معرفی امامزادگان استان اصفهان

امامزاده شاه خراسان

امامزاده بهاالدين معروف به شاه خراسان در 75 کيلومترى جنوب غربى شهر اصفهان و در فاصله 25 کيلومتري زرين شهر مرکز شهرستان لنجان واقع شده است . طبق مدارک و اقوال بزرگان نسب اين بزرگوار به امام موسى بن جعفر(ع) مى رسد اين امامزاده عظيم الشان در محوطه اى با وسعت 11 هکتار از موقعيت مکانى و آب وهوائي ممتازى برخوردار است . قرار گرفتن اين بارگاه بين دواستان چهارمحال و بختيارى و همچنين واقع شدن آن در جاده اصفهان خوزستان و آب وهواى کوهستانى و معتدل منطقه شرايط ويژه گردشگرى و تفريحى را براى اين امامزاده بوجود آورده است .. موقعيت مناسب مکاني امامزاده موجب جلب سالانه حدود 150000 نفر زائر از اقصى نقاط منطقه شده است . اين مکان مقدس داراى طرح جامع بوده که 40 درصد طرح در قالب زائر سرا- محوطه ورزشي- خوابگاه صحرائي- بازارچه- رستوران- پمپ بنزين- درمانگاه-سينماى روباز- فضاى سبز و... اجرا شده است. از جاذبه هاى طبيعى اين مکان با عظمت مى توان به جارى بودن آب چشمه در طول سال در محوطه امامزاده و کوهستانى بودن منطقه اشاره نمود.

امام زاده عزالدین محمد سلام الله علیه

  نسب :

نسب این امامزاده جلیل القدر بنا به اعتقاد مردم و معتمدین محل به حضرت امام سجادعلیه السلام می رسد.

مساحت :

 مساحت کل امامزاده 5000 مترمربع و مساحت زیر بنای بقعه که شامل 4 رواق اطراف است، 2500 متر می باشد.

توضیحات : 

ساختمان فعلی امامزاده از سال 1374 و به همت اهالی و خیرین و هییت امناء و اداره اوقاف شهرستان مبارکه شروع به احداث گردیده است. چهار گلدسته در طرفین گنبد امامزاده به ارتفاع 22 متر ساخته شده و ارتفاع گنبد دوپوش امامزاده از کف به 22 متر می رسد. ضریحی چوبین به ابعاد 3×2 داخل بقعه و روی سنگ مزار قرار گرفته و تزیینات داخل بقعه شامل دیوارهای چهار طرف و سقف آینه کاری زیبایی است که چشم هر بیننده را خیره می کند. مردم و اهالی نسبت به این امامزاده بزرگوار عقیده و احترام بخصوصی قایل هستند.

آدرس :

اصفهان- مبارکه-مبارکه-در شهر مبارکه واقع در محلة محمدیه

امامزاده آقا علی عباس و شاهزاده محمد

امامزاده آقا علی عباس و شاهزاده محمد (علیهما السلام) فرزندان امام موسی کاظم (ع)

﴿ آقا علی عبّاس و شاهزاده محمّد در یک نگاه ﴾


نام: علی عبّاس - محمّد
کنیه: ابا ایّوب - ابا اسحاق
پدر: امام موسی بن جعفر ( علیه السلام)
مادر: امّ ولد
محل تولد: مدینه
زمان هجرت به ایران: سال دویست و دو یا سه هجری
مسیر هجرت: مدینه - کویت - بصره - اهواز - شیراز - کاشان - بادافشان
زمان شهادت: چهاردهم جمادی الاول سال دویست وسه هجری




موقعيت مكاني: در 38 كيلومتري شمال غربی مركز شهرستان نطنز واقع در منطقه بادرود

وضعیت کنونی آستان:

جمع کل زیربنای مجموعه طرح در حدود 36000 متر مربع می باشد. از این میزان حدود 13000 متر مربع زیربنای آن تنها با تغییرات کمی مطابق با طرح احداث گردیده است. زيربناي ساختمان حرم مطهر و صحن هاي آن 5000 مترمربع مي باشد.اين بنادردوطبقه با10رواق و4سردرب ورودي ساخته شده است .

امكانات موجود:

زائر سرا - انبار ظروف - حمّام - نانوایی - سرویس های بهداشتی - انتظامات - دار الشفاء - کتابخانه - مخابرات - شهر بازی - بازار - فضای سبز - مجموعه فرهنگی - سوئیت - سفره خانه حضرتی - پارکینگ - کشتارگاه - مزرعه کشاورزی - مرغداری - چاه آب - برج کفتر خانه و کمپ گردشگری (در دست ساخت)

