پاسخ به:بزرگترین مشاعره آنلاین اینترنتی جهان
در رخ من مکن ای غنچه ز لبخند دریغ
که من از اشک ترا شاهد گلشن کردم
* شهریار *
☆☆ خداوندا، اراده ام را به زمان کودکی بازگردان ☆☆
☆☆ همان زمان که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم اما نا امید نمی شدم ☆☆
ツ وبلاگ لبخند زیبای زندگیツ
☆☆ مدیر تالار ادبیات ☆☆
من کی آزاد شوم از غم دل چون هر دم
هندوی زلف بتی حلقه کند درگوشم
بس که دل‌تنگم اگر گریه کنم، می‌گویند: قطره‌ای قصدِ نشان‌دادنِ دریا دارد
السلام علیک یا سلطان عشقــــ♥ علی بن موسی الرضا (ع)
موج پر جوشم من از دریا نمى‌گیرم کنار
مى‌نهم بر دوش طوفان کوله بار خویش را
بس که مى پیچد به خود امواج این گرداب سخت
ساحل از کف مى دهد اینجا قرار خویش را
اهل دردی که زبان دل من داند نیست
دردمندم من و یاران همه بی دردانند
خداوند عزّوجلّ فرمود: تندي نكن با كسي كه تو را بر او مسلط كردند تا با تو تندي نكنم.
درس این زندگی از بهر ندانستن ماست
این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه
هر نا کَس و کَس مي کند آزارِ دلِ من
با آنکه به گيتي، سَرِ آزارِ کَسَم نيست
تندرستي، تاجي است بر سر انسان سالم، ولي هيچ كس جز يك بيمار، اين تاج را نمي بيند.
((ضرب المثل مصري))
دریچه های شبستان به مهر و مه بستم
بدان امید که از چشم بد نهان مانم
تو تاج بخشی و من شهریار ملک سخن
به دولت سرت از آفتاب دارم تاج
جان بی علم بی نوا باشد مرغ بی پر نه برهوا باشد
سنایی
در بهاران سری از خاک برون آوردن
خنده ای کردن و از باد خزان افسردن
