آقای خوبم سلام دلم برایت تنگ شده میدانم لیاقت ندارم که باتو همنشین شوم  ولی آقا  شما  کریم تر از آنید که ما را رها کنی آقا دستم را بگیر که من به غیر از شما اهل بیت کسی را ندارم .آقا مپسند که این عاشق اهل بیت حیران  بماند

با سلام و تشکر از آقا مهدی باعث ایجاد این تاپیک ویژه و ارزشمند

همه ی گزینه ها جالب و کلی حرف توشونه که آدم می تونه بگه ولی فقط راجب مورد 7و9 کمی مینویسم!

امام زمان به خواست و اراده خداوند در همه جا می تواند حضور داشته باشد و در میان مردم زندگی کرده و در مواقع لزوم به کمک و امداد شیعیان جهان می آید.شاید شما نیز نمونه های بی شمار این امداد را تا به حال شنیده باشید و بدنتان کمی به لرزه افتاده و افسوس آن شخصی را می خورید که آقای جهانیان را دیده و به کمک او آمده!کاش ما نیز لیاقت این چنین امدادهایی را داشته باشیم.

در آخر نیز دعا کنیم که  در این دنیا چهره ی نورانی و معصوم آن حضرت را دیده و با خیالی آسوده چشم ازین دنیای فانی ببندیم!

آمین

با تشکر

سلام

بنظرمن انتظاری بیش از این از منتظرین میرود ، ما باید معیار و ملاک های مهدوی را در خود و دیگران به گونه ای زیبا بپرورانیم!

یعنی به عنوان تابلویی باشیم که در جاده راهنمای مسیر است ، یعنی کسانی که این شخص یا فرد را دید به مسیر انتظار و مهدوی و مستقیم هدایت شود!

انتظار فرج و ظهور آن حضرت(پیامبر گرامی اسلام(ص) فرمودند:بهترین عبادت ، انتظار فرج است)

گریه کردن و گریانیدن دیگران بر فراق آن حضرت

محبوب نمودن ایشان در میان مردم

مداومت کردن بر خواندن دعای فرج برای آن حضرت

زیارت و سلام کردن بر او در هر زمان ومکان
هدیه کردن ثواب قرائت قرآن به آن حضرت
دعوت کردن مردم به آن حضرت
بجا آوردن نماز آن حضرت [رجوع شود به مفاتیح الجنان ]
...

لحظه ای چشمانمان از دوریت مرطوب نیست

ای گل زیبای من _{از غربتت اشکی نریز}

_{نازنین اینجا خداهم پیش ما محبوب نیست}

گر چه در هر جمعه ای زیبا دعایت میکنیم

بهترینم   این دعاها جنسشان مرغوب نیست

یا امام زمان هوای مارو داشته باش

غربت امام عصر علیه السلام
آقای من!
مولای غریب و تنهای من!
پدر مهربان اهل عالم!
می خواهم غربتت را حکایت کنم؛ غربتی که دوازده قرن است ریشه دوانیده؛ غربتی که اشک آسمان و زمین را جاری ساخته؛ غربتی که حتی برای برخی محبانت، غریب و ناشناخته است؛ غربتی که اجداد طاهرینت پیش از تولد تو بر آن گریسته اند.
من از تصویر این غربت و غم ناتوان ام.
… از آنانی بگویم که خاطر شریف تو را می آزارند؟ (1) از آنها که دستان پدرانه و مهربانت را خون ریز معرفی می کنند؟ از آنها که چنان برق شمشیرت را به رخ می کشند که حتی دوستانت را از ظهورت می ترسانند؟ از آنها که تو را به دور دست ها تبعیدمی کنند؟ از آنها که تو را دست نیافتنی جلوه می دهند؟ از آنها که به نام تو مردم را به دکه های خویش فرا می خوانند؟
… از خود آغاز می کنم که اگر هر کس از خود شروع کند، امر فرج اصلاح خواهد شد. می خواهم به سوی تو برگردم. یقین دارم بر گذشته های پر از غفلتم کریمانه چشم می پوشی؛ می دانم توبه ام را قبول می کنی و با آغوش باز مرا می پذیری؛ می دانم در همان لحظه ها، روزها و سال های غفلت هم، برایم دعا می کردی. من از تو گریزان بودم؛ اما تو هم چون پدری مهربان، دورادور مرا زیرا نظر داشتی … العفو … العفو!

السلام علیک یا بقیه الله فی الارضه

امام زمان (علیه السلام) در توقیعشان به شیخ مفید فرمودند:

«با همة گناهان، ما هرگز امور شما را مهمل نگذاشته، شما را فراموش نمی‌کنیم »

آخه همچین امامی فدا شدن نداره؟! بابی انتم وامی و مالی و نفسی

آقا شرمنده که چشمت همیشه گریانه.شرمنده که از کافر و منافق میکشی اما باید از من هم بکشی.نمی دانم همچون جد بزرگوارت چاهی داری که از دستمون فریاد کنی؟! آقا این کارهایی که ما می کنیم بدتر از سلام نکردن به جد بزرگوارتون تو کوچه نه؟!

هنگام ظهورامام ، شیطان بدست ایشان کشته خواهدشد

9- آیا سفر زیارتی به جمکران داشته اید؟

بله

خاطره ای از این سفر دارید؟

مسابقه ی نهج البلاغه بود که ما رو به قم هم بردن که مسابقه در اراک بود.

