دلنوشته های فاطمی

ای آموزگار ظرافت آن جا که مردان از پای فتادند، چگونه رفتن را تو به من آموختی و آن جا که فریادها در سینه ها گم شد فریاد خسته دردم را تو به بلوغی رساندی و آن جا که حرامیان راه را بستند با اشک هایت راهم را تا، به خدا، تو علامت گذاشتی و در باغ شهادت، مرگ را که بار زندگی آ ورده بود، نشانم دادی. خورشید در تابوت تو غروب کرد و ملائک به عشق دیدار تو به سجده در افتادند و عروج خونینت را خدا خود به نظاره نشست، تا زخم هایت را خود مرهمی نهد و چشمه کوثرش را با تو به طهارت رساند

ای آیینه عصمت سبز، ای بوی بهشت بی نشان، ای اشک عرش بر کرانه کوثر، ای خاتون نور و ای تحفه آسمانی، ای پاره آفتاب شب در غربت خورشید، ای حوریه در زمین و انسیه در آسمان. ای ودیعة الرسول در مفتاح فردوس و پرتو رسالت و بوی خوش محمّدی. ای شکوفه عصمت که از زلال کوثر، لاله های زهرایی به کعبه عفاف اعطا کرده ای. ای کشتی پهلو گرفته که گلوبند عصمت را در راه فدک با یاس کبود به خانه آوردی.

ای بانوی آفتاب که از لهیب آتش در خانه تو کوثر اشک ما از میان شعله ها چون چشمه خون بر بستر شهادت می بارد.... این خروشی است در دفاع از حریم حقّ از سوخته سینه زهراییان:

ای آتش افروز از خشم فاطمه حذر کن...

گل یاس

مادر مادر مادر شبی دیگر به کنار من جان بر لب باش

بنال ای دل با صدای حاج مهدی میرداماد

باز فاطمیه با صدای جواد مقدم

فکر کردن به غم و غصه "مادر" سخت است...
خواندن روضه "در" چند برابر سخت است...
من همان اول "بسم الله" اشکم جاری است...
چقدر زمزمه ی سوره ی"کوثر" سخت است...

ﻓﺎﻃﻤﯿﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺁﻥ ﻫﻤﺪﻡ ﻭ ﻣﻮﻧﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ

ﺷﻤﻊ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﺪ ﺯ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﮔﻞ ﻧﺮﮔﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ

ﺩﺭ ﻋﺰﺍﯼ ﻣﺎﺩﺭﺕ ﯾﺎﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﯾﮏ ﺩﻡ ﺑﯿﺎ

ﺗﺎ ﻧﮕﻮﯾﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺑﺎﻧﯽ ﻣﺠﻠﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ


ﯾﺎ ﺭﺏ ﺍﻟﻔﺎﻃﻤﻪ ﺑﺤﻖ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺷﻔﻊ ﺻﺪﺭ ﺍﻟﻔﺎﻃﻤﻪ ﺑﻈﻬﻮﺭ ﺍﻟﺤﺠﻪ