افطاری دادن
موضوع افطاری دادن به روزه داران و تقدیر از این بندگان صالح و پاک از سنت
های سابقه دار اسلامی است که در تمامی اعصار و قرون مورد اهتمام مسلمانان
بوده و نه نتها در اعصار پیامبر و امام علیهم السلام رایج بوده بلکه در عصرهای
دیگر نیز همچنان به قوت خود باقی بوده و می باشد.
روزه داران با پیروزی بر هوای نفس قلب هایشان را از هر گونه کینه و تفرقه پاک
می کنند و کدورتهایی را که ممنشاء شیطانی دارد مبدل به صفا و صمیمیت می سازند
و ماه رمضان بهترین فرصت برای این دگرگونی و عالی ترین فصل برای وحدت در
قلب های موحدین است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم به این نکته مهم توجهی خاص فرموده و به
مسلمین دستور می فرماید که برای ایجاد اتحاد و انسجام میان همه اقشار جامعه
همدیگر را به بهانه افطار دعوت کنید تا در سایه ماه رمضان اتحاد و اتفاق هر چه
بیشتر میان مسلمانان ریشه بدواند. در این باره آن حضرت می فرماید:
«ای مردم! هر کس از شما مومن روزه داری را در این ماه افطاری دهد، برای او است
در مقابل این عمل، ثواب آزاد کردن بنده، و آمرزش گناهان گذشته اش.
عرض کردند: یا رسول الله برای همه ما مقدور نیست که به یک صائم و روزه دار
افطاری بدهیم.
پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: بترسید از آتش جهنم(بهانه جویی نکنید) و
اگر چه به یک نصفه خرمایی و یا یک جرعه آب به روزه داری بدهید و روزه او را
باز کنید به این ثواب بزرگ نائل می آیید.