آگلونما:

گیاه بسیار زیبایی است با برگ های ابلق با ساقه ها کوتاه و برگ های بیرون آمده از غلاف ، نیزه ای شکل و خم شده به طرف پایین با طول 12 تا 15 سانتیمتر (که گاه تا 20 سانتیمتر نیز می رسند)؛ مقاومت خوبی در برابر سایه و خشکی دارد

آگلونما در حدود چهل گونه گیاه علفى در هند و مالزى دارد كه برخى از آنها به خاطر داشتن برگ هاى ابلق به عنوان گیاه زینتى در گلخانه ها نگهدارى مى شوند.

رایج ترین آنها دو نوع A.PICTA و A.TREUBII است. «آگلونما پیكتا» از مالزى آورده شده و داراى برگ هایى به رنگ سبز تیره با لكه هاى سفید به موازات رگبرگ هاى فرعى است. اما «آگلونما تروبى» كه از جزایر سلب آورده شده گیاه زیباترى با برگ هاى كشیده و مقاوم به رنگ سبز روشن با لكه هاى خاكسترى مایل به نقره اى است و در باغچه هاى آپارتمانى جلوه خاصى دارد.

در صورتی که مدت درازی از آن مراقبت شود تنها یک میوه خواهد داد.

گیاهی همیشه سبز و پایا با برگهای زینتی می‌باشد برگهای آن (مستطیلی نیزه‌ای )می باشد اندازه برگها بر حسب گونه بطول 25 سانتیمتر و پهنای 12 سانتیمتر نیز می‌باشد ارتفاع گیاه برحسب گونه تقریباً بین 20تا 40 سانتیمتر در سطح فوقانی خود تغییر می‌کند دارای نقاط و یا لکه‌های سبز تیره می‌باشد. گلهای این گیاه سفید و در تابستان آشکار می‌شود. میوه‌های آن قرمز رنگ می‌باشد

به نور کافی احتیاج دارد، از آفتاب مستقیم بیزار است و تقریباً در همه جای آپارتمان که مقداری نور طبیعی داشته باشد می ماند .

در زمستان باید در داخل خانه نگهداری شود؛ حداقل دماى قابل تحمل این گیاه تا 15 - 10 درجه سانتیگراد است . در زمستان که رشد گیاه کندتر می شود باید آب آن را تقلیل داد و از نگهداری گیاه در نزدیکی شوفاژ یا بخاری خودداری نمود.

اجازه دهید در بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود زیرا آب زیادی باعث پوسیدگی گیاه می شود.

آگلونما تروبی احتیاج چندانى به نور و روشنایى ندارد. در بهار و تابستان هر دو هفته یك بار نیاز به كود محلول دارد. سطح خاك نیز باید همیشه نسبتاً مرطوب نگه داشته شود

برگ هاى آگلونما نسبت به خشكى هوا حساس هستند و بهتر است در آپارتمان هاى گرم و خشك هر روز سطح برگ ها با آب اسپرى (ریز) شود

مخلوط خاک گلدانی (خاکبرگ، ماسه ، پیت، خاک باغچه) با قابلیت نفوذ خوب (به طور کلی خاك غنى از خاكبرگ و اسیدى را مى پسندد

هر سه سال یک مرتبه در فصل بهار گلدان را عوض می کنند و این در موقعی است که ریشه، دو سوم فضای گلدان را اشغال کرده باشد

اگر برگ ها خیلی آویزان هستند برگ ها را دسته کنید و چند روز درون روزنامه بپیچید تا برگ ها شکل ایستاده به خود بگیرند

درجه حرارت زمستان باید 15-13 درجه سانتیگراد باشد

گیاه به رطوبت جو نیازمند است بنابراین در تابستان گیاه را با آب اسپری نمائید. از آبیاری زیاد بویژه در زمستان خوداری نمائید

از قرار دادن گیاه در مقابل نور مستقیم آفتاب پرهیز کنید. با وجودی که گیاه نسبتاً به مکانهای تاریک مقاوم است از قرار دادن دائمی آن در چنین مکانهایی اجتناب کنید. گیاه در مقابل دود و گاز حاصله از شوفاژ حساس است و به سرعت برگهای پائینی خود را از دست می‌دهد.

برای پاک کردن برگها هر ماه آنرا با آب ولرم و اسفنج شستشو دهید از مصرف مواد شیمیایی که برگها را براق می‌کند خوداری کنید

در فصل رویش هر پانزده روز یکبار از کودهای مایع رقیق به گیاه بدهید.

کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر هر دو هفته یک بار از اسفند تا مرداد ماه مصرف کرد

خاک هوموسی سبک مخلوط با ماسه برای پروررش آگلونما مناسب است.

نور غیر مستقیم و سایه را ترجیح می دهد، بهترین جا برای آن در سایه و نور کم، مانند پنجره های شمالی ساختمان است و به سرما حساس میباشد

برگ ها پژمرده و نوک آنها قهوه ای می شود. علت آن کمی رطوبت هوای اطراف گلدان است

برگ ها مجعد و پیچیده می شود و لبه برگ ها قهوه ای می گردد. علت آن سردی بیش از اندازه هوا و کمی رطوبت هوای اطراف گلدان است

برگ ها روبه زردی می گذارد و لکه های سفیدی در سطح آن ظاهر می گردد. علت آن هجوم کنه های بسیار ریزی است که در محل دمبرگ و زیر آن وجود دارد. برای جلوگیری از آن باید با مالاتیون دو در هزار یک مرتبه در هفته از اول بهار سمپاشی نمود. همچنین غبار پاشی سطح و زیر برگ ها با آب ولرم باید به طور مرتب انجام گیرد

شته‌ها ،کنه ها، شپشکهای آردآلو، تریپس و شپشکهای سپردار این گیاه را مورد حمله قرار می‌دهند.

