پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
لب و دندانت را حقوق نمک
هست بر جان و سینه‌های کباب
این چنین موسمی عجب باشد
که ببندند میکده به شتاب
بر رخ ساقی پری پیکر
همچو حافظ بنوش باده ناب
حافظ
( الهم عجل لولیک الفرج )
به نرد زندگانی مهره‌های وقت و فرصت را
همه یکباره میبازی، نه میپرسی، نه میدانی
ترا پاک آفرید ایزد، ز خود شرمت نمی‌آید
که روزی پاک بودستی، کنون آلوده دامانی
پروین اعتصامی
آنکه می خواهد روزی پریدن آموزد، ابتدا باید ایستادن، راه رفتن، دویدن و بالا رفتن آموزد.
پرواز را با پرواز آغاز نمی کنند ...
* نیچه *
☆☆ خداوندا، اراده ام را به زمان کودکی بازگردان ☆☆
☆☆ همان زمان که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم اما نا امید نمی شدم ☆☆
ツ وبلاگ لبخند زیبای زندگیツ
☆☆ مدیر تالار ادبیات ☆☆
***
در کـار مـا پـروائـی از طـعـن بـدانـدیـشـان مـکن
اگر قادر نیستی خودرا بالا ببری همانند سیب با افتادنت اندیشه ای را بالا ببری
* دکتر شریعتی*
یاد آن نرگس مستانه اگر بگذارد شمع می خواست نسوزد کسی از آتش او لیک پروانهء دیوانه اگر بگذارد شیخ هم رشتهء گیسوی بتان دارد دوست
خراسانی
تفاهم از سه ت تشکیل می شود : توانایی، تحمل، تفاوت
تیرگی بیرون نرفت از دل به علم ظاهری خانه را روشن نمیسازد چراغ پشت پا
«صائب»
از یار صفا که دید تا من بینم؟
راحت ز جفا که دید تا من بینم؟
تو عمر منی و بیوفایی، چه کنم؟
از عمر وفا که دید تا من بینم؟
در رهی می‌گذشت پیغمبـــــــــــــــــر با گروهــــی ز دوستــــــــان، همبر
دید قومی گرفته تیشـــــــــه به دست گرد سنگی بزرگ، کرده نشست
گفت کاین دست و پا خراشیــــــــدن چیست؟ و این سنگ را تراشیدن؟
قوم گفتــــــــــــــــــــند: «ما جوانانیم زورمنــــــــــــــــــدان و پهلوانانیم
چـــــــون به زورآوری کنیم آهنگ هست میزان زور ما این سنگ»
گفت: «گویم که پهلوانی چیست؟ مرد دعـــوی پهــــــــلوانی کیست؟
پهلــــــــــــوان آن بود که گاه نبرد خشم را زیر پا تواند کـــــــــــــرد!
خشـــــــــم اگر کوه سهمگین باشد پیش او پشت بر زمیــــــــن باشد»
جامی
در دلم فهم سخندانی نماند
بر لبم حرف سخنرانی نماند
به که سر در جیب خاموشی کشم
پا به دامان فراموشی کشم
نسبتی دارد به حال من قوی
این دو بیت از مثنوی مولوی:
«کیف یاتی النظم لی و القافیه؟
بعد ما ضعفت اصول العافیه»
«قافیه اندیشم و، دلدار من
گویدم: مندیش جز دیدار من!»
کیست دلدار؟ آنکه دل‌ها دار اوست
جمله دل‌ها مخزن اسرار اوست
تو و با لاله رویان، گل ز شاخ عیش چیدنها من و چون غنچه از دست، تو پیراهن دریدنها
«رهی معیری»
