پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
تـن مـحـنـت کـشـی دیرم خدایا دل با غم خوشی دیرم خدایا زشـوق مـسـکـن و داد غـریـبی بـه سـیـنـه آتـشـی دیـرم خدایا
اگـر یـار مـرا دیدی به خلوت بـگـو ای بـیوفـا ای بـیـمـروت گریبانم ز دستت چاک چاکو نخواهم دوخت تا روز قیامت
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
تـا چـشم دل به طلعت آن ماه منظر است طـالـع مـگـو که چشمه خورشید خاورست کـافـر نه ایم و بر سرمان شور عاشقی است آنرا که شور عشق به سر نیست کافر است
تــنــهــا نــه مـن از شـوق سـر از پـا نـشـنـاسـم یک دسته چو من عاشق بی پا و سر اینجاست هــر نــالــه کـه داری بـکـن ای عـاشـق شـیـدا جــائـی کـه کـنـد نـالـه عـاشـق اثـر ایـنـجـاسـت
تا مگر هم چو صبا باز به کوی تو رسم حاصلم دوش بجز ناله شبگیر نبود
در خـانـهٔ دل عـشـق تـو مـجـمـع دارد و از دادن جـان کـار تـو مـقـطع دارد در شعر تخلص به تو کردم که وجود نظمی است که از روی تو مطلع دارد
در این ظلمت سرا تا کی به بوی دوست نشینم گهی انگشت به دست و گهی سر بر سر زانو
وقـت شـبـگـیـر بـانـگ نـالهٔ زیر خوشتر آید به گوشم از تکبیر زاری زیـر و ایـن مدار شگفت گـر ز دشـت انـدر آورد نـخجیر
ره و رسم گردون دل آزردن است شکفته شدن بهر پژمردن است
تـن او تـیـر نـه، زمـان به زمان بـه دل انـدر هـمـیگـذارد تـیـر گــاه گــریــان و گـه بـنـالـد زار بــامـدادان و روز تـا شـبـگـیـر
رهرو ان نیست که گهی تند و گهی خسته رود رهرو آن است که اهسته و پیوسته رود
در بــاغ جـهـان تـو هـم گـل زیـبـایـی بــویــا و دل انــگــیــز و چــمـن آرایـی عمری ست که گلهای دگر می خندند ایـن غـنـچه ی تر چرا تو لب نگشایی
یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان دل شرح ان دهد که چه گفت و چها شنید
دل خاص تو و من تن تنها اینجا گـوهـر بـه کـفت بماند و دریا اینجا در کار توام به صبر مفکن کارم کـز صـبـر مـیـان تـهیترم تا اینجا
اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی به هم سازیم و بنیادش بر اندازیم