راسخون

22 سال درس دادم

salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 

از زبان پروفسور حسابی

1- هیچگاه لیست حضور و غیاب نداشتم.

(چون کلاس باید اینقدر جذاب باشه

که بدون حضور و غیاب شاگردت بیاد سر کلاس)


2- هیچگاه سعی نکردم کلاسم را غمگین و افسرده نگه دارم!

(چون کلاس،
خانه دوم دانش آموز هست)


3-هر دانش آموزی دیر آمد،
سر کلاس راهش دادم!


(چون میدونستم اون اگر 10 دقیقه هم بیاد،


کلاس یعنی احساس مسوءلیت نسبت به کارش)

4- هیچگاه بیشتر از دو بار حرفم را تکرار نکردم.

(چون اینقدر جذاب درس میدادم

که هیچکس نگفت بار سوم تکرار کن)


5- هیچگاه 90 دقیقه درس ندادم!

(چون میدونستم کشش دانش اموز متوسط و کم هوش و باهوش با هم فرق داره)


6-هیچگاه تکلیف پولی برای کسی مشخص نکردم!

(چون میدانستم ممکنه بچه ای مستضعف باشه یا یتیم..)

7- هیچگاه دانش اموزی درب دفتر نفرستادم.

(چون میدونستم درب دفتر وایسیدن یعنی شکستن غرور)


8- هیچگاه تنبیه تکی نکردم

و گروهی تنبیه کردم!

(چون میدونستم تنبیه گروهی جنبه سر گرمی هست ولی تنبیه تکی غرور را میشکند)


9- همیشه هر دانش اموزی را آوردم پای تخته، بلد بود.

(چون میدانستم که کجاش گیر میکند نمیپرسیدم )

salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
کاش بعضی از معلمها فقط یکی دو گفته ایشون رو عمل میکردن
masomezare4 کاربر طلایی2
|
تعداد پست ها : 3091
|
تاریخ عضویت : بهمن 1390 

من خودم دبیر هستم همیشه آرزو داشتم بتوانم در کلاس خود نیز این چیزها را اجرا کنم ولی مشکل از سیاست آموزش و پرورش است تا معلمان زیرا به  حدی نمره ملاک شده است و حجم کتابها زیاد که نمی توان این کارها را انجام داد و دانش آموزافقط باید حفظ کنند تا در کنکور رتبه بهتری بگیرند

salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
ممنون خانوم معلم.مساله اینه که گاهی برخوردها گاهی به گونه ای هست که بعضی دانش آموزان به جای جذب شدن به محیط مدرسه از آن گریزانند.
masomezare4 کاربر طلایی2
|
تعداد پست ها : 3091
|
تاریخ عضویت : بهمن 1390 

در ضمن دوست عزیز وضعیت معیشت معلمان عزیز کشور هم نباید از نظر دور داشت زیرا با حقوق بسیار اندک یک معلم چقدر می تواند در کلاس بدون دغدغه معیشت خانواده اش کار کند  مخصوصا برای همکاران آقا

salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
همه اقشار برای رفع نیاز مادی خودشون کار میکنند. ولی به نظرم هیچ قشری نباید بخاطر حقوق کم یا ناکافی، وجدان کاری رو رعایت نکنه. تصور کنید هر کسی در این مملکت به بهانه اینکه حقوقش کفاف نمیدهد، مسئولیتی که به عهده دارد رو به خوبی انجام نده. البته مطمئنا خیلی از افراد هستند که هنوز عشق و علاقه به کار، آینده و مسئولیت پذیری براشون حرف اول و آخر رو میزنه
salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
یک پرستار، یک آتش نشان، یک کارگر، یک رفتگر، یک ..... اگر به بهانه اینکه وضع معیشتی مورد قبولی ندارند همه دغدغه هاشون رو به محل کار ببرند، سنگ روی سنگ بند نمیشه.نمیشه زحمت یک کارگر ، یک رفتگر و کلا هر قشری رو نسبت به بقیه بی ارزش تر دونست. هر کسی جایگاه خودش رو داره. و همه باید وقتی در مسئولیتی بنا به دانش خود قرار گرفتند به بهترین نحو ممکن در آن مشغول به کار بشن.
shayesteh2000 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 6168
|
تاریخ عضویت : شهریور 1393 

سلام ..به نظرتون حالا چقدر این کارها رو میشه توی کلاس اجرا کرد ...ینی اینقدر دانش جو یا دانش آموزها  به  درس ها شون علاقه دارند و براش دل میدن ..کم اند اون افراد ....الان مشکل چیزهای دیگری ست ..

