توصیف مشاهده ازمنزل تادانشگاه یامحل کاردرچندسطر

عزیزان

هرکدوم ازماروزانه مسیری روچه بادوچرخه یاپیاده یاباوسیله نقلیه طی می کنیم دراین پست می خواهم شمادوست راسخونی توصیف مختصری ازآنچه که دراین مسیر می بینیدروبه قلم وتایپ بیاورید.ببینم چکارمی کنید:

من با دوچرخه گربه ها را می بینم ،رو دوچرخه آهنگ گوش می کنم .خخخخخ:پشت چراغ راهنما می ایستم ویهویی چراغ قرمز را رد می کنم :همینطور که دارم میرم از لابه لای ماشین ها با دوچرخه هم در می رم

من صبح زودابتداکارگران شهرداری رومی بینم یکسری افرادودانش آموزان وکارگران وکارمندان که راهی کارودرس وتلاشندرومی بینم سپس منتظرسرویس اداره میشم سوارسرویس میشم ومطالعه میکنم ورادیوگوش میدم وواسه گفتگوی آزادمطلب جمع آوری میکنم سپس ازجلوی نانوایی عبورمیکنم وبه اداره میرسم آخه مسافتی روبعدازسرویس اداره بایستی پیاده طی کنم تابه محل کارم برسم بعدش 80تاپله روبایستی طی کنم تابه طبقه 4 ادارمون برسم.شماچطور؟

البته اشتباه نشه ها من پاشایی گوش می کنم یعنی من آشنایی کاملم از خرداد تا به الان با پاشایی بوده واز تیر کامل آوای گوشیم پاشایی هست

منم روزهای میام دفتر خ هشت بهشت می رم تو آسانسور میام طبقه چهارمدم آسانسور یه پیرزن هست سرایدار مجتمع هست یکم باهش مب ایستم حرف می زنم :پیر زن باحالیه.خخخخ

کاربرانیکه خونه دارهستندمیتونن هنگامیکه واسه خریدازمنزل خارج میشن ومسیری روکه برمی گردن روتوصیف بفرمایند.منتظرتونم:

من خیلی چیزا می بینم ولی بیشتر عقب ماشین ها رو میبینم

بنام خدا

بنده بمحض حرکت با خودرو در مقابلم کوه شیرکوه را که با تمامی عظمت و اقتدار به اذن خدا فعلا ثابت و پایدار بر جای خود قرار گرفته و این روزها هم پوشیده از برف هست را با چشم هایم که یکی از نعمت هائیست که خداوند به بنده اش ارزانی داشته را می بینم و با  انرژی مثبتی که میگیرم  تلاش روزانه را با توکل و یاد خداوند روزی دهنده شروع میکنم.در هر روز و هر فصلی موضوعات و موارد بسیار زیادی هست که در مسیر مشاهده می کنم و این روزها برگ ریزان درختانی که فصل تابستان را پشت سر گذاشته و برگهایشان پس از تغییر رنگ از سبز به نارنجی در فصل پائیز در حال ریختن است را می بینم و با درک این مطلب به یاد روز مرگ افتاده وبه  قدرت خداوند متعال  در زنده کردن و میراندن و دوباره زنده کردن مخلوقات بیشتر پی می برم.آنگاه ماموران نظافت خیابانها را که برای امرار معاش از ساعتهای اولیه صبح که خیلی از ما در خواب ناز هستیم و استراحت می کنیم،مشغول بکار شده و کثیف کاری ما و طبیعت را پاک میکنند مشاهده میکنم و آنگاه در ذهن خودم تفاوت بین این انسانهای قشر ضعیف با کسانی که از امکانات باد آورده و ثروت بی اندازه خود نمی دانند در چه راهی باید استفاده کنند، را تصور می کنم و به این نتیجه میرسم که همه این ها آزمایش پروردگار است و باید راضی باشیم به رضای خدا و دست از تلاش معقول و معمول بر نداریم و حرکتی بکنیم تا خدا چنانچه صلاح بداند به آن حرکت و ما برکت عطا فرماید.

موفق و سربلند باشید، و از خداوند بخواهیم آنی و کمتر از آنی ما را به خودمان وامگذارد.

سلام به همه

صبح كه از تو خونه اومدم بيرون ساعت 7:15

همسايه داره در كوچه رو آب و جارو ميكنه

يكمي كه جلوتر مي آم يكي از همسايه هامون داره به ماشينش ور ميره (هميشه همينطوريه تازه بعضي شبها و ظهر هاهم همينطوريه)

يكم جلوتر ميرسم سر ايستگاه درست رو بروم يه سرعت گيره 10 دقيقه

مي ايستم تا سرويس بياد وقتي اومد سوار ميشم و تا مدرسه درس هاي اون روز رو مرور مي كنم تا بعد از 30 دقيقه مي رسيم به مدرسه.

من اول تو پارک محلمون افرادی رو که ورزش صبحگاهی میکنن رو میبینم بعد که رسیدم ایستگاه تاکسی ، احساس میکنم که فرد مهمی هستم چون راننده تاکسی ها سر من دعوا راه میندازن که منو مسافر خودشون کنن بعد که بالاخره یکی موفق شد میریم میریم تا سر چراغ قرمز،که قیافه همه ناراحته از اینکه موندن پشت چراغ  . بعد هیچی دیگه چون شهرمون کوچیکه میرسم به مقصدم.  این بود انشای من.....

سلام و‌تشکر  

هر روز  تعدادی دانش آموز میبینم که دارن میرن مدرسه  

و تعدادی از  همسایگان محترم رو‌ زباله به دست میبینم