مختصري از شرح حال امامزادگان

در رابطه با نحوه ورود این دو بزرگوار از سلاله پیامبر اکرم (ص) به منطقه و نیز شهادت آنان چنین روایت شده است :"پس از قبول ولیعهدی اجباری از طرف امام رضا(ع) هشتمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت در نزد مامون خلیفه عباسی ، عده ای متشکل از اصحاب و یاران حضرت از جمله حضرت آقا علی عباس و شاهزاده محمد (علیهما السلام) از مدینه به قصد زیارت امام همام عازم طوس شدند که پس از ورود به ایران خبر شهادت مظلومانه امام هشتم توسط مامون و دستور این ملعون و جنایتکار مبنی بر به شهادت رساندن سادات هاشمی ، هر کدام از اصحاب و یاران حضرت به سویی رفته تا از گزند دشمنان از خدا بی خبر و نابکار در امان باشند .این دو بزرگوار که از داغ مرگ برادر خویش سوگوار بودند، پس از طی نمودن چندین شهر و روستا وارد کاشان شده و سپس به شهر بادرود (باد قدیم) آمدند.حاکم و مردم بادرود که از عاشقان به اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بوده و به سلاله آنان عشق می ورزیدند ، قریب به چهل شبانه روز از آن بزرگواران به نحو شایسته پذیرایی و مراقبت کردند.این دو بزرگوار پس از چهل شبانه روز با نیابت انتقام خون به نا حق ریخته امام رضا (ع) به اتفاق اصحاب و یاران ، راه کویر را در پیش گرفتند و به قصد عزیمت به شهر مشهد مقدس حرکت نمودند . هنوز مسافتی از کویر طی نشده بود که در جنگی نا برابر به دست سپاهیان مامون ملعون ، مظلومانه به شهادت رسیدند و پیکر مطهرشان توسط زنان خالد آبادی تشییع و به همت مردان منطقه در همان مکان جنگ تدفین گردید.

سلام

البته اگر مینوشتید امامزادگان استان اصفهان بهتر بود :)

امام زاده ابوالعبّاس سلام الله علیه 

 نسب :

 طیق روایت معتمدین شهر:

 نسب این امام زاده بزرگوار به حضرت ابوالفضل العباس(ع) می رسد.

 طبق نوشته ی بالاى دَرِ ضریح مطهّر:

  نَسَب این بزرگوار اینگونه یاد شده است: نسب وی با شش واسطه، به حضرت أباالفضل العبّاس علیه السلام و با هفت واسطه، به أمیرالمؤمنین على علیه السلام مى رسد،

 مساحت :

 مساحت کل امام زاده قریب به 4000 متر و زیر بنای آن به اتفاق رواقها و حرم به 800 متر می رسد.

 توصیف امام زاده:

 امام زاده‏اى است مورد توجّه،از أولاد و أحفاد علمدار بزرگ کربلا، باب الحوائج الى اللَّه، أبا الفضل العبّاس علیه السلام بشمار آمده است. در یک قطعه سنگ مرمرىِ جالب، که در دیوار حرم امام زاده ابوالعبّاس، (ساختمان قدیمى) نصب گردیده بوده و فعلاً در محلّ ویژه‏اى نگهدارى مى شود، این جمله ها با خطّ ثلث برجسته، حجّارى شده است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ، ألْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ الصَّلوةُ وَ السَّلامُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِه أجْمَعینَ، فَهذَا النَّسَبُ مُقابلٌ مُطابقٌ بِالْجامِعِ الْمَنْسُوبِ إلى أبى الشَّیْخِ الْحَرْبِ مُحَمَّدِ الدّینَوَرى رَحِمَهُ اللَّهُ و النَّسَبُ هذا:

  ابوالْعَبَّاسِ، مُحَمَّدُ بْنُ أبى عَبْدِاللَّهِ مُحَمَّدِ، بْنِ عَبْدِاللَّهِ، بْنِ جَعْفَرِ، بْنِ قاسِمِ، بْنِ حَسَنِ، بْنِ عُبَیْدِاللَّهِ، بْنِ عَبَّاسِ، بْنِ أمیرِالْمُؤمِنینَ و إمامِ الْمُتّقینَ و یَعْسُوبِ الدّینِ، أسَدِاللَّهِ الْغالِبِ، عَلىِّ بْنِ أبى طالِبٍ عَلَیْهِ الصَّلوةُ وَ السَّلامِ.

  بنابر این نوشته، امام زاده ابوالعبّاس، نام او محمّد و کنیه او ابوالعبّاس ولى در سنگ لوحه دیگرى، که به دیوار سر در و ایوان ورودىِ قدیمىِ امام زاده، نصب گردیده و در حال حاضر مقدارى از سطح صحن جنوبى امام زاده، پائین تر است (و در گودى قرار دارد و با پنجره شیشه‏اى، محافظت مى‏شود) چنین آمده است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمن الرَّحیمِ، قالَ اللَّهُ تَبارَکَ وَ تَعالى: وَ ما أرْسَلْناکَ إلاّ رَحْمَةً لِلْعالَمینَ، ألّلهُمَّ صِلِّ عَلى مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفى و عَلىٍّ الْمُرْتَضى و حَسَنِ الرِّضا و حُسَیْنِ الشَّهیدِ بِکَرْبَلا وَ عَلىٍّ زَیْنِ الْعابِدینَ وَ مُحَمَّدٍ الْباقِرِ وَ جَعْفَرٍ الصَّادِقِ وَ مُوسَى الْکاظِمِ وَ عَلىِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا وَ مُحَمَّدِ التَّقىِّ وَ عَلىِّ النَّقىِّ وَ حَسَنِ الْعَسْکَرىّ وَ مُحَمَّدِ الْمَهْدىِّ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أجْمَعینَ، هذا مَزار مُتَبَرِّک حَضْرَتِ امام زاده مَعْصُوم، الْمَظْلُومِ الشَّهید، تَغَمَّدَهُ اللَّهُ بِغُفْرانِه وَ أسْکَنَهُ فى رِیاضِ جَنانِه، ابوالْعَبَّاسِ عَلىِّ، بسعى و عمارتها کدخداى محترم و عزیز و صالح، محمود شاه بن شمس الدّین، علىّ بن رکنشاه المشتهر... خوراسجانى، فى تاریخِ مُحَرَّمِ الْحَرامِ، سَنَةِ عِشْرینَ وَ تِسْعَمِأت....

