نظرشمادرخصوص این تصاویرچیست؟):

با سلام

به جای اینکه برید عکس های فلسطینو بیارید بزارید اینجا و یه تعدادی از دوستان بیان اینجا لعنت بدن بهتره من، شما  و همه به فکر کوکدکان کشور خود باشیم!!!

کاش کسی درک کنه چی میگم ولی .....

کاش کاش هایی که تو دل داریم روزی به حقیقت بپوندد!!! 

صرف نظر از موضع گیریها و جبهه بندی های سیاسی، موضوع کمک به ملت فلسطین

(ودر حالت کلی مظلومان جهان) را از منظر فایده مورد توجه قرار دهیم.

آیا ما می توانیم به عنوان مسلمان از کمک به محرومین خودداری کنیم. پیامبر اکرم می فرماید که اگر مسلمانی صدای کمک خواهی مسلمانی دیگر را بشنود و به یاری او نرود مسلمان نیست. در همین آیات سوره دهر نیز یکی از دلایل کمک به بیچارگان ترس از عذاب آخرت ذکر شده است

(انا نخاف من ربنا يوما عبوسا قمطريرا. ابرار می گویند: ما بواسطه آنکه از قهر خداوند در روز عبوس و سخت می ترسیم، وظیفه داریم به شما کمک کنیم

بحث را با ذکر یک جریان تاریخی که در قرآن به اشاره در باره آن گفته شده است شروع می کنیم. در سوره مبارکه دهر (انسان)، خداوند داستان خانواده نیکوکاری را ذکر می کند که سه روز متوالی در ماه مبارک رمضان و در هنگام افطار، غذای خود را به مسکین و یتیم و اسیر می دهند و روزه خود را با آب باز می کنند. (و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا)

روایات بسیاری بطور قطع این خانواده را اهل بیت پیامبر اکرم (ص) یعنی علی و فاطمه و حسن و حسین سلام الله علیهم اجمعین، می دانند. قرآن کریم جواب اهل بیت را پس از شنیدین تشکر توسط درخواست کنندگان اینگونه توصیف می کند: "انما نطعمكم لوجه الله لا نريد منكم جزاء ولا شكورا. همانا ما بخاطر خداوند شما را اطعام می کنیم و از شما انتظار عوض و حتی تشکر نداریم."

خداوند در آیات قبل از این آیه به پاداش انسانهای نیکوکار (ابرار) اشاره می کند که آنها از کاسه ای سیراب می شوند که طعم کافور دارد (ان الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافورا). آنها از چشمه ای می نوشند که مخصوص عباد خداست (عینا یشرب بها عبادالله).

قرآن سپس به ویژگی ابرار در دنیا اشاره می کند که آنها به نذر خود وفا می کنند و از روزی که سختی آن فراگیر است بیمناک هستند (یوفون بالنذر و یخافون یوما کان شره مستطیرا) و در حالی که خود نیازمند هستند به مسکین و یتیم و اسیر کمک می کنند (و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا یتیما و اسیرا) . و این کمک را بی چشمداشت از آنها و فقط برای رضای خداوند انجام می دهند.

آنجه ما از این آیات در می یابیم آن است که برای رسیدن به مقام ابرار می بایستی در زمانی که خود نیازمند هستیم به نیازمندان دیگر کمک کنیم. کمک هم فقط برای رضوان الهی باشد و بدنبال معامله گری دنیایی نباشیم. آنگاه است خداوند رحیم و بخشنده که مالک ذخایر آسمانها و زمین است، در ازای این ایثار خالصانه، پاداشهایی را که در آیات فوق به آن اشاره شده است، به ما می دهد. در این رابطه به نکات زیر اشاره می کنیم:

     آقایی و موفقیت در این دنیا، نجات از سختیهای فراگیر (مستطیر) قیامت، دخول در بهشت برین و از همه مهمتر رضوان الهی از جمله پاداشهایی که نصیب نیکوکاران و ابراری می شود که در این دنیا نیازمندان دیگر را علیرغم احتیاج شدید، برخود ترجیح داده و لقمه ای را که برای خود برداشته اند در دهان مسکینان و یتیمان و اسیران قرار می دهند.

فلسطین ملت یتیم شده دنیاست. پدر فلسطین کشوری است که غاصبین صهیونیست بزور اشغال کرده و این ملت را شصت سال به آوارگی کشانده اند. کشورهای عرب در کنار اسرائیل قرار گرفته و آوارگی و بیچارگی این ملت مظلوم را نظاره می کنند. کشورهای اسلامی از وحشت از استکبار جهانی جرآت صدور حتی یک بیانیه را برای حمایت نیز ندارند. رژیم اشغالگر قدس به پشتیبانی آمریکا و اروپا هر از چند گاهی جنگی را به این ملت ضعیف تحمیل می کند.حال سوال این است بین اهم (بچه های به خاک وخون کشیده فلسطین) ومهم (کوکاکان کشورعزیزمان ) باید کدام را انتخاب کنیم شک نکنید شرعا و اخلاقا و عرفا اهم  واجب تر است

با سلام

به جای اینکه برید عکس های فلسطینو بیارید بزارید اینجا و یه تعدادی از دوستان بیان اینجا لعنت بدن بهتره من، شما  و همه به فکر کوکدکان کشور خود باشیم!!!

کاش کسی درک کنه چی میگم ولی .....

کاش کاش هایی که تو دل داریم روزی به حقیقت بپوندد!!! 

اینجانب بلشخصه دراینترنت تصاویرعمیق تری ازحوادث چندروزه گذشته دیده ام که دراین سایت به تصویرکشوندنش شایدچندروزباعث بشه که روحیه خودتونوازدست بدین.اماباورداشته باشیدکه درکشورامنی زندگی می کنیم.