لَقَدْ مَنَّ اللهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ
وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
آیه 164، سوره ی مبارکه ی آل عمران
در حقیقت خدا به مؤمنان نعمتى بزرگ ارزانى داشت كه پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت كه آياتش را بر آنان تلاوت كند و آنان را از كارهاى زشت و اخلاق ناپسند پاك سازد و كتاب آسمانى و معارف آن را به ايشان بياموزد، و قطعاً آنان پيش از بعثت پيامبر در گمراهى آشكارى فرو رفته بودند.