 (در محلّ نقطه چین ها، کلماتى بود که خوانده نشد و ضمناً عبارات یاد شده، از نظر رعایت قواعد أدبى عرب، اشکالاتى دارد که بر أهل فن پوشیده نیست.)

  از عبارت یاد شده، که ظاهراً در سال نهصد و بیست هجرى قمرى، حجّارى و نصب گردیده، استفاده مى‏شود که نام امام زاده، على و کنیه او، ابوالعبّاس است (که مشهور مى‏باشد).

  تزیینات حرم و رواقهای آن شامل نقاشی و آینه کاری های نفیس و هنرمندانه می باشد.

 ضریح فلزی امام زاده به ابعاد 4×5/2 روی امام زاده قرار گرفته و زیر گنبد تا سقف حرم آینه کاری شده است. در ضلع جنوبی حرم ایوانی مطلا قرار گرفته که قدمت آن به 400 سال قبل و زمان قاجاریه می رسد.

 یکی دیگر از ویژگی های این امام زاده سقف سالن شرقی امام زاده است به مساحت 110 متر مربع که یکپارچه کاشیکاری و معرق شده است. ارتفاع گنبد دوپوش امام زاده از کف به 24 متر می رسد و در کنار امام زاده مجتمعی فرهنگی درمانی به مساحت 1200 متر ساخته شده و در اختیار مردم قرار گرفته است. همچنین زیارتگاه دارای کتابخانه ای با 17000 جلدکتاب جهت استفاده برای عموم ساخته شده است.

 مردم و اهالی شهر خوراسگان به این مکان مقدس و امام زاده شریف احترام خاص و ویژه قایل می باشند.

 ساختمان قدیمى امام زاده ابوالعباس سلام الله علیه

  حرم و بقعه امام زاده ابوالعباس، یک ساختمان قدیمى داشته، که متعلّق به قرن دهم هجرى بوده و مخروبه گردیده و در سالهاى اخیر تجدید و توسعه یافته و فقط یک ایوان و سردَرِ جالب و زیبا، که داراى قطار بندى هشت ترک گچ برى مى‏باشد، از آن ساختمان قدیمى باقى مانده، که از میراثهاى فرهنگى به شمار مى رود. در طرف راست ایوان یاد شده، سنگ لوحه‏اى وجود دارد، که بر روى آن جمله هاى زیر حجّارى شده است: هو الباقى و کلّ شى هالک وفات مرحومه شهر بانو خانم، بنت مرحمت پناه، میرزا محمّد نظیر، شهر رجب.116 و در طرف چپ ایوان، سنگ لوحه دیگرى است، که بر روى آن، این عبارتها حجّارى شده: ألحکم للَّه وفات مرحمت پناه، مولانا محمّد بن علیشاه خوراسگانى، شهر ربیع الثّانى سنه 1059 ه’ و در وسط صحن جنوبى، پاىِ یک درخت، سنگ قبرى است، که روى آن حوضچه‏اى حجّارى شده و در أطراف آن حوضچه، أشعارى نوشته شده و در بالاى آن سنگ، این جمله ها حجّارى گردیده است: ألحکم للَّه وفات مرحوم المغفور روح اللَّه... مولانا نور اللَّه... فى تاریخ جمادى الاُولى 1089.

 از تاریخ هاى موجود در سنگ نوشته هاى متعلّق به امام زاده ابوالعبّاس سلام الله علیه که قدیمى ترین آنها تاریخ 920 مى باشد، به خوبى روشن مى شود که ساختمان و بناى امام زاده، متعلّق به قرن دهم به بعد بوده و نشانه‏اى که از پیش از این تاریخ حکایت کند، به دست نیامد.

  ساختمان مفصّل و باشکوه فعلى

  از سال 1385 قمرى، علاقمندان به آستان مقدّس أهل البیت علیهم السلام شروع به تجدید بناء و توسعه حرم و آستان مقدّس حضرت ابوالعبّاس نمودند، که تاکنون فعّالیّت آنها ادامه دارد و مرتّباً در حال اقدام براى توسعه صحن مقدّس و تکمیل ساختمان و تزیینات گسترده، مى‏باشند.

