بِتَذْکِیرِکَ لِی مِنْ غَفْلَتِی،

وَ نَهَضْتُ بِتَوْفِیقِکَ مِنْ زَلَّتِی،

وَ رَجَعْتُ وَ نَکَصْتُ بِتَسْدِیدِکَ عَنْ عَثْرَتِی.

وَ قُلْتُ سُبْحَانَ رَبِّی کَیْفَ یَسْأَلُ مُحْتَاجٌ مُحْتَاجاً

وَ أَنَّى یَرْغَبُ مُعْدِمٌ إِلَى مُعْدِمٍ فَقَصَدْتُکَ، 

یَا إِلَهِی، بِالرَّغْبَةِ، وَ أَوْفَدْتُ عَلَیْکَ رَجَائِی بِالثِّقَةِ بِکَ.

وَ عَلِمْتُ أَنَّ کَثِیرَ مَا أَسْأَلُکَ یَسِیرٌ فِی وُجْدِکَ،

وَ أَنَّ خَطِیرَ مَا أَسْتَوْهِبُکَ حَقِیرٌ فِی وُسْعِکَ،

وَ أَنَّ کَرَمَکَ لَا یَضِیقُ عَنْ سُؤَالِ أَحَدٍ،

وَ أَنَّ یَدَکَ بِالْعَطَایَا أَعْلَى مِنْ کُلِّ یَدٍ.

 

ترجمه

 

خدایا، ای نهایت آرزوها و حاجات.
ای آن که توفیق رسیدن به خواسته‌ها از توست.
ای آن که در برابر نعمت‌هایت عوض نمی‌خواهی.
ای آن که زلالِ بخشش خود را به منّت نهادن نمی‌آلایی.
ای آن که تنها به تو بی‌نیازی توان جست و از تو بی‌نیاز نتوان بود.
ای آن که همگان به تو روی می‌آورند و از تو روی بر نمی‌تابند.
ای آن که خواسته‌های بسیار، گنجینه‌های نعمتت را تهی نمی‌گرداند.
ای آن که هیچ دستاویزی قانون حکمتت را دگرگون نمی‌سازد.
ای آن که رشته‌ی نیاز نیازمندان از تو بریده نمی‌شود.
ای آن که بسیاریِ دعای خواهندگان تو را نمی‌رنجاند.
خود را به بی‌نیازی از آفریدگانت ستوده‌ای، 

و تو سزاوار این بی‌نیازی هستی،

و آفریدگان را نیازمندِ خویش خوانده‌ای

و آنان را سزاست که نیازمند تو باشند.
هر کس که سامان کار خویش را از تو بخواهد،

و بخواهد که تو او را بی‌نیاز گردانی،

خواسته‌ی خود را در آن جا که باید،

جست و جو کرده و از راهی درست به یافتن آن برآمده است.
و هر کس که حاجت خود نزد یکی از بندگانِ تو بَرَد

و او را سبب کام‌یابیِ خویش پندارد،

خود را در معرض ناامیدی گذاشته است

و می‌سزد که از نعمتِ تو بهره‌ای نبرد.
خدایا، مرا از تو خواسته‌ای است که خود از برآوردن آن ناتوانم

و چاره‌جویی آن نتوانم،

و نفسم مرا وسوسه می‌کند

که برآوردن آن خواسته را از کسی خواهم

که او، خود، نیاز از تو خواهد

و در خواسته‌اش از تو بی‌نیاز نباشد؛

و این، خود لغزشی بود از لغزش‌های خطاکاران،

و زمین خوردنی چون زمین خوردنِ گنهکاران.
آن گاه به هشدار تو از خوابِ بی‌خبری به خود آمدم،

و به توفیق تو، پس از لغزش برخاستم،

و چون به راهم آوردی، دیگر زمین نخوردم و باز گردیدم،
و گفتم: پاک و منزّه است پروردگار من،

چگونه می‌شود

نیازمندی از نیازمندی چون خود حاجت خواهد

و تهی دستی نیاز خواه تهی دستی گردد؟
پس ای معبود من،

با اشتیاقِ تمام به سویت آمدم،

و با اعتماد،

دست امید به دامانِ تو زدم،
و دانستم که کوه خواسته‌های من،

پیش توانگری تو،

کوچک است،

و انبوه چشمداشتِ من از تو،

در برابر رحمت‌های تو اندک؛

گنجایش لطفِ تو بیش از نیازِ خواهندگان است،

و دستِ بخشش تو بالاتر از همه‌ی دستان.