جمكران اي منزل دلدار من
جمكران تنها نشان يار من
دل چو اقيانوس طولاني شده
ديده ها ابري و باراني شده
كارم از گريه گذشته جمكران
شيشه عمرم شكسته جمكران
من گداي تربت كوي توم
حسرت ديدار مه روي توم
هيچ مي داني چرا آشفته ام؟
از غم او چون غزل ها گفته ام
كفتر جلد تو هستم جمكران
حاجتم ده دل شكستم جمكران
هر سه شنبه، پنج شنبه ،آمدم
بي غذا و آب ،تشنه، آمدم
آمدم اما نديدم يار خود
چشم گردان در پي دلدار خود
جمكران عشق مرا تو شاهدي
جمكران تو خود گواه واحدي
درد من پيشينه دارد جمكران
قدمت ديرينه دارد جمكران
من كه از هجرش چنين رنجيدم
پرتوي رخسار دلبر ديدم
در نگاهش من محبت ديدم
با جسارت پاي او بوسيدم
گرچه در عشقش همي ناپختم
سر ديدارش به كس ناگفتم
جمكران شايد گناهي كردم
يا به نامحرم نگاهي كردم
جمكران گو تا ببخشايد مرا
در خيالم يك نظر يايد مرا
طاقت دوري ندارم جمكران
چشم بر پايش گذارم جمكران
در دو عالم يك نگاه او بس است
بي خيالش اين دل من بي كس است
جمكران درد مرا درمان بكن
رحم بر اين سيد گريان بكن
گو فقط او كي مي آيد جمكران
قامتش بينم كي شايد جمكران
جان خود سازم فدايش جمكران
تا ببوسم خاك پايش جمكران
سيد حبيب الله هاشمي
