اشعار مهدویت
دلهای ما لب تشنهی باران نورت
چشم انتظار صبح زیبای ظهورت
می باری عطر روشنای صبح دم را
بر جاده های شب زده وقت عبورت
ما را ببر با خود به دیدار خداوند
از سمت سهله جمکران، از کوه طورت
آقا اگر هم قلب ما از جنس سنگ است
شاید شود نیمه شبی سنگ صبورت
هر روز بین کوچه های فاطمیه
لبریز ماتم می شود چشم غیورت
صاحب عزا با واهمه می خوانم امشب
مرثیه های مادرت را در حضورت
حس می کنی آن التهاب شعله ها را
لحظه به لحظه ، مو به مو ، صورت به صورت
هر روز قبر بی نشانی ندبه دارد
چشم انتظار صبح زیبای ظهورت
شاعر : یوسف رحیمی
دیگردلم برای توچشم انتظار نیست
ازسوز هجرتودل من غصه دار نیست
آقا کجا روم همه جا محضرشماست
ازتو فراریم منو راه فرار نیست
بی پرده گویمت به خدا منجی جهان
دیگر دلم برای تو جای قرار نیست
دیگر برای وصل تو زحمت نمی کشم گرچه
به دور خیمه ی سبزت حصار نیست
با عرض معذرت به شما می دهم خبر
یک منتظر برای شما در دیار نیست
روی من خجل به ظهورت مکن حساب
روی بیا بیای منم اعتبار نیست
با این همه کنار گنه دوست دارمت
باور کن این یکی به خدا که شعار نیست
شاعر : رضا تاجیک
به شیوه ی غزل اما سپید می آید
صدای جوشش شعری جدید می آید
چه آتشی غم تو باز زیر سر دارد
که باغ شعرِ تر از آن پدید می آید
دوباره سبز شده خاک سرزمین دلم
مگر زخطّه ی چشمت شهید می آید؟
نفس نفس به امید تو عمر می گذرد
امید می رود آری ، امید می آید
برای درد دل تو مفید نیست کسی
وگرنه نامه برای مفید می آید
مردّدم که تو با عید می رسی از راه
و یا به یُمن قدوم تو عید می آید
کلیدداری کعبه نشانه ی حق نیست
کسی است حق که در آن بی کلید می آید
و حاجیان همه یک روز صبح می گویند:
چقدر بر تن کعبه سفید می آید
شاعر : حسن بیاتانی
باد هم کم نکند سوز دل صحرا را
قطره ای عشق به آتش بکشد دریا را
از غم عشق تو ای دوست ببین جان به لبم
فرصتی نیست دگر وعده مده فردا را
بچشان ذره ای از لعل لبت بر لب من
تا معلم بشوی بر دل من اسما را
چهره ی ماه تو را گر که نبینم کورم
ورنه بینا به کجا گم بکند پیدا را
یا که جانم بستان یا به وصالت برسان
اعتنایی بنما بیش مسوزان ما را
ساقی از فیض تو شد عالم امکان آباد
من خرابم چه کنم از می عشقت یارا
این عجب نیست که بی دیدن تو مجنونم
ذکر اوصاف تو مجنون بکند لیلا را
قطره ای اشک که از چشم خمارت آید
همچو آواز زند بر سر من دنیا را
این ترک خورده دلم ،وحشت این را دارد
که بمیرد و نبیند پسر زهرا را
شاعر : مهدی پناهی