بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان

نظر کردن به درویشان منافی بزرگی نیست      سلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش

پیامبر اکرم صلى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله فرمودند:

ولایَنالُ شَفاعَتى مَنْ شَرِبَ المُسْکِرَ، لایَرِدُ عَلىَّ الْحَوْضَ لاوَاللّهِ

شفاعت من به کسى که مست کننده (شراب) مى ‏نوشد نمى ‏رسد، به خدا سوگند او بر من در حوض کوثر وارد نمى ‏شود.

وسائل الشیعة، ج 17 ، ص 261

دل به رغبت می سپارد جان به چشم مست یار      گرچه هشیاران ندادند اختیار خود به کس

عشق بازی کار بازی نیست ای دل سر بباز       زانکه گوی عشق نتوان زد به چوگان هوس

پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) فرمودند:

ثَلاثُ تَخرُقُ الْحُجُبَ وَ تَنْتَهِى إلَى مَا بَیْنَ یَدَى اللهِ:
صَرِیْرُ أَقْلامِ الْعُلَمَاءِ
وَ وَطْىُ أَقْدامِ الُْمجَاهِدیْنَ
وَ صَوْتُ مَغازِلِ الُْمحْصَناتِ ؛

سه چیز است که حجاب ها را پاره مى کند و به پیشگاه عظمت خدا مى رسد:
صداى گردش قلم هاى دانشمندان به هنگام نوشتن!
و صداى قدم هاى مجاهدان در میدان جهاد!
و صداى چرخ نخ ریسى زنان پاکدامن!

از کتاب الشهاب فى الحکم و الاداب، صفحه 22

نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان           گر شما را نه بس این سود و زیان ما را بس

من و هم صحبتی اهل ریا دورم باد                 از گرانان جهان رطل گران ما را بس

پیامبر اکرم صلى ‏الله‏ علیه ‏و ‏آله فرمودند:

سَلِّمُوا عَلَى الْیَهُودِ وَ النَصارى وَ لا تُسَلِّمُوا عَلى شارِبِ الْخَمْرِ، وَ اِنْ سَلَّمَ عَلَیْکُمْ فَلا تَرُدُّوا جَوابَهُ.

سلام کنید بر یهود و نصارى ولى بر شارب الخمر سلام نکنید و اگر او سلام کرد شما جواب او را ندهید.

بحارالأنوار، ج 79 ، ص 152

دلم رمیده ی لولی وشیست شور انگیز              دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد              که تا زخال تو خاکم شود عبیر آمیز

در ازل دادست ما را ساقی لعل لبت          جرعه ی جامی که من مدهوش آن جامم هنوز

ای که گفتی جان بده تا باشدت آرام جان           جان به غمهایش سپردم نیست آرامم هنوز

تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون               کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

به عزم مرحله ی عشق پیش نه قدمی              که سودها کنی ار این سفر توانی کرد

تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار          که در برابر چشمی و غایب از نظری

دعای گوشه نشینان بلا بگرداند                  چرا به گوشه ی چشمی به ما نمی نگری

تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه               هرگز نبود غنچه به این تنگ دهانی

گویی بدهم کامت و جانت بستانم                    ترسم ندهی کامم و جانم بستانی