بوسنی و هرزگوین،
 
 

روزی شعله‌های خشم ناشی از اختلافات مذهبی و نژادی، خاک این کشور اروپایی را آغشته به خون هزاران انسان بیگناه کرد، روزی که اکنون تنها خاطره‌ای از آن باقی مانده است. اما بوسنی و هرزگوین، این روزها در صلح و آرامش، زیبایی‌های نهان و آشکار خود را فریاد می‌کشد.

 

 بوسنی و هرزگوین، کشوری است که در جنوب شرقی اروپا و در شبه جزیره‌ی بالکان واقع شده است. کشوری که با به قتل رسیدن آرشی‌دوک فرانتس فردیناند (Archduke Franz Ferdinand)در پایتختش سارایوو، جنگ جهانی اول آغاز شد، سپس در ادامه و در جریان جنگ جهانی دوم به یکی از جمهوری‌های یوگسلاوی سوسیالیستی تبدیل شد. و در نهایت بعد از استقلال، دچار درگیری‌های فرقه‌ای بین صرب‌ها و بوسنیایی‌های مسلمان شده و جنگ خانمانسوز دیگری را تجربه کرد.

اما این کشور اکنون در دوران ثبات و آرامش به سر می‌برد. فرصتی ناب برای نمایان کردن زیبایی‌های نهفته در آن، زیبایی‌هایی که شاید هنوز آن گونه که باید و شاید در نزد جهانیان شناخته شده نیستند.

پل قدیمی شهر Mostar، نمونه‌ای درخشان از معماری اسلامی

 

آبشارهای کِرَویس (Cravice Waterfall)

 

رودخانه‌ی پیلوا (Pilva)

 

Zahariz، عکاسی خوش ذوق و ماجراجو است که سفری به این کشور زیبا و خوش منظره داشته است. او می‌گوید که بدون هیچ گونه برنامه ریزی قبلی به بوسنی سفر کرده و با کرایه‌ی یک خودرو و بدون برنامه‌ای از پیش تعیین شده، به اقصی نقاط آن سر زده است. او دو هفته را در دامان مادر طبیعت و سرگردان در زیبایی و چشم اندازهای مسحور کننده این کشور سپری کرده و تجربه‌ای ناب را پشت سر نهاده است.

او در مورد تجربیات خود چنین می‌گوید:

 

 

امیداورم این گشت و گذار نیز توجه شما را به خود جلب کرده باشد. این جهان پهناور، مملو از تصاویر و چشم اندازهای درخشان، باشکوه و خیره کننده‌ای است که هر کدام به تنهایی طبع حساس و زیبا پسند بشر را اقناع خواهند کرد