پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
مرهم نمی نهی به جراحت، نمک مپاش نوشم نمی دهی به دلم نیشتر مزن
نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت
که جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
تحمل گفتی و من هم که کردم سال ها اما
چقدر آخر تحمل بلکه یادت رفته پیمانت
شهریار
تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشك از عقب نامه روان باش
شراب شوق مینوشم به گرد یار میگردم
سخن مستانه میگویم ولی هشیار میگردم
مولوی
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنّ الرّجل لیعمل- أو المرأه- بطاعه اللَّه تعالى ستّین سنه ثمّ یحضرهما الموت فیضارّان فی الوصیّه فتجب لهما النّار؛
مرد یا زن شصت سال خدا را عبادت مى کنند و هنگام مرگ در وصیت به حق رفتار نمى کنند و جهنم بر آنها واجب مى شود.
نهج الفصاحه
در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست
غیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
در قافله فرد روان بار ندارم
هر چند به جز سایه مرا همسفری نیست
صائب تبریزی
امام على علیه السّلام فرمودند:
اَلثَّناءُ بِاَكثَرَ مِنَ الستِحقاقِ مَلَقٌ وَ التَّقصيرُ عَنِ الستِحقاقِ عِىٌّ اَو حَسَدٌ؛
تعريف بيش از استحقاق، چاپلوسى و كمتر از استحقاق، از ناتوانى در سخن و يا حسد است.
نهج البلاغه، حكمت 347
تا ابد معمور باد این خانه کز خاک درش
هر نفس با بوی رحمان می وزد باد یمن
نشانه ي فهميدگي مرد اين است که کمتر سخن بيهوده گويد.
اَلدُّنيا أَصغَرُ وَ أَحقَرُ وَ أَنزَرُ مِن أَن تُطاعَ فيهَا الحقادُ؛
دنيا كوچك تر و حقير تر و ناچيز تر از آن است كه در آن ازكينه ها پيروى شود.
غررالحكم، ج2، ص 52، ح1804
دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی
عجب است اگر نگردد که بگردد آسیابی
یاد باد آن که به بالین تو شبهای دراز
پاسبان مردم چشم نگران بود مرا
آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است با دوستان مروت با دشمنان مدارا
این شب مهتابی ام را با تو قسمت می کنم
تا سحر بی خوابی ام را با تو قسمت می کنم
محمد رضا احمدی فر
إنّ الرجل لترفع درجته فی الجنّه فیقول أنّى لی هذا؟ فیقال باستغفار ولدک لک؛
مقام یکى را در بهشت بالا برند و گوید این مقام از کجا براى من حاصل شد؟ گویند فرزندت براى تو آمرزش طلبید.