اگر برگهای آگلونما در امتداد رگبرگ زرد شده و لکه های قهوه ای زیر آنها ظاهر شد و یا اینکه زخمهای سفید پنبه ای در زیر برگ یا قاعده آن مشاهده کردید. به این معنی است که یک حشره آفت در حال آسیب رساندن به گیاه است و باید هر دو هفته یکبار با سم نفوذی سمپاشی صورت گیرد خشک شدن و پیچیدگی برگها در تابستان نیز بیانگر گرمی و خشکی هوا است

اگر مشاهده کردید گیاه خود را انداخته یعنی هوا سرد است یا با کمبود آب مواجه شده زردی برگها هم می تواند به دلیل آبیاری زیاد از حد و سردی هوا می باشد

تكثیر این گیاه عمدتاً در فصل تابستان صورت مى گیرد. مانند دیفن باخیا تکثیر می شود یعنی هم می توان ساقه بدون برگ را به صورت افقی در ماسه کاشت یا قلمه برگدار را کاشت یا از جوانه هایی که از خاک خارج می شوند استفاده کرد. باید دقت کرد که نباید هوا به ریشه برسد، بنابراین خاک اطراف ریشه را کاملاً فشرده می نمایند

به‌وسیله بذر- دانه‌های میوه‌های قرمزخشک ناشکوفائی که پس از گل دادنبر روی گیاه می‌رویند و بدون هیچ نوع زیبائی می‌باشد در حرارت 27 درجه ساتیگراد در بهار بکارید (البته اگر هدف تهیه بذر نباشد گلها را بلافاصله از گیاه جدا نمائید زیرا گیاه بشدت ضعیف می‌شود )

بوسیه قلمه –در بهار می‌توان قلمه‌هایی از ساقه گیاه گرفته و در مخلوطی از ماسه، پیت در دمای 21-18 درجه سانتیگراد کاشت .

تقسیم ریشه –در بهار می‌توان به تقسیم ریشه مبادرت ورزید (البته این روش آسانتر است )

شیره این گیاه سمی است و باعث سوزش در پوست شده و اگر وارد دهان شود منجر به سوزش دهان ، لب ها ، گلو و زبان میشود

 

 

آرمریا

آرمریا (Armeria maritima) گیاهی پوششی و همیشه سبز از خانواده پلامباگیناسه  (plumbaginaceae)  میباشد و بومی انگلیس و مناطق کوهستانی و ساحلی نیمکره شمالی میباشد.

آرمریا دارای گلهای زیبا و معطر میباشد و مناسب برای کاشت در باغها، باغهای صخره ای، مناطق ساحلی و مرزبندی میباشد. این گل امروزه به عنوان گل شاخه ای در سراسر کشورهای دنیا توزیع میشود.

نامهای دیگر این گیاه در کشور ما عبارتند از : عود قرمز و چمن هلندی.

گیاه آرمریا، گیاهی چندساله و همیشه سبز میباشد که ارتفاعی بین 10 تا 50 سانتیمتر دارد و گستردگی آن نیز بین 10 تا 50 سانتیمتر میباشد. این گیاه به سرعت پراکنده میشود و بین 5 تا 10 سال زمان نیاز است تا به رشد نهایی خود برسد. آرمریا به دلیل متراکم بودن برگها، گیاهی پوششی محسوب میشود.( مانن چمن) برگها نیزه ای شکل بوده ، به رنگ سبز تیره هستند و بین 2 تا 15 سانتیمتر طول دارند. گل ها به صورت خوشه هایی کروی هستند و در بهار شکوفا میشوند. هر گل دارای 5 گلبرگ میباشد . قطر هر گل 8 میلی متر است. این گلها معطر بوده و حشرات زیادی را به سمت خود جذب میکنند و به رنگهای صورتی، ارغوانی،بنفش و سفید دیده میشوند.( بیشتر گل های این گیاه به رنگ صورتی میباشند.) گرده افشانی توسط حشرات صورت میگیرد.

شرایط نگهداری گیاه آرمریا: این گیاه مقاوم است و شرایط نگهداری بسیار ساده ای دارد. خاک: خاک شنی ، ماسه ای ، لومی، مرطوب و خوب زهکشی شده. این گیاه در خاکهای شور ، خشک و نابارور نیز رشد میکند. آبیاری : به ابیاری کم نیاز دارد. آرمریا در برابر خشکی مقاوم است . نور: آفتاب کامل. این گیاه در سایه از بین خواهد رفت. دما: دمای بین -3 تا 16 درجه برای رشد این گیاه مناسب است. هرس: بعد از پایان گلدهی ، همه ساقه ها را از انتها حذف کنید. ( برای رشد بهتر گیاه) کوددهی: بهتر است 2 بار در سال صورت پذیرد.

آرمریا گیاهی مقاوم است و حشره یا بیماری خاصی آن را تهدید نمیکند.

تکثیر: تکثیر این گیاه به 3 روش امکان پذیر است: 1- کاشت بذر: در پاییز صورت می گیرد. 2-تقسیم: در پاییز و یا بهار صورت می گیرد. 3- قلمه زدن: در تابستان صورت میگیرد. کاشت بذر از سایر روش ها ساده تر است.

 

من عاشق گل وگیاهم........ممنون از اطلاعات مفیدتون

لی لی صلح، پاک کننده استون

گیاه اسپاتی فیلوم که به آن لی لی یا لی لی صلح یا دوستی هم می گویند، 40 گونه مختلف دارد. این گیاه سمی است اما به انسان آسیب نمی رساند. این گیاه از گیاهانی است که برگ های گسترده داشته و گل هم دارد. رنگ گل های آن سفید، صورتی کمرنگ، قرمز و قرمز ماتیکی است. برگ های آن سبز براق بوده و ارتفاع این گیاه به 60 سانتی متر هم می رسد. بهترین مکان برای قراردادن این گل، اتاق پذیرایی است. به این دلیل که گل های زیبای آن به اتاق جلوه خاصی می دهد. اتاق خواب هم انتخاب خوبی برای حضور اسپاتی فیلوم با گل های خاص و زیبایش است.

 

شیوه نگهداری: نور این گیاه باید معتدل بوده و در سایه کامل یا آفتاب شدید قرار نگیرد. قرار گرفتن در معرض باد شدید نیز به این گیاه آسیب می رساند. بنابراین اگر مسیر پنجره های منزل به شکلی است که با بازکردن آنها لی لی صلح در معرض کوران باد قرار می گیرد، گل را در آن محل قرار ندهید. دمای هوا بین 15 تا 23 درجه سانتی گراد مناسب است. اما دمای تا 32 درجه را هم تحمل می کند. به شرطی که روی برگ ها با اسپری غبارپاشی کنید.