  در ساختمان فعلى، حرم مجلّلى وجود دارد، که أطراف آن را، رواقى مفصّل و به سبک باستانى (با استفاده از طاق چشمه متعدّد) احاطه کرده است و دو صحن بزرگ جنوبى و شمالى و گنبدى باشکوه و دو مناره جالب و ضریحى زیبا (با استفاده از طلا و نقره) موجب جلب توجّه زائرین و عابرین مى‏باشد و یک سردَرِ ورودى مجلّل به داخل حرم (از طرف صحن شمالى، که مشرف بر جادّه اصلی اصفهان. نائین مى‏باشد) و یک سر دَرِ ورودى دیگر، در همان طرف، به داخل صحن جنوبى، بر عظمت این مجموعه دینى مى أفزاید.

  در تزیین گنبد و مناره ها و دیوارهاى دو صحن و سردرها، از کاشى هاى معرّق (و مقدارى کاشى خشت) و آجرهاى تزیینى، استفاده شده و نماى بسیار جالبى را شکل بخشیده است.

  در داخل حرم و رواق بزرگى که محیط بر حرم مى‏باشد، از بهترین گچ برى‏ها و آینه کارى ها و خطّاطى ها و نقّاشى هاى هنرمندانه استفاده شده و مجموعه آثار هنرى و تزیینى به کار گرفته شده، در این بارگاه مقدّس، از یادگارهاى این دوره مى‏باشد و استاد کارانى که در این مجموعه زحمت کشیده‏اند، ذوق و ابتکار سلیقه و حوصله و تجربه خود را در راه شکوهمند ساختن این مجموعه بزرگ دینى، به کار گرفته‏اند و ایمان قلبى و علاقه خود را به آستان مقدّس أهل‏البیت علیهم السلام بالأخص حضرت أباالفضل علیه السلام (جدّ بزرگوار این امام زاده عظیم الشّأن)، به نمایش گذارده‏اند.

  در کتیبه هاى داخل گنبد و بیرون آن و نیز در کتیبه هاى کاشى کارى هاى سردرها و صحن ها، از آیات قرآن و کلمات دینى و أحادیث شریفه، استفاده شده و جلوه دینى و ولایتى یافته است.

  در پایه گنبد امام زاده (از خارج) سوره مبارکه جمعه کتیبه شده و در یک لوح کاشى نوشته شده است: به همّت أهالى، ساختمان امام زاده ابوالعبّاس ( محمّد) 1385 و خاتمه 1397 قمرى، سرپرست حاج عبّاس قدر خواه، معمار ، استاد محمّد و استاد مهدى بدیع الصّنایع.

  البته این تاریخ ها، مربوط به قسمتهاى أوّلیّه ساختمان است و گرنه، صحن جنوبى و کاشى کارى ها و نقّاشى و آینه کارىِ داخل رواق و حرم مطهّر توسعه یافته است.

  کرامتى بزرگ، از امام زاده ابوالعبّاس سلام الله علیه

  در حدود سال 1373 قمرى، شبى، جمعیّتى از متدیّنین و علاقمندان به أهل‏البیت علیه السلام، در حدود سى نفر، به همراهى مرحوم آیت اللَّه العظمى، آقاى حاج سیّد على علاّمه فانى قدس سره، متوفّاى 1409 قمرى، به قصد زیارت امام زاده ابوالعبّاس، (پیاده) عازم خوراسگان مى شوند ولى در میان راه اتومبیلى مى‏رسد و آنها را به مقصد مى رساند و شب را در جوار امام زاده ابوالعبّاس، بیتوته مى‏نمایند و در هنگام سحر (در نزدیکى أذان صبح) ، چند نفر از زائرین که مشغول نماز شب و دعا بوده‏اند، ناگاه مشاهده مى نمایند، گلوله نورى از طرف قبله نمایان گردید و دو، دور، بالاى سر حرم، دور زد و سپس روى گنبد و حرم و صحن منتشر گردید و تا حدود 7. 8 دقیقه، فضا روشن بود 0 وقتى مرحوم آیت اللَّه فانى، چنین کرامت بزرگى را مشاهده نمودند ، مدّت زیادى به ضریح امام زاده چسبیدند و به شدّت گریستند و مجموعاً هفت. هشت نفر از آن جمعیّت، که بیدار بودند و به نماز و دعا اشتغال داشتند، این صحنه نور را مشاهده نمودند .

 مرحوم آیت اللَّه فانى، قبل از حرکت به سوى امام زاده، فرموده بودند، دلم مى‏خواهد که این امام زاده مقام خودش را در نزد پروردگار، به ما بنمایاند و با معرفت کامل‏ترى نسبت به مقام او وى را زیارت کنیم.

