امیری خوانی ( ترانه محلی مازندرانی)

 
mohsen_alavi
mohsen_alavi
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1391 
تعداد پست ها : 8348
محل سکونت : تهران

امیری خوانی ( ترانه محلی مازندرانی)

آواز اميري كه از گوشه عشاق دشتي آغاز و به دستگاه شور فرود مي كند، با اشعار اميري پازواري شاعر شوريده مازندراني، همراه با يك ني محلي لله وا در مدح امير مومنان (ع)، فرزندان معصومش و براي بيان مسائل گوناگون اجتماعي اجرا مي‌شود.

پژوهشگران موسيقي عموما بر اين اعتقادند كه آواز اميري چه به لحاظ شعر و چه از حيث موسيقايي نسبت به ساير آوازهاي اين منطقه از ويژگي خاصي برخوردار است.

اين افراد مي‌گويند: مدح مولاي متقيان (ع) در اشعار اميري و دشواري اجراي آن به لحاظ فواصل موسيقي به اين آواز قداست و اهميت ويژه‌اي بخشيده است.

عسگري آقاجانيان پژوهشگر و مدرس موسيقي معتقد است: اميري خواني كه ابتدا تبري خواني بود، بازمانده موسيقي پيش از اسلام در مازندران است كه با صلابت خاصي نغمه روح پرور غم‌ها و شادي‌ها و اميد و آرزوهاي مردان تلاشگر اين خطه در رويارويي با مشكلات و موانع بوده است.

وي مي‌افزايد: اجراي اميري از عشاق دشتي آغاز و با دو فرود به ترتيب به درجه پنجم و اول دستگاه شور فرود مي‌كند و خواننده آن بايد حنجره اي قوي داشته و از تحريرهاي چهچه‌اي بلبل گونه استفاده كند.

اين استاد دانشگاه مي‌گويد: در اشعار اميري خواني مضامين عاشقانه و عارفانه، ديني، چيستان، جبر و اختيار، توصيف طبيعت، دعا، مناجات، مدح ائمه، پيامبران، عارفان به نام و مواردي از قبيل ترك دنيا، مرگ، كار، توكل و رضا، قيامت، ارزش انسان ها، درك وجود خداوند، ارباب و رعيت، جام الست، اعتقاد اسطوره اي، وصف زمان و مكان و غيره به وضوح ديده مي‌شود كه هر كدام به نوبه خود قابل توضيح و تفسير است.

دانا كبيري مسئول موسيقي صدا و سيماي مازندران مي‌گويد: اميري از جمله آوازهاي محلي است كه مورد توجه خاص استاد ابوالحسن صبا بوده و در رديف آوازي ايشان، جزو يكي از گوشه‌هاي دشتي قرار گرفته است.

وي بر ريشه يابي بيشتر و شناساندن خاستگاه اين آواز در سطح كشور تاكيد كرد و افزود: در صورت حمايت مسئولان استاني و كشوري اين آواز را مي توان به صورت اركسترال همراه با اركسترهاي بزرگ تهران اجرا كرد.

كبيري با اشاره به اهميت و دشواري اجراي اميري به دليل اجراي بالا و نوع توناليته (گام) گفت: به رغم اين ويژگي آوازي، اميري خوانان متبحري در استان وجود دارند كه متاسفانه از اشتهار كافي برخوردار نيستند.

محسن مجيدزاده از ديگر پژوهشگران شعر و موسيقي مازندران به استفاده از امثال و حكم در اشعار امير پازواري و اميري خواني اشاره كرد و آن را آينه تمام نماي طرز تفكر و چگونگي زندگي هر قوم و ملتي دانست و افزود:
مثل از كهن‌ترين فرهنگ و ادب بشري نشات گرفته و در سير تاريخي روزگاران بالنده شده و كارايي درخشاني يافته و به عنوان چاشني سخن به كار مي‌رود و در كوتاه‌ترين فراز، بزرگترين مفاهيم را بيان مي‌كند.

وي با بيان اينكه اميري تنها آواز در سطح منطقه و كشور است كه از امثال و حكم استفاده مي‌كند، بيان داشت: عصا به دست كور دادن، روز مرگ زاغ و عروسي بلبل، پل به دريا زدن، كالا يكي مشتري دوتا، طلا تا آتش نخورد بي غش نمي‌شود، يكي صاحب گنج قارون، يكي محتاج قرص نان، اره‌اش به چوب اثر نمي‌كند، انصاف نصف شريعت است، كوه دماوند ملك و ميراث نمي‌شود، بشر گندم است و فلك آسياب و غيره از جمله مثل‌هايي است كه در اشعار اميري پازواري وجود داشته و توسط اميري خوانان اجرا مي‌شود.

احد قرباني ديگر پژوهشگر مازندراني با بيان اينكه براي آشنايي بيشتر با آواز اميري بايد ابتدا امير پازواري را شناخت، معتقد است: زندگي اين شاعر دلسوخته به دليل سكوت تاريخ ادبيات ايران، در پرده‌اي از ابهام مانده و اسناد تاريخي و ياد نامه‌هاي ادبي به روشني پرده از زندگي امير بر نمي‌دارد از اين رو، روشن كردن زندگي به كمك بررسي‌هاي تاريخي ضرورتي اجتناب ناپذير است.

وي مي‌افزايد: در هم آميزي اشعار اميري پازواري با سروده‌هاي شعراي پيش و پس او، از مشكلاتي است كه سد راه محققان شده، لذا بايد ابتدا اين تفكيك از سوي كار شناسان انجام شود.

قرباني مي‌افزايد: ويژگي زبان شناسي، كاربرد واژه‌ها و اصطلاحات، آيين ها و غيره نشانگر اين است كه سروده‌ها از يك شخص و مربوط به يك دوره تاريخي نيست و كليه اين اشعار چه سروده‌هاي امير چه ترانه‌هاي منسوب به او كه در ادبيات شفاهي ما وجود دارد، بايد ثبت و ضبط و پس از بررسي دقيق اشاعه شود.

وي مي‌گويد: اگرچه نبود تاريخ ادبيات فراگير از يك سو و سكوت كتاب هاي موجود از سوي ديگر تعيين دقيق زندگي امير را دشوار مي‌كند اما جو اجتماعي حاكم، اصطلاحات به كار گرفته و آداب و رسوم ياد شده در اشعار و نبود نام وي در يادنامه‌هاي مازندراني پيش از سده نهم هجري، اين نگرش را به وجود مي‌آورد كه امير در دوران دشوار سركوب حكومت‌هاي محلي و جنگ داخلي اواخر قرن نهم و اوايل قرن دهم مي‌زيسته است.

كتولي، طالبا، نجما، كمرسري اول، كمر سري دوم،كيجا كرچال، كله، نواجش، موري، دختر عمو جان، چاروداري، نوروز خواني و غيره از ديگر آوازهاي مازندراني بوده كه هريك از آنها داراي تاريخ و حكايت خاص خود است .

سه شنبه 28 خرداد 1392  01:55 ق.ظ
تشکرات از این پست
mohammad_43 peyman130
دسترسی سریع به انجمن ها
187/9807