خاک گیاه باید همیشه نیمه مرطوب بوده و سبک باشد. برای آنکه خاک این گیاه همیشه رطوبت مناسب داشتهب اشد از سنگریزه داخل زیرگلدانی استفاده کنید. به این ترتیب آب بین سنگ ها حبس شده و به تدریج تبخیر می شود. در صورتی که شرایط دمایی، نور و آب نامناسب باشد نوک و حاشیه برگ ها می سوزد. شرایط نامناسب باعث اختلال در گلدهی گیاه و کوچک شدن اندازه برگ ها نیز می شود. به این نشانه ها دقت و با تامین نیازهای گل دوباره آن را زنده کنید.

عملکرد: این گیاه از بین برنده آلاینده بنزن است. این آلاینده سرطان زا با وجود این گیاه در خانه از بین خواهدرفت. علاوه بر اینکه این آلاینده معمولا در رنگ، واکس مبل و پارکت نیز وجود دارد، با نزدیک شدن به نوروز نیز استفاده از رنگ و واکس افزایش پیدا می کند. بنابراین وجود این گل در خانه می تواند آلاینده بنزن را از بین ببرد. از سوی دیگر، این گیاه از بین برنده «استون» است. این ماده نیز در بعضی از پاک کننده ها، چسب و پاک کننده لاک ناخن وجوددارد.

 آزالیا یک بوته گل محبوب، با شکوفه‌های درخشان بهاری است. بوته‌های گل آزالیا عضوی از خانواده گل صد تومانی است. بزرگ‌ترین تفاوت بین گل صد تومانی و آزالیا این است که آزالیا یک بوته برگ ریز است (دچار خزان می‌شود). برگ‌های بوته آزالیا در پاییز می‌ریزند. گل صد تومانی همیشه سبز است و دچار خزان نمی‌شود. در کل بوته آزالیا از نظر ارتفاع کوتاه‌تر است و برگ‌های و شکوفه‌های آن نیز کوچک‌تر هستند.

بیشتر گونه‌های آزالیا تا ارتفاع 60 تا 240 سانتی‌متری رشد می‌کنند. شکوفه‌های معطر آزالیا در فصل بهار به رنگ‌های سفید، بنفش کم‌رنگ، نارنجی درخشان، طلایی، قرمز و بنفش ظاهر می‌شوند.

آزالیایی که در گلدان پرورش یافته است و اندازه آن نیز کوچک‌تر است، هدیه بسیار خوبی برای عید نوروز و روز مادر است. پس از این که شکوفه‌های گلدان از بین رفتند، گیاه آزالیا را به باغچه منتقل کنید و آن را بکارید.

تکثیر آزالیا

آزالیا از بذر، قلمه و یا پیوند انتشار داده می‌شود. اما بیشتر باغبان‌های خانگی کاشت آزالیا را از بذر آن شروع نمی‌کنند. گیاهی که از بذر رشد داده می‌شود، 2 تا 10 سال طول می‌کشد تا اولین گل‌های خود را بدهد.

بیشتر افراد، گلدان‌های آماده آزالیا را که در حال حاضر شکوفه داده‌اند، از بیرون خریداری می‌کنند. به طور معمول آزالیا در موقع گل‌دهی، در داخل خانه یا ایوان نگهداری می‌شود؛ زمانی که گل‌ها از بین رفتند، در تخت گل یا باغچه به بیرون منتقل شود. بهتر است کاشت یا نشا آزالیا در اوایل بهار یا اوایل پاییز صورت بگیرد. هنگامی که می‌خواهید آزالیای داخل گلدان را به باغچه و بیرون انتقال دهید، بوته را به طور دقیق تا‌‌ همان سطحی که قبل از آن در خاک بوده است، داخل خاک قرار دهید. بوته‌های کوچک‌تر را بهتر می‌توان به بیرون منتقل کرد.

 

گلهای آپارتمانی تجربه های مناسبی هستند که شاید کمتر ذهنمان را درگیر کند . اما وقتی کاربرد بالایشان را می فهمیم که یکی از آنها را گوشه خانیمان قرار می دهیم . سبزیشان روح را تازه می کند و شادی آور است . از طرف دیگر چون همیشه نیاز به توجه و مراقبت دارند حس زیبایی درآمیخته با مسئولیت پذیری و محبت در انسان می آفریند

ما خیلی زود با این گل سنگ کوچک صمیمی شدیم و حتی رویش اسم گذاشتیم . اگرچه این گلها خیلی کم حرف هستند و تمایل به گوشه گیری دارند اما خیلی زود جای خود را باز می کنند و جوانه می زنند. حتی اگر بهشان خوب برسید صبح به صبح یک لبخند دوست داشتنی هم تحویلتان می دهند . نکته جالب این بود که گل سنگ اتاق ما با گل سنگ اتاق مجاور دوست شد. برای اینکه وقتهایی که کار داریم دلشان نگیرد آنها را کنار هم می گذاشتیم . صحنه جذابی پدید آمد وقتی این دو کنار هم نشسته بودند و ریز ریز صحبت می کردند. مخصوصا صبح ها که نور آفتاب خیلی ملایم نوازششان می کرد.

گل سنگ ها بسیار نیازمند عشق هستند . اگر بهشان توجه نکنید یا دوستشان نداشته باشید آنها خیلی زود می فهمند و ممکن است پژمرده شوند. برای همین ما هر روز مقدار زیادی عشق را در آب حل می کردیم و به سبزکمان می دادیم . برایشان مثل کود عمل می کرد. البته این گلها خیلی هم وظیفه شناسند چون همه عشقمان را پاسخ می دادند .

حسن این سبزک ها این است که به محض اینکه یکی از آنها جایش را در دلتان باز کند دیگر نمی توانید جلوی خود را بگیرید و مدام پی زیاد کردنشان می روید . در خوابگاهمان طولی نکشید که حجم سبزک ها افزایش یافت و هر اتاقی سبزک مخصوص خودش را پیدا کرد . در این بین بعضی که بیشتر گرفتار عشق این گلها شده بودند چندین گلدان خریدند و حسابی سر خود را شلوغ کردند .

گلهای آپارتمانی تجربه های مناسبی هستند که شاید کمتر ذهنمان را درگیر کند . اما وقتی کاربرد بالایشان را می فهمیم که یکی از آنها را گوشه خانیمان قرار می دهیم . سبزیشان روح را تازه می کند و شادی آور است . از طرف دیگر چون همیشه نیاز به توجه و مراقبت دارند حس زیبایی درآمیخته با مسئولیت پذیری و محبت در انسان می آفریند.

