پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
در کعبه ی کوی تو هر آن کس که بیاید
از قبله ی ابروی تو در عین نماز است
ای مجلسیان سوز دل حافظ مسکین
از شمع بپرسید که در سوز و گداز است
حافظ
تاريخ نگاران شبيه افراد ناشنوا هستند، [ چرا كه ] مدام به پرسش هايي پاسخ مي گويند كه هيچ كس از آنها نپرسيده است.
((لئو نيكولايويچ تولستوي))
تا زماني كه در جاسنجاقيت، كبريت سوخته افتاده باشد، توانگر نخواهي شد.
* فلورانس اسکاول شین *
☆☆ خداوندا، اراده ام را به زمان کودکی بازگردان ☆☆
☆☆ همان زمان که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم اما نا امید نمی شدم ☆☆
ツ وبلاگ لبخند زیبای زندگیツ
☆☆ مدیر تالار ادبیات ☆☆
دگر از درد تنهایی، به جانم یار می‌باید
دگر تلخ است کامم، شربت دیدار می‌باید
ز جام عشق او مستم، دگر پندم مده ناصح
نصیحت گوش کردن را دل هشیار می‌باید
شیخ بهایی
دليري، بهايي است كه زندگي براي بخشيدن آرامش، درخواست مي كند.
((اميليا ارهارت))
موفق باشید خدا قوت
دیشب خبرت هست که در مجلس اصحاب
تا روز نخفتیم من و شمع جگرتاب
از دست دل سوخته و دیده خونبار
یک لحظه نبودیم جدا ز آتش و از آب
خواجوی کرمانی
بازي زندگي، بازي بومرنگ‌هاست؛ انديشه‌ها، كردارها و سخنان ما
دير يا زود با دقت شگفت‌آوري به سوي ما بازمي‌گردند.
دور از ذهن ترين چيز در همه ي انسانها، بي اهميت بودنشان در تمام عرصه هاست.
((فرناندو پسوا))
ترا که نرگس مخمور و زلف مهپوشست
وفا و عهد قدیمت مگر فراموشست
ز شور زلف تو دوشم شبی دراز گذشت
اگر چه زلف سیاهت زیادت از دوشست
تو رنج نمي‌بري، فقط فردي كه تو خود را او تصور مي‌كني، رنج مي‌برد؛ تو نمي‌تواني رنج ببري.
((نيساراگادا تاماهاراج))
یاد باد آن روز کز لب بوی جان می‌آمدت
خط بسوی خاور از هندوستان می‌آمدت
هر زمان از قلب عقرب کوکبی می‌تافتت
هر نفس سنبل نقاب ارغوان می‌آمدت
تا زماني كه انسان، هرچه ترس را از ذهن نيمه هشيار خود نزدايد، او را شادي و آرامشي نيست.
((فلورانس اسكاول شين))
ترا با ما اگر صلحست جنگست
نمی دانم دگر بار این چه ینگست
به نقلی زان دهان کامم برآور
نه آخر پسته در بازار تنگست
تجربه به من ثابت كرده است كه در طول بيست و چهار ساعت، كسي نيست كه دست كم پنج دقيقه گرفتار حماقت نشود. فرد عاقل و خوش بخت كسي است كه نگذارد اين حماقت از اين ميزان بيشتر شود.
((بنجامين فرانكلين))
