پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
در ماتم تو محفل اشک است چشم ما
اصلا بناي هيات ما روضه محوريست
یوسف رحیمی
تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
هر دم از عمر میرود نفسی
چون نگه میکنم نمانده بسی
یادباد آن که به خلوتگه وصلت شب و روز
دل سرا پرده‌ی صد راز نهان بود مرا
آرزو مرد و جوانی رفت و عشق از دل گریخت
غم نمیگردد جدا از جان مسکینم هنوز
رهی معیری
زندگي جز نفسي نيست غنيمت شمرش نيست اميد که همواره نفس برگردد
پروين اعتصامي
دانه بهتر در زمین نرم بالا میکشد
سرفرازی بیشتر چون خاکساری بیشتر
روزه هرچند که مهمان عزیز است ای دل
صحبتش موهبتی دان و شدن انعامی
یا رب این کعبه مقصود تماشاگه کیست
که مغیلان طریقش گل و نسرین من است
تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم
حاصلم دوش بجز ناله شبگیر نبود
در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
سعدی
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنّ المؤمن یوجر فی نفقته کلّها إلّا شیئا جعله فی التّراب أو البناء؛
مؤمن از مخارج خود ثواب می برد جز آنچه به خاک سپارد یا ساختمان کند.
نهج الفصاحه
دنیا به روی سینه من دست رد گذاشت
بر هر چه آرزو به دلم بود سد گذاشت
تا این برادران ریاکار زنده اند این گرگ سیرتان جفاکار زنده اند یعقوب درد میکشد و کور می شود یوسف همیشه وصله ناجور می شود
در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود
حافظ