وقتی نفس می‌کشید، بدن‌تان اکسیژن دریافت کرده و البته دی‌اکسیدکربن آزاد می‌کند. حالا موضوع این است در این پروسه فتوسنتزی ،گیاهان دی‌اکسیدکربن را جذب و البته اکسیژن را آزاد می‌کنند. چنین تقابل معکوسی است که از انسان و گیاهان دوستانی طبیعی می‌سازد. حالا درک موضوع بسیار ساده است. با اضافه کردن گل و گیاه به فضای داخلی خانه مقدار اکسیژنی را که تنفس می‌کنید بیشتر خواهید کرد. خوشبختانه نگهداری از گل و گیاه در فضای داخلی خانه‌ها این روزها بیش از گذشته باب شده که گیاه بامبو در میان این گیاهان ازجمله محبوب‌ترین‌هاست. مراقبت از این نوع گیاه ویژگی‌های خاص خود را دارد که شاید از برخی آنها مطلع باشید اما امکان دارد درباره بعضی دیگر اطلاعی نداشته باشید. در این مطلب برای اینکه از بامبوی محبوب‌تان به نحو احسن مراقبت کنید شما را راهنمایی می‌کنیم.

۱ - وقتی بامبو به خانه‌تان می‌آید

بامبو می‌تواند برای کسانی‌که تا به حال اقدام به نگهداری از گل و گیاه نکرده‌اند اولین و ساده‌ترین پیشنهاد باشد. دلیلش هم واضح است. نگهداری از این گیاه بسیار بی‌دردسر خواهد بود. وقتی بامبو را به خانه می‌آورید اگر همه شرایط را برای نگهداری صحیح آن درنظر بگیرید مطمئن باشید این گیاه مهمان چندین ساله خانه‌تان خواهد بود و حتی طول آن به حدود یک متر هم خواهد رسید. اولین نکته برای نگهداری بامبو آبی است که بناست گیاه شما در آن قرار بگیرد. هرگز فراموش نکنید که این آب باید بدون کلر باشد. پس از قبل آب را داخل ظرفی ریخته و کناری بگذارید تا کلر آن از بین برود و بعد گیاه بامبو را داخل آن بگذارید. برای نگهداری از بامبو گلدانی شیشه‌ای تهیه کنید طوری که بتوانید ریشه‌های گیاه را به وضوح ببینید. اینها اولین اقدامات بعد از خرید این گیاه و ورود آن به فضای خانه‌تان هستند.

۲ - نور مستقیم ممنوع

هرگز گیاه بامبو را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید. در صورت چنین اتفاقی احتمال آسیب دیدگی گیاه شما به‌خصوص بر اثر نور گرم خورشید در روزهای تابستان بسیار زیاد است. البته این بدان معنا نیست که گیاه شما باید در فضای تاریکی قرار بگیرد چراکه چنین وضعیتی هم برای آن زیان‌آور است. نکته اینجاست که گیاه بامبو باید در معرض نور غیرمستقیم قرار داشته باشد، یعنی نوری که از پشت پنجره و پرده تابیده و شدت و ضرر آن به این طریق فیلتر شده باشد، بنابراین نور مناسب برای گیاه بامبو ، نور غیرمستقیم است.

۳ - مناسب‌ترین دما کدام است؟

دمای هوایی که قرار است گیاه بامبوی شما در آن نگهداری شود، باید چیزی بین ۱۷ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد باشد؛ دمایی که نه خیلی سرد است و نه خیلی گرم. اگرچه بامبو‌ها اصولا گیاهانی سازگار با دمای پیرامون خود هستند و این قابلیت را دارند که در صورت بالا و پایین شدن دمای هوا وضعیت خود را با شرایط جدید تطبیق دهند اما اگر واقعا می‌خواهید بامبوی شما آن‌طور که باید و شاید رشد کند و به ارتفاع یک متری برسد بد نیست در اتاقی که بامبو را در آن نگهداری می‌کنید یک دماسنج داشته باشید تا بتوانید دمای هوای اتاق را بین میزانی که ذکر شد، حفظ کنید. دراین‌صورت است که می‌توانید توقع داشته باشید گیاه شما درست و حسابی رشد کند.

۴ - ماه به ماه آب را عوض کنید

همان‌طور که پیش‌تر عنوان شد آبی که قرار است بامبو داخل آن قرار بگیرد باید فاقد کلر باشد، بنابراین هر بار که از میزان آب بامبو کاسته می‌شود یک لیوان آب که کلر آن ته‌نشین شده و دمای آن با محیط هماهنگ شده را به ظرف بامبو اضافه کنید. این همان کاری است که برای نگهداری بامبو در داخل آب ضروری خواهد بود. نکته مهم تعویض دست‌کم ماهی یک‌بار آبی است که گیاه بامبوی شما در آن قرار گرفته است. اگر این آب تعویض نشود احتمال اینکه آب زرد و کثیف شود و نمای ظاهری آن را خراب کند بسیار زیاد است. مشکل دیگری که در صورت تعویض نشدن به موقع آب بامبو پیش می‌آید بوی بدی است که آب بر اثر مرور زمان به خود می‌گیرد.

۵ - چه بامبویی بخرید، چه بامبویی نخرید...

اگر قصد دارید برای اولین‌بار گیاه بامبو را خریداری کنید باید نکات کلیدی را بدانید تا بتوانید گیاه سالمی را انتخاب کرده و به خانه‌تان بیاورید. اول از همه اینکه به ساقه گیاه بامبو دقت کنید. اگر انتهای آن قهوه‌ای رنگ شده بود، بدانید که گیاه سالم نیست و از خرید آن صرف‌نظر کنید. دوم اینکه باید گیاه بامبو را بو کنید. تشخیص بوی بد کار بسیار ساده‌ای است بنابراین اگر بوی بدی از بامبو به مشام شما رسید هرقدر هم که ظاهرش سالم باشد از خرید آن انصراف بدهید و دنبال بامبویی باشید که بوی بد ندهد. از خرید بامبوی بدون ریشه خودداری کنید و حتما گیاهی را انتخاب کنید که ریشه آن کاملا مشخص باشد. یکی از مهم‌ترین نکات در خرید بامبوی سالم رنگ ساقه آن است. ساقه گیاه بامبو باید سبز باشد و اگر این سبزی به سفیدی بزند یعنی گیاهی که پیش‌روی شماست سالم نیست و باید بامبویی را انتخاب کنید که سبزی ساقه‌اش گواهی باشد بر سلامت آن.