من اصلن قبول ندارم که حضور و غیاب نشه ...دیر اومد سرکلاس راهش بدم ...ولی معتقدم اینقدر استادباید فن خوبی برای تفهیم مطلب و جذاب بودن کلاس به کار ببره که دانش آموز با علاقه بیاد سرکلاس ...

shayesteh2000 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 6168
|
تاریخ عضویت : شهریور 1393 

باید کیفیت کار برامون مهم تر از کمیت یا حقوق باشه ...راه حل های دیگری برای احقاق حق اساتید و مربیان وجود داره ..نباید از کیفیت کار کم کرد ..وجدانی و اخلاقی مسئولیت داره

sayyed13737373 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 6674
|
تاریخ عضویت : فروردین 1392 
سلام علیکم. این مطالبی که بیان شد همون گفته های فیلسوفان مثل افلاطون، روسو، کانت، پستالوزی، سقراط و... هستش که همه ی معلمان و دبیران و استادان ما این ها را همراه با مکاتب فلسفی خونند اما می دونید چرا اجرا نمی شوند مشکل این جاست که موقع یادگیری این مطالب خود استاد به این ها باور نداشته و برخلاف گفته ها و درس خودش به این معلمان آینده تدریس کرده. خوشبختانه چند سال است که از استادان متخصص در این کار که خودشون زندگی و عملشون بر پایه ی این هاست دارد استفاده می شود و دانشجو هم به خاطر این که به صورت عملی این روش ها را تجربه می کند در آینده کاری خودش مورد استفاده قرار می دهد. اما حقوق معلمان که خیلی بر این باورند که بیش از حد می گیرند و حرفشون هم این است که معلم تابستون تعطیله، عید تعطیله پس نباید این حقوق رو بگیره. یک سوال دارم ازشون این ها تو خونشون چند تا بچه دارند (حالا خوباشو در نظر می گیریم و نه بیش فعالشو) چند بار در روز به این بچه ها می گند پسرم و یا دخترم این کارو نکن و یا چیزی یاد می دهند و یا اینکه به چند پرسش اینها پاسخ می دهند؟ آیا توان این را دارند که با 30 کودک با تربیت های مختلف به مدت 1 ماه فقط هر روز 4 ساعت تو یه اتاق باشند و نه بیشتر و درس هم نمی خواهیم بدهند زندگی کنند؟؟؟؟ این اطمینان رو داشته باشید که معلمان حقشان بیش از این هاست و باید به رفاهشون رسیدگی بشه. تازگیا می خواهند رتبه بندی کنند معلمان را بالاترین قیمت 600 هزار تومن هستش که هیچ وقت و هیچ معلمی به اون نمی رسه و انگار سوار بر تردمیل هست و این 600 تومن جلوش. وقتی به معلمان آن چیزی که حقشان است پرداخت نمی شود چه توقعی دارید که مسئولیتشو به نحو احسن انجام دهد، آری 5 سال اول تدریسش با شور و علاقه می رود تدریس می کند ولی به مرور وقتی با کم میلی مسئولین و بی توجهی آنها روبه رو می شود اشتیاقش و دغدغه یاد دادنش کم می شود. چطور توقع دارید وقتی معلمی که باید سخترین کار به قول نیچه و کانت که همان آموزش و یاددهی است را با نداشتن دغدغه یاددهی و با کلی مشغله ذهنی انجام دهد. وقتی شما کمی مشغله ذهنی دارید مثلا قرض دارید نمی تونید تمرکز داشته باشید پس چطور توقع داشتن تمرکز برای معلمی را دارید که کلی مشغله ذهنی دارد. آری وقتی می گویند در کشورهای اروپایی و آمریکا شأن معلم بیش از دکتر است می.گوییم آنها نمی فهمند ولی باید گفت آنها می فهمند و ما در غفلتیم چرا که وقتی معلمی در آسایش باشد از ابتدای تدریسش تا انتها ی تدریسش علاقه و دغدغه ی خودش را حفظ می کند و جز به یادگیری به چیز دیگری نمی اندیشد و از تمام انرژی خود و با روش های نوین و اختراعی خود در تربیت برای یاددهی استفاده می کند پس شاگردانی با سطح علمی بسیار بالا تربیت می کند و این شاگردان در آینده در شغل های مختلف می روند و با سطوح علمی بالا و استعدادهایی که شکوفا شده است دست به اختراع و قدم برداشتن برای بردن جامعه به پیشرفت بر می دارند همین باعث پیشرفت آن جوامع می شود و ما سال هاست دنبال دلسل دلیل پیشرفت آنهاییم درحالی که دلیل را باید در داخل خودمان بجوییم نه در خارج.
salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 

ببینید حرف من این نیست که در جامعه ما حقوق معلم کم ، زیاد، اندازه و یا ... هست. همه زحمت می کشند. 

همان معلمی که به حقوق 600 حاضر نمیشه، حاضر هم نیست مثل بعضی کارگران کار کند و در آخر ماه حقوقی کمتر از 500 بگیرد.

مساله اینه که کسی که مسئولت خطیر معلمی رو به عهده میگیره، (حالا بنا به استعداد، اجبار، علاقه ......) وظیفه ای به گردنش هست، و حقی به گردن جامعه داره.

وقتی کسی وظیفه خودش رو بخاطر مشکلات مادی نادیده بگیره، و این حق رو به خودش بده که به دلیل نارضایتی از مسئولین (یا برنامه ریزان دولتی) نادیده بگیره و به خاطر کم بودن حقوق، اعتصاب کنه و مدرسه رو تعطیل کنه، دیگه به هیچ وجه حتی محبتش دانش آموز رو به مدرسه جذب نمی کنه چه برسه به چوبش!!