 این قضیّه را، یک نفر از موثّقین که کاملاً مورد اعتماد مى‏باشد، یعنى آقاى حاج عبدالرّسول شعرباف دام عزّه، که خود در صحنه بوده‏اند و نور را مشاهده کرده‏اند، براى نویسنده نقل نمودند و دو نفر از دوستان کاملاً مورد اعتماد، یعنى حضرت حجّة الإسلام آقاى حاج شیخ جعفر آزادمنش و آقاى حاج مرشد عبّاس تولاّ، دام عزّهما، از قول مرحوم آیت اللَّه علاّمه فانى نقل نمودند. از حاضرین در آن صحنه معنوى، آقاى حاج آقا رسول باطنى و حاج محمّد علىِ حاج شفیعى و آقاى شعرباف دام عزّهم، در قید حیات هستند.

 مرحوم آیت اللَّه فانى قدس سره وقتى هوا روشن گردید، به جستجو پرداختند و سنگ لوحه‏اى که نسب امام زاده را به حضرت أباالفضل علیه السلام مى‏رساند، پیدا نمودند و متوجّه گردیدند که این بزرگوار، از نسل آن بزرگ پرچمدار رشید إمام حسین علیه السلام در کربلا، مى‏باشند.

 آخرین تعمیرات امام زاده:

 ساختمان قدیم امام زاده بقعه ای خشت و گل که در سال 1340 تخریب و به همت هیئت امناء و خیرین بازسازی شده است.

 علما و بزرگان مدفون در اطراف امام زاده:

 عدّه زیادى از مؤمنین و صلحاء و بالأخص از علماء و روحانیّین ( إمام جماعت، مدّرس واعظ...) در جوار امام زاده ابوالعبّاس علیه السلام و مرقد مرحوم آیت اللَّه إمامى قدس سره، مدفون گردیده‏اند و لذا در حرم و صحن امام زاده، قبرستانى از قبور علماء و صلحاء و مردم با ایمان، تشکیل شده است.

 اطلاعات بیشتر:

 خوراسگان، در قدیم الأیّام، از روستاهاى مجاور اصفهان و در.1 کیلومترىِ شرق آن بوده است ولى در حال حاضر، به علّت توسعه شهرها و روستاها، تبدیل به شهر شده و کاملاً به شهر اصفهان، متّصل گردیده است.

 آدرس :

 5 کیلومتری شهر اصفهان - شهر خوراسگان - شهر سلمان فارسی

http://www.abolabbas.com

                   زندگی نامه ی حضرت اسحاق(ع)

                    عالم جلیل القدر سید حسن بن سید مرتضی حسینی استر آبادی اصفهانی

                     در کتاب تاریخ سلطانی که از آثارخود آن مرحوم بوده و به نام سلطان

                     حسین صفوی کرده است وبه نقل ازتذکره ی نورالدین حبیب اله اصفهانی 

                    ،در شرح حال امامزادگان لازم التعظیم دارای آثاری است،که یکی از این

                    امامزادگان حضرت اسحاق بن عباس بن اسحاق بن موسی بن جعفر(ع)

                    است که در زمان منصور بن معاویه حاکم اصفهان از جانب المقتدربااله

                    عباسی ،در سال 354 هجری قمری در یکی از محله های هرند به نام

                    شهیدیان یا کُشته به دست عُمال یا ماموران منصور به فرمان المقتدر بااله

                   به شهادت رسید واکنون حرم وبارگاه این امامزاده ی عظیم الشان زیارتگاه

                    عاشقان اهل بیت عصمت وطهارت است.       

آستان مقدس حضرت اسحاق(ع) که امروزه مجموعه ای متشکل از بقعه و بارگاه ، صحن و رواق مسجد و گلزار شهداست، در زمان شهادت حضرت به صورت سردابه اي بوده که بر روی آن بناي مختصری ساخته و صندوقی چوبي به جای قبر در وسط آن قرار داده بودند. در طول تاریخ در جهت توسعه و بازسازي حرم از سوي مردم تلاش هايي صورت گرفته است که بخش اعظم معماري سنتي اين بناي باشکوه به دوران سلجوقيان و صفويه تعلق دارد به ویژه در دوره سلجو قیان و صفویان از طرف طبقات مختلف برای حفظ و مرمت و توسعه حرم سعی بلیغ و کوشش پیگیر مصروف شده است،  در طول چند سال اخیر، اقدامات گسترده ای در زمینه احیا و بازسازی بناهایی چون گلدسته های سردرب اصلی ،صحن جنوبی، رواق ها، سردرب ورودی خواهران، موزه ،زیباسازی گلزار شهداء، سرویس بهداشتی مجهز و ... انجام شده است.