۶ - چگونه قلمه بزنیم؟

اگر به تکثیر این گیاه محبوب در فضای خانه‌تان علاقه‌مند هستید کار سختی پیش‌روی شما نیست و فقط کافی است به طریق قلمه‌زنی ساقه‌ای عمل کنید. به این ترتیب که از زیر برآمدگی روی ساقه با وسیله تیزی مثل چاقو قلمه را جدا کنید و بعد آن را داخل آب قرار دهید تا ریشه بدهد. فصل تابستان بهترین زمان ممکن برای قلمه زدن گیاه بامبو است. در ضمن فراموش نکنید قسمت بریده شده گیاه اصلی را با زغال پودر شده مسدود کنید تا راهی برای خروج شیره آن وجود نداشته باشد. به همین سادگی.

پرورش و نگهداری گل شیپوری

نام علمی: جنس Zantedeschia

نام انگلیسی: Calla lily, Arum lily

خانواده: گل شیپوریان (Araceae)

گل شیپوری

گل های رنگارنگ شیپوری با برگ های کشیده لک دار، حس پویایی و شادی در بیننده می آفرینند. این گیاه علفی و گلدار در زادگاه خودش، جنوب آفریقا، گیاهی همیشه سبز است و در زمین های باتلاقی رشد می کند؛ و در نواحی سردتر، گیاهی خزان کننده است. بواسطه ساقه های زیرزمینی(ریزوم) خود به عنوان گیاهی چند ساله شناخته می شود.
 

برگ ها بسته به گونه یا واریته های مختلف بین ۴۵-۱۵ سانتیمتر طول دارند و در بسیاری از آن ها لکه های سفید رنگی بر روی پهنه برگ مشاهده می شود. البته برگ ها در ابتدای رویش، سبز رنگ هستند و بعد از مدتی لکه های یاد شده، بر روی آنان تشکیل می شوند.

آنچه که ما به عنوان گل در این گیاه می شناسیم در واقع برگواره (Spathe) نام دارد. گل آذین (مجموعه گل های نر و ماده) اصلی گیاه در میان برگواره قرار دارد و اغلب زرد رنگ (گاهی نارنجی رنگ) است.

چندین گونه مهم گل شیپوری عبارتند از:

Z.aethiopica متداول ترین گل شیپوری است با رنگ های بیشتر سفید رنگ که به راحتی به یک متر ارتفاع می رسد. طول برگ ها به ۴۵ سانتیمتر می رسد و در اواخر زمستان و طی بهار بیشترین میزان گلدهی روی می دهد.

Z.elliottiana با نام Golden Arum lily شناخته می شود که برگواره هایی زرد رنگ دارد و در طی تابستان گل می دهد.
 Z.rehmanniiهم در تابستان گل می دهد و رنگ گل ها صورتی رنگ مایل به ارغوانی است. حدود ۴۰ سانتیمتر ارتفاع و ۳۰ سانتیمتر عرض دارد. به سرما بسیار مقاوم است و تا منفی ۲۵ درجه را تحمل می کند.

به غیر از گونه های طبیعی این گیاه، امروزه گونه های دورگه بسیاری تولید شده اند که به دورگه های رنگی معروف هستند، و امروزه گل شیپوری بواسطه همین دورگه ها و نه بواسطه گونه های طبیعی اش به عنوان گیاه زینتی شناخته میشود.

این گیاهان از نظر طیف رنگی بسیار متنوع هستند و مناسب کاشت در باغ و گلدان اند. حتی می توان از آن ها به عنوان گیاه آپارتمانی استفاده کرد. در این صورت هر چند گل نمی دهد ولی به عنوان گیاهی که برگ های زیبایی دارد، استفاده می شود. این گل ها (برگواره ها) با تنوع رنگ ها و اندازه ها در گونه های مختلف و دوام گل شاخه بریده در آراستن دسته گل ها و تزیین لباس جشن ها نیز کاربرد بسیاری دارند. فصل گلدهی اکثر این دورگه ها، تابستان است. ارتفاع آن ها در حدود ۶۰ سانتیمتر است و نسبت به گونه های طبیعی کوچک تر و ظریف تر هستند.

نیازمندی های محیطی

خاک:

این گیاه خاک کمی اسیدی را دوست دارد و به زهکشی مناسب نیاز دارد و همچنین خاک این گیاه باید به گونه ای انتخاب شود که رطوبت را در خود نگه دارد و سریع خشک نشود. بنابراین برای خاک مناسب از دو قسمت پیت موس+دو قسمت خاک باغچه + یک قسمت شن یا پرلایت می توان استفاده کرد.

در کاشت این گیاه در خاک باید توجه داشت که در صورتی که عمق کاشت ریزوم ها کم باشد به ریزوم ها در صورت گرما استرس وارد می شود و همچنین کاشت عمیق باعث کاهش گلدهی می شود. در کاشت این گیاه در گلدان نیز باید توجه کرد که عمق گلدان حداقل ۳۰ سانتیمتر باشد.

آبیاری:

پس از کاشت گیاه کمی آب دهید. صبر کنید تا اولین جوانه زنی برگ ها را ببینید. پس از آن کمی بیشتر آب دهید. به همین صورت با افزایش برگ ها آبیاری را بیشتر کنید. در فصل سرما آبیاری را در حدی کاهش دهید که خاک، کمی رطوبت داشته باشد. به یاد داشته باشید محیط سرد و مرطوب از جمله دلایل اصلی پوسیدگی ریشه و ریزوم این گیاه است.
توجه داشته باشید که در صورت تابش طولانی نور آفتاب به گیاه، با آبیاری بیشتر، رطوبت خاک را حفظ کنید. در غیر این صورت به گیاه آسیب وارد خواهد شد.
 

نور:

برای گلدهی به مکانی روشن با حداقل ۶ ساعت نور مستقیم آفتاب نیاز دارد. در مناطق گرم بهتر است در طی فصل تابستان از آفتاب بعد از ظهر حفاظت شود. در صورت نگه داری این گیاه در آپارتمان، آن را در محلی روشن قرار دهید.

دما:

با کاهش دما به زیر ۱۲ درجه، برگسار این گیاه شروع به از بین رفتن می کند. در این مناطق گیاه نمی تواند همیشه سبز بماند. ریزوم های این گیاه به راحتی تا دمای منفی ۱۰ درجه سالم می مانند و لازم نیست که آن را برای زمستان گذرانی از خاک در آورد.

