خاطره آواتار
ترم 3 دانشگاه در مقطع کارشناسی بودم گفتند مسابقات فوتسال بین رشته ای برگزار خواهد شد
من هم با توجه به روابط خوبی که با بچه ها داشتم به انتخاب خود آنها مربی تیم شدم تیم کلاس ما با نام
تیم انتقال شرکت کرد دور گروهی با 2 برد و یک باخت بعنوان تیم دوم صعود کردیم و من بعلت اعتراض به داور
در بازی اول اخراج شدم در بازی اخر هم بازهم اخراج شدم تا بدشانسی من از همان اول بر خودم روشن شود
خلاصه تیم به فینال رفت اما با سختی ...روز بازی فینال و رده بندی یکساعت مانده به مسابقه در محل حاضر بودم
و وقتی از کیفیت جوایز آگاه شدم که در شان بچه ها نبود 5 دقیقه مانده به شروع بازی تیم را بیرون کشیدم در جایی که
سهامداران دانشگاه رییس دانشگاه مدیر عامل وقت شهرداری تبریز همه و همه بودند و این کار من با هماهنگی
مربیان 4 تیم پایانی به خارج شدن 4 تیم از میدان منجر شد یک هفته بعد از اغتشاش نامه اخراج 8 نفر
از خاطیان بدون دعوت به کمیته انظباطی بمدت یک ترم از دانشگاه به دستشان رسید و بنده نفر اول بودم بعد از
جلسات و دیدارهای فراوان حکم قطعی شد اما من بعنوان اعتراض اسکن حکم را در فیسبوک و در
صفحه دانشگاه به نمایش گذاشته و تیتر we dont forget را نوشتم به جرات
میتوانم بگویم ان پست 600 لایک خورد نکته جالب این بود که اواتار فیسبوک من همین اواتاری است که میبینید
تا ان زمان فکر نمیکردم دوستان دیگر رشته ها که همه مرا میشناختند از من حمایت کنند اما طوماری نوشته شد
و 700 امضا زیر آن ! اما یکبار سایت دانشگاه که رفتم یادم هست تمام پس زمینه های کامپیوترها تصویر اواتار من شده بود
تصورش هم لذت بخش است این همه دوست کنارت باشند این جریان یک هفته ادامه دار بود از پرینت تصویر اواتار روی میز اساتید
تا روی میز بوفه ها !بعدها مجبور شدم پست را بردارم بنا به دلایلی اما هرگز فراموش نمیکنم به ما زنگ زدند گفتند فلان روز فلان
ساعت کمیته انظباطی برای شما جلسه گذاشته بیایید از خود دفاع کنید فرصت دفاع دادند
آنروز هیچ کس دفاع نکرد و رییس دانشگاه یک جمله گفت و تمام ...
حکم شما باطل شده امیدوارم دیگر خطایی نکنید !