زیارت نامه امامزاده اسحاق ابن موسی بن جعفر (علیه السلام)

بِسْمِ اللّهِ الْرَحْمنِ الْرَحیم

اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ رَسُولِ الله۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ وَلِیَّ الله۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ اَمیرِالمُؤمِنین۞اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ اِمَامِ الْمُتَّقین۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ یَعْسُوبِ الدَّین۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ فَاطِمَةَ الزَّهراءِ سَیَّدَةِ نِسَاءِ العَالَمین۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ خَدیجَةَ الکُبریٰ اُمَّ المُؤمِنین۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ الْحَسَنِ المُجتَبیٰ۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ الْحُسَیْنِ الشَّهید بِکَربَلا۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ زَیْنَ العّابِدین۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ مُحَمَّدٍ البْاقِر۞اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ جَعْفَرٍ الْصَادِق۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا بْنَ مُوسی الْکَاظِم۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ یَا سُلْطَان اِسحاقِ ابْنِ مُوسَی الْکاظِم۞ اَلسَّلامُ عَلَیْکَٔ وَ عَلیٰ رُوحِکَٔ الطَّیبِ وَ جَسَدِکَٔ الطَّاهِرِ وَ بَدَنِکَ الزَّکِیَّ۞صَبَرْتَ وَٱحتَسَبْتَ وَ أَنْتَ الصَّادِقُ المُصَدِقُ و أَنْتّ مُنْ اَولاَدِ الْهمَامِ التَّمّام۞ أَسْئَلُ اللهَ رَبَّی وَ رَبَّکَٔ أَنْ یَتَقّبَّلَ مِنَّی زِیَارَتَکَٔ وَ زِیَارَةَ أَجْدَادِکَٔ الْطَّیَّبینَ الطَّاهِرین۞ الْسلاَمُ عَلَیْکُمْ وَ عَلیٰ أَرْوَاحِکُمْ وَ عَلیٰ أَجْسادِکُمْ أَبَداً مَا بَقیتُ وَ بَقِیَ الَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاَ جَعّلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنَّا لِزیَارتِکُمْ وَ زِیَارةِ أَجْدَادِکُمْ وَ السَّلامُ عَلَیْکُم وَ رَحْمَةُاللهِ وَ بَرَکَاتُةُ.

                                                                                                                              التماس دعا

مجموعه امام زاده اسماعیل و آرامگاه شعیای نبی در میانه ی شرقی خیابان هاتف (قدیمی ترین بخش شهر اصفهان) شامل یک چهارسوق، آرامگاه و مسجد شعیای نبی ، امام زاده اسماعیل ، مناره سلجوقی و مدرسه علوم دینی است. این مکان از بقایای الیهودیه قدیمیست و شکل گیری اولیه این بنا مربوط است به بنای آرامگاه شمعیا یا شعیای نبی که از پیغمبران قوم یهود بوده و از نوادگان یهودا پسر یعقوب نبی ست. (معنای کلمه شعیا : بشنو ای خدا )

هنگامی که اصفهان توسط مسلمانان فتح می شود در زمان منصور خلیفه عباسی بنای نخستین مسجد جامع شهر اصفهان در کنار آرامگاه این پیغمبر شکل می گیرد. در روی مقبره شعیا نبی هم کتیبه ای به خط علی نقی امامی ست که این مکان را قدیمیترین مسجد بزرگ اصفهان معرفی می کند( متن کتیبه در کتاب اصفهان تالیف حسین نور صادقی چاپ سال 1316 ). همچنین در کتاب تاریخ اصفهان و ری در مورد اولین مسجد در اصفهان چنین آمده : در محله گلبار ، آنجا که مرقد شعیا و امامزاده اسماعیل است مسجدی ساخته شده که بر پنجره ی آن به خط نسخ نوشته شده : اسمعیل بن زید بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب .

در سده پنجم هجری مسجد مرمت شده و مناره ای به آن افزوده میگردد که امروزه قسمتی از مناره با بلندی 12 متر همچنان پابرجاست.

ساخت امام زاده  در دوره صفویه صورت میگیرد . این مکان از سال 1043 (زمان سلطنت شاه صفی ) به نام امام زاده خوانده شد و گرنه تا قبل از این تاریخ یهودیان اصفهان به این مکان نی عیسایا میگفتند.

به هنگام بازدید نخست باید از زیر گنبد آجری چهارسوق آن گذشت که دارای بلندای 20 متر و قطر 13.5 متر می باشد به جا مانده از صفویه. این گنبد شکافی عظیم دارد و می گویند شیخ بهایی از این چهارسوق عبور نمی کرده از ترس اینکه مبادا خراب شود و هنوز پس از بیش از 3 قرن به همان وضع دیده می شود.

پس از ورود حیاط بزرگ امام زاده و حجره های طلاب نظر بیننده را به خود جلب می کند.

میان باغچه ی حیاط امام زاده شیر سنگی کوچکی ست از مهمترین شیرهای سنگی اصفهان که به غنیمت نرفته و با وجود کوچک بودن دیدنی و قابل توجه می باشد. همچنین در حیاط دو سنگاب نفیس وجود دارد که اطراف آن با کاشیهای هفت رنگ ساخته و تزیین شده و در کتیبه آن نام ( شاهپری ) بنت حاج میرزا علی گزی و سنه 1049 هجری به چشم می خورد این کتیبه برجسته و به خط ثلث است . سنگابها هر دو از ریک ساخته شده و یکپارچه هستند. اما بر اثر حوادث طبیعی و یورش بیگانگان ترک خورده اند که بعدها تعمیر شده و اکنون در محفظه ای شیشه ای نگهداری می شوند.