این گیاه نسبت به دماهای بیش از ۲۸ درجه حساس است و رشد آن متوقف می شود. در این زمان با استفاده از مالچ و آبیاری مانع از وارد شدن استرس گرمایی به ریزوم ها شوید. محیط گرم از جمله دلایل عدم گلدهی این گیاه است.

تکثیر:

اصلی ترین روش تکثیر این گیاه، تقسیم ریزوم گیاه است. زیرا به مرور زمان گیاهچه های کوچکی که در واقع پاجوش هستند در کنار گیاه مادری و از ساقه زیرزمینی شکل می گیرند موجب ازدحام بوته اصلی می شوند. در زمان استراحت گیاه و یا اگر گیاه همیشه سبز است در اوایل بهار ریزوم ها بیرون آورده می شود و بعد از تمیز کردن خاک اطراف ریزوم و ریشه ها نسبت به تقسیم آنان و کاشت هر قسمت در گلدانی جداگانه اقدام کرد. بر روی هر قطعه از ریزوم باید حداقل یک عدد جوانه وجود داشته باشد.
بیاد داشته باشید که ازدحام گیاه مادری یکی از دلایل عدم گلدهی گیاه نیز می تواند باشد.

گیاه آپارتمانی بلپرون و نگهداری از آن

نام علمی : Justicia brandegeeana/Beloperone guttata

نام انگلیسی : Shrimp Plant

نام فارسی اصیل : ناوک (=تبر)،اشاره به گل پیکان مانند آن است.

ترجمه ی انگلیسی آن به میگویی به دلیل شباهت براکته های سرخ و یا آجری رنگ میگویی شکل است، زیبایی آن در حقیقت ناشی از زیبایی همین براکته های فلس مانند است و گرنه گل های ریز و باریک و سفید رنگ آن قابل توجه نیست، گل ها به صورت سنبله در انتهای شاخه ظاهر و به طرف پائین خم می گردند، پس از خریداری ریشه ها را بازدید و در صورت متراکم بودن آنها، فوراً گلدان را تعویض کنید وگرنه باعث تغییر رنگ در برگ دمگل میشود.

هوای خشک و خنک  بهترین محیط را برای دوام کاسبرگ ها فراهم می سازند، در تمام طول سال به جز در زمستان که گیاه احتیاج به استراحت زمستانی دارد غرق در گل و متعلق به خانواده ی «آکانتاسه» است.

نیازهای بلپرون:

نور: به نور زیاد احتیاج دارد، نور مستقیم خورشید را حتی در تابستان هم تحمل میکند، در زمستان در سایه نگه داری کنید.

دما: حداکثر درجه حرارت در بهار و تابستان ۱۸ درجه و در زمستان با شروع برگ ریزان ۷ درجه است.

آبیاری : خاک را در تابستان همیشه مرطوب نگه دارید، زهکش را همیشه بازدید کنید، در صورتی که درجه حرارت بالا است هر روز آبیاری کنید، در زمستان در صورتی آبیاری کنید که سطح خاک خشک شده باشد، اصولاً هفته ای یکبار در زمستان کافی است.

رطوبت : غبارپاشی باعث پوسیدگی براکته های اطراف گل میشود، از رطوبت دائمی و پایدار استفاده کنید، برای این منظور به داخل زیر گلدانی سنگریزه دار اب اضافه کنید، دقت کنید که ته گلدان با اب در ارتباط نباشد.

تغذیه : با شروع گلدهی هر سه هفته یکبار تا آخر تابستان با مواد غذایی مایع و یا جامد محلول در آب  طبق دستور سازنده گیاه را تغذیه مصنوعی کنید. (نصف میزان توصیه شده از طرف فروشنده کافی است)

خاک مناسب: بهترین خاک لوم است، زهکش باید خوب باشد.

تعویض گلدان : در اوایل تابستان شاخه های دراز و منحرف را قطع کنید و گلدان را با یک اندازه بزرگتر تعویض کنید. در سالهای بعد احتیاج به تعویض گلدان نیست و اقدام به تعویض خاک های سطحی گلدان با خاک نو و غنی نمایید.

تمیز نمودن برگ ها: نیازی به تمیز نمودن برگ ها نیست، غبارپاشی برای این امر کافی است، از مواد براق کننده شیمیایی  استفاده نکنید، براکته های فلس مانند خشک شده اطراف گل ها را حذف نمایید.

تکثیر: ریشه دار نمودن قلمه از شاخه های جوان در بهار و در تابستان در دمای ۱۸ درجه.

عوارض و درمان:

- برگ ها بد شکل و حشرات با مواد چسبناک روی برگ ها مشاهده میشوند : گیاه را به مدت چهار هفته با سم حشره کش طبق دستور سمپاشی کنید.

- برگ ها زرد میشوند : آبیاری زیاد از اندازه و خاک باتلاقی شده است، زهکش را بازدید و به خاک های و به خاک های سطحی گلدان ها اجازه دهید تا قبل از آبیاری بعدی کاملاً خشک شوند، هرگز اجازه ندهید آب اضافی در گلدان ها باقی بماند.

- شاخه های گیاه دراز و منحرف میشوند : هوا خیلی گرم و گیاه احتیاج به هرس دارد، گیاه را به محل سردتری منتقل کنید و شاخه ها را هرس کنید.

- براکته ها رنگ پریده هستند : علت آن در تابستان کمبود نور است، ولی در زمستان ممکن است به علت گرمی هوا باشد، شرایط را بازدید نموده و محیط را مساعد سازید.

- گل ها میریزند : کاملاً طبیعی است، گل ها فقط یک هفته ولی براکته ها عمر بیشتری دارند.

- براکته ها یا فلس های روی گل سیاه میشوند : صدمه مربوط به غبارپاشی است، در موقع ظاهر شدن براکته ها غبارپاشی نکنید، رطوبت را از طریق ریختن آب در زیر گلدانی حاوی سنگریزه تأمین کنید، براکته های صدمه دیده را حذف کنید.

- برگ ها پس از تمیز کردن سیاه رنگ میشوند : علت آن استفاده از مواد براق کننده شیمیایی است، از آنها استفاده نکنید، برگ ها را با غبارپاشی تمیز کنید.