 

shayesteh2000 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 6168
|
تاریخ عضویت : شهریور 1393 

سلام خدمت آقاسید ...

بله درست میفرمایید  کسی منکر این نیست که ارزش قائل نبودن برای کار معلمی ،تاثیر در روحیه و روند کاری او نمیزنه ...ولی من این رو قبول ندارم که خب چون از سیستم آموزش حقوق او مکفی در نظر گرفته نشده پس  کم بگذاره برای محصل ...آیا این حرف عقلانی و وجدانیست ....اگه اینطور باشه پس اکثر معلمان حق دارند با روحیه ی گرفته برن سرکلاس و در همون حد کتاب نه بیشتر ونه کمتر درس بدن و بیان ...اونوقت  چیزی درست میشه یا تازه خراب تر میشه ؟؟

اتفاقا برخی اساتید بزرگ علمی  هستند با حقوق عالی و مکفی ولی  این وجدان درشون بیدار نیست که دانشجورو سیراب کنند از تجربه و معلومات خودشون ....یعنی این مسئله ی اخلاقی باید در اساتید جابیفته ...

خیلی از استادها رو پیرامون خودم میبینم که فقط از روی عشق و علاقه و پیشرفت خودش و راه باز کردن برای دیگری داره تدریس میکنه و با اینکه از لحاظ مالی معترض هست ولی دو تا مسئله رو از هم جدا میدونه ....

salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 


باید کیفیت کار برامون مهم تر از کمیت یا حقوق باشه ...راه حل های دیگری برای احقاق حق اساتید و مربیان وجود داره ..نباید از کیفیت کار کم کرد ..وجدانی و اخلاقی مسئولیت داره

خب مساله همین هست.

قرار باشه هر کسی به دلیل اینکه حقش نادیده گرفته میشه، کارش رو تعطیل کنه، کل مملکت تعطیل میشه.

shayesteh2000 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 6168
|
تاریخ عضویت : شهریور 1393 

اینم قبول دارم  که کلا فرهنگ عمومی کشور ما برای علم و علم آموزی ..ارزش قابلی رو قائل نیست ....ولی مثلا برای برخی کارها اعم از ریخت و پاش های بیجا و ضد فرهنگی خوب هزینه میکنند (حتی همون موسسات آموزشی و لی دلشونم میخوادمربی با مدرک بالا و حقوق ناچیز بیاد سر کلاس و افتخار کنند و مباهات ....

اینگونه موسسات رو تا میشه باید ادبشون  کرد (با انواع راه کارها ) تا یاد بگیرند

salma57 کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها : 35499
|
تاریخ عضویت : بهمن 1391 

سلام خدمت آقاسید ...

بله درست میفرمایید  کسی منکر این نیست که ارزش قائل نبودن برای کار معلمی ،تاثیر در روحیه و روند کاری او نمیزنه ...ولی من این رو قبول ندارم که خب چون از سیستم آموزش حقوق او مکفی در نظر گرفته نشده پس  کم بگذاره برای محصل ...آیا این حرف عقلانی و وجدانیست ....اگه اینطور باشه پس اکثر معلمان حق دارند با روحیه ی گرفته برن سرکلاس و در همون حد کتاب نه بیشتر ونه کمتر درس بدن و بیان ...اونوقت  چیزی درست میشه یا تازه خراب تر میشه ؟؟

اتفاقا برخی اساتید بزرگ علمی  هستند با حقوق عالی و مکفی ولی  این وجدان درشون بیدار نیست که دانشجورو سیراب کنند از تجربه و معلومات خودشون ....یعنی این مسئله ی اخلاقی باید در اساتید جابیفته ...

خیلی از استادها رو پیرامون خودم میبینم که فقط از روی عشق و علاقه و پیشرفت خودش و راه باز کردن برای دیگری داره تدریس میکنه و با اینکه از لحاظ مالی معترض هست ولی دو تا مسئله رو از هم جدا میدونه ....

من یادم میاد قدیم اصلا نیازی نبود کلاس جبرانی برای بچه ها بگذارند.

یعنی اینقدر معلمان با صبر و علاقه به دانش آموزان مطالب رو یاد می دادند که خیلی از والدین نیازی به کلاس جبرانی نمی دیدند.

ولی الان در همین مدارس ابتدایی که من شاهدش هستم، معلم اول مدرسه اعلام می کنه که روزهای پنج شنبه، کلاس های جبرانی هم می گذاریم. با شهریه ای حالا هرچند ناچیز! (حالا بعضی وقتها انصاف دارند و دسته جمعی کلاس می گذارند و با هزینه کم. بعضی وقتها هم اعلام می کنند ما تو خونه هم تدریس می کنیم. ( این یعنی معلم از همین اول قرار رو گذاشته به این حساب که دانش آموز رو یا کندذهن معرفی می کنه یا اینکه از کم کاری خودش مطمئنه).