یکی از قدیمی ترین درختان چنار شهر اصفهان در کنار این امامزاده بوده است که حدود 30 سال پیش متاسفانه سوزانده شد ! ( سرنوشت 4 نفری هم که چنار امام زاده را سوزاندند، البته در هیچ کتابی نیامده ولی مردم قدیم این محله سرانجام عجیبی برای آنها نقل میکنند ).

سر درب امام زاده بسیار زیبا و از کاشی معرق نفیس است که در زمان شاه صفی ساخته شده و اسم آن در حاشیه که دور سر درب است دیده می شود خط این حاشیه از محمد علی امامی به سال 1042 می باشد.

درون امام زاده نسب وی آمده که وی را نواده ی امام حسن (ع) معرفی می کند گنبدی از نوع دو پوش بر فضای درونی آن استوار گردیده است.

درب امام زاده از فولاد و طلاکوب است و خطوط بسیار نازک از طلا بر زمینه فولاد یا فولاد بر زمینه طلا دارد!

گنبد خانه دارای تزییناتی از نوع نقاشی دیواری بسیار نفیس و مقرنس های بی بدیل می باشد و وجود چهار جفت در چوبی منبت کاری شده بر زیبایی آن افزوده است.به سقف و طاقچه ها که نگاه کنیم وجود شکل ( لیر ) میرساند که نقاشان ایتالیایی در آنجا کار کرده اند.سرتا پا دیوارها و سقف این مقبره منقش از خطوط و نقوش طلا بر زمینه آبی و قرمز است.

چسبیده به امام زاده ، آرامگاه شعیای نبی است که سنگ قبر آن بسیار کهن و باید از دوره ایلخانان مغول باشد و درون ضریح چوبی منبت کاری شده قرار دارد. کاشی نوشته مسجد کوچک شعیا سال 1112 هجری را نشان می دهد.

مجموعه امامزاده اسماعیل به دلیل در برداشتن ویژگی های معماری دوران سلجوقی و تزئینات و الواح دوران صفوی از بناهای بسیار جالب شهر اصفهان است که پژوهشگران بسیاری در باره آن مطالعات و بررسی هائی انجام داده اند.

متن و عکس از سرکار خانم راضیه معطریان، انتشار یافته در webphoto

در نزدیکی چهارسو مقصود بنای قدیمی امامزاده احمد بن علی قرار دارد. امامزاده احمد فرزند امامزاده علی (مدفون در مشهد اردهال) و نوه بلافصل امام محمد باقر(ع) می باشند.

این مزار در بنائی با سقفی گنبدی قرار گرفته است. خود آرامگاه نیز به شکل مربع بوده و از سطح زمین بلندتر است.

تزئینات بنا عبارت از کاشیکاری هایی است که قسمت اعظم آن مربوط به زمان شاه سلطان حسین صفوی است و بقیه کاشی ها را در زمان ناصرالدین شاه قاجار با گچبری های رنگی پوشانده اند.
 

تاریخ سال مزار 1115 هجری قمری است که در کتیبه بنا بدان اشاره شده است و ضریح چوبی آن در زمان قاجار ساخته شده است. کتیبه سر در صحن امامزاده احمد به خط ثلث با کاشی سفید معّرق بر زمینه لاجوردی اثر استاد علی نقی امامی است. خطوط بنایی این سردر نیز سوره های قرآن مجید است. کتیبه ای که در ایوان ورودی امامزاده احمد وجود دارد به خط ثلث طلایی در زمینه لاجوردی رنگ گچبری شده و نویسنده آن احمد حسینی است. تاریخ این کتیبه نیز 1115 هجری قمری است و در آن علاوه بر نام شاه سلطان حسین به نام محمد شرف شریف المنجم اشاره شده که سازنده بنا میباشد.

در داخل بقعه امام زاده کتیبه ای به خط ثلث طلایی بر زمینه لاجوردی وجود دارد که سوره دهر به خط محمد محسن علی نقی امامی و تاریخ 1115 هجری قمری نوشته شده است.

در اطراف ضریح چوبی امامزاده اشعاری نوشته شده که تاریخ آن 1290 هجری قمری است. در ایوان غربی امامزاده احمد کتیبه ای به خط نستعلیق برجسته به تاریخ 1247 هجری قمری نوشته شده که زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار است.

در ضلع شمالی صحن امامزاده احمد، قبوری وجود دارد که سنگهای مرمر یکپارچه نفیس بر روی آن قرار دارد. بر این سنگها نیز اشعاری نوشته شده که در دوران قاجار کتابت شده اند.

در پشت دیوار به طرف کوچه، قطعه سنگ سیاه شفاف به طول 3 متر در دیوار خارجی و در مجاورت در ورودی امامزاده نصب شده که معروف به سنگ سومنات است و مردم عقیده دارند سلطان محمود غزنوی آن را از هند آورده است. بر این سنگ کتیبه ای به خط نسخ نوشته شده که تاریخ آن 563 هجری قمری است.