- برگ ها زرد و سطح زیرین آنها مملو از تار عنکبوت است : کنه ریز قرمز عامل آن است،گیاه را با سم کنه کش هر دو هفته یکبار طبق دستور سمپاشی کنید تا علائم بر طرف گردند. مواظب براکته ها باشید، تأمین رطوبت در کاهش آفت موثر است.
- در تابستان برگ ها میریزند : گیاه تشنه است، سطح خاک را در تابستان همیشه مرطوب نگه دارید ولی اجازه ندهید خاک گلدان ها باتلاقی شوند. اگر در زمستان این علائم مشاهده شد به خاطر سردی هوا است، گیاه را به محل گرمتری منتقل کنید.

- برگ ها رنگ پریده هستند : گیاه از کمبود عناصر غذایی در خاک رنج میبرد، با ظهور جوانه ها تا آخر تابستان هر سه هفته یکبار با مواد غذایی مصنوعی طبق دستور گیاه را تغذیه کنید.

- هرس : قبل از تعویض گلدان ها و رشد جوانه ها در بهار، شاخه های دراز و  منحرف را درست از بالای محل برگ قطع و گلها و براکته های خشک را از محل تشکیل و بالای برگ ها را حذف کنید.

بعلت حساسیت آن به رطوبت بالا و غبارپاشی، گیاه را در حمام و یا محل مرطوب قرار ندهید.

گیاه آپارتمانی کاملیا

کاملیا(برگرفته از نام Kamel کشیش و گیاه شناس قرن هفدهم) درختچه ای همیشه سبز و زینتی با گل های قرمز،صورتی،سفید که در محیط باز پرورش آن معمول تر است،خانواده آن «ته آسه» و بومی چین و ژاپن و کره است،برگ های سبز و تیره آن با گل های زیبای قرمز رنگ تضاد رنگی ایجاد می کند که بسیار جذاب است، حتی الامکان از جابجا کردن و چرخاندن گلدان پرهیز کنید، در غیر اینصورت شکوفه های آن قبل از بازشدن می ریزند، گل ها در طول فصل پائیز تا اوایل بهار شکوفا می شوند، خاک اسیدی را دوست دارد و تکثیر آن در منزل مشکل است.

نیازها:

 نور :نیاز به نور شدید دارد، ولی از آفتاب ظهر بیزار است.

دما :در بهار و تابستان حداکثر درجه حرارت ۲۱ و حداقل آن در زمستان ۱۳ درجه است.

آبیاری : در بهار هفته ای دو بار گیاه را آبیاری کنید ولی در تابستان هفته ای یکبار کافی است، مجدداً دفعات آبیاری را افزایش دهید و در پائیز به هفته ای دو بار برسانید، آب باید فاقد املاح باشد و حتی الامکان از آب باران استفاده کنید، زهکش را همیشه بازدید کنید.

رطوبت :غبارپاشی هفته ای یکبار با آب ولرم و سبک پیشنهاد می شود، موقعی که گیاه در گل است، غبارپاشی را متوقف کنید.

تغذیه: در اوایل بهار با کود آهن طبق دستور تغذیه کنید. در طول بهار و تابستان با مایع غذایی و یا مواد جامد محلول در آب مخصوص گل های زینتی طبق دستور فروشنده هر دو هفته یکبار گیاه خود را تغذیه مصنوعی کنید.

خاک مناسب: واکنش خاک باید اسیدی باشد، از پیت و شن استفاده کنید.

تعویض گلدان : هر دو سال یکبار در اوایل پائیز قبل از ظهور غنچه ها گلدان را تعویض کنید، زهکش باید کاملاً باز باشد.

تمیز نمودن برگ ها: غبارپاشی برای تمیز شدن برگ ها کافی است، در زمانی که گیاه غرق در گل است غبارپاشی نکنید، از مواد براق کننده شیمیایی حتی الامکان استفاده نکنید، در صورت لزوم هر ماه یکبار، مواظب گل ها و غنچه ها باشید.

تکثیر : ریشه دار نمودن قلمه های نیمه چوبی.

عوارض و درمان:

 شاخه ها در زمستان دراز و منحرف بوده و غنچه ها ظاهر نمی شوند: هوا خیلی گرم و خشک است، گیاه را به محل خنک تری منتقل و با آب سبک غبارپاشی کنید.

گل ها کمرنگ و شفاف شده اند: صدمه مربوط به مواد براق کننده است، گل ها در هنگام استفاده از آنها باید در امان باشند.

سطح خاک خشک و آب جذب نمی کند: ریشه ها متراکم هستند، برای مدت ۱۵ دقیفه گلدان ها را به تشت و یا سطل پر از آب منتقل کنید و آبیاری را تنظیم نمایید، بهار آینده گلدان ها را عوض کنید.

برگ ها خشک می شوند: صدمه مربوط به اشعه مستقیم آفتاب است، گیاه را به محل مناسب منتقل کنید.

برگ ها زرد شده و سقوط می کنند: آبیاری زیاده از اندازه انجام شده است، در فاصله بین دو آبیاری سطح خاک خشک نگه داشته سپس آبیاری کنید، هرگز اجازه ندهید آب اضافی در گلدان ها باقی بماند.

غنچه ها بدون اینکه باز شوند سقوط می کنند: گیاه را با کود آهن طبق دستور تغذیه کنید، از آب بدون املاح در غبارپاشی و آبیاری استفاده کنید، آب باید فاقد املاح به خصوص کلسیم باشد.

برگ ها کوچک بوده و از غنچه و گل خبری نیست: گیاه از کمبود عناصر غذایی در خاک در رنج است، با مواد غذایی مصنوعی طبق دستور گیاه را تغذیه کنید.

سطح زیرین برگ ها دارای تار عنکبوت است: کنه قرمز ریز عامل آن است، با پارچه و یا اسفنج مرطوب سطح زیرین برگ ها را تمیز نموده و یا هر دو هفته یکبار با سم کنه کش طبق دستور گیاه را سمپاشی کنید تا علائم از بین بروند، ایجاد رطوبت در محیط گیاه باعث کاهش آفت می شود.

برگ ها سبز کمرنگ هستند: از آب حاوی املاح برای غبارپاشی استفاده شده، از آب سبک استفاده کنید،با کود آهن گیاه را تغذیه نمایید، خاک گلدان ها باید عاری از مواد قلیایی باشد.

برگ ها گرد آلود هستند: نیاز به تمیز نمودن دارد، از مواد براق کننده شیمیایی هر ماه فقط یکبار استفاده کنید، مواظب باشید گل ها از مواد براق کننده در امان باشند

برگ ها در زمستان می ریزند: ریزش در اکثر مواقع طبیعی است.