باسم رب المهدی :

سلام به همه کازبران عزیز راسخون

چند وقت پیش یک متنی رو در مجله "نگین هستی" خوندم گفتم برای شما هم بگذارم،

يا رب زغمش تا چند اشکم ز بصر آيد

بنشسته سر راهش ، شايد  ز سفر آيد

تا چند بنالم زار  شب تا سحر از هجرش

كوكب شِمُرم هر شب ، شايد كه سحر آيد

هر دم كه رخش بينم خواهم دگرش ديدن

بازش نگرم شايد يك بار دگر آيد

 از ديده نهان اما اندر دل من جايش

 او را طلبم هر شب شايد كه ز در آيد

با كس نتوانم گفت من راز درون خویش

كز درد غم هجرش دل را چه به سر آيد

مي سوزم و مي سازم از درد فراق اما

تير غم او بر دل افزون ز شمَر آيد

"حيران" به فغان تا کی با محنت و غم همدم

یارب نظری کان شاه از پرده بدر آید

یاامام زمان

بچه هابزرگ شدندجوانان پیرشدندپس چه وقت ظهورمیکنی؟

بیاکه دنیاداردبه آخرمیرسد

فسادوتباهی وبی بندوباری

منتظریم

ای امام منتظر

عصرای جمعه که  میشه دلم هوای جمکران میکنه با خودم میگم امروز یه روز خاصّه....دعای روز جمعه رو با ((فرهمند آزاد)) زمزمه میکنم....شاید این جمعه بیاید شاید

اقا جان شما بیا دیگه بسه دیگه........این همه چشم انتظاری بسه دیگه...بده ادم از معشوق دور باشه

یک پلک زدن غافل از ان یار نباشم شاید که نگاهی کند اگاه نباشم

شاید این جمعه بیاید شاید          پرده از چهره گشاید....صلوات

بسم رب الزهرا

دوباره حال و هوای دلم کمی خوش نیست

دوباره سهم نگـــاهم دو قطــره باران است

دوباره بغــــض گلــــــویم شکست در سینه

دوباره خانه ی قلــــبم خـراب و ویران است

دوباره در قفس دل ، کـبوتری خسته است

دوباره چشم گل یاس و نســترن تار است

دوباره مـاهـی دریـا به تـور صـــــــیاد است

دوباره آخــــــر این قصـه ، باز غـم بار است

دوباره خـش خـش برگ و قدم قدم ، عـابر

دوباره زمزمه ی باد ، خشک و دلـگیر است

دوباره خــواب خوش رود ، رو به پایان است

دوباره در قفس سینه ، غم به زنجـیر است

دوباره جمـعـــه و ندبه ، هــــــوای دلتنــگی

دوباره چشم من و آســـمانِ بی خــورشید

دوباره پنجــــره هــــایی کــه رو به فــردایند

دوباره ابـر نگــــــاهـــم دو قطـــــره ای بارید

نمیدانم چه بگویم مولا نه انقدر بیگناهم که امدنت را ارزو کنم و نه انقدر گناهکار که نیامدنت را

خدایا به ما معرفتی عطا کن

بسم رب الزهرا

تمام جاده ها در انتظار مقدمت

و  چشم ابرها هنوز در نبودن تو خیس و بی قرار

تو نیستی و آسمان عجیب بغض می کند

دل غروب هم گرفته از غم جدایی ات

ستاره ها نمی زنند در شب فراق تو ، به چشم بی فروغ شهر ما دوباره چشمکی

و ماه کنجِ چادر سیاهِ آسمان شب ، نشسته است مثل کودکی یتیم

تو سال هاست رفته ای و قاصدک دلش شکسته و دگر نمی رود به خانه ای

کبوتران دگر به شوق آسمان ، به روی بام خانه ها نمی پرند

تو رفته ای و سایه ی نبودنت نشسته بر سر زمین

و یخ زدند قلب غنچه ها میان باغِ بی کسی

بس است دوری ات دگر

تو را به آهِ مادری که در غم جوان خود کمان شده قدش ، بیا

تو را به ناله ی گلوی زخمی کبوتران

تو را به بغض یاکریم

به خاطر خودت بیا...

و گرنه چشم های بی فروغم هیچ وقت لیاقت حضور روشن تو را نداشتند...

اگر صد عالمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
کمـال آدمـم بخشنـد بی‌ مهدی نمی‌خواهم
اگر بعد از هزاران سال مردن بر تن بی‌جان
مسیحایی دمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
اگـر از تشنگـی آتـش برآیـد از نفس‌هـایم
به هر دم صد یمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
گـر از تجلیـل بنشـاننـد بـر تخت سلیمان
هزاران خاتمم بخشند بی‌ مهدی نمی‌خواهم
غـلام آستــان اهـل‌بیـت عصمتــم، آری
اگر جام جمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
اگر هنگـام نــاداری بـه قـدر وسعت عالم
طلا و درهمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
اگر با دست عیسی بـر تن مجروح از رأفت
سراپا مرهمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
گـدای سامــرایم گــر هـزاران بـار آقایـی
به خلق عالمم بخشند بی ‌مهدی نمی‌خواهم
اگر «میثم» هزاران حور و غلمان در جنان با هم
شراب دائمم بخشنـد، بی ‌مهدی نمی‌خواهم