خبر متفرقه : در آستان مقدس امامزاده احمد(ع) اصفهان اسکلت و سنگ قبر دختر الله وردیخان پس از 400 سال کشف شد [متن خبر در روزنامه کیهان]

منبع: ویکی مپیا

قبرستان قدیمی محله جوزدان که به قبرستان ستی فاطمه و قبرستان شاهزاده ها نیز معروف است ، در زمان حکومت پهلوی اول از بین رفت و در زمینهای آن یک خیابان بزرگ ، یک بیمارستان ، چند مدرسه و یک پرورشگاه ساخته شد و بسیاری از زمینها نیز برای ساخت منازل مسکونی به مردم واگذار شد .

خیابان چهارسوق شیرازی ها که در وسط این قبرستان ساخته شد در حال حاضر به نام خیابان آیت الله کاشانی شناخته میشود . از اماکن ساخته شده در محدوده قبرستان میتوان به بیمارستان آیت الله کاشانی ، مرکز توانبخشی ناشنوایان ، مرکز فرهنگی جمعیت هلال احمر و چند مدرسه اشاره کرد .

همچنین در بخشی از شمال این قبرستان مسجد جوزدان و امامزاده موسی (ع) قرار دارند و در نزدیکی آن بنیاد فرهنگی امیرقلی امینی قرار دارد .

مادی تیران از میان این قبرستان عبور میکرده و خیابان نوساز میرداماد نیز در محلی ایجاد شده که جزو زمینهای قبرستان بوده است .

امامزاده ستی فاطمه (س)

در کتب رجال و لغت آمده : « ستی » به کسر سین ، مخف « سیدتی » است و نامهایی چون مه ستی ، ستی زینب و ستی فاطمه ، ست نفیسه ، ستی عایشه و ... از آن گرفته شده است . این کلمه به صورت « ساتی » و « ستا » نیز گفته و نوشته شده است .

کلمه ستی از القاب بانوان است و در قرون سوم تا ششم اسلامی بسیار متداول و مرسوم بوده است .

مزار ستی فاطمه که برخی « سیت فاطمه » میگویند ، در سمت خاوری خیابان آیت الله کاشانی و در داخل کوچه ای به همین نام قرار دارد .

در کتابهای نسب شناسی برای امام کاظم (ع) دو دختر به نام فاطمه ذکر کرده اند که اولی در قم و دومی در اصفهان مدفون هستند . مقبره ستی فاطمه همواره مورد توجه ادوار مختلف بوده و در قبل از دوران صفوی و در دوران صفوی دارای اهمیت زیادی بوده و معروف است که افغانها در دوره تسلط بر اصفهان به طمع جواهرات و طلای گنبد و ضریح ، آنجا را خراب کرده اند . در زمان فتحعلی شاه قاجار ، محمد علی خان از وابستگان حاج محمد حسین صدر اصفهانی ، طبق نذری که کرده بود و به حاجت خویش رسید ، تجدید بنای این مقبره را بر عهده گرفت . 

تاریخ تعمیرات این بنا 1242 هق است که در داخل بقعه به خط نستعلیق سفید بر زمینه لاجوردی نوشته شده است . اشعاری نیز هست که سراینده آنها خود محمد علی خان ذکر شده است .

برخی مدفونین در این مکان :

1-       نواب سید ابراهیم بن سید علاء الدین حسین خلیفه سلطانی - نایب السلطنه شاهان صفوی متوفی 1098 ق

2-       شاه اسماعیل سوم (میرزا ابوتراب بن سید مرتضی بن نواب میر سید علی خلیفه سلطانی) متوفی 1193 ق

3-       میرزا ابوالقاسم بن میرزا داود مرعشی – متولی آستان قدس رضوی متوفی 1136 ق

4-       سید احمد بن میرزا ابوالقاسم بن میرزا داود متولی – سردار جنگ های صفوی – متوفی 1140 ق

5-       میرزا سید احمد بن نواب سید مرتضی خلیفه سلطانی – خواهر زاده و داماد شاه طهماسب سوم- شاعر متخلص به نیازی متوفی 1087 ق

6-       سید اسدالله مرعشی حسینی خلیفه سلطانی – از علمای دربار شاه طهماسب اول و جد سید علاء الدین متوفی 969 ق

7-       محمد علی خان – بانی تجدید بنای حرم

در مزار ستی فاطمه ، مقبره خصوصی خاندان خلیفه سلطانی و خاندان میرزا داود مرعشی قرار داشته است و بیشتر افراد این خاندان در این مکان مدفون هستند .

عده زیادی از شاهزادگان و منصوبین دربار صفوی نیز در محدوده امامزاده مدفون بوده اند .

نشانی : خیابان آیت الله کاشانی – روبروی بیمارستان کاشانی – داخل کوچه

منبع: وبلاگ نقش جهان

سلام

این عکس   معلوم نیست

امامزاده اسحاق تو شهر هرند واقع هستش منم تو این شهر زندگی میکنم

البته اصفهان هم امامزاده اسحاق داره

در خیابان پروین واقع شده

تشکر آقای hossein201273 خدا قوت

خیلی ممنونم،پست خیلی مفیدی بود