پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
دریا به کجا می بری آخر نفسم را؟ هم همدم تنهایی و هم، همنفسم را از دور صدا کردم و گفتم نَبَر او را ای موج نبر هستی و فریاد رَسم را
آن دم که مرا به گرد تو دورانست
ساقی و شراب و قدح و دور ،آنست
وان دم که تو را تجلی احسانست
جان در حیرت،چو موسی عمرانست
مولوی
تو را در قلب انسان های عاشق پیشه معصوم
و در هر جای این دنیا به دنبال تو می گردم
مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود
چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد
دوباره می سرایمت تو را كه شاعرانه ای بهانه می كند دلم تو را كه بی بهانه ای همیشه چشم های تو دلیل شعرهای من میان این همه غزل فقط تو عاشقانه ای
یا رب به کریمی کریمانت بخش
بر آب دیده یتیمانت بخش
صد بار به لطف و کرمت بخشیدی
یک بار به سلطان خراسانت بخش
امام على عليه السلام:
شتاب در کاری پیش از توانایی یافتن بر آن و سُستی و درنگ بعد از به دست آوردن فرصت، نشانه نابخردی است.
حکمت 363 نهج البلاغه
تو ماندی و کبوتر رفت کوفه
تو را کشتند و خواهر رفت کوفه
خودم در راه و معجر رفت کوفه
چه بهتر زودتر سر رفت کوفه
همت بلند دار که نزد خدا و خلق باشد به قدر همت تو، اعتبار تو ابن يمين
وفایی نیست در گل ها منال ای بلبل مسکین کزین گلها پس از ما هم فراوان روید از گلها
شهریار
آخر ای شیخ ریاکار شوی خانه خراب
که خراب از تو بود خانه خماری چند
ادیب طوسی
در محضرت همیشه گرفتار میرسم با دست خالی و دلِ بیمار میرسم بال و پری نمانده ولی در خیالِ خود پَر میزنم به خیمه ی دلدار میرسم!
امام علی علیه السّلام فرمودند:
غررالحکم و دررالکلم ، باب مؤمن
تا دهن بسته ام از نوش لبان می برم آزار
من اگر روزه بگیرم رطب آید سر بازار
رسيدن به فرياد ستمديده و زدودن غمِ اندوهناك از كفّاره هاى گناهان بزرگ است.
نهج البلاغه، حکمت 24
