پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
نبايد بستن اندر چيز و کس دل که دل برداشتن کاريست مشکل
سعدي
تنهايي، همان بيماري روح بشر است.
((هرگسلي))
تا به گیسوی تو دست ناسزایان كم رسد هر دلی از حلقه‌ای در ذكر یارب یارب است
هر دلی از حلقه‌ای در ذكر یارب یارب است
تنها، داشتن انديشه ي خوب كافي نيست؛ مسئله ي بنيادي در اين است كه آن را خوب به كار ببريم.
((دكارت))
مــــرا عهدیست بـا جانـان کــــه تـا جــان در بــدن دارم هــواداران کـویش را چو جان خویشتن دارم صفــــای خلـــوت خـاطـــر از آن شمـــع چگــــل جویــم فـــروغ چشـــم و نور دل از آن مـاه ختن دارم بـــه کــــام و آرزوی دل چــــو دارم خلــــوتــی حــاصـــل چـــه فکــر از خبث بـدگویان میان انجمن دارم گـــرم صــد لشکــر از خوبان به قصد دل کـــمین سازند بحمد الله و المنـــه بتـــی لشکـــرشکـــن دارم الا ای پیـــــر فـــرزانــــه مکــــن عیبــــــم ز مـیخــــانـــه کـــه من در تـرک پیمانه دلی پیمان شکن دارم خـــدا را ای رقیب امشــب زمــانـــی دیــده بر هـــم نه که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم چــــو در گــــلزار اقبالــــش خـــرامـــــانــــم بحمـــــدالله نـــه میل لاله و نســـرین نه بــــرگ نسترن دارم بـــه رنـــدی شهــــره شد حافظ میان همدمان لیکـــن چه غم دارم که در عالم قوام الدین حسن دارم
بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی خـــون خوری گـــر طلب روزی ننهــاده کـــنی آخــرالامـــر گــــل کــوزه گـــران خواهــی شــــد حالیـــا فکـــر سبــو کـــن کـــــه پـر از بـاده کنـــی گـــــر از آن آدمیــانی کـــــه بهشتت هوس است عیـــش با آدمـــی ای چنــــد پـری زاده کنــــی تکیــــه بر جای بزرگان نتوان زد به گــــــزاف مگر اسباب بزرگـی همه آماده کــنی...
من فاطمه علیه السّلام را به ازدواج در نیاوردم، مگر پس از آن که خداوند مرا به ازدواج او فرمان داد.
داروهای تلخ را با روپوش شیرین می پوشانیم
چرا حقیقت و اخلاق را نیز با لباسهای زیبا نپوشانیم ؟
* شامفورت *
☆☆ خداوندا، اراده ام را به زمان کودکی بازگردان ☆☆
☆☆ همان زمان که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم اما نا امید نمی شدم ☆☆
ツ وبلاگ لبخند زیبای زندگیツ
☆☆ مدیر تالار ادبیات ☆☆
مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست
تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست
تنها راه به ياد سپردن و پاس داشتن تجربه‌هاي والاي زندگي، تكرار پيوسته‌ي آن‌هاست تا آنجا كه به شكل يك باور پذيرفته شوند.
((كالين ويلسون))
در وجود مردم دنبال عیب نگرد که رسوایشان کنی وخودت را بی اعتماد.
* سعدی *
داناي روشندل كسي است كه به فرمان ديو از راه يزدان پاك جهان آفرين برنگردد.
((بزرگمهر))
دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد
در عمل، كسي كه خود را مي گذارد تا بخورند اش، خورده مي شود و مي ميرد، بدون اينكه اثري از خود بر جاي گذارد.
((آندره موروا))
