دَق
یا ضرب یا پرکوسیون ( Percussion)
در مطالعه علائم بیماری به معاینه و تشخیص توسط ضربه زدن بر روی پوست و بویژه بر روی نواحی از بدن که دارای حفره است مانند شکم و شانه(ششها) گفته میشود. این روش معاینه یکی از چهار جزو اصلی در آزمایش بالینی (آزمون کلینیکال) شمرده میشود٬ هنگامیکه به همراه آن معاینه٬ لمس و گوش دادن(سمع) انجام میشود.
دق کردن
برای تعیین کردن محل، اندازه، دانسیته و تایید وضعیت غیرطبیعی اعضایی که به وسیله لمس کردن و گوش کردن مشخص شده است، از مهارت دق استفاده میشود.
اگاهی از دانسیته بافت های متفاوت این امکان را به ما می دهد تا محل عضو و یا توده را مشخص کرده با شنیدن نوع صداهای ناشی از دق اندازه و حدود ان را تعیین کند.
| صدای دق | شدت | تون صدا | طول مدت | چگونگی صد | محلی که معاینه کننده صداها را میشنود |
|---|---|---|---|---|---|
| تمپانی | بلند | زیر | متوسط | شبیه صدای طبل | جایی که هوا محصور شده، غل غل هوای روده،باد کردن حفره دهان |
| طنین(رزونانس) | متوسط تا بلند | بم | طولانی | توخالی | صدای طبیعی ریه ها |
| طنین زیاد (هیپررزونانس) | خیلی بلند | خیلی بم | طولانی تر | غرش از طنین | ریه امفیزمی |
| سنگین | اهسته تا متوسط | زیر | متوسط | شبیه به صدای خفه شده | کبد |
| یکنواخت | اهسته | زیر | کوتاه | یکنواخت و یکسان | عضله |