دو روز بعد از عملیات فتح‌المبین باد شدیدی وزیدن گرفت. جهت وزش باد به سمت رزمنده‌های ایران بود و با وزش باد ماسه‌ها به سمت آنها به حرکت درآمدند.

 دید بچه‌ها دچار مشکل شد. ربع ساعتی بچه‌ها جلویشان را نمی‌توانستند ببینند کاری از دست کسی ساخته نبود. اگر وضع به همان صورت می‌ماند، دیگر کسی زنده به عقب برنمی‌گشت.
رزمنده‌ها دست به دامن ائمه اطهار شدند دقایقی بعد جهت وزش باد به سمت مواضع عراق تغییر کرد و تانک های دشمن زمینگیر شدند.
ایرانی ها نیز توانستند آنها را محاصره کرده و به اسارت خود درآورند. آن روز همه آن رزمنده‌ها خدا را به پاس این امداد غیبی شکر نمودند.
منبع : سایت صبح