*تأمین رطوبت: در تمام طول سال هفته ای یکبار با آب ولرم و سبک گیاه را غبارپاشی کنید به طوری که گل ها خیس نشوند، جهت تأمین رطوبت دائمی و پایدار مقداری سنگریزه در داخل زیر گلدانی ریخته و به آن طوری آب اضافه کنید که ته گلدان ها با آب در ارتباط نباشد، در غیر این صورت خاک گلدان ها باتلاقی شده و ریشه ها می پوسند.

درختچه زیبای کاملیا نیاز به رطوبت شدید و در مناطق معتدل خارج از اتاق یا گلخانه قابل پرورش است.

كاج مطبق يا آرائوكايا و نگهداری از آن

اين گياه از خانواده پیناسه (Pinaceae) مي باشد كه در حدود 15 گونه را شامل مي گردد و يكي از گونه هاي معروف آن هترو فيلا (A.hetrophylla) است كه گاهي اوقات به نام اكسلسا (A.excelsa) هم ناميىده مي شود؛ و در ابتدا در جنوب آمريكا' استراليا و جزاير اقيانوس آرام يافت شده است.

اين گياه براي استفاده در منازل بكار می رود و در اندازه اي در حدود 30 سانتي متر است؛ اين گياهان به رنگ سبز روشن ، مستقيم و نرم اما محكم و با برجا بوده و نيازي به قيم ندارد؛ و به راحتی می توان آ ن را نگهداري كرد زيرا هم در روشنايي كامل و هم در سايه مي تواند ماندگار باشد، اما محل نگهداری آن بايد خنك باشد و هوای خيلی گرم برايش زيان آور است.

برگ اين گياهان در دسته كولامبه آ (Columbea) طويل، چاق و عريض است و در دسته اوتاسا(Eutassa) به شكل درفش ' كوتاه وخميده است و گلهاي نر و ماده بر روي درختان جدا گانه قرار دارند.

 

 

 

 سپرپارسی، گونه ­ای خشبی نرم، همیشه سبز و چندساله است. نقطه بارز زینتی آن برگساره و به ویژه رنگ بندی خاص آن میباشد. ساقه ها در مقطع عرضی چهارگوش است. برگها بزرگ، متقابل، در اندازه های مختلف (۱۰-۱۸ cm  )، بیضوی تا کشیده و به رنگ سبز تیره و ابلق، نقره ای و متالیک- صورتی  مایل به بنفش در بالا و در سطح زیرین تماما بنفش بوده و دارای نمود معمارانه اند. در واقع برگها به صورت بافت ناهمسان و رنگین کمانی می­باشند.حاشیه برگ دارای دندانه هایی کوچک است.
 
گلها قیفی شکل، پنج پارپهنکی، به رنگ بنفش روشن، کوچک و درگل­آذین خوشه کوچک درپاییز ودر سرتاسر سال می رویند. میوه آن پوشینه شکوفا می­باشد. بهتر است اقلیم مورد کشت در منطقه مرطوب باشد. به این دلیل که فرم رشدی آن در ابتدا ایستاده و سپس آویزان بوده، نیاز است تا در نیمه اول فصل رشد چندین مرتبه اقدام به چیدن نقاط رشد، جهت ایجاد حالت بوته ای، منشعب و قطورتر در آن کرد..
 
در صورتی که به گل آن که زیاد هم تماشایی نیست اهمیتی داده نشود، می توان اقدام به سربرداری گل در هر موقع از سال کرد. کشت به صورت ردیفی در حاشیه سایه دار زمین توصیه شده است چرا که علاوه بر درخشندگی ترکیب رنگی بنفش-نقره ای  برگها، بیشترین گلدهی را نیز در پی خواهد داشت. در اقلیم هایی که این گیاه درزمستان بقا ندارد، به عنوان گیاهی تابستانه و یکساله، قابل کشت بوده و نمایی فوق العاده خواهد داشت.

روش تکثیر آن استفاده از قلمه های ساقه ای است که در بهار یا تابستان گرفته شده است.

عادت رشدی: نیمه درختچه ای و توده ای است.

میزان رشد: سریع،  ۹/۰-۲/۱ متر ارتفاع .وگسترش آن در حدود  ۶۰ تا۹۰ سانتیمتر.

نیازنوری: نیمه سایه تا سایه.

خاک مطلوب: خاک حاصلخیز و زهکش مناسب.

نیاز آبی: نیاز به آبیاری منظم دارد. بین دو آبیاری نباید خاک خشک گردد.

مقاومت به سرما: به سرما مقاومت  ندارد.

این گیاه جزء خانواده گیاه آکانتاسه (Acanthaceae) می باشد و در حدود 60 گونه را شامل می شود که در ابتدا در مکزیک،برزیل و شرق هندوستان یافت شده است.

گیاه آفلاندرا نیاز به هوایی خنک دارد و بهتر است در درجه حرارت 25 سانتی گراد نگهداری شود.این گیاه به آب فراوانی نیاز دارد.

گونه های به خصوص این نوع به علت برگ های رگه دار سفیدشان و سنبله های شفاف با برگچه های زیرین گل اعجاب انگیز هستند.

برخی از گونه هایی که در آپارتمان قابل استفاده هستند به شرح زیر است:

الف) اسکواروسا (A.squarosa): این نوع دارای گلهایی به رنگ زرد لیمویی یا زرد متمایل به سبز می باشد و ارتفاعش به 50 سانتی متر می رسد.

ب) لئوپولدی (A.squarrosaleopoldii): این نوع دارای برگهایی باریک و گلهایی زرد رنگ و براکتهای قرمزی که در انتهای ساقه قرار دارند می باشد.

ج)لوئیسه (A.squarrosalouisae): این نوع دارای گلهایی به رنگ زرد با براکته های روشنتری می باشد که چون شبیه تاج خروسی است بیشتر به کار می رود.

د) بروکفلد (A.squarrosabrockfeld): این نوع دارای برگهایی شفاف و نواری شکل است که به همین علت بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

* خاک این گیاه مخلوطی از خاک قوی و حاوی پیت می باشد.

* تکثیر این گیاه از طریق قلمه زدن یا کاشت بذر صورت می گیرد، تعویض گلدان گیاه آفلاندرا بایستی یکماه بعد از پایان گل دادن صورت